PGD - clubje (gratis toegang whihiihhihi)

[Deepwater]

Hey Elien, dikke knuffel! Ook al was je er al een beetje op voorbereid, toch blijf je ergens nog een beetje hopen.
Ga je opnieuw starten met een nieuwe poging?

[Elien89]

Hey deepwater,

We gaan inderdaad starten met nieuwe poging heb geen ingevroren embryo's dus start helemaal opnieuw. 13 mei moeten we terug naar dokter verpoest en dan hopelijk een planning voor nieuwe poging.

[carooken]

Hey Elien,

Ik vind het super jammer voor jou.
Hopelijk vind je toch snel weer goede moed om aan een volgende kuur te beginnen. Ik heb ook nooit vries-embryo's gehad tot nu toe, dan is het inderdaad lastig om weer helemaal opnieuw te beginnen. Maar het mogelijk, iedereen moet erin blijven geloven !


Hey iedereen.
Ik ben gisteren weer herbegonnen. Na drie mislukte pogingen is het mentaal wel lastig, want de schrik op de zoveelste mislukking zit er wel in. Maar de hoop is groot. Ik werk nu ook weer met een nieuwe hormonenkuur, de derde soort al die ik test. Ik hoop echt dat deze kuur me meer eicellen geeft. Heeft er iemand van jullie ook al gewerkt met Gonapeptyl en Elonza ? Geeft dit echt meer eicellen dan met Puregon of Menopur (in combinatie met suprefact). Ik ben vooral blij dat ik deze keer geen 4-5 weken die rot-neusspray Suprefact moet nemen, die werk bij mij enorm op mijn 'gevoel', ik voelde me er heel erg 'down' bij, maar daar ben ik nu vanaf. Die Gonapeptyl is wel hetzelfde hormoon, maar via spuitjes en die moet je geen 2-3 weken voor de stimulatie beginnen zetten.

Veel succes, moed, kracht en doorzetting voor iedereen hier in het groepje, gelijk in welke fase jullie nu zitten...

Groetjes
Caro

[Deepwater]

Elien, veel succes met je nieuwe poging! Nu kan je het even laten rusten en er dan met de volle moed terug aan beginnen!

Caro, veel succes met deze poging! Ik hoop dat het geluk eens aan jou kant mag staan. Ik kan het me niet echt voorstellen hoe het voelt dat er na elke poging maar eentje of geen is, maar ik kan me voorstellen dat het telkens hard aan komt. Dus ik duim voor jou!

Ik heb nog 2 achtcellige cryo's van de ICSI van vorig jaar die we naar het UZA hebben laten transfereren. Deze worden ontdooit op de moment dat de nieuwe embryotjes klaar zijn voor de PGD en als ze de ontdooiing overleven worden ze tegelijk mee getest. Ik ben benieuwd.

[Lieke85]

Hey Elien

Jammer genoeg heb je hetzelfde meegemaakt als ik, alleen was het bij mij de vierde poging. Ik heb ook op 13 mei een afspraak in Jette, maar dan bij dokter Vloeberghs voor de nabespreking en planning van een nieuwe poging. Bij mij zal het voor begin juli zijn, denk ik. Uiteindelijk beslis je dat zelf een stuk. Ik heb de eerste drie pogingen kort na elkaar gehad, maar probeer het nu wat meer te spreiden. Ik voel dat mijn lichaam er zeer sterk van begint af te zien. Vermoedelijk zal mijn volgende pick-up onder volledige verdoving doorgaan. Kop op hé, je hebt nog veel kansen!

Hey Carooken

Veel succes! Mijn eerste poging gebruikte ik suprefact en menopur. Vanaf de tweede poging gebruikte ik ongeveer 7-8 dagen puregon. Puregon levert momenteel de meeste en rijpste follikels op. Ik heb nog niet gehoord van hetgeen jij nu moet gebruiken. Goeie moed!

Liefs Lieke

[Elmi]

Elien, ik vind het enorm jammer voor je. Ik wens jou en Lieke volgende poging véél meer geluk dan bij de vorige poging (en al degene daarvoor.. ). Lieke, als inderdaad de pick up zo pijnlijk was, dan is volledige verdoving voor jou de beste oplossing. Dat heeft toch helemaal geen invloed op het resultaat. En heb jij waarschijnlijk al een pak minder stress.
Caro en Deepwater, ook voor jullie nog een dosis geduld en goede moed!

