Samen starten 1ste IVF December 2013 / Januari 2014

[ceba]

Proficiat Tinytje geniet ervan

[Karen1504]

Proficiat, super!!

[stresskipje]

hoi dames,

ben niet nieuw op dit forum, wel op dit IVF gedeelte gezien ik voordien bij het IUI clubje zat. Gezien IUI bij ons niet echt helpt, zijn we nu terecht gekomen in het IVF circuitje. Mss me even kort voorstellen:
- 5 x IUI met Clomid waarvan 2 miskramen
- kijkoperatie gehad. Endometriose graad 4 vastgesteld waarvoor geopereerd in dec 2013
- ondertussen terug 4 x IUI met Menopur, helaas telkens zonder resultaat.

Na meer dan 3 jaar proberen, hebben we vorige week in samenspraak met onze fertiliteitsarts beslist om over te stappen naar IVF. Sta momenteel op de pil ter voorbereiding van de eerste IVF poging. Hebben binnenkort ons intake-gesprek waarin alles omtrent de IVF behandeling wordt uitgelegd, maar moet zeggen dat ik toch wat nerveus ben voor dit nieuw avontuur. Iemand wat interessante tips omtrent hun IVF ervaring? Valt het mee? Is het echt zwaarder dan IUI ?

Groetjes,
Stresskipje

[Amarillo]

Superdikke proficiat Tinytje! Geniet ervan!

Welkom stresskipje! Ik kan je niet zo heel veel vertellen over hormonenbehandeling bij IVF /ICSI want ik doe ICSI in natuurlijke cyclus maar vindt het emotioneel gezien toch lastiger. Wachtweken zijn erg slopend hetgeen ik bij IUI eigenlijk helemaal niet had. ik denk net omdat kansen groter zijn waardoor je meer hoop hebt dat het kan lukken... Lichamelijk gezien lees ik regelmatig dat de stimulatie erg zwaar kan zijn, ik dus geen ervaring mee en pick- up kan lastig zijn. Ik heb 1 pijnloze en 1 ambetante pick-up gehad maar ook daar had ik maar 1 of 2 eicellen dus niet te vergelijken met een stuk of 10. Ik kan je alleen de raad geven, laat het gewoon op je afkomen want bij iedereen loopt het zo anders... Alvast veel succes met deze nieuwe stap!

[Valaki]

Ik vind ivf eigenlijk niet zwaarder dan iui (ook al had ik er immens veel schrik voor op voorhand). Het is wel veel onpraktischer, omdat je echt veel vaker naar de kliniek moet. Het lijkt me bijna onmogelijk een ivf-traject te doorlopen zonder dat je werkgever ervan op de hoogte is.

Spuitjes zetten is niet zo leuk, maar het overheerste mijn dagen niet (toen ik nog met iui bezig was, kon ik een hele dag panikeren wanneer ik 's avonds pregnyl moest zetten). En sommige soorten spuitjes (vb. gonal-f) voel je letterlijk helemaal niks van. En dat wil wat zeggen aangezien ik echt een grote naaldenfobie had op voorhand.

De pick-up gebeurt in de kliniek waar ik ga (Jan Palfijn) wel altijd onder narcose.

[lieze81]

@Stresskipje: welkom.
Ook wij zijn na 7 mislukte IUI's overgestapt op Ivf, zoals zovelen hier.
De pick up zelf gebeurt bij ons ook onder volledige narcose, dus dat kan wel een verschil uit maken. Afhankelijk van ziekenhuis tot ziekehuis. Nadien had ik enkel last van wat 'druk' op de onderbuik. De spuiten zelf zetten, daar had ik ook serieuze schrik voor (laten zetten of zelf zetten is toch iets helemaal anders) maar dat viel ontzettend mee!
Voorlopig enkel 1 verse poging gehad, dus 1 x met stimulatie, dus ik vrees dat ik niet veel meer te vertellen heb.

Maar zoals Valaki zegt: maak je niet bang om wat anderen al dan niet hebben mee gemaakt. Iedereen reageert, iedere keer, anders (naar het schijnt).

[cin78]

hoi,

Ben hier ook nog niet zo lang op de forum. Al enkele onderwerpen gestart, maar moet mijn weg hier nog wat vinden.

Na 7 mislukte IUI poginginen zijn we ook gestart met IVF. Maar deze is al 2 x niet kunnen doorgaan De 1e maal kreeg ik stimulatie met gonal F en dan nog een andere spuit voor de eisprong af te remmen. Bij de laatste echo bleek dat ik maar 2 eitjes klaar zitten had en wou mijn gyne niet doorzetten met ivf omdat de kans toch klein is en ik dan al een beurt kwijt ben. Ook zagen ze een rare waarde in mijn bloed, deze van de menopauze waarde. Toch wel geschrokeken, maar het kon ook zijn dat mijn lichaam gewoon verkeerd heeft gereageerd op de medicatie. Dus wou mijn gyne opnieuw starten met andere medicatie. Maar toen ik terug wou starten en mijn 1e bloedonderzoek en echo kreeg, was mijn progesteron waarde te hoog en wou ze terug niet starten. apfffff, terug teleurgesteld.

Nu zo een maand later gingen we terug beginnen, maar maandag start ik met een nieuwe job, dus is niet verstandig om dan een behandeling te ondergaan. Heb er wel gemengde gevoelens bij, want voel me precies schuldig dat ik niet doorzet en het werk voorlaat. Maar hopelijk eens ik ingewerkt ben, kan ik terug starten binnenkort.

Stresskipje, om op jouw vraag te antwoorden. ik vond ivf toch wel zwaarder. Zeker die inspuitingen had ik wel last van. En mijn lichaam reageerde ook anders op gonaf f dan op menopur tijdens de iui. Maar ja, zoals anderen hier ook al zeggen, iedereen is anders. Veel succes !!!

[tinytje]

Dank u iedereen! We beginnen het hier zelf te beseffen maar zijn voorzichtig.
Hoewel we nu toch al proberen te genieten, Ehre wijn, ik ga je positieve tips proberen te volgen en nu al genieten!

Ik vind ivf toch wel zwaarder dan iui hoor. Vooral emotioneel. Ikzelf heb niets moeten nemen bij iui en bij ivf moet je die hormonen dan spuiten en dat was toch wel lastig emotioneel.
Alsook sta je verder, het wordt gewoon lastiger want die kinderwens laat maar op zich wachten.
Maar je hebt wel veel grotere kans! Geef de moed zeker niet op! Ondertussen zijn er al super veel voor je zwanger geworden of hebben al een kleinen rondlopen! Veel succes!

[Erhe Whyn]

Hallo allemaal, ik ben er een hele tijd niet meer geweest.
Na enkele zware tegenslagen en dan nog eens de sluitingsperiode van labo, zag ik het effe niet meer zitten.

Eerst en vooral welkom aan de nieuwen hier.
Ik wens jullie veel succes.

Tinytje, proficiat met je prille zwangerschap.
Jaja, volop genieten nu, hoor.
Elke dag is weer anders, dus koester dit gevoel maar, is zooo fijn.
Heb ik ook gedaan.
Spijtig genoeg was het bij mij na 10 weken voorbij,
maar die 10 weken nemen ze mij nooit meer af

Hