Ik ben nog eens terug. Het gaat goed hier. Inmiddels twee 2,5 jarigen in huis die ieder een heel eigen willetje hebben ontwikkeld en die gewoon om op te eten zijn. Twee geweldige kereltjes die naar iedereen lachen en zwaaien, flink luisteren, graag knuffelen, wel eens lekker koppig kunnen zijn, en af en toe eens flink brullen. Het is echt genieten.
Er is maar één ding dat niet wilt lukken: potjestraining... Al vanalles geprobeerd: in oefenpampers laten rondlopen, in oefenbroekjes laten rondlopen, overal potjes in huis, altijd belonen als ze op het potje gaan zitten, en een van de twee is zelfs al één keer op de wc geweest. Maar na een bemoedigende start zijn we helemaal terug naar af. Ze weigeren op het potje te gaan zitten, brullen als ik ze een oefenbroekje wil aan doen, en als ik dat toch doe, negeren ze de natte of vuile broek zelfs en spelen ze gewoon door... Ik word er helemaal moedeloos van. Binnenkort moeten ze naar school. En kom, he? Het zijn geen baby's meer. Ooit moeten die pampers toch achterwege blijven?
Ik weet niet waarom ze niet meer willen, en helaas zien ze weinig voorbeelden (ze zijn de oudsten op de crèche en mja, thuis geen grote broers of zussen, he).
Het is trouwens niet alleen thuis zo, ook op crèche worden ze tegenwoordig boos als ze op het potje moeten, hebben ze nu toch toegegeven.
Ligt het dan toch aan mij en moet ik zelf gewoon die pampers uitlaten en ze 't maar laten voelen (de keren dat ik dat nu al gedaan heb, hadden totaal geen succes)? Of zijn tweelingjongens nu eenmaal gewoon later?
Ik vrees dat ik er te laat mee begonnen ben en dat ze nu gewoon lui geworden zijn
Anyway, tips zijn welkom zodat die potjes weer een functie krijgen in plaats van (letterlijke en figuurlijke) struikelblokken te blijven.
Vele groetjes,
Marit