Zwanger maar zoveel schrik

[jas]

Hallo. Al 3 maanden liggen onze behandelingen stil, en wat blijkt "zwanger" ... Ik ging gisteren bij de fertiliteitsdienst om terug alles in gang te laten steken, gyn deed wat raar. Het kon terug wijzen op cysten, maar baarmoederslijmvlies was zo dik en die 'cyste' kon wel eens het gele lichaam zijn. Ik was even van slag! Bij thuiskomst test gedaan en duidelijk positief. Deze morgen telefoon van dienst: bloedwaarden zijn positief, wijzen op prille zwangerschap. Hcg op 628 en progesteron staat hoog. Alleen ben ik zo bang, durf mij gewoon niet bewegen. Loop misselijk, had dat al van vorige week maar was druk op het werk dus dat dat dit de oorzaak was ... Heb dikwijls honger, dan meestal misselijk en na het eten ook. Ik moet niet braken, maar zou continu boertjes willen laten . Vandaag al zoveel last in mijn buik maar echt diep beneden en maak mij dus zorgen ... Ook barstende hoofdpijn, terwijl ik altijd had gehoord dat als je zwanger bent je meestal geen hoofdpijn hebt ...

Ik zaag mss, maar zijn al lang bezig en heb al km achter de rug. Zoveel schrik. Hoe ga je daar toch mee om?

[Ahiha]

Jas, eerst en vooral : proficiat!
De gevoelens die je hebt zijn normaal hoor. Ik denk dat elke zwangere vrouw die angst wel heeft. En wij waarschijnlijk nog een heel klein beetje veel meer.
Het blijft een wonder en even heel cru: ja, het kan foutlopen. Maar dat wil niet zeggen dat het moet he!
Ik ben nu voor de 2de maal zwnager en ook wat angstig hoor. Iets minder dan de eerste keer maar toch. Vannacht en vandaag erge lage rugpijn en lage buikpijn. Dan begint een mens te doemdenken he...
Hoe ik omga met de angst? Geregeld wrijf ik over mijn buik en zeg 'mama is hier, blijf maar lekker bij me, ik zal voor je zorgen.' Klinkt heel melig maar he, het geeft me wat rust. En verder gewoon afwachten van echo tot echo. Zal ook pas gerust zijn als 20w echo goed was. En eens je de stampjes voelt.
Die buikpijn is normaal hoor. IS je baarmoeder en alles dat eraan vastzit dat uitrekt.
En dat misselijk zijn... vorige keer hing ik constant boven de pot. (zelfs op werk emmer gezet want toiletten onhaalbaar ver ) en nu... gewoon wat draaierige maag. Trouwens heel typisch hoor wat je beschrijft. Bij gewone misselijkheid kan je geen eten zien. Bij zwangere misselijkheid zeg je: "hm, kben misselijk, even iets eten. "
Dus Jas : je angsten zijn heel normaal en helaas zit er niet veel meer op dan afwachten....

[jas]

Tof dat je zo snel reageert, pff is zo moeilijk. Tot e paar dagen geleden kon ik niet naar toilet, nu buikloop. Alles wat d net niet meer op een zw lijkt of wijst komt precies op. Ik loop de muren op wat geen gezonde situatie is, dus zal t ook enkel mezelf verwijten als het opnieuw mis gaat.

Ik wou dat ik de hele dag kotsmisselijk bleef, dat zou mij misschien gerust stellen

[Kusje]

Jas, je bent zeker niet alleen hoor! Enerzijds hoop je er al een tijdje op, en als ik je goed begrijp is het op natuurlijke manier gelukt? Dan denk je wsl nog meer van "Kan dit wel goed zijn nu?" Alleszins, ik kan de toekomst niet voorspellen, maar hoe verder je in de zwangerschap geraakt hoe beter dit wsl zal gaan. Echo's doen wonderen! Maar de eerste weken zullen moeilijk liggen wsl, veel afwisseling zoeken!
Iedereen voelt zich trouwens anders tijdens de zwangerschap, zelfs als je 2 keer zwanger bent is het 2 keer anders. Dus puur ahv kwaaltjes of niet-kwaaltjes kan je echt geen juiste besluiten nemen.
Veel succes en dikke dikke proficiat!!!

