Zwanger - zomer 2014

[Yago]

proficiat Billieke!!!!!! amai seg wat een mooie gewichtjes! blij te horen dat alles zo goed verlopen is. Lijkt mij heerlijk om ze al bij jou op de kamer te hebben!
De rust is nu echt wel gedaan
veel succes en geniet er van! mijn ventekes zijn ondertussen al 14 weken, wat gaat het snel!

[eva30]

maak vandaag eindelijk mijn laatste dag op 't werk. op zich is het jammer dat ik vroeger de handdoek in het midden gooi, maar bij een tweede is het toch anders. ben vandaag net 37 weken +3 dagen. Bij de controle van vrijdag, was ze al helemaal ingedaald en was er 1 cm ontsluiting. (maar wil niets, maar dan ook niets zeggen). deze nacht geen oog dicht gedaan van de pijn in rug, buik en bekken. sinds gisteren eindelijk bedje en park klaar.

Billieke proficiat,wat een mooie gewichtjes!!

na de geboorte van mijn zoontje stond mijn gyn erop om met de pil te starten! hoe klein de kans ook is om natuurlijk zwanger te worden, de kans is er altijd zei ze. dus ik heb braaf naar haar geluisterd. nu zal ik dit ook doen, maar hier zal de discussie verder gezet worden over steriliseren van mijn man. het grote deel van de problemen liggen bij hem, en ik heb al genoeg troep moeten in nemen. en ja wij zijn er zeker van dat er geen derde komt.

[leneke1982]

proficiat billieke

hier ook nog geen idee wat we gaan doen met anti conceptie, ook hier is de kans heel klein dat het zwanger worden vanzelf zou gaan, maar wil ook geen risico nemen, eerst genieten van dit kleine wondertje

[snolleke]

Hallo

Ik heb hier weinig geschreven (heel veel schrik owv voorgeschiedenis), maar heb het topicje wel gevolgd. Nu jullie over anticonceptie praten, wil ik toch graag even mijn ei kwijt omdat dat mij de laatste weken toch ook wel wat bezig houdt.

Momenteel ben ik 36+4 weken zwanger van ons 4e kindje (eerst tweeling gestorven door vroeggeboorte, daarna dochtertje).
Na de geboorte van onze dochter heb ik bewust nooit anticonceptie genomen omdat we voor onze kindjes talloze iui- en 8 icsi-pogingen nodig hadden gehad en ik door mijn hardnekkige pco maar 2 a 3 keer per jaar eisprong doe. Bovendien was een wonder ook nog wel welkom.
Het onwerkelijke is hier dan toch gebeurd. Exact 1 jaar na de geboorte van onze dochter werd ik spontaan zwanger.

Nu dringt hier dus ook de vraag op: wat met anticonceptie na de bevalling? Mijn man wil zich laten steriliseren, maar mij schrikt dat af. Hoewel ik, gezien mijn moeilijke zwangerschappen (5 maanden platte rust), geen nieuwe zwangerschap meer zie zitten, vind ik dit toch te definitief. Het lijkt alsof nu pas de verwerking moet beginnen van de jaren fertiliteitsbehandelingen. Ik ben er mentaal precies nog niet klaar voor om dat wat jaren ons leven heeft beheerst definitief achter me te laten.

Ik heb er al eens met mijn gyn over gesproken en zij raadde me ook aan om nog niets definitiefs te doen, maar eerst rustig de tijd nemen om te genieten van onze kindjes en de voorbije periode af te sluiten. Zij stelde mij voor om een spiraal te laten plaatsen. Dan kunnen we binnen 5 jaar opnieuw bekijken wat de opties zijn.

Aan alle bevallen mama's trouwens een dikke proficiat en aan allen die nog aan het aftellen zijn veel succes!

Groetjes
Snolleke

[Noa]

Vervelend hé die anticonceptie... Voor onze dochter hadden we "geluk", na 3 jaar proberen zwanger na eerste icsi. Voor zoontje hadden we 8 verse icsi's nodig en 3 cryopogingen. Ik heb lage eicelreserve en eiceldonatie leek bijna enige optie, maar laatste poging met eigen materiaal dus toch nog raak.

