Zwanger - zomer 2014

[leneke1982]

klein vraagje, is er nog iemand hier die al last heeft van spataders? en wat doe je eraan? momenteel draag ik steunkousen, maar helpen niet echt

[Ahiha]

Gelukkige heb ik er geen ervaring mee Leneke.
Claire: hoe gaat het met je? denk veel aan je.

Hier een mijlpaal: zwangerschapsbroek aan. Ik blijf lekker gezellig bloed verliezen van zodra ik ook maar iets durf te doen dat anders is dan in de zetel liggen maar probeer me er niet te veel door te panikeren. (wat niet altijd lukt uiteraard). Dus vandaag zin we gewoon heppie dat ik een zwangerschapsbroek mag dragen en dat er een maandverband in moet dat negeren we even

[Kimmie01]

Ahiha, ik droeg eerst zwangerschapskleedjes en nu sinds kort heb ik mij 2 jeansbroeken gekocht
Ik kon in mijn gewone kledij tot een 13-14 weken. Erna paste geen enkele jeans meer.

Ik heb ook geen ervaring met spataders leneke.
Heb je een zittende of staande job?
Heb wel ergens gehoord dat als je te lang recht staat of te lang zit dat je er last van kunt krijgen. Gewoon dus zien dat je genoeg beweegt. En als je rust dan liefst met benen hoger.
Ook als je veel zit, benen niet kruisen. En ja steunkousen maar dat lijkt niet te werken precies

[leneke1982]

ik heb een zittende job, maar moet regelmatig opstaan. enja, savonds met het huishouden is toch al beweging op zijn eigen denk ik, doe sinds ik zwanger ben niets meer van sport, mss heeft dat er iets mee te maken? ik weet t niet. Op mijn benen vind ik t nie erg en heb ik er geen last van, maar in de lies en ter hoogte van schaambeen is toch wel pijnlijk

[leneke1982]

ik heb een zittende job, maar moet regelmatig opstaan. enja, savonds met het huishouden is toch al beweging op zijn eigen denk ik, doe sinds ik zwanger ben niets meer van sport, mss heeft dat er iets mee te maken? ik weet t niet. Op mijn benen vind ik t nie erg en heb ik er geen last van, maar in de lies en ter hoogte van schaambeen is toch wel pijnlijk

[Kimmie01]

Ik heb ook een bureaujob en ik doe niks meer van sport.
Naast werk beweeg ik wel genoeg, doe nog alle huishoudelijke taken enzo dus dat is hetzelfde als bij jou alleen dat ik geen spataders heb. Dus dat kan het niet zijn.

Het kan ook te maken hebben met erfelijkheid. Misschien dat je mama daar ook last van had?
Best aan je gynaecoloog vragen als je zo'n pijn hebt en in slechtste geval laten wegnemen.

[Claire]

Hallo iedereen,

Ahiha: alles ok hier. we zijn ondertussen al 24 weken ver! Ik voel me nog steeds goed, alleen wat rekkingspijn want ja, mijn buik groeit wel goed. Met de twee meisjes gaat alles goed, ze zijn goed actief en hartjes kloppen goed. Wel leuk dat je hier elke week een echo krijgt. Volgende week nog eens een uitgebreide echo en dan bepalen ze weer 't gewicht en de grootte. Ik ben benieuwd!
Leuk dat je een zwangerschapsbroek kan dragen! Dat is toch een bijzonder moment! Ik ben zelf vroeg moeten overstappen naar zwangerschapsbroeken, al op 10 weken ofzo. Ik vond het echt een verademing, geen druk meer op je buik. Echt zalig!
Lukt het een beetje om te rusten? Ik kan begrijpen dat niet zo eenvoudig is om kalm en positief te blijven als je regelmatig bloeding hebt. Ik duim dat 't bij jou ook goed blijft gaan, je bent goed bezig!
Van dag tot dag leven, dat helpt bij mij. Voor je 't weet, ben je al weer een maandje verder.

Leneke: spataders heb ik geen ervaring mee. Ik denk dat Kimmie wel gelijk heeft, dat 't erfelijk is. Steunkousen helpen wel, ook al is 't maar een beetje. En bewegen en niet met gekruiste benen zitten, dat doet ook veel. Ik lig hele dag stil in bed, maar ik doe wel enkele oefeningen (spieren benen niet te hard te laten verslappen)en elke dag massage van onderbenen door kinesist. Tot nu toe heb ik nog geen spataders, maar hout vasthouden want dat kan natuurlijk snel veranderen.
Misschien kan je dat ook proberen: elke dag je benen goed insmeren met bodymilk en wat masseren? Dat helpt ook met de bloeddoorstroming..
Veel water drinken anders? Meer weet ik ook niet..

[Ahiha]

Oef Claire! Blij te lezen dat alles goed gaat (gezien de omstandigheden dan toch). Je positiviteit sijpelt door in je tekst en das de enige juiste houding he nu. Veel meer dan kalm blijven, rusten en positief denken kan je niet doen. Nog steeds in het ziekenhuis dan? Verveel je je niet te hard?

[Claire]

Ik blijf positief denken De eerste dagen na dat slechte nieuws had ik 't even moeilijk, maar daar ben ik nu wel over.
De dagen gaan eigenlijk redelijk snel voorbij, volgende week dinsdag lig ik hier al een maand
de voormiddag gaat heel snel omdat je dan bezoek krijgt van assistente, gynaecoloog, verzorging, eten,...
Voordeel is ook dat ik veel bezoek krijg, minstens 2 bezoekjes per dag.
Ik heb veel boeken liggen, maar heb eigenlijk nog niet veel kunnen lezen door 't bezoek En ja, tussendoor doe je ook dutjes want ook al doe je niets, toch ben je moe
Chance dat de tijd snel gaat, als alles goed gaat dan lig ik hier nog drie maanden Ik hoop echt dat 't zal lukken.

[Roosje86]

Leuk dat het allemaal zo vooruit gaat he!

Ikzelf heb nog geen last van spataders...

Vandaag zijn we net 19 weken en ik heb nog steeds niets gevoeld (eerste kindje). Ik krijg constant de vraag of ik al iets voel, maar het antwoord is dus neen De controle bij de dokter is ondertussen al 3 weken geleden, en we hebben volgende week pas terug een echo. Een teken van leven zou dus welkom zijn...
Hoewel mijn buik wel al serieus 'gegroeid' is. Heb de voorbije week een aantal keer gehoord "Amai, en jij bent nog maar 4 maand ver?!" Dus ik weet ook niet goed wat ik daarvan moet denken... Het is nu niet dat ik extreem veel eet, en voor de rest lijk ik toch niet echt verdikt te zijn...

Zal dus heel blij zijn als die 20 weken echo achter de rug is! Nog een weekje afwachten zeker?

[eva30]

oei ben vandaag 18 weken, en draag nog steeds gewone broeken (soms ook wel al zwangerschapsbroeken). en is mijn tweede kindje. Voel wel al meer en meer beweging! morgenavond pretecho! dan zijn we 100% zeker van geslacht en kunnen we beginnen te plannen!

[Noa]

Roosje, wij zijn precies even ver denk ik. En geen paniek wat die beweging betreft. Het is mijn derde kindje. De eerste 2 begon ik te voelen rond 15w, heel lichtjes, 's avonds onder de dekens. Precies luchtbelletjes, plopjes, borreltjes in de darmen. Vanaf 16w begon ik al heuse schopjes te krijgen, heel vroeg dus!

Nu zwanger van nummer 3, ook 19 weken en ik voel haast niks. Af en toe in de zetel of in bed voel ik haar, maar da's enkel omdat het mijn derde kindje is en ik weet hoe het vorige keren voelde in het begin, maar toen dus wel een maand eerder dan nu! Ik heb blijkbaar een voorliggende placenta, en het schopt dus tegen een soort van kussen. Het dempt echt bijna alles. Niets voelen wilt niet zeggen dat er geen beweging is hoor. Ik heb zo'n Angelsounds, en elke avond luister ik vlug eventjes om gerustgesteld te zijn, maar na 10 seconden stop ik ermee omdat ik bijna doof ben van de geluiden, mevrouwtje schop en stampt dat het een lieve deugd is, maar ik voel daar dus helemaal niets van! Bizar bizar! Je moet eens vragen hoe jouw placenta precies ligt. En bij een eerste kindje is het gewoon soms moeilijk te weten wat die eerste kindsbewegingen precies zijn.

[Noa]

Amai, en dat sommigen bij 18w of meer nog in gewone broeken passen! Waw! Hier altijd vanaf 10w zwangerschapsbroeken moeten dragen, die buik van mij begint heel vroeg te ploppen. Nu bijna 20w ver, en al een tonnetje om u tegen te zeggen. In kilo's valt het nochtans mee, 3 kg, is nog netjes. Precies lucht dat ze bijblazen bij mij.

[Kimmie01]

Ik heb ook altijd het gedacht gehad van het valt nog mee... Ik zie er niet verdikt uit en mensen zeggen mij dat ook maar zaterdag was het personeelsfeest en er zijn foto's getrokken en heb ze net gezien en ik verschiet toch wel. Als ik dagelijks in de spiegel kijk merk ik niets maar op foto zie ik er wel goed verdikt uit. Zeker in mijn gezicht... Mja niks aan te doen zeker
Morgen moet ik de suikertest doen, daarna heb ik ook een 3D echo, ben benieuwd
Op 22 weken had ik mij gewogen en toen was er 7kg bij.
Ik ben nooit misselijk geweest en de gynaecoloog zei dat mijn gewicht goed was.

[leneke1982]

Ik heb ook een bureaujob en ik doe niks meer van sport.
Naast werk beweeg ik wel genoeg, doe nog alle huishoudelijke taken enzo dus dat is hetzelfde als bij jou alleen dat ik geen spataders heb. Dus dat kan het niet zijn.

Het kan ook te maken hebben met erfelijkheid. Misschien dat je mama daar ook last van had?
Best aan je gynaecoloog vragen als je zo'n pijn hebt en in slechtste geval laten wegnemen.

't heeft idd met erfelijkheid te maken, maar voorlopig is er niks aan te doen, met de pijn leren omgaan heb ik te horen gekregen, en 3 maanden na de bevalling pas naar vaatspecialist