Lieve baby wordt monstertje..

[Amaliya]

*heel even diep ademen*

Mijn dochtertje is een wolk van een kind, sliep door rond 4 weken, doet niet anders als lachen en gezellig zijn. Tot vorige week, ze is 8,5 maand en plots staat ze in het midden van de nacht op, huilend, gillend en iwl niet slapen. Sterker nog, ze wil niet liggen!

Meestal geeft haar papa haar zin, en wandelt er mee. Of zet een muziekje op, of Bumba zodat ze wat kalmeert. Tot mijn grote ergernis omdat ik het wel kunnen vind dat een baby nu eenmaal eens huilt. Voor Papa is het ondenkbaar.

Ik vermoed ook dat het komt door haar tandjes, ze heeft er ondertussen al 5 en ze blijven maar na elkaar komen en dat maakt haar ook lastig.

Maar s nachts heb ik toch het gevoel dat ik een totaal ander dochter heb.

Iemand tips? wat doe ik het best? hoe reageer ik op haar huilbuien en hoe lang mag ik haar laten huilen?

[Yago]

ik zou proberen om een pijnstiller te geven om uit te sluiten dat het echt geen tandpijn is. Als dat niet helpt zou ik wel af en toe gaan kijken, eens op haar hoofdje aaien (niet te veel tegen praten) en dan weer terug naar jouw bed. Kunnen nare dromen zijn maar misschien test ze gewoon...

[lotje83]

Of een oorontsteking? Baby's met een oorontsteking hebben het meeste pijn wanneer ze liggen.

[DVO pixi]

Heel herkenbaar! Zoonlief brult s'nachts bij wilen de verf van de muren. Direct een pijnstiller opduwen 'om pijn uit te sluiten' vind ik toch wat kort door de bocht en laten huilen....ofwel heb je een hart van steen ofwel ben je doof want zeg nu eerlijk: ga je echt weer rustig slapen als je je baby hoort krijsen, jammeren, piepen? Neen! Je hartslag gaat de hoogte in en de tranen schieten je zelf in de ogen, seconden lijken uren en je voelt je barslecht! Dit 'laat ze eens flink huilen' gaat tegen elk natuurlijk gevoel in.
Wij beginnen hier met een pamperverversing en dan getroost op de arm, dicht tegen ons aan. En ja...zodra zoonlief ligt, schiet hij vaak terug wakker, dus ...herbeginnen of melk geven ( rond deze periode doen ze echt groeispurtjes en kan hun suikergehalte echt drastisch dalen tijdens de nacht en echt honger gewoon hebben) en ja...zoonlief belandde ook al bij ons in bed, dit is nietsom je over te schamen, integendeel, dit kleine ukje huilt niet zomaar. En ja , ik ben ook moeder theresa niet, en ik ben s'nachts oo vaak ten einde raad maar naar ons gevoel helpt enkel geduld en mama en papawarmte.
Probeer eens een gedragen t-shirt van jezelf of je man in haar bedje te leggen, soms is dat al voldoende haar gerust te stellen.het maakte zoonlief rustiger en makkelijker te troosten, ook lijkt hij na zo een huilbui zij-of buiklig te prefereren, misschien ook iets voor je dochter.
Succes, en weet dat wanneer je deze nacht in het donker met je dochter op schoot zit, er vele ouders op de wereld hetzelfde doormaken, ik waarschijnlijk ook. Het passeert. Tis een belangrijke periode nu, hechting en eenkennigheid ontwikkelt zich nu, ze is waarschijnlijk gewoon bang dat jullie weg zijn...want als ze al 5 tandjes heeft nu en voordien daar niet zo op reageerde,zalhet waarschijnlijk toch niet alleen tandjes zijn.
Sorry dat ik wat veroordelend ben, maar van die pre-oorlogse kind en gezin -adviezen van 'laat efkes huilen, ze moeten dat leren' krijgik echt de kriebels. Het gaat hier over een klein hulpeloos wezentje dat volledig op jou betrouwt.
(En een bericht hier typen vanop je gsm zorgt blijkbaar voor vele schrijffouten, sorry hiervoor)