De pil mag ik niet meer nemen wegens een bloedstollingsafwijking, dus koos ik voor het "ouderwetse" koperspiraal. Ik was daar op zich heel goed mee, geen buikpijn, geen tussentijdse bloedingen maar helaas was elke menstruatie zoooooo hevig dat ik een dag of 2 echt het huis niet uit kon. Om het kwartier zware tampons verversen, dikke maandverbanden, 's nachts wekker moeten zetten... Echt niet haalbaar. Na 4 maanden liet ik het verwijderen.
Toen heb ik het mirena spiraaltje laten zetten, ik heb vriendinnen die laaiend enthousiast zijn, en ook mijn gynaecologe vond dit vanaf het begin eigenlijk de ideale oplossing (ze was niet voor het koperspiraal maar ik wou even geen hormonen meer na al die jaren van behandelen). Jeetje, dat was pas een ramp bij mij. Vettere huid was 1 ding. Dagelijks bloedverlies, meer dan maandverband vol. Dit zou kunnen opgelost worden met een of andere pil erbij te nemen (mag dus niet bij mij en vond ik ook weer veel te veel hormonen)... Maar het ergste was nog mijn humeur. Sinds dat ding erin zat werd ik op de een of andere manier een tikkende tijdbom. Mijn gynae vond dat heel bizar, want zij is supergoed met de mirena, maar na wat opzoekwerk bleek toch dat wel meerdere dames hier last van hebben. Dus weer 4 maanden later ook het hormoonspiraaltje laten uithalen. Ventje zou zich "ooit" eens laten steriliseren (is echte bangerik, wordt al draaierig bij het zien van een naald, haha) en uiteindelijk was de kans op spontane zwangerschap nog pakken kleiner dan de lotto winnen.

Maar het grote lot hebben ook wij gewonnen hoor, nu 39 weken zwanger van nummertje 3, ondanks heel weinig en slechte eicellen, ondermaatse spermakwaliteit, bloedstollingsafwijking... 2 jaar na ons zoontje komt over een paar dagen nog een meid bij. Als je dus echt twijfelt over nog een kindje, of liever wat wacht, is de natuur zijn gang laten gaan want de kans op zwangerschap is zogezegd haast nihil, dus niet altijd de beste optie, hihi.

Hier gaat het ventje nu toch de stap wagen, in augustus neemt hij zijn verantwoordelijkheid. Het is met gemengde gevoelens hoor, hoewel ik absoluut zeker ben dat ik geen 4 kinderen wil. Het is een hele belangrijke periode die we toch wel definitief zullen afsluiten, een periode waar ik nog heel vaak aan denk en waar mijn gemoed nog altijd van vol schiet. Het is al beter dan een jaar geleden, ik kan het al veel beter plaatsen maar het blijft een gevoelige plek.

En laat jullie zeker niet afschrikken door horrorspiraaltjesverhalen! Het plaatsen en verwijderen heb ik niet eens gevoeld. Ik voelde het ook zeker niet zitten tijdens het vrijen, eigenlijk moet het de ideale anticonceptie zijn. 5 jaar geen zorgen! Ik had alleen dikke pech, anders koos ik direct terug voor het koperspiraal of de mirena. Dan kon hubbie nog 5 jaar wachten. Maar ik heb alles gedaan om mijn kinderen te krijgen, alles gedaan om geen meer te krijgen en heb er toch nog eentje in elkaar geflenst, dus eigenlijk is het wel eens zijn beurt ook hé!

Veel geluk allemaal, en snolleke, waw, bijna 37w!!! Proficiat!! En veel succes met de laatste loodjes!

[snolleke]

Even melden dat ik gisteren op 36w6d bevallen ben van een dochtertje. Met haar 2,235 kg en 44cm een klein en fijn, maar heel dapper meisje! Voorlopig ligt ze nog even in de couveuse ter observatie owv haar lage geboortegewicht.

Bevallingsverhaal volgt later...

Groetjes
Snolleke

[Elleke1984]

Proficiat billijke en snolletje

Ik ga een hormonenspiraal laten plaatsen...
Onze tweeling is zo heftig dat ik echt ni terug zwanger wil geraken.
Ook al hebben we 4 jaar geprobeerd zonder resultaat, ik wil toch het risico ni lopen...

[Kimmie01]

Snolleke, proficiat!
Hopelijk mag ze snel met jou naar huis.

Elleke, lukt het wat met de tweeling?

