PGD - clubje (gratis toegang whihiihhihi)
-
Deepwater
- Berichten: 171
- Lid geworden op: 23 april 2013, 22:04
AJ, wij zijn in het UZA in Edegem in behandeling. Tot nu toe heel tevreden van. Onze eerste ICSI was in het Middelheim Antwerpen, maar daar doen ze geen PGD, of we zouden naar Jette moeten, maar dat is te ver voor ons. Daarom zijn we over gestapt.
Na de VWP vorig jaar hebben ze ons de keuze gelaten, ofwel de zwangerschap doorzetten, want het kindje kon levensvatbaar zijn en heel weinig symptomen hebben van het syndroom, ofwel stop zetten, want er was ook heel veel kans dat er heel veel mis ging zijn. We hebben een lijst van 7 pagina's meegekregen, gaande van gedragsstoornissen en leerproblemen, gespleten gehemelte, maar ook zware hartproblemen waardoor het al direct zware operaties zou moeten doorstaan na de geboorte, rugproblemen, ... De kans was er dus dat ons pruts het niet zou overleven of heel zijn leven operaties zou moeten doorlopen en met dat in ons achterhoofd hebben we de beslissing genomen de zwangerschap stop te zetten. Ik was toen zo kwaad op alles. We moesten dan al zoveel moeite doen om zwanger te worden en dan kregen we dit er nog bovenop, maar ondertussen hebben we onze Sibe* een plaatsje kunnen geven en voel ik me helemaal klaar om er opnieuw voor te gaan. We weten dat het lukt om zwanger te worden, nu is het alleen nog hopen op gezonde embryotjes. We hebben al een kleine voorsprong met de 2 cryo's die nog in de vriezer zitten. Ze gaan deze ontdooien en mee testen met de nieuwe embryotjes, maar omdat de kans klein is dat er één van deze twee goed is hebben ze ons direct een nieuwe ICSI voorgesteld om toch niet teveel tijd te moeten verspelen.
Na de VWP vorig jaar hebben ze ons de keuze gelaten, ofwel de zwangerschap doorzetten, want het kindje kon levensvatbaar zijn en heel weinig symptomen hebben van het syndroom, ofwel stop zetten, want er was ook heel veel kans dat er heel veel mis ging zijn. We hebben een lijst van 7 pagina's meegekregen, gaande van gedragsstoornissen en leerproblemen, gespleten gehemelte, maar ook zware hartproblemen waardoor het al direct zware operaties zou moeten doorstaan na de geboorte, rugproblemen, ... De kans was er dus dat ons pruts het niet zou overleven of heel zijn leven operaties zou moeten doorlopen en met dat in ons achterhoofd hebben we de beslissing genomen de zwangerschap stop te zetten. Ik was toen zo kwaad op alles. We moesten dan al zoveel moeite doen om zwanger te worden en dan kregen we dit er nog bovenop, maar ondertussen hebben we onze Sibe* een plaatsje kunnen geven en voel ik me helemaal klaar om er opnieuw voor te gaan. We weten dat het lukt om zwanger te worden, nu is het alleen nog hopen op gezonde embryotjes. We hebben al een kleine voorsprong met de 2 cryo's die nog in de vriezer zitten. Ze gaan deze ontdooien en mee testen met de nieuwe embryotjes, maar omdat de kans klein is dat er één van deze twee goed is hebben ze ons direct een nieuwe ICSI voorgesteld om toch niet teveel tijd te moeten verspelen.
-
Deepwater
- Berichten: 171
- Lid geworden op: 23 april 2013, 22:04
Dag Katrijnnn, ik vond het wachten ook heel lastig. Precies of de hele wereld verder draait en je zelf stil staat. Ik vermoed dat je aan het wachten bent tot de test klaar is?
Ik probeerde mijn agenda heel vol te plannen, alles om de tijd toch een beetje vooruit te laten gaan.
Waarom moeten jullie de PGS/PGD weg volgen?
Ik probeerde mijn agenda heel vol te plannen, alles om de tijd toch een beetje vooruit te laten gaan.
Waarom moeten jullie de PGS/PGD weg volgen?
-
carooken
- Berichten: 68
- Lid geworden op: 24 januari 2014, 17:56
Hey allemaal,
We hebben allemaal uiteenlopende 'oorzaken' voor PGD... Maar toch een geluk dat PGD bestaat, want het idee om een erge ziekte door te geven aan onze kindjes, dat is nog ondraaglijker...
Bij mij begint de spanning te stijgen... ik loop de muren op: heb ik maandag TP of niet... Mijn PU was lastiger als anders: met overgeven en veel meer pijn. De dag erna had ik een fel opgezwollen buik en nog steeds veel pijn: veel rusten dus. Maar tijdens al dat rusten, pieker ik ook zo veel... En dan word ik heel negatief. Ik heb afgelopen twee jaar wel wat tegenslagen gehad en dan komen die allemaal terug... dan heb ik schrik om nooit meer zwanger te raken, schrik voor de borstkanker van mijn mama van twee jaar geleden, schrik voor de stress op mijn werk, schrik voor de gevolgen van mijn eigen NF1,...
Ik probeer om al die schrik wat opzij te zetten, maar nu is dat toch even heel moeilijk... Maar ik had 19 eicellen, dan zou ik toch wel minstens 1 embryo'tje moeten overhouden...
Groetjes iedereen !
Caro
We hebben allemaal uiteenlopende 'oorzaken' voor PGD... Maar toch een geluk dat PGD bestaat, want het idee om een erge ziekte door te geven aan onze kindjes, dat is nog ondraaglijker...
Bij mij begint de spanning te stijgen... ik loop de muren op: heb ik maandag TP of niet... Mijn PU was lastiger als anders: met overgeven en veel meer pijn. De dag erna had ik een fel opgezwollen buik en nog steeds veel pijn: veel rusten dus. Maar tijdens al dat rusten, pieker ik ook zo veel... En dan word ik heel negatief. Ik heb afgelopen twee jaar wel wat tegenslagen gehad en dan komen die allemaal terug... dan heb ik schrik om nooit meer zwanger te raken, schrik voor de borstkanker van mijn mama van twee jaar geleden, schrik voor de stress op mijn werk, schrik voor de gevolgen van mijn eigen NF1,...
Ik probeer om al die schrik wat opzij te zetten, maar nu is dat toch even heel moeilijk... Maar ik had 19 eicellen, dan zou ik toch wel minstens 1 embryo'tje moeten overhouden...
Groetjes iedereen !
Caro
-
carooken
- Berichten: 68
- Lid geworden op: 24 januari 2014, 17:56
Dag Katrijnnn,
Bedankt.
Wachten en niets kunnen doen is ook een heel lastig deel van het PGD-verhaal... Waarschijnlijk zie je nu ook zoveel meer mensen rondom jou zwanger worden...
Ik herinner me de wachttijd op de test ook nog goed, ongeveer 1,5 jaar (DNA-onderzoek van mijn NF-1 + ontwikkelen van test in Jette...). Verschrikkelijk... Ik hoop dat je snel mag beginnen !
Groetjes
Caro
Bedankt.
Wachten en niets kunnen doen is ook een heel lastig deel van het PGD-verhaal... Waarschijnlijk zie je nu ook zoveel meer mensen rondom jou zwanger worden...
Ik herinner me de wachttijd op de test ook nog goed, ongeveer 1,5 jaar (DNA-onderzoek van mijn NF-1 + ontwikkelen van test in Jette...). Verschrikkelijk... Ik hoop dat je snel mag beginnen !
Groetjes
Caro
Wie is er online
Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 2 gasten