[Kimmie01]

Jas, een dikke proficiat!!
Ook ik ben zwanger geraakt na 3 maand geen behandelingen. Ik had mijn laatste IUI in juni en we wouden met IVF beginnen maar door de zomerstop kon dit pas in september of oktober doorgaan. In september was ik aan het wachten op mijn regels maar die kwamen maar niet. Ik had totaal geen symptomen dus na bijna 2 weken overtijd eens getest en de test was direct positief! Bloedwaarden waren ook ok! Nu ben ik 19 weken ver en begin de eerste stampjes te voelen.
De eerste 3 maanden had ik ook veel schrik. Ik had geen symptomen en had bij elke echo schrik dat het vruchtje niet meer zou leven. Het is normaal om je zo te voelen, zeker als het niet direct gelukt is en je al een lange weg hebt moeten afleggen.
En ja het kan fout aflopen maar vertrouw maar op je lichaam. Rust goed uit.
Je hebt een bloedafname laten doen maar ik zou terug 1tje doen. Als je bloedwaarden goed gestegen zijn dan ben je al geruster en dan kan je erna een 1ste echo plannen.

Veel succes en geniet ervan

[jas]

@kusje: ja, het is inderdaad helemaal natuurlijk. Dus ook zeer moeilijk te vatten... Ieder kwaaltje die weg gaat, zorgt dat mijn hard even stil staat. Het is al eens mis gelopen dus ja ... Ik vrees dat het nog lang zal duren voor er een eerste echo zal zijn want het is echt zeer pril ... Laten we duimen!!

@ kimmie: ja ong. hetzelfde ... Ik ging donderdag eens bij gyn omdat we eigenlijk in jan cryo wilden terug plaatsen en het weer zeer lang duurde alvorens ik ongesteld werd. De gyn deed wat raar eigenlijk, ze twijfelde eerst weer aan cysten maar vroeg dan of er kans was dat ik zwanger kon zijn. Ze vroeg of ik nog een testje liggen had, dus ik begon toch wel echt te hopen. Als ik thuis kwam heb ik een test gedaan, die was positief! Direct gebeld, ze was heel content en had zo'n vermoeden maar was niet zeker. Vrijdag belde ze dan met uitslag bloed. Mijn eerste bloedwaarden zijn goed, al vind ik dat nog redelijk laag. Mijn hcg staat op 628, de bevruchting heeft zo 2 mss 3 wk plaats gevonden, dat zegt ook een digitale test die heb ik vrijdag nog gedaan ! Je ziet, ik ben dus al lichtjes paranoia. Volgende donderdag mag ik pas terug om bloed te prikken, dat is lang niet? Ik ga mss maandag eens bellen om vroeger te gaan. Ik ben zo onzeker, al mk gehad. Tot gisy was ik zeer onpasselijk, had ik rare borsten en nu niks meer ... Ook de pijnlijk mijn bovenbuik is weg, nu is t zeer diep. Maja mag er niet aan denken e...

Mijn mama weet het, broer ook. Het is zeer pril, maar ik kan hun steun wel gebruiken! Vandaag al de hele dag mijn klein neefje op bezoek, dat doet wonderen ...

Merci allen voor de babbel!!!

[jas]

@kusje: ja, het is inderdaad helemaal natuurlijk. Dus ook zeer moeilijk te vatten... Ieder kwaaltje die weg gaat, zorgt dat mijn hard even stil staat. Het is al eens mis gelopen dus ja ... Ik vrees dat het nog lang zal duren voor er een eerste echo zal zijn want het is echt zeer pril ... Laten we duimen!!

@ kimmie: ja ong. hetzelfde ... Ik ging donderdag eens bij gyn omdat we eigenlijk in jan cryo wilden terug plaatsen en het weer zeer lang duurde alvorens ik ongesteld werd. De gyn deed wat raar eigenlijk, ze twijfelde eerst weer aan cysten maar vroeg dan of er kans was dat ik zwanger kon zijn. Ze vroeg of ik nog een testje liggen had, dus ik begon toch wel echt te hopen. Als ik thuis kwam heb ik een test gedaan, die was positief! Direct gebeld, ze was heel content en had zo'n vermoeden maar was niet zeker. Vrijdag belde ze dan met uitslag bloed. Mijn eerste bloedwaarden zijn goed, al vind ik dat nog redelijk laag. Mijn hcg staat op 628, de bevruchting heeft zo 2 mss 3 wk plaats gevonden, dat zegt ook een digitale test die heb ik vrijdag nog gedaan ! Je ziet, ik ben dus al lichtjes paranoia. Volgende donderdag mag ik pas terug om bloed te prikken, dat is lang niet? Ik ga mss maandag eens bellen om vroeger te gaan. Ik ben zo onzeker, al mk gehad. Tot gisy was ik zeer onpasselijk, had ik rare borsten en nu niks meer ... Ook de pijnlijk mijn bovenbuik is weg, nu is t zeer diep. Maja mag er niet aan denken e...

