Zwanger en bang

[K'tje]

www.baby-bytes.nl vind ik ook een prachtige site, met echte foto's, heel mooi!
Echt de moeite om te zien hoe het beebje in je buik verandert!

Ik herken al jullie verhalen zo goed, echt waar.

Ook bij mij zijn er mensen die het minimaliseren, en ook ik heb nog niet veel durven kopen. De nieuwsbrief van kind en gezin krijg ik nu ook, en ik vind het wel leuk om die te krijgen.
Ook een opvangplaats hebben we al, want hoe bang je ook bent, je moet dat wel voorzien hé...

Wij mogen pas op 12 mei terug naar de gyn, om dan de nekplooimeting en zo te krijgen. Ik zal dan net geen 14 weken zijn. Pff, da's nog zoooo lang, niet normaal!
Hopelijk gaat volgende week heel vlug voorbij, maar ik vrees het 'n beetje...
Eigenlijk kijk ik er heel erg naar uit tot ik een dikke buik heb en het kindje voel, want nu kan ik m'n gewone broeken misschien wel al niet meer aan, maar anders voel of zie ik nog niks...
Ik heb wel enkele "kwaaltjes" die volgens mij echt aan de zwangerschap te wijten zijn, zoals pijnlijke tepels, en nog steeds die constante honger (ik mag er niet aan denken hoeveel ik uiteindelijk zal wegen... )

Loeki, ook bij mij is het ongeveer elke maand controle, ik heb tot nu toe al elke keer een echo gehad, wat natuurlijk wel fijn is! Maar dat hangt van gyn tot gyn af hé.
Ik blijf wel bij m'n fertiliteitsarts gaan, hij doet ook opvolgingen van zwangerschappen, maar het nadeel daarvan is dat hij volgens mij zoveel tijd niet neemt als een "gewone" gyn, soms staan we na 10 min. al weer buiten. Maar we weten alles wat we willen/moeten weten, dus we zijn tevreden.

En zoals hier al werd gezegd, ben je niet content van je gyn, naar een andere! Je zal direct voelen of die "klik" er is. Dat heb ik heel erg met mijn gyn, vandaar dat we blijven bij hem gaan.

Succes alvast, en ik duim met je mee dat het vlug maandag is! (voor jou dan, ik wil graag wat genieten van't lange weekend )

[Havanne]

Bokje, afvallen is zeker niet erg, ik ben nu na bijna 33 weken nog niet bijgekomen. De baby neemt wat hij nodig heeft. Bij mij ist niet zo erg ik heb overschot in gewicht maar hoe zat dat bij jou? Goed vitaminen nemen zodat je sterk blijft. Ja, misselijk en van die dingen die heb ik ook lang gehad en soms nog of terug. Ligt eraan wat en wanneer ik eet. Als je baby begint de bewegen wordt het helemaal wel echt, na een tijdje kan je er een patroon in vinden zelfs. De ongemakken blijven, allé bij mij toch. Nu zit die baby al een tijdje tegen mijn ribben aan, ook niet direct comfortabel maar ja. Elke periode heeft zijn goei en minder goei kanten. Ik probeer ook regelmatig terug te denken aan de tijd dat het alleen nog maar een droom was om zwanger te zijn. En dan verdwijnt meestal het zware gevoel dat kwaaltjes met zich mee brengt.

Ik heb elke keer een echo, de ene wat langer dan de andere maar ik kijk er altijd naar uit. Vanwege die halve baarmoeder ga ik niet naar de huisdokter voor opvolging, gyn. zij zelfs dat iemand die onder medische behandeling zw. geraakt is altijd naar haar mag komen. Veel echo's, meer gespecialiseerd dan een huisdokter kan alleen de gemoedsrust versterken voor de aanstaande ouders. Ik ben er echt met mijn gat in de boter gevallen. Mijn baby ligt nog steeds in stuit en ik bepaal zelf of die nog al dan niet manueel gedraaid wordt. Niet dus, door die halve baarmoeder kan dit zeer moeilijk zijn, zeer pijnlijk zijn en een heel kleine kans op slagen, dan zwijg ik nog over de risico's.

Ik ben nog niet echt aan het aftellen want wil nog graag op weekend gaan rond 20 mei, 4 weken voor de uitgerekende datum, moet kunnen. Daarna mag het komen dan ben ik al heel blij dat ik dat gehaald heb. 12, 25, 30 weken dat waren voor mij mijlpalen en alles wat er nu bijkomt is goed voor de baby.

Na 32 weken weten wij het geslacht, het zal een meisje worden. Natuurlijk liet ze dat pas zien als de lijst in orde was, het kaartje gekozen en de kamer klaar. Ze zet duidelijk haar lijnen al uit

Aan iedereen die kort of lang zwanger en bang is. Probeer er toch maar van te genieten, ook al zijn het slechts kleine momenten. Ik heb zelf de ene kwaal tegen de andere maar ga het toch missen.