[Yago]

nu lijkt het alsof ik mijn zoontje volstop met pijnstillers voor het gemak
Kleintjes kunnen soms echt pijn hebben en kunnen dat ook niet kenbaar maken hé, als niks anders helpt dan is een pijnstiller soms echt een zegen vind ik, ze moeten toch niet nodeloos pijn lijden hé, als ik koppijn heb neem ik ook een dafalgan
Zoontje is ook altijd een hongerlijder geweest en heeft lang 's nachts gedronken dus honger kan het ook zijn maar weet jouw dochtertje haar voedingsgewoonten niet dus is moeilijk te beoordelen
Op deze leeftijd nog vaak in bed nemen is misscchien te doen als ze er niet van profiteren... kon dat bij zoontje nog gerust doen zonder dat hij er een gewoonte van maakte maar sommige kindjes geraken vanaf 6 maanden heel snel verwend aan zo een situatie

[Ahiha]

Denk idd dat elke baby zo'n fase doormaakt (of meerdere als je geluk hebt ).
Ik ben eerder van de 'harde vooroorlogse aanpak'. Ik ga altijd naar hem toe, troosten (als kan zonder uit bed te halen), weer toedekken, nu dodo zeggen en weg. Dit moest soms 20x herhaald worden. Ik ging de eerste keer direct. Daarna telde ik tot 20. Dan tot 40 enzovoort. Ik liet niet zomaar huilen. Ging binnen om te tonen dat ik er nog was maar ook kordaat duidelijk maken dat het slaaptijd was. Maar na 3tal nachten was t gedaan en was gewoon even binnengaan genoeg.
Uiteraard is dit ook enkel als hij niet ziek is he. De laatste nachten heb ik naast zijn bed gewaakt .
Want wij hebben een zoontje die weet wat hij wilt en aijn wil durft doordrijven. Hebben al gemerkt dat 'streng optreden' wel werkt.
Ik zou echt niet beginnen spelen hoor ermee. Bedoel... wat als hij er gewoon aan raakt? Hij het verwacht? Ziet je man zich dit een jaar of langer volhouden?
En als je vermoed dat het tandjes zijn, dan zou ik ook iets durven geven zoals Yago. Ik beken : tijdens tandjestijd heb ik dat ook gedaan. Zodat iedereen eens rustig kon slapen en hij niet moest afzien van de pijn .
Kan hier allemaal hard en egoïstisch klinken maar ik ga mij echt niet elke nacht 'opofferen'. Ouders hebben ook slaap nodig. Wie kan er een goede ouder zijn met chronisch slaaptekort?
Dus: ik zou ook eerst de pijnstilling testen. En daarna... korte metten mee maken. Vrees dat ze rap door hebben dat er iets leuks volgt (muziek, spelen,...)

[DVO pixi]

kga even stout zijn

http://www.youtube.com/watch?v=WwVQApexegQ&


zoonlief wordt uit bed gehaald, getroost op schoot of mee in het grote bed genomen bij nachtelijke onrust. Tis nu niet dat ik bij het eerste knufje aan zijn bed sta, maar als pruttelen overgaat in huilen en krijsen, dan wel. En aan gewoon raken??? hij kreeg al melk s'nachts, maar tis niet zo dat hij nu 'weet' en 'verlangt' dat hij dit altijd gaat krijgen, hij sliep al bij ons in bed, maar hij start altijd in zijn eigen bed en heeft net 4 nachten heel rustig geslapen in zijn eigen bedje.
Ik weet, tis een visie, en der zijn vele verschillende en zeer uiteenlopende opinies over de aanpak van slaapperikelen bij baby's en kinderen, jij neemt er uit en past toe wat naar jouw gevoel het beste bij je baby past, maar ik kon het toch niet laten de 'hij moet leren alleen in slaap te geraken' video te posten

[Ahiha]

Inderdaad, er zijn verschillende visies over. Je moet doen waar jij je goed bij voelt, wat jij kan volhouden en wat je kindje aankan. Ik slaap bv liever op een matras naast zijn bed als hij ziek is dan hem bij me te nemen. Anders doe ik zelf geen oog toe En 'laten huilen' doe ik ook niet in het extreme hoor. Langer dan 2minuten heb ik hem nog nooit laten huilen. (huilen he, niet kressen. Dan krijg ik het ook niet over mijn hart van te wachten ) Nu eens je video bekijkeN.
Trouwens Amaliya, hoe was de nacht? Want het gaat hier uiteindelijk over jou he.