Ik heb zelf suprefact en puregon 150 moeten nemen. Had wel maar vier rijpe eicellen bij de PU, wat ik weinig vond om de grote afvalrace mee te beginnen.. Vorig jaar heb ik ook ooit Clomid genomen (gewoon pilletjes zijn dat, vijf pilletjes in totaal!), en toen had ik zelfs drie eicellen, dus nu twee á drie weken snuiven en spuiten en dan maar vier eicellen?? Maar ik weet wel wat de dokters zeggen: kwaliteit is belangrijker als kwantiteit..
Ik denk dat nieuwe medicatie je alvast nieuwe hoop zal geven; en sowieso minder bijwerkingen dan bij de suprefact.

[Deepwater]

Dag dames, ik moet hier even mijn hart komen luchten, want ik heb het lastig vandaag. We zijn nu sinds november 2011 aant proberen voor een eerste pruts. Ondertussen zijn er verschillende koppels in onze vriendenkring bevallen, wat ook te verwachten is en daar had ik het op zich niet zo lastig mee. Maar sinds kort zijn er 3 van die koppels die een tweede keer een zwangerschap aankondigen ... En daar heb ik het superlastig mee ... Vandaag de derde en ik ben gewoon beginnen wenen. Ik begin nu echt te beseffen hoe lang we al bezig zijn ...

[Lieke85]

Hey Deepwater

Dikke knuffel! Ik begrijp je volledig, wij zijn bezig sinds september 2011 en drie miskramen en een zwangerschapsonderbreking later ook nog geen kind. Ondertussen zijn ook alle vrienden ouders geworden en is de tweede ronde bezig... Vergelijkbaar dus! Zeer frustrerend, op den duur gun je het hen zelfs niet meer... Er zijn van die donkere dagen, waarin je heel diep zit... Maar het maakt van ons sterke vrouwen! We moeten verder en blijven hopen en geloven dat ons gouden kindje eraan komt! Vorige keer kreeg ik de wijze raad: steek geen energie in gevoelens van frustratie want het zuigt je volledig leeg. Dat is ook zo! Doe meer aan zelfzorg: denk aan jezelf en als het even niet gaat, laat het ook toe! Als vrienden dat niet begrijpen, dan zegt dat meer over hen. Ze weten natuurlijk ook niet beter... Ik heb het zelf ook heel moeilijk dus deze woorden zijn ook voor mezelf bedoeld! Veel moed!!!
X

[Aardbei]

Het is inderdaad moeilijk en zwaar, doen alsof je altijd blij bent, mag niet van je verwacht worden... vrienden en familie moeten ook kunnen respecteren dat je boos, jaloers en verdrietig bent, je hebt recht op jouw momenten om te denken, te huilen, te roepen en te tieren maar tegelijkertijd moet je ook nog leven en genieten, een kindje mag en kan je geluk niet bepalen, ik vergelijk me in m'n donkere dagen vaak met vrienden die niemand hebben, geen partner, geen familie of vrienden die ongeneeslijk ziek zijn of koppels die kinderen hebben en er ongelukkiger bij lopen dan ikzelf, dit helpt me om ook kracht te vinden uit alle andere fijne momenten zoals een etentje met vrienden, een dagje aan zee met m'n man,... dit zijn dagen die je moet koesteren zodat je je leven niet aan je voorbij laat glijden en je lichaam en je geest kracht kan verzamelen om de volgende poging op een positieve manier tegemoet te gaan... allemaal heel veel succes en hoop gewenst!

[carooken]

Hey Deepwater,

Ik snap je... soms is het zo ongelooflijk moeilijk om enthousiast te zijn bij een aankondiging van een zwangerschap... ook al is het hen van harte gegund, toch wil je zelf eens bij de gelukkigen zijn. Hopelijk wordt je geluk beloond !


Ik ben nu van vrijdag aan het onderdrukken met spuitjes (ipv met suprefact) en afgelopen zaterdag heb ik zo een spuit gezet voor eicellen op te wekken (die 6-7 dagen werkt). Ik ben wel bang dat ik weer "te weinig" eicellen ga hebben. Volgens de info die ik heb is de 'regel' vaak dat de PU doorgaat bij 3 eicellen boven de 20 mm, de andere kleinere pikken ze ook op, deze bevatten ook nog rijpe eicellen, maar lang niet allemaal. Zo is het toch al vier keer gegaan bij mij... Maar de afvalrace is zo groot. En ik weet heel goed dat als de spreiding te groot is (vb 12 mm vs 20 mm, die kleinere toch vaak niet goed komen...)... Deze keer wil ik dus geen PU bij slechts drie grote eicellen. Eens de PU doorgaat, is de terugbetaalde kuur voorbij. Ik heb er hierna maar één meer, dus als het nu mislukt, ga ik naar mijn laatste kans... dat geeft zo een enorme stress en druk... Ik hoop zo hard dat die nieuwe hormonen mij een grote schat aan eicellen gaan opleveren, maar k ben oh zo bang voor de ontnuchtering als het er terug weinig zijn... Dan is de schrik voor "geen terugplaatsing" zo groot...dat heb ik al twee keer meegemaakt..., pfffffff. Maar anderzijds ben ik wel blij dat ik weer bezig ben met een kuur, niets doen is ook niet goed...
Ik hoop dat ik over enkele dagen een druk voel in mijn onderbuik, omdat hij vol met 'bolletjes' zit, wat zou ik blij zijn met zo een 'ongemak' ik droom van veel follikeltjes

