Samen starten 1ste IVF December 2013 / Januari 2014

[ceba]

idd zolang ze zelf niet zeggen mevrouw sorry maar gaat echt niet lukken blijven hopen.

[tinytje]

Oei Wies hopelijk krijg je toch nog goed nieuws deze middag.

Blauw.. nog niet wanhopen!

Ceba, veel succes morgen!
Ehre Whyn, hopelijk positief resultaat morgen.

Ik in mijn zetel beetje aan het rusten. 14 eitjes hebben we er!
Staal man nog beter dan vorige keer (wordt gelijk enkel beter).
Bijna geen pijn nu!
Alleen maar goed nieuws!
Hopelijk morgen ook goed nieuws als ze bellen met hoeveel er bevrucht zijn!

[Erhe Whyn]

Wow Tinytje, dat is een goed resultaat!
Rust nu maar goed uit.
Het is lekker zalig weer buiten, probeer er van te genieten.
En laat het goede nieuws maar blijven komen,he.

[Vraagtekens]

als de zon schijnt komt er geen slecht nieuws he!!
komaan he sjoekes!! we duimen

en tinytje super hoor!! goe gedaan

[Tachke]

Wies ik hoop toch nog dat het positief is meid!!

Ehre Whyn ook voor jou duim ik mee voor positief nieuws!

Tinytje 14 is super!! Hopelijk veel bevrucht!

Ik kan weer niet goed meer volgen maar aan iedereen veel succes!

Ik had gisteren tp en vandaag veel krampjes en lage rugpijn. Precies ms pijn... Ik kan die nu toch niet doorkrijgen met die utro he? Ik ga mij nog veel ongerust voelen de komende 11 dagen denk ik. Wachten jullie tot aan de bn of durven jullie al eens zelf te testen? Ik mag pas de 17e voor bn , das 12 dagen na de tp. Zou ik na 10 dagen al eens niet zelf kunnen testen? Ik heb hier nog 4 testen liggen van het kruidvat dus het wordt moeilijk om mezelf te bedwingen

[Vraagtekens]

snormaal hoor de krampjes!!
gewoon goed rustig houden!!

btw vanaf dag 10 mag je zeker is proberen!
als je maar 5000 eenheden pregnyl gespoten hebt he

[Erhe Whyn]

Tachke, die krampen had ik ook al enkele dagen na tp.
Mijn man moest toen naar de dokter en heeft gevraagd of het erg was.
Zij zei dat het normaal was, dus niet paniekeren.
Het zal waarschijnlijk ook niet het laatste zijn wat je gaat voelen.
Ons lichaam speelt soms een gemeen spel.

Wij hebben besloten om niet zelf te testen.
Ik heb 2Xpoedertjes pregnyl moeten spuiten, dus denk dat die nog maar net uit mijn systeem is nu.
En op 1 dag komt het nu niet aan.
Moest er een weekend tussen zitten, zou ik mss toch testen.

[ceba]

wij hebben toch testerkes gehaald in Kruidvat zal zien of we testen
want vorige keer ook negatief en dan ben je ervoor al

[Wies]

@ Ehre Whyn: ik vind het zo mooi hoe jij zo positief blijft ik duim keihard voor goed nieuws morgen!

@Blauw: ik vond ook altijd dat de utro-uitscheiding anders was naarmate ms dichterbij kwamen, idd precies minder. Nu moeilijk te zeggen, gezien ik ze oraal neem/nam

@vraagtekens: normaal is er idd een cryo. hoop ook dat ik met die kunstmatige cyclus minder snel bloed en die medicatie dus beter is voor mij.

@ tinytje: mooi resultaat! rust maar goed nu!

@ Tachke: rust ook maar goed. krampjes zijn idd normaal denk ik!

[AnTan]

Oh nee Wies, wat een vreselijke dag weer. Ik hoop dat het al bij al toch meevalt, al begrijp ik dat je je zorgen maakt natuurlijk.