[leisje]

ik kom Ahiha een beetje 'steunen' Ik heb (nog) geen last van een krijsend kind 's nachts, maar ook mijn kinderen huilen 's nachts wel soms, en ik ben ervan overtuigd dat ze moeten aanleren om zelf terug in slaap te vallen. Dus gaan wij alleen kijken als het horen overgaat in krijsen. Uiteraard kijken we ook of ze niet ziek zijn.
Ik kan de video hier wel niet openen, dus weet niet wat daarin staat, maar weet wel dat babies na 6 maanden 'gewoon' kunnen geraken dat bvb steeds een tutje in hun mondje gestop wordt als ze wenen, waardoor ze op den duur niet meer kunnen slapen zonder dat dat tutje in hun mondje gestopt wordt... Ik bewonder bovendien mama's die 's nachts uren met hun kinderen bezig kunnen zijn. Dan geraak ik echt oververmoeid, en ben ik overdag voor mijn kinderen niets meer waard...
Maar nogmaals: geen ervaring met echt krijsende kinderen 's nachts, dus wat dat betreft kan ik de topicstarter niet helpen...

[josie]

Zoon (ondertussen 2) wel uit zijn bed gehaald en bij ons in bed als hij het moeilijk had snachts en die is alleszins dat niet gewend geraakt, ondertussen kan hij zelf niet meer in slaap raken bij ons en geeft hij zelf aan dat hij weer in zijn eigen bedje wil... Ik geloof,persoonlijk dus niet dat kleine kindjes zo snel verwend zijn. Maar zoals anderen ook,zeggen, iedereen moet gewoon zijn eigen gevoel daarin volgen, elk kind is anders maar elke mama ook ik zit nu soms een half uur naast zoons bed totdat hij slaapt, zal,wel vanzelf weer overgaan, hij heeft het nu ff moeilijk nu de baby er is,...

[ringling]

Zoontje is 11,5 maand nu. Altijd een goeie slaper geweest (respect voor alle mama's die het moeilijk hebben!!!). Bepaald moment werd hij s nachts meerdere keren wakker. Wat bij ons hielp toen was een tutdoekje waardoor tut niet meer door de spijlers v bed kon vallen. Toen hij leerde kruipen, sliep hij ook moeilijker. Hij wriemelde constant en bonkte zichzelf wakker tegen de rand. (rond 8maand) Erna ging het weer beter. Er is inderdaad een groot verschil tussen pijn hebben en gedrag. Een aantal keer dacht ik dat het gedrag werd... uiteindelijk bleek het pijn (oorontsteking: inderdaad neerliggen is pijnlijk). Ieder kent zijn eigen kind best... Als je gevoel zegt dat het niet klopt (erg plotseling verandering in gedrag) zou ik misschien eens laten nakijken of er niets scheelt (tandjes, oortjes...). Als hij ziekt is, heb ik hem ook al in logeerbedje naast mn bed gezet... In ons bed gebeurt niet (durf ik niet te betrouwen) enkel smorgens nog wat wakker worden. Laten wenen doe ik ook niet... enkel als hij over zn grens gaat en echt moe is en we weten dat hij na een minuutje slaapt. Bij nachtelijk wenen: terug neerleggen, tutje, hoofdje wrijven en terug weg. Als het blijft duren, is er bij ons meer aan de hand...
Wat we een paar keer ook deden, was een tip v vrienden: de '5 minuten regel' noemden zij het: in bed leggen, bij wenen ging ik 1x vrij snel terug, dan 5 min wachten, 10 min,... (Verder dan 5 min geraakten wij nooit). Maar dit is natuurlijk een ideaal scenario... soms is het echt veel moeilijker dan dat... Ik wil ook niet te naief zijn in mn tips... Maar misschien is zo'n concrete regel makkelijk en duidelijk om als koppel af te spreken (als jullie dit zien zitten)?

[Amaliya]

Hallo allemaal

ik ben er ene tijdje neit meer opgeraakt, maar heb allreacties gelezen waarvoor dank.

UIteindleijk bleek het idd om een oor- en keel ontsteking te gaan en dat samen met 2 tandjes die er doorkwamen
Aan de antibiotica, en ondertussen is ze er helemaal uit en slaapt ze weer als een roos en hebben we ons poppetje weer terug.

Ik heb alleszins geleerd om mn instict te volgen en misschien toch wel sneller naar de pediater te gaan als ik het gevoel heb dat er iets niet klopt..


nogmaals bedankt allemaal!

[Ahiha]

Oef! Probleem opgelost! Nog mooie rustige nachten gewenst