Mijn mama weet het, broer ook. Het is zeer pril, maar ik kan hun steun wel gebruiken! Vandaag al de hele dag mijn klein neefje op bezoek, dat doet wonderen ...

Merci allen voor de babbel!!!

[Ahiha]

Jas, mijn tweede bloedtest was een week na de eerste. In GHB doen ze dit altijd zo. Ik denk om zeker een mooie stijging of daling te kunnen vaststellen. Ik weet dat het moeilijk is om niet te doemdenken. ( en dat blijft het tot je de stampjes voelt vind ik. En dan nog zal je soms op je buik kloppen als je ongerust bent )

[jas]

Ahiha... Ik kon het niet houden en ben gisteren toch langsgegaan voor een bloedprik. Hcg is gestegen maar gelijk niet steeds om de 24u verdubbeld. Het staat nu op 2400, progesteron weet ik niet want was secretaresse. Dokter ging terug bellen maar heb nog niks gehoord! Gist had ik wat bloedverlies, en continu heb ik zoveel witverlies maar dan echt zeer extreem: inlegkruisje continu nat... De schrik zit er dus goed in. Oh verdomme ik wil gewoon genieten van die zwangerschap!!!!!

[Pimpajoentje]

Hey jas, ik heb hetzelfde als jij gehad.
Eerste bloedname was 1500 op (een) maandag en op woensdag was die "maar" 2000. En op vrijdag 3000.
Heel veel schrik gehad (ervoor al drie miskramen gehad), maar momenteel wel 34 weken zwanger!
Heel veel sterkte gewenst, ik duim voor goed nieuws!

[jas]

Ik hoop het zo ... Heb ook al mk gehad, dus ja mss logisch ik zoveel schrik heb. Afwachten zeker?

Bedankt voor de steun!!

[indirah]

Jas, heel herkenbaar, jouw gevoelens!
Na 4 jaar mallemolen en 2 miskramen was ik ook doodsbenauwd toen ik zwanger raakte. Vooral de dagen voor een bloedname of echo; ik herkende mijn eigen lijf niet meer zóveel stress!!
Ik kan je geen tips geven om dat te verminderen. Ik vrees dat dat onze rugzak is: zo'n lang en groot verlangen naar een kindje dat de angst het kwijt te raken ook extra groot is. Ik raakte die zenuwen zelf kwijt na 3 maanden. En ik heb echt oprecht iedere dag kunnen genieten van een hele voorspoedige zwangerschap vanaf 12 weken(en mijn maand oude dochterje zit nu op mijn buik

Mocht het je opluchten: de eerste weken voelde het bij mij alsof ik ieder moment ongesteld kon worden. Ik had lage rugpijn, steken in mijn buik, witverlies etc etc. Ik had de hoop al opgegeven omdat het precies hetzelfde voelde als een mislukte poging.

Succes de komende weken en je gaat vast een wonderlijk 2014 tegemoet!

[jas]

Ik denk ook dat het pas echt genieten zal worden eenmaal 12 wk voorbij ...

Maar toch moet ik mij nu ook koest houden! Zoveel mogelijk leuke ontspannende dingen zoeken zeker?

Net wel een opluchtende en verlossende telefoon gekregen van dokter, ze is zeer positief! Progesteron is zeer mooi gestegen, hcg is ook goed gestegen. De verdubbeling is blijkbaar om de 2 dagen en niet om de dag zoals ik dacht ! We zitten dus op schema ... Dat ik geen kwaaltjes heb, dat kan. Ik was in het begin misselijk, maar vanaf de dag dat ik positief getest had was ik totaal niet meer misselijk. Deden borsten te pijn meer, maar had ik enkel het gevoel ongesteld te worden. Ze begreep dus zeker mijn ongerustheid, maar zei toch om zo positief mogelijk te denken!! We weten wat doen e

2014 moet ons jaar worden gewoon!!!!!!

[Kimmie01]

Jas, dat ziet er zeker goed uit hoor!
HCG verdubbeld inderdaad om de 2 dagen.
En ik had totaal geen symptomen, voor NOD niet en erna ook niet. Alleen moe maar heb was dan ook een drukke periode op het werk dus ik dacht dat het daaraan lag
De maanden ervoor had ik elke keer stress rond mijn NOD en constant op elk mogelijk symptoom letten en dan die ene maand niet en tis prijs Te zot voor woorden!
Maar goed, 2013 eindigt voor ons dus goed Geniet er maar en een gelukkig nieuwjaar!