Hier alles goed. Hij was gisteren al een maand oud. De tijd gaat snel!
Morgen ga ik voor het eerst afkolven en een flesje proberen geven. Ben benieuwd
Hij is gisteren ook op controleonderzoek geweest bij de kinderarts en hij doet het goed qua gewicht en lengte, 4kg640 en 56,5cm. 1kg en 5cm erbij op 1 maand Net boven het gemiddelde zei ze.
Wel 1 minpunt, ze deed een oefening voor zijn heupen en ze voelde een klik. Maandag gaan ze een echo maken van zijn heupen om te kijken of hij heupdysplasie heeft. Hopelijk niet want dan gaat hij een speciaal harnas moeten dragen
Normaal komt dit vaker voor bij kindjes die in stuit gelegen hebben maar hij lag nochtans goed...

[Elleke1984]

Het is heel leuk maar ook heel zwaar. Mats heeft last van reflux waardoor hij vaak huilt. Ben al blij dat ze het hebben vast gesteld zodat we nu een gepaste behandeling kunnen zoeken.
Jasper is echt een klein filouke, die weet precies al heel goed dat hij gepakt wordt wanneer hij huilt Ik heb ook de indruk dat hij heel veel nood heeft aan contact. Hij is natuurlijk ook nooit anders gewoon geweest he. En ze samen in een bedje laten slapen is niet meer te doen want Mats is zo'n vroeter dat hij Jasper wakker maakt.
's Avonds tussen 18h en 22h hebben ze hun moeilijke uurtjes en zijn ze precies met niks te troosten. Heel heftig hoor met zo 2
Zelf krijg ik nu precies mijn klop van de hele weg om ze te krijgen, de zwangerschap en het slaaptekort. Ben echt heel erg emo de laatste weken.
Hopelijk betert het snel

[Kimmie01]

Oei niet leuk die reflux Hoe hebben ze dat vastgesteld?
Ik dacht dat de mijne daar ook last van had want hij geeft bijna na elke voeding melk terug. Volgens de vroedvrouw en kind en gezin is dit normaal dus ik moest mij geen zorgen maken. Hij slikt ook veel, precies of hij slikt de melk terug in. Hij kreunt ook vaak en zijn gezicht wordt dan rood, stampt met zijn beentjes, precies aan het persen.
Ik zal het best maar eens vermelden bij de kinderarts.
Moeilijk zo om te beslissen wanneer het erg genoeg is om naar de dokter te bellen. Ik ben nu ook niet het type persoon dat voor het minste direct belt.

Maar ik kan begrijpen dat het niet gemakkelijk is, zeker niet met 2. Krijg je hulp? Kraamzorg bv.
Ik ben ook soms emo hoor. Beetje normaal he na alles wat we meegemaakt hebben.

[Roosje86]

Proficiat Snolleke! We zijn benieuwd naar je verhaal

Hier net terug van controle. De baby is al goed ingedaald, maar ik heb nog geen ontsluiting... Volgens de gyn is het dus nog niet voor één van de komende dagen... Het mag nochtans al komen, want het wordt geschat op 4kg200... We gaan dus niet blijven stil zitten

Succes aan de nog zwangeren! Ben toch een beetje jaloers op degene die al bevallen zijn

[snolleke]

Hier ben ik met mijn bevallingsverhaal.

