Super Sterretje, zo moet dat hé! Das pas genieten. Alleen dat ongeduldigheidsmonstertje voor half juni moeten we even in de kiem smoren, wacht, ik neem een hoofdkussen...
Hier helaas de eerste "paniek-echo" ondergaan.

Deze morgen zelfs wakker geworden zonder pijnlijke borsten en ja, twas om zeep. Ik huilen, half in paniek, etc etc, afin, jullie kunnen het jullie wel voorstellen zeker. Met bibberend stemmetje naar de gyne van wacht gebeld, die stuurde mij naar het fertiliteitscentrum, daar hebben ze een arts van de spoed erbij gehaald (terwijl ik lekker daar mocht blijven, tzijn toch weeral schatjes), die heeft een echo gedaan en vals alarm natuurlijk.

En door alle tranen heb ik niet eens de reaktie van het ventje gezien op zijn eerste echo.
De arts was superlief, dat het normaal was dat ik ongerust was, en dat ik daar absoluut niet mee moest inzitten, en dat ze dat zo vaak meemaakten, en dat als ik weer ongerust was, ik daar niks mee moest inzitten om naar de spoed te gaan.
Ik had wel een bloedklontertje zitten dus moet het wat rustig aan doen, zeker geen zware dingen tillen en als er bruinverlies komt, niet ongerust zijn (haha) dan is dat daarvan. De arts zei dat ik dan niet ongerust moest zijn, maar dat ik dat waarschijnlijk weer wel zou zijn, en dat ik dan gewoon maar even moest terugkomen voor een extra echootje. Geen probleem.
Het embyke was al gegroeid, amai. Groot! Op de vorige echo zag je het amper zitten. Ze kon het wel weer niet goed meten, blijkbaar zit het embyke een beetje raar. Waarom het ventje zei dat hij dan al wist dat het een meisje was ("vrouwen hé"). Dus ja, we'll see.
Kheb in ieder geval officieel gehoord dat mijn kans op miskraam gezakt is van 15-20% naar 5%. Veeeeeeeeeeeeeeeeeel beter!!
Nu genieten en woensdag een uitgebreide echo.