[SN]

wappie, ik hoop het ook... het maakt ook weinig uit, zolang ze maar gezond zijn hè. Maar toch, zou het super vinden mochten ze hun "ware aard" nu al laten zien... kunnen we al echt naar namen beginnen zoeken... nu is het vanalles 2 en we zijn er nog bijlange niet uit hoor!

eerst verhuizen dit weekend en dan gaan we rustig wat meer tijd maken voor ons 2 bengeltjes en eens goed denken over namen, peters en meters, inrichting kamer...

ik hoop maar dat die bengels weten hoe graag we hen nu al zien.... en dat ze later heel goed beseffen dat we voor hen gevochten hebben en dat we zo verlangd hebben naar hen... maar ik ben een echte knuffel, dus die gaan dat tot horensdolle toe moeten voelen hoe graag ik hen zal zien! :)

[Bjorn en Kim]

Amai ik had precies geluk, wij wisten al op 13 weken dat het een zoontje zou worden, hij kon het nu eenmaal niet goed verstoppen

Ik was vooral blij dat we aan de levensvatbare weken zaten, dan was de grootste zorg voor mij van de baan

[Wappie]

Bjorn en Kim,
Daar ben ik nu idd een beetje bang voor. Ben nu 26weken en nu is elke extra week zalig. Hoe zwaar het misschien ook gaat worden, hoe langer ze blijven zitten, hoe beter.
SN, wij hadden ook van alles 2 Ik was blij dat ik het wist omdat we dan eindelijk aan het kamerke konden beginnen!
En de namen...we zijn er nog niet uit Geen hoop hé

[Loeki]

Hier ist weer even nagelbijten. Helemaal niet misselijk, diarree weer en vol energie!

Hadden jullie dat ook dat die darmwerking zo op en af gaat? Ik dacht altijd dat je geconstipeerd "moest" zijn, van diarree had ik ook al gehoord, maar zo de twee afwisselend, ...

Manman wat een rollercoaster!

Gelukkig gaan we een weekendje weg.

[Wappie]

Loekie, ik had daar dus ook ENORM veel last van.
En ik ben nooit misselijk geweest... Ik had eigenlijk heel weinig kwaaltjes, alleen was ik doodmoe 's avonds. Ik kon om 18u in mijn bed kruipen en blijven liggen tot 10u 's morgens
Dus niet teveel vastpinnen op kwaaltjes, dat is bij iedereen anders.

[Bjorn en Kim]

Wappie, op het einde ga je nog smeken om "verlost" te worden, die dikke buik is heel zwaar op het einde en ik was dan maar zwanger van 1 beebje maar eens je die kleine spruit(jes) in je armen mag houden ben je zo in de 7de hemel.

Ik heb wel enorme huilbuien gehad omdat ik die dikke buik miste, onze pruts zat nooit stil en in bad gaan met mijn dikke buik was een echt plezier, de 1e keer in mijn groot bad zonder dikke buik heb ik zitten huilen als een klein kind omdat ik het leven in mij miste, ik voeld me echt eenzaam.

Dat gaat over hoor maar ik verlang intens naar een tweede zwangerschap ookal is onze pruts slechts 4 maanden oud.

Mama zijn is het mooiste wat een mens kan overkomen! Geniet ervan, dat is de beste tip die ik kan geven want het gaat zo snel!

[wat is er mis?]

Loeki, je kan je altijd weer uitschrijven op die nieuwsbrieven. Maar ik moet toegeven dat ik me ook pas zeer laat heb ingeschreven. Ik denk nog maar een week of 3 . Het angstmonster laat niet veel toe hé.
Ook voor kinderopvang ben ik pas beginnen kijken na de eerste echo, en dan nog omdat iedereen zegt dat je er vroeg bij moet zijn. Alleen op mijn werk heb ik na de derde bloedcontrole of zo een aanvraag ingediend, omdat die mijn voorkeur genoot.
En ja hoor, je kan altijd veranderen van gyn.

Nes, wauw goed zo. Tof hé. Misschien weten wij maandag het geslacht, maar eerlijk hé I don't care. Ben zelf niet zo benieuwd. Ik wil gewoon weten of hij/zij nog leeft, das alles.
En voor het beebje wil ik niets kopen tot zeker niet voor juli. Dan zijn het solden en dan zal het misschien toch sterker zijn dan mezelf. Maar voordien, no way dat hier iets in huis komt van nieuwe babyspullen.

SN, groot gelijk dat je dubbel en dik geniet. Maar ben je dan niet bang? nooit? En please, give me tips .

Kim, dank je voor de nieuwe sites voor nieuwsbrieven. Kga me direct inschrijven sie.

K'tje, ik vind nu maandag al zo lang. Maar het komt zenne, dus 12 mei komt ook!