Succes iedereen !

[Deepwater]

Bedankt allemaal voor de 'wijze' woorden Ik heb me de laatste maanden heel sterk en kalm kunnen houden. Na de geboorte van onze Sibe* hebben we het eerst wat laten rusten, in november de gesprekken terug opgestart en de maanden daarna konden we alleen maar wachten tot de test klaar was, dus we konden toch niks doen. Maar sinds ik het intake gesprek heb gehad en gestart ben met de pil lijkt het of alles terug in volle geweld op mij af komt en ben ik zo ongeduldig. Ik tel elke dag de pilletjes in mijn strip, ga op tijd slapen zodat het maar sneller morgen is, ... Ik lijk wel een klein kind dat ongeduldig naar iets uit kijkt! En al weet ik goed genoeg dat het er allemaal weer snel zal zijn, volgende week vrijdag mag ik 'al' starten met de Suprefact. Ik zie er naar uit en niet naar uit. Wow, het gaat weer een rollercoaster van gevoelens worden!

[Elien89]

Ik ben zo in de war

Vandaag moest ik bloedonderzoek laten doen om te kijken of mijn waarden weer normaal zijn. Ze bellen deze middag van de DM en melden dat mijn hcg waarden toch weer gestegen zijn heb nu een waarde van 270. Moet vrijdag voor echo en verdere onderzoeken naar uz jette.

Weet echt niet wat ik moet of mag denken

[carooken]

Hey Elien,

Ik heb ongeveer hetzelfde meegemaakt.
Eerste telefoontje na het eerste bloedonderzoek: positief, HcG in bloed (dus zwanger), maar moest wel week erna opnieuw op bloedcontrole (en ik dacht dat ik bij mijn eerste zwangerschap die extra controle niet heb gehad...). Na die tweede bloedcontrole: HcG gestegen maar relatief laag, 'dubbeltje op zijn kant' vertelden ze, dus ik had veel schrik. Week erna: bloed + echo: echo niet zo goed, nochtans HcG gestegen, maar heel waarschijnlijk miskraam vertelden ze. Week erna: bloed + echo: HcG laag maar gestegen en hartslagje bij het vruchtje, dus alles leek in orde, met waarschijnlijk een laattijdige innesteling, wat lage maar stijgende HcG verklaart (wij super blij). Week erna: bloed + echo: HcG gestegen maar laag, geen hartslag meer, miskraam was een feit (op 8 weken), wij diep geschrokken en triestig. Heb dan pillen moeten nemen om dood vruchtje af te drijven :-s
Maar daar waar ik pech had, kan iemand anders wel het geluk hebben dat het vruchtje toch doorgroeit. Vanaf de moment dat je HcG niet de perfect normale curve volgt, dan zitten ze er direct op met extra controles, dit is enerzijds goed, maar anderzijds kan je je heel ongerust maken. Bij ons was het een rollercoaster van emoties die slecht afliep, maar bij iemand anders kan het positief aflopen.
Ik snap volledig dat je in de war bent. Ik wil je met mijn verhaal geen schrik aanjagen, maar ook geen valse hoop geven. "er is nog hoop", dat moet je proberen onthouden. Iemand die 'normaal' zwanger wordt, heeft al die bloed- en echo-controles niet en moet zich geen zorgen maken als ze niet de perfect gemiddelde curve volgt...
Veel succes en ik duim nog steeds !

[Elien89]

Ja ik ben ondertussen al gestopt met het steken van utro en heb daardoor nog meer schrik dat ik alle kansen heb vergooid. Vandaag wel gevraagd of ik terug moet starten en ze raden aan te wachten tot uitslag van vrijdag.

[Deepwater]

Hey Elien, wat een onzekerheid, om helemaal zot van te worden. Ik hoop mee op goed nieuws vandaag, maar ik denk dat je toch in je achterhoofd moet houden dat het kan mis gaan. Ik wens je veel geluk voor vandaag!