Bedankt voor jullie berichtjes.
Even hadden we zoiets van; We laten alles achter ons en gaan met twee verder, het beheerst toch een groot deel van je leven in al die jaren.
Na goed overleg, gaan we de laatste twee embryo's de volgende keer beide laten ontdooien.
Ik moet er niet aan denken om er eentje achter te laten en dan de kans te lopen dat de laatste ronde met de ontdooiing zal moeten gaan stoppen.
Ben vandaag gestart met Clomid.
Vanwege de klachten van mijn rechterbovenbeen bewust niet met Progynova gestart.
Het was Maandag onmens druk in de wachtkamer voor de echo.
Een fabriek met lopende band was er niets bij.
Tussen de echo door, even een pick-up uitvoeren, kregen we te horen.
Op die momenten denk ik wel eens, we zijn toch zeker geen nummer, moet dit nu zo massaal
Maar er worden natuurlijk wel veel patienten geholpen.
Dat is dan ook weer de andere kant van het verhaal.
Ik moet er niet aan denken één of twee maanden extra wachttijd te hebben tussen de volgende poging.
Moet ook maar weer net uit komen, nee, dan toch maar zo.
Ik weet verder niet of dit overal zo massaal is
Ik Genk in ieder geval wel.
Volgende week Dinsdag 07.30 uur voor de tweede echo.
Onze laatste terug plaatsing had zo'n goed voorgevoel bij ons beide en ook bij diverse vrienden van ons.
Een positieve inzet kan toch geen kwaad.
Maar de domper achteraf komt wel heel hard aan.
Ik ga de instelling van deze keer maar, bewust, van te voren minder positief zetten, zo met de gedachten dat we er met twee, in het negatieve geval, toch ook van moeten maken wat we kunnen.
Ik weet het ook niet precies maar de klap deze keer kwam toch wel harder aan dan verwacht.
Ben vandaag voor het eerst naar mijn werk gegaan.
Normaal gesproken ga ik direct, de volgende dag, na de pick-up of terug plaatsing weer aan de slag.
Maar deze keer had ik er zo'n zwaar hoofd van dat ik dit niet zag zitten.
En het viel ook nog eens tegen.
De morgen verliep redelijk maar na de pauze werd het maar zwaarder en zwaarder.
Heb, bewust, van te voren een leuke foto van mij en mijn man naar mijn werk verzonden.
Dat lijkt raar maar als het zware gevoel weer naar boven kwam gaf me dat wel weer een beter gevoel.
Onze relatie is door dit alles ook super sterk uit de bus gekomen en heeft ons wel dichter samen gebracht.
Wat er ook zal gebeuren, dat pakt niemand ons af.