Samen starten 1ste IVF December 2013 / Januari 2014

[Erhe Whyn]

Vraagtekens, ik denkdat ik ga wachten tot vrijdag op bn.
Had met ventje afgesproken niet zelf te testen.
Vandaag zou waarschijnlijk nog te vroeg zijn.
Het is lastig om vanalles te voelen en ni weten wat het is.
Maar ondertussen koester ik toch stiekem nog hoop ook.
Precies dat ik dat gevoel nog niet wil opgeven.
Ik ben natuurlijk enorm benieuwd, maar ook bang.

Tashke, goed resultaat,he.
Het extra lang stimuleren brengt echt wel op,he.
Verzorg je emmy'tje maar goed.

[AnTan]

Blauw, kan je niet naar HA gaan dan weet je toch vandaag nog iets? Dan moet je niet zo lang wachten.

Xander wat een VRESELIJKE ervaring! Soms schaam ik me hoe zeer wij onze miskramen (op weken) steeds hebben ervaren als ik zo'n verhalen hoor...

Vraagtekens!! Meid! Ik ben gaan slapen met jou in mijn gedachten... Wat erg vind ik dat. En wat onverantwoord. Zoiets moet je toch niet klakkeloos aan de telefoon zeggen zonder meer. Ik vind dat je daarin begeleid moet worden. Ze zeggen altijd geen stress als je zwanger bent maar dan moet je hier maar mee om kunnen een maand lang? Dat gaat toch niet?
Ik las in de krant nog van een koppel die een kindje kreeg met maar 1 armpje, hadden ze op echo niet gezien, en toen werd een ziekenhuis vermeld (of enkele) met speciale echo's, waar je echt alles op ziet. Misschien moet jij daar sowieso eens naartoe? Ook voor geslacht te weten?
En ik zou ECHT proberen vroeger te gaan. En als dat niet lukt, naar je arts gaan voor meer uitleg. Je kan daar niet alleen meer rondlopen.
Ik heb erover gelezen gisterenavond nog en ja... is toch niet niks he, kan opgelost geraken, kan meevallen, maar toch.
Ik vind dat dokters, hoe goed ze ook zijn, soms echt niet met patiënten om kunnen. Zoals met mijn vriendin daar, toxoplasmose: best zwangerschap beëindigen, dat zeg je toch niet zomaar?

Oke, en dan heb ik nog enkele vragen.
- tweede test gedaan (maandag licht streepje), vandaag ook licht, misschien IETS donkerder maar alleszins maar miniem, moet dat niet veel donkerder? of gewoon nog te vroeg?
ik ben bijna paranoïa, en waren duidelijk traumatsiche ervaringen de vorige 3 (vooral eerste 2 keer) keren... die testen, vroeg testen... ik herken het allemaal, en liep allemaal niet goed af... ik durf nauwelijks naar de wc...
- hcg 56.9 maandag (7 dagen na TP), volgende BN zaterdag, moet ik nu al omnibionata nemen? ze hadden daar niks van gezegd en dacht er opeens aan... heb dat nog liggen van vorige zwangerschappen, maar is over tijd (april 2013), ik 'mag' niet weg hier, buik doet teveel pijn ook om te rijden, kan het kwaad tot vanavond te wachten? of neem ik een van die oudere?
ik heb een raar gevoel, want telkens ik daaraan begon had ik dagen nadien een miskraam... ik weet dat dat niet daardoor is, maar toch...
dus, al nemen? en vandaag een die overtijd is of wachten tot vanavond voor nieuw pak? kan het kwaad dat ik dat afgelopen dagen niet heb genomen? met al die commotie, niet eens aan gedacht
- RUSTEN... moet ik doen... is dat dan fysiek alleen? moet ik dan thuisblijven? ik ging bij mijn ouders ns langsgaan, met vriendin afspreken, naar mijn grootouders gaan... maar zij weten helemaal van niks... en vraag me nu af, is dat dan rusten? en zij praten dan over allerhande problemen (die niet erg zijn!!!) alsof het einde van de wereld is, en ik denk dan altijd: ARGH, ze zouden het moeten weten... En àls ze het dan weten, is het vaak niet beter.
Dus liefst zou ik nu willen zwijgen, zeker voor als het niet goedloopt... wat ik beetje vrees (is altijd zo en we zitten weer zo vroeg in de cylcus nog)... of ALLES zeggen maar dan vrees ik voor te weinig begrip en dat ze blijven over hun kleine zorgen klagen tegen mij.
Vraag is, ik jaag me daar nog al in op, dus is het beter deze week alleen thuis te zitten? Of zie ik toch beter wat mensen om mijn gedachten wat te verzetten, ook al word ik zenuwachtig?
Jullie raad?