Havanne, dank je voor de geruststelling. Dat had ik nodig. Want dat angstmonster van mij is vreselijk. Maar ik heb van nature niet zoveel reserve . Mijn normaal gewicht is 55kg en ik ben 1m73. Dus echt overschot heb ik niet. Ik ben wel altijd gezond geweest. Zelden ziek. Ik heb nog nooit zoveel overgegeven in mijn hele leven dan nu de afgelopen maanden, en dat is een gezonde ziekte. Ik ben nooit afwezig op het werk omwille van ziekte, tenzij dus nu voor de zwangerschap of voor mijn laparoscopie. Maar anders nog nooit. Dus ik denk dat mijn gewicht wel genoeg reserve heeft op zich zenne (alé voor mijn gezondheid dan hé).
Anderzijds heb ik nog steeds kwaaltjes. Deze morgen nog gekokhalsd en voortdurend honger. Het is alsof mijn lichaam door heeft dat het moet eten nu. Ik heb altijd meer honger nu tijdens mijn zwangerschap dan voordien, maar vandaag is het vrij erg. Ik heb het ene nog maar binnen of mijn maag protesteert willen "nog, nog, nog".
Maar zoals je zegt hé, al die kwaaltjes neem ik erbij. Soms denk ik wel, in het heet van de strijd (als ik bijvoorbeeld boven de wc-pot hang) "kan ik dit nog een tweede keer aan?" en heel snel is het antwoord duidelijk ja. Ik zou dit nog een tweede keer willen doorstaan.

Ondertussen ben ik ook aan een "therapie" voor mezelf begonnen. Mission how to beat the fear monster! Jullie weten dat ik een blog heb. Dus het van me afschrijven helpt altijd een beetje. Dus geblogd vandaag. Oef eerste spanning eraf. En dan het ultieme verslaan van het wachtmonster is het nemen van de echo's en ernaar kijken. Dat helpt voor mij. Ik heb er ook twee ingescand en op mijn blog geplaats (bij post brownie en bij post 12-weken grens voor wie geïnteresseerd is). En het helpt toch wel wat.

Liefs,

Bokje
http://babyproject.skynetblogs.be/

[wat is er mis?]

Loeki,

Ik had dat in het begin ook en nog steeds. Maar ik herinner me in het begin de gedachte die jij had "hoe, en ik dacht dat je net opgestopt moest zijn".
Ik denk ook dat mijn gewichtsverlies daarvan moet zijn. Ben gisteren meer geweest .
Soms is het zelfs precies hard en na de eerste lozing (oh jee, wat een onderwerp) meer zoals diarree.
Zeg nu bloos ik wel erg zenne

[Loeki]

Mmmmm, begin juli ben ik hopelijk drie maanden. Dan ga ik lekker shoppen voor zwangerschapskleren! Perfect getimed eigenlijk hé, die zwangerschap.

Babyspullen denk ik ga ik heel lang niet durven kopen...

Op naar de blog van Bokje! Ik ben daar nog niet geweest sinds...

[SN]

Bokje, ik weet niet hoe het komt dat ik zo rustig ben... de leeftijd? ben 34j.... ik praat geregeld met de bengels en laat hen via gedachten voelen dat ik er nu al voor hen ben....

zij zijn prioriteit nr 1... mijn echtgenoot is dus al plaatsje gezakt!

misschien ook beetje het gedacht dat de tijd zo snel vliegt.... en ik die 9 maanden niet enkel in "zorgen" wil doorbrengen. Dit gaat een éénmalige gebeurtenis zijn en ik wil mijn kleintjes laten voelen dat ik uitkijk naar hen....

stress heb ik zeker, maar dat is momenteel te wijten aan de verhuis!:) volgens mij voelen die mannen dat ook als je verdrietig bent of stressy ... of gelukkig!

weet je, ik probeer ook niet te veel op te zoeken op het internet als ik eens iets "anders" voel of zo. Ik kijk uit naar de volgende echo en van daaruit gaan we maar weer verder hè.

wij gaan echte top-mammies worden!! of je nu wat ongerust bent of niet... het hoort er nu éénmaal bij en iedereen beleeft zijn zwangerschap op zijn manier.

[Loeki]

Bedankt trouwens Bokje voor de gedetailleerde omschrijving! Hier ist soms net zo dus je stelt me gerust.

SN mijn rationele kant denkt net zoals jij. Alleen vind ik die niet tegenwoordig, die rationele kant...

[Wappie]

Loekie, ik was ongeveer drie maanden in januari dus ben ook gretig geen zw-solden-shoppen.
Met babykleedjes heb ik eigenlijk ook lang gewacht (mijn mama daarentegen niet) heb eigenlijk onlangs mijn eerste kruippakjes gekocht. Heb dat bewust ook allemaal een beetje uitgesteld.
Maar nu moet ik me serieus inhouden om niet de winkels leeg te kopen!

[Bjorn en Kim]

Hey SN,

Mijn man weet ook al dat hij op de tweede plaats staat nu. Er gaan niets boven de liefde voor je eigen kind.

Als je eens in paniek bent moet je geen schrik hebben om even naar het ziekenhuis te gaan. Ik heb 5x op het verloskwartier gezeten tijdens mijn zwangerschap. 2x met buikpijn en ik voelde hem amper bewegen -> blaasontsteking
2x met bloedverlies -> bloedvatje gesprongen door de druk van de baby
1x met harde voorweeën maar 2maand te vroeg, is uiteindelijk vanzelf overgegaan

met mijn beebje was alles perfect in orde

Hou je echt niet in als je angstig bent om op controle te gaan! Uiteindelijk zie je de beebjes elke keer opnieuw op de echo en ben je gerustgesteld!