Woensdag werd mijn cerclage eruit gedaan. Mijn gyn raadde me aan om nog 10 dagen utrogestan en weeënremmers te blijven doornemen. De rest van de dag heb ik op de zetel doorgebracht en voelde ik geen teken dat de bevalling er wel eens snel zou kunnen aan komen. Ik wilde ook echt nog 10 dagen volhouden want mijn gyn had vanaf donderdag 10 dagen verlof.
Donderdag rond 14u werden mijn harde buiken pijnlijker. Ik dacht nog dat dit wel zou stilvallen als ik mijn weeenremmer zou innemen om 15u. Dat was dus niet het geval.
Om 16u heb ik dan mijn gyn gebeld om te zeggen dat ik dacht weeën te hebben om de 10 a 15 minuten. Die zei me dat ik naar materniteit moest rijden en dat ze haar mochten bellen moest de bevalling doorzetten. Ik heb dan mijn man verwittigd, nog een hapje gegeten en schoonouders opgebeld voor dochtertje.
Om 18u kwam ik aan in het ziekenhuis. Gyn had ondertussen vroedvrouw al verwittigd dat ik eraan kwam en dat het wel eens snel zou kunnen gaan. Na een half uurtje monitor werd ik onderzocht en bleek al 5 cm ontsluiting te hebben. Omdat ik graag epidurale wou (weeën vielen goed mee maar ik had schrik voor pijn bij uitdrijving) moest ik eerst nog bloed laten prikken om stollingswaarden te bepalen. Die bepaling duurde een half uurtje en de anesthesist kon verwittigd worden. Ondertussen was het al 20u, had ik weeën om 2a3 minuten en voelde ons kindje echt drukken. Bij inwendig onderzoek bleek ik 9 cm ontsluiting te hebben en had een epidurale geen zin meer. Ik zou de klus dus zo moeten klaren.
Mijn gyn werd verwittigd, mijn vliezen werden gebroken en alles werd in gereedheid gebracht. 10 minuten later had ik onze dochter in mijn armen. De pijn was vreselijk, pijn die je met niets kan vergelijken, maar de eerste kreten van je kindje horen verzacht wel wat.
Met haar 44 cm en 2,325 kg is ze een heel klein fijn prutske en moest ze in de couveuse. Dat was wel een opdoffer.
Ondertussen zijn we enkele dagen verder. Onze poppemie is een heel dappere dame die heel flink aan de borst drinkt.
Morgen moet ik naar huis, maar onze meid moet nog enkele dagen blijven tot ze 2,4kg weegt. Ik heb al veel traantjes gelaten en morgen zal heel zwaar worden, maar ik probeer in mijn achterhoofd te houden dat dit het beste is voor ons meisje.

Zo, dit was mijn bevallingsverhaal. Ik wens alle zwangeren nog een even vlotte maar hopelijk minder pijnlijke bevalling toe!

Snolleke

[Ahiha]

Kimmie : Hoe is het met de heup gesteld? Zo'n harnas is een soort pampertje en valt goed mee hoor. Beter nu aanpakken dan later. Zien het bij ons op school af en toe dat het pas ontdekt wordt in 3de kleuter en dan mag het kind een jaar niet lopen . Zo'n pampertje is een heel goede oplossing.
Hier ondertussen 37w en woensdag nog eens controle. Begint zwaar te worden. Zoontje altijd volgen en pakken en stampen op de buik. Ach, nog eventjes en dan kan ik aan de slaaploze nachten beginnen

[nogeenkeer]

Ik val hier ff binnen om Snolleke een dikke proficiat te wensen! Pijnlijk of niet je hebt het toch maar gedaan meid
Geniet van je kleine schat, hopelijk is ze snel thuis!

Ahiha, laatste loodjes hé. Komt helemaal goed! Veel succes!

[Kimmie01]

Zijn heupen zijn in orde. Schrik voor niks
Het is idd beter van er op tijd bij te zijn want 1 keer ze kunnen kruipen op lopen is het niet tof voor hun ook.
Maar die pamper waar je het over hebt valt idd wel mee. Ik heb het over een spreidbroekje, dat lijkt mij minder leuk als ze dat maanden moeten aanhouden.

Nu zit ik met een ander vervelend probleem. Ik heb nu al 2 dagen een verstopt melkkanaal Warmte, douche, massage, olie op de tepel om het te doen te weken, elektrische tandenborstel, hem altijd aan die borst aanleggen, daarna afkolven... Het helpt niet als het morgen nog niet opgelost is zal ik maar naar de lactatiekundige bellen. Zou niet willen dat het een borstontsteking wordt. Iemand nog tips?

Snolleke, je bevalling was precies niet aangenaam maar dat is het bij de meeste niet maar je bent er vanaf en dat is het voornaamste. Nu herstellen en genieten!

Bij mij is het morgen al 6 weken geleden. Lijkt wel gisteren. Maandag naar de gyn voor een nacontrole. Ik voel mij terug normaal en fit genoeg dus ga volgende week beginnen met infraligne om mijn lichaam terug wat strakker te maken. Er moet nog wat af en ik kan nog niet in mijn gewone kledij. Schoenen ook niet Mijn voeten waren op het einde enorm gezwollen, na de bevalling ook nog maar na 2 weken beter. Maar toch kan ik nu niet in mijn schoenen, ze knellen teveel. En heb zoveel mooie zomerschoenen! Vochtafdrijvers mag ik niet nemen omdat ik borstvoeding geef... Spijtig.