[Vraagtekens]

nee sommige afwijkingen zijn pas vanaf 20 weken te zien en ik ben nu 17 weken.
dus daarom echo pas na 20 weken..

Utro heb ik gebruikt tot 10 weken zwangerschap.

[Wies]

@AnTan: ik zou wachten met je vitemientjes tot je nieuwe hebt. Vervallen medicatie nemen, lijkt mij nooit een goed idee, en die vitamientjes gaan misschien ondertussen hun werking zijn verloren. Op die ene dag zal dat nu niet meer komen.

Wat rusten inhoudt? goede vraag! Ik denk dat je zware inspanningen en huishoudelijke taken zeker moet vermijden, maar of dat ook inhoudt dat je effectief thuis moet blijven, weet ik niet. Doe waar je je het best bij voelt. Je kan die mensen ook gewoon even opbellen ipv hen te bezoeken, dan heb je ook wat afleiding. Of bel even het ziekenhuis voor meer uitleg. Alles wat je stress geeft zou ik wel zoveel mogelijk vermijden...

Ik probeer aan positieve verhalen over bloedverlies en positieve testen te denken, maar het lukt me echt niet. Daarnet was het bloedverlies weer wat roder en wat bruine klonters... maar heb voor de rest nergens last van. Zal morgen sowieso van thuis uit werken, dan ben ik meer op mijn gemak en als ik echt twijfel, kan ik dan makkelijker naar het ziekenhuis bellen...

Ik hoopdat het bij de anderen allemaal toch iets vlotter en zorgelozer mag verlopen die PU's en tp's en bn's...

[AnTan]

Op welk moment zit je nu Wies met je bloedverlies(sorry er zijn veel mensen hier en weet alles niet meteen weer)?

[tinytje]

AnTan: herken dit, bij ons weet het niemand behalve sinds dit weekend 1 bevriend koppel.
Als je er niet goed bij voelt, zou ik het gewoon niet zeggen! Versta het dat je zegt, zagen over onbenulligheden enzo, kan me hierin volledig vinden, ik heb dit ook. Maar ik bijt door, ik heb geen zin in constant die vragen, en weet dat er dit wel veel zouden doen, terwijl ik daar dan soms geen zin in heb. Je moet rekening houden, als je dit niet meemaakt kan je niet begrijpen hoe erg het is... Wat het is om dat mee te maken.
We hebben het dan dit weekend wel gezegd tegen bevriend koppel omdat de vragen bleven (eigenlijk weet niemand dat we bezig zijn.. terwijl we al meer dan 1,5jaar bezig zijn). En vragen over "En wanneer bij jullie?" kwetsen soms wel enorm.
Maar het heeft niet zo opgelucht zoals we vermoeden eigenlijk, niets verkeerd hoor, maar ze zeiden zelf ook, amai moeilijk, wete niet wat gezegd, als je dat zelf niet meemaakt...

[AnTan]

Ja oke... ga het niet zeggen dan... Voel me er idd niet goed bij.
En nee, ALS ik dan iets zeg, bvb van kijkoperatie zei ik het dan toch omdat dat toch operatie is, is de reactie nog niet wat ik verwacht... Willen ze vooral de details weten, wat is er nu precies aan de hand, maar het mentale en met mij bezig zijn, absoluut niet. En over andere hun baby's praten, dat wel... Dan denk je, komaan?!
Maar ik vraag me af, nu met de rustdagen die ik moet nemen, blijf ik dan best weg van IEDEREEN?? En gewoon doen alsof ik me wat ziek voel? En ze maar laten praten over hun dingen? Of zal dat te stresserend zijn? Ik weet het eigenlijk zelf niet...

[Wies]

@AnTan: ik zit nu op 10 dagen na tp, morgen zou normaal mijn bn geweest zijn, maar door bloedingen dus al gisteren geweest. Die bloedingen zijn al sinds zaterdagavond en lijken iedere dag anders te zijn.

[tinytje]

AnTan, ik ben van plan om na tp weekje thuis te blijven. Ga ervoor naar de huisarts gaan en vragen dat ze mij een week thuiszet. Gewoon om te rusten. Stress op het werk is te hoog en kan me helemaal niet meer verwarmen. Had dit vorige keer en wil dit niet nogmaals hebben. Zal nu gewoon aan mezelf denken.
Ga me gewoon ziek melden op het werk en niet buitenkomen. Tenzij kleine boodschap ofzo.
Wat ze allemaal zeggen moet je zeker niet vanaan trekken. Misschien kan je nog op je hart steken é, gezien eigenlijk toch echt daarvoor was dat ze al die onderzoeken wouden doen...

[AnTan]

Wies, en wat was uitslag van bloedtest dan? Zo vervelend en zenuwslopend zeg, bloedverlies. Er zijn veel positieve verhalen waar het goed afloopt, maar snap hoe nerveus je bent.

Tinnytje, groot gelijk... En ga niks zeggen, idd op iets anders steken... Maar vraag is, blijf ik THUIS en weg van iedereen, of spreek ik toch met mensen af, en erger ik me dan maar aan feit dat ze van prullen een drama maken in mezelf... (of beter gewoon thuis alleen zitten?)

[Wies]

er was hcg te zien in mijn bloed, maar die stond nog laag. Volgens vroedvrouw normaal omdat ik vroeger ben geweet voor bloedname. Over bloedingen zei ze enkel dat het kan.

Mss blijf je dan beter thuis AnTan, dan hoef je je lekker nergens aan te ergeren. Het is natuurlijk eenzaam, maar probeer wat leuke dingen te bedenken waardoor de tijd sneller gaat...

[Muse]

Tiny ik ga dat nu ook doen, ik blijf zelfs twee weken thuis. Gewoon om even te bekomen als onze laatste poging ook mislukt is. En ik ga genieten van mijn twee weekjes extra verlof.

[AnTan]

Mja mijn vriend zegt het ook... maar ben gewoon altijd alleen de laatste tijd omdat ik me zo opsluit... Maar is voor goede doel, maar mis sociaal contact wel. Eens babbelen, eens iemand anders horen, eens andere verhalen... Feit is ja, ik stoor me dan soms van: stop nu eens met zagen en klagen. Ik klaag nooit bij mensen, nooit... en zij doen niks anders bij mij. En gezien de situatie is dat lastig he. En ik moet altijd raad geven en mensen oppeppen en vraagt heel veel energie, en krijg dat niet terug.
Maar ja, je kan moeilijk op je eentje overleven he...

Maar oke, zal dan misschien wel thuis blijven. Sowieso vandaag. Morgen kan ik nog wat laten bezinken...

Wanneer moet je voor nieuwe bloedafname gaan?

[tinytje]

Ik zou ook thuisblijven, ook al ondervonden dat ik me soms slechter voel door me te ergeren aan anderen. Is misschien wel alleen, maar zou zoals Wies zegt dingen zoeken dat je thuis kan doen waardoor tijd sneller gaat.

[Wies]

ik moet dinsdag pas terug voor bn.

amai, heb hier nog voor bijna geen meter iets voor het werk gedaan...

AnTan, ben aan het nadenken over iets waardoor je je minder eenzaam thuis zou voelen, maar ben daar zelf ook slecht in... kan je niks met je honden doen? (je had er toch ook twee hé?)