Weet je mensen, ik zit hier met buik op ontploffen, weliswaar zwanger, maar blijft dat? Na 3.5 jaar, na lang revalideren voor kijkoperatie, na week thuis tussen PU en TP en straks mag ik weer weken thuisblijven, (weet het nog niet)...
En liegen aan iedereen, en als je de waarheid zegt, ben ik gewoon boos op iedereen (owv reacties)...
Ik zei gisteren aan mijn vriend: misschien moeten we gewoon, als dit niet goed verloopt, ermee ophouden...
Het moe zijn, het ziek zijn, ongerust zijn, altijd onzekerheid, prikken, infuus, bloedafnames, uren in file naar ziekenhuis, pijn hebben... En nooit weten: ga ik nu ooit dat kindje in mijn armen houden? Dan bén je zwanger en dan is er altijd iets. Het moet bijna een wonder zijn, mocht het goed aflopen.
Ik hoop het, ik wil niks liever. Maar ik voel dat ik volledig op geraak, of al ben. En ik ben het beu. En ergens, en had nooit gedacht dat ik dit zou zeggen, maar na 3.5 jaar... misschien moet ik me er gewoon bij neerleggen. Ik ben zo moe... en ben het beu me altijd slecht te voelen, niks te mogen eten en drinken, niet op mijn gemak mogen zijn, niet kunnen afspreken met mensen, me niet mogen opjagen... Het leven staat op pauze, maar ondertussen ben ik 4 jaar ouder... en hoe lang kan dit nog duren?!
Het is ALLES wat ik wou, een kindje, het ENIGE wat ik wou... En nu heb ik ALLES behalve dat kindje... Maar ik voel dat ik mijn lichaam en leven verwaarloos en niet goed behandel. En het valt ook niet goed mee, kijkoperatie voor velen paar dagjes thuis, ik een maand thuis niet kunnen wandelen. En wat hoor ik van reacties thuis 'oei, hopelijk hebben ze het goed gedaan'. Zo bang dat ik was. Krijg (behalve hier!) nergens steun, en van mijn vriend ook natuurlijk.
Nu, zwanger, 1e IVF, superblij zou ik moeten zijn, en maak ik me ongerust over die dikke buik. Ik lees (en soms niet altijd goed) over levensgevaarlijke aflopen en hoe serieus dit kan zijn. En dan denk ik: maar ze sturen me naar huis? Zonder veel instructies? Zonder op te volgen? En weer ongerust!!
En wat ik hier dan lees, de een na de ander zwanger, en dan zovelen van hen weken later weer met twijfels... En ik herken dat zo. Ik ben nu blij met positieve testen, ze liggen hier op tafel te blinken. En dan denk ik: hoelang zal dit duren? Wanneer bloedverlies? Wanneer HCG dat niet goed stijgt, of zelfs daalt? Wanneer krampen? Wanneer weer naar ziekenhuis en houden ze me daar weer. Wat moet ik op het werk vertellen?

Ah... ik ben echt aan het zagen. En bedoel het niet negatief. Eerder positief en nuchter van... Weet je, misschien moeten we het niet te lang meer doen allemaal. Want ik voel echt, en het IS zo dat mijn lichaam afziet. Ik heb echt een naaldenfobie en die spuiten waren al erg, maar alles wat erbij komt, en complicaties... en dan drama in ziekenhuis owv mijn hart, nodeloze dure testen moeten doen... Ah... het is een beetje teveel. Zelden kan ik nog genieten in zetel en tot rust komen precies.
Ik kan nu niet lopen, gewoon krom vooruit slepen omdat mijn buik te dik is. Is toch allemaal niet normaal.
In december had ik dat ook 4 weken. Dat is allemaal zo kort bijeen. En we komen van een halfjaar rustpauze (konden niet anders toen wegens wachttijden)...

Goed. We zitten allemaal in hetzelfde. Ik zeg alleen... Ik word het beetje moe. Wie weet heb ik nu echt geluk en krijg ik alles wat ik wil. Maar kan dit echt? Wie weet... We zullen zien... En indien niet, zullen we ook zien... maar vrees ervoor dat ik op ben...

[Tachke]

Ja ons lichaam speelt spelletjes met ons
Er zit een weekend tussen bij mij ja, ik heb maar 5000 pregnyl gespoten dus kan volgende week vrijdag al eens een testje wagen dan

[AnTan]

Tachke ik had krampen en heb CONSTANT lage rugpijn en ben nu zwanger... dus maak je zeker geen zorgen. En ik heb dat hier al veel gelezen van mensen met hetzelfde... Goede moed

[Wies]

AnTan, ik kan heel goed begrijpen dat je op bent en alles beu bent momenteel. Eens je in de mmm stapt, heb je soms geen tijd meer om stil te staan, alles gaat zo snel vooruit, lukt het ene niet, zijn we de volgende maand al weer bezig met het andere, en zo gaat het maar door. En pauze nemen is zo moeilijk, dan heb je/ik het gevoel dat ik tijd aan het verspelen ben... maar van tijd en stond moeten we echt eens gas terugnemen en op de pauzeknop duwen, zodat we weer van ons leven kunnen genieten en niet alles in het teken staat van een mogelijke baby. Ik hoop van harte dat jij, ondank het vocht in je buik, nu 9 mooie maanden tegemoet gaat met op het einde een wolk van een baby, en mocht het niet zo zijn dat je even op adem kan komen en wanneer je er weer energie voor hebt, opnieuw in het hele circus kan stappen. dikke knuf!

[Vraagtekens]

Lieve Antan..

Ik begrijp helemaal je frustratie en je reactie!!
DOODNORMAAL!! ieder van ons gaat door die fase!
Ieder van ons denkt van hoe lang trek ik dit nog.. Hoeveel teleurstellingen kan ik nog aan.. hoeveel pijn moet ik daar nog voor doorstaan..

Op momenten zoals nu dat je machteloos bent, dat je pijn hebt.. dat je je niet goed voelt zijn die gevoelens het sterkste.. en jullie hebben inderdaad er al lang moeten over doen.. en jullie hebben al zo vaak moeten verplicht pauze nemen..
Maar misschien, als dit niet goed zou lopen (wat ik betwijfel) moet je misschien zelf even zeggen.. en nu kunnen ze twee maand mijne rug op!
en dan vol goede moed aan de cryo poging beginnen.
Helemaal niet spuiten,... helemaal ander gevoel hoor..

Rusten is momenteel belangrijk.. en wandelen af en toe is zeker goed.. want door wat te bewegen drijf je vocht wat af. maar je moet ook voldoende rust nemen.
begin niet aan de lenteschoonmaak!

aub mie.. schreeuw eens goed! sla eens met wat kussens.. en koester wat nu aan het groeien is in je lijfje.. ik hoop uit de grond van mijn hart. dat dit wondertje gewoon super sterk gaat zijn en gewoon binnen 9 maand in jouw armpjes gezond en wel gaat liggen..
Ik hoop dat je snel krom loopt van de dikke zwangere buik!

Wnn heb je nieuwe bloedname? hoeveel dagen na tp ben je nu? kussi

[Kimmi]

Tinytje, supersupersuper! Nu alweer spannend afwachten hoeveel er bevrucht zijn, ik duim!!

AnTan, goh, alles war je zegt klinkt zo vertrouwd. Ik hoop dat voor jou alles eindelijk normaal wordt, dat alles vanaf nu goed verloopt, dat je weinig zorgen kent.

Ik had vanmorgen idd echo, en heb 11 eitjes van voldoende grootte. Nu ongeduldig wachten op nieuws van jette of bloedwaarden ook oke zijn en PU dus mag plaatsvinden, of we nog moeten verder stimuleren.