Bevallen najaar 2013

[Sarahke82]

Hoi dames,

Ik heb serieus last van de babyblues denk ik. Wenen, wenen, wenen.
Ons zoontje slaapt weinig overdag en wil veel gepakt worden. Dit met de onderbroken nachten en weenbuien is wel zwaar Hoe ging het bij jullie in het begin en betert dit?

Een verdrietig en onzeker mamatje

Xxx

[Pan]

@Sarahke: Ik had daar in het begin ook veel last van maar dat is bij mij vanzelf overgegaan. Als je er last van blijft hebben kan je misschien best eens met iemand gaan praten van begeleiding. Mij werd dat ook aangeraden omdat ik te hoog scoorde op de emotionele test in het ziekenhuis.

[Sarahke82]

Hier hebben ze geen test gedaan... Ik hoop dat het betert. Ik ben geen gelukkige mama op de moment. De roze wolk is voorbij mij gewaaid denk ik.

[L*]

Sarahke, dat is normaal hoor. In het begin weende ik om het minste (in het ziekenhuis had ik daar alleen de laatste dag last van). Ik ben 4/11 bevallen en heb er nu soms nog last van. Mijn man begreep er niks van. Wat mij hielp was de vroedvrouw die aan huis komt. Daar kan ik al mijn zorgen kwijt ivm de baby.
Veel goede moed en als het te erg wordt probeer er over te praten met iemand.
L*

[leisje]

Even binnenvallen: sarahke, dat is bij sommige mama's heel normaal. Ik heb er bij mijn eerste ook erg last van gehad: vermoeidheid, en een baby die veel weende: ik had het mij allemaal anders voorgesteld. Na de bevalling van mijn tweeling heb ik preventief sint janskruid genoen - mag wel niet als je bv geeft - en heb ik er geen last van gehad. Misschien ook omdat ik wist waaraan me te verwachten?

In elk geval: het gaat voorbij meid. Laat je goed helpen door ouders, schoonouders of eventueel kraamhulp. Probeer wat bij te slapen waar je kan, bvb als er iemand anders in huis is, en praat over wat je voelt. Het benoemen maakt het al veel minder erg, vond ik... Succes!

[KG]

Hier hetzelfde Sarahke... Na 6 weken heb ik er soms nog last van. Ben de hele dag en nacht bij ons zoontje. De papa helpt wel als hij thuis is, maar heeft zijn hobby's ook. Vanaf vandaag ga ik ook stilaan terug beginnen met sporten.

Inderdaad alle hulp aanvaarden. Het is vermoeiend en zwaar.

Succes meid!

[NJS]

Sarahke: ik kan je jammergenoeg nog niet helpen met raad te geven, want heb zelf nog geen kindjes. Ik kan er wel inkomen dat er heel veel op je afkomt en dat je heel onzeker bent. Ik hoor bij heel veel mensen dat de eerste weken echt heel zwaar zijn. Vooral ook door die onderbroken nachten. Een ding staat vast dat het zoiezo gaat beteren, alleen weet je niet precies wanneer dat dit zal zijn. Heel veel succes nog!!

[liezeke]

Aan de dames die het soms wat lastig hebben:

Lees het boek: 'mijn baby lacht... nu ik nog' vn Lieve Van Weddingen en voel je op slag een stuk beter:). niet alleen omdat het allemaal zo herkenbaar is maar ook omdat het een heel leuk geschreven boek is met veel bruikbare tips:)...

liesje

[josie]

Sarahke; heel herkenbaar. Bij geboorte zoon 2 jaar echt diep gezeten om dezelfde redenen die jij aangeeft. Het betert. Het lijkt alleen eindeloos te duren. Maar stukje bij beetje betert het. Maar die eerste weken is puur overleven vind ik, weinig roze wolk azn. Nu bij dochter gaat het beter. Denk omdat ik op voorhand beter wist waaraan mezelf te verwachten en nu beter kan loslaten, aanvaarden dat het lastig is... Hou vol en laat je begeleiden dr kraamzorg, Vroedvrouw,...

[indirah]

Sarahke, sterkte!
Ik sta (nog) niet in jouw schoenen, maar hoor het verhaal van veel vriendinnen. Vooral degenen die n zware bevalling hadden vonden de kraamtijd zo roze niet...
En jij bent nog herstellende van n keizersnede toch? Naast moeder ben je ook patiënt nu. Lukt t om elke dag wat mensen om je heen te verzamelen? Misschien dat afleiding en verzorging je wat kracht geven!

NJS succes morgen bij de controle!
Baby kan nog steeds de uitgang niet vinden hier... En aangezien er al 3 weken niks veranderd is (geen oefenweeen geen ontsluiting) vrees ik dat n natuurlijke start ook niet zal komen. Ik vind t het lastig om te beslissen of en wanneer ze t gaan inleiden. De verhalen die ik daarover lees zijn nogal pittig en ik merk dat ik me mentaal echt ingesteld had op n natuurlijke bevalling. Maar op dit moment word ik met de dag uitgeputter en dat is natuurlijk voor geen enkele versie bevordelijk.
Zijn er hier mensen die een week overtijd gingen en tóch n spontane bevalling hadden?

[Sarahke82]

Ik wil op de moment niemand hier thuis. Enkel m'n vriendin. Al is het zwaar met zo'n huilertje. Deze middag ook terug naar het ziekenhuis geweest. M'n wonde staat terug wat open. M'n broek werd ineens nat. Ik dacht al aan een ongelukje maar het was van de wonde.

[Lotte83]

Sarahke hier ook heel herkenbaar... de eerste dagen thuis ook wat dipjes gehad. Goed voor jezelf laten zorgen! Ik had het meest aan de momenten dat mn man tussen de voedingen kon overnemen en ik even kon bijslapen zonder te liggen waken.

Hier zitten we met de groeispurt pp 4 weken. .. twordt weer een lange nacht. ..
Gisteren bij kind en gezin op controle geweest, hij weegt al 3 kg 260, weer een geruststelling dat de borstvoeding goed gaat

[VickskeL]

Ik heb hier vorige keer ook serieus last van gehad. Mijn dochter was een huilbaby en dat in combinatie met het herstel van een keizersnede was gewoon te veel.
Mijn man heeft toen een maand ouderschapsverlof genomen en heeft de meeste nachtjes doorgedaan. Ik kon het op dat moment gewoon niet en voelde me daardoor een mislukking.

Toen hij terug ging werken was het de uren aftellen tot hij terug was want de hele dag met een huilende baby zitten was niet wat ik me had voorgesteld...

Dit is pas beginnen beteren na 2 maanden. Mijn schoonouders hebben toen een weekendje op ons kleintje gepast zodat we zelf ook een beetje konden slapen / rusten.

Bij ons was het ongeloof in de omgeving ook heel groot. Niemand geloofde precies hoe erg het was en we kregen vaak de opmerking " baby's huilen nu eenmaal" waardoor ik nog meer aan mezelf begon te twijfelen.

Het heeft bij redelijk lang geduurd voor ik de band tussen mij en mijn dochter echt begon te voelen, waardoor ik me nog slechter voelde.
Maar er komt een einde aan. Op een bepaald moment heb ik me erover kunnen zetten en de band tussen mij en mijn dochter is geweldig!

Probeer echt met iemand te praten. Ik heb dit niet gedaan waardoor het langer geduurd heeft vooraleer ik me erover kon zetten.

Liezeke, bedankt voor de tip, ga de boek direct aanschaffen!

[Suikerboontje]

Hier ook een huilmama, maar dan om een andere reden. Volgende week moet ik terug gaan werken en ik zie het helemaal niet zitten. Vanmorgen eventjes wenmoment gehad in de creche en ik huilde tranen met tuiten op weg naar huis. Ik had nooit gedacht dat het mij zoooo zwaar zou vallen. Het voelt aan als afscheid en ik weet niet hoe ik me erover moet zetten... Ik heb het gevoel dat ik mijn ventje zo gigantisch in de steek laat door hem naar de crèche te brengen. Er zit ook niemand van zijn leeftijd dus dat ventje gaat daar maar wat eenzaam in zijn park liggen wezen. Terwijl het thuis zo een vrolijke vent is die de hele tijd lacht en brabbelt met de mama. En iedereen rondom mij maar zeggen dat dat kereltje daar geen last gaat van ondervinden, dat het enkel de mama is die daar last van heeft. Ik kan dat heel moeilijk geloven. Voor hem is dat toch een heel andere omgeving met andere mensen en geluiden...

Pfff, ik zie het echt niet zitten...

[stientje84]

@ sarahke: Probeer idd genoeg te rusten als je vriendin op jullie kindje past.. Ik wou ook geen hulp thuis in het huishouden en toch bood m'n mama het aan... en gisteren heb ik haar gebeld en gevraagd om eens te komen helpen... Lag uitgeteld op de zetel, geveld door maag-darm :-/...
wat is dat zeg ziek zijn terwijl je BV geeft... pff al een geluk dat ik vandaag weer de oude ben.

Gisteren controle gehad bij K&G en ja wadde ik denk dat ik krachtvoer geef... Onze S. is nog geen maand en weegt al 5kg.. Hij was op 2 weken tijd 850g bij
Ja de Bv loopt dus prima hier
@ suikerboontje: ik kan het wel verstaan, denk dat ik het er ook moeilijk mee zal hebben.. Maar het moet zeker he, jouw ventje zal het wellicht daar ook goed doen en ook al is hij (voorlopig) alleen qua leeftijd dan heeft hij alle charmes van de verzorgsters voor hem alleen
Hij zal ze wel weten te entertainen


Nog geen 'nieuwe' babytjes??