Ik dacht dat het puur koppigheid was en dat ze goed genoeg wist wat ze moest doen. In de paasvakantie (op 2,5 jaar) pamper uitgelaten en onderbroekje aangedaan. Ook op verplaatsing, potje ging overal mee en ook een hele hoop reservekleding.
Het ging uiteindelijk minder snel dan gedacht: drie dagen lang had ze continu ongelukjes, soms zelfs drie keer op een half uur tijd. Wat ik wel zag evolueren was haar houding: in het begin onverschillig, maar op de duur vond ze het zelf ook heel erg als haar broek nat werd. Op de vierde dag belandde er voor de eerste keer iets Ãn het potje, was ze enorm trots, en sindsdien kondigt ze netjes aan wanneer ze erop wil en heeft ze nauwelijks nog ongelukjes gehad...
Mijn ervaring is dus dat je het niet te snel mag opgeven eens je de pamper uitlaat, de klik kan ineens komen.
Succes aan alle potjestrainers