Gans de nacht wakker geweest van de buikpijn.
Ik probeer maar reden te verzinnen wat de reden kan zijn.
Maar als ik eerlijk ben, voelt het net hetzelfde als bij de 2de IUI.
Toen heb ik ook de vrucht verloren.
Pijnen komen in golven en worden elke keer erger.
Mijn energie is weer weg
Nu, ik weet, zolang er geen bloed is, niet wanhopen.
Maar dat wordt nu toch verdomd lastig,hoor.
Liefst van al zou ik es goed willen roepen of met iets smijten om dan weer in bed te kruipen.
Ocharme het ventje.
Die was super goedgezind opgestaan, en daar is nu ook al niets meer van te merken.
Ik ben nog maar op dag 6 na tp.
Zou het dan al kunnen dat het over is?
Is toch snel, niet?
Pffff, we zullen maar afwachten tot
Rotste is dat ik geen cryootje heb, dus volgende maand is weeral een wacht maand.
Ik HAAT het......