Hé meidPoirtje schreef:Dag allemaal,
Ik ben redelijk nieuw hier. Heb wel eens het een en ander gelezen...
En kdacht bij mezelf: kga ook eens iets zetten
Dit is zo'n beetje mijn 'verhaal':
Vorig jaar in oktober heb ik mijn miskraam gehad na 6w ver te zijn. (kweet tis nog niet lang)...
Sindsdien niets meer gebeurd :s
Moet er ook wel bij vertellen dan mijn verloofde van z'n 2 tem z'n 6j leukemie heeft gehad. Hij had het eerst overwonnen maar kort daarna terug hervallen. Ze hadden zijn mama vertelt dat er weinig kansen tot overleven was maar dat er in Amerika een experiment bezig was om de leukemie te verslaan en of ze dat mochten uittesten op hem. Zijn moeder heeft daarmee ingestemd. Gelukkig maar want anders was hij de dag van vandaag er niet meer geweest. Maar alles is goed nuDaardoor heeft hij trage zwemmers.
Toen ik vorige maand 20d overtijd was, had ik ook ALLE symptomen van in verwachting zijn (vreselijk moe zijn, dikke en grotere borsten, vieze goestjes,...noem maar op)... Ik durfde het bijna niet te hopen, maar ergens is de wens zo groot dat je toch onbewust alle hoop erop zet. Had ook tussentijds een testje gedaan, waarop iedere x negatief stond, maar ik begreep niet dat ik alle signalen had en er dus niets gebeurt was. Daarom heb ik ook zo diep gezeten. Heb zelfs een moment gedacht om het op te geven. Misschien was het wel een teken van het 'universum' om me te laten weten dak er niet moest aan beginnen. En toen mocht ik naar het ziekenhuis en daar heb ik weer alle hoop gekregen...
Op 26 sept is er beslist om dan uiteindelijk over te gaan op iui. Ik heb gejankt als een klein kind :p
Er moeten foto's van mijn eierstokken getrokken worden om te kijken of dat ze goed doorgankelijk zijn. Zo kunnen ze zien of er verstoppingen zijn of niet. Het is een beetje stom om te proberen als je eierstokken verstopt zitten hé...
Volgende week donderdag (vóór mijn intake gesprek) moet ik die foto's laten nemen en ook direct vragen als alles in orde is. Ben echt eens benieuwd.
De omgeving rond ons heeft het gemakkelijk zeggen en ze blijven maar verhaaltjes opvissen 'ik ken iemand die 5j geprobeerd heeft, ze geven het op en dan zijn ze na 2maanden toch mee'...euh denk ik dan...das niet te vergelijken met ons... Oh ik zeg daar zo weinig mogelijk nog van want mensen begrijpen het niet, of willen het niet begrijpen.
Je hoeft niet zo ver rond je te kijken om mensen te vinden die in het zelfde schuitje zitten. Ik verschoot ervan hoeveel andere mensen ook met problemen zitten. Daarom aan iedereen...
Veel sterkte en veel succes en een dikke dikke knuffel
xxx Poirtje
Ik snap heel goed jouw gevoel maar kijk nu eens naar ons!
Mijn man heeft 2 jaar geleden lymfeklierkanker gehad met verscheidene zware chemokuren en ook vorig jaar een stamceltransplantatie met als gevolg dat hij niet meer vruchtbaar is.
En kijk nu, na de 3de iui poging ben ik nu al 10 weken zwanger van een tweeling.
Hou vooral vol en verlies je hoop zeker niet!
groetjes
lichtje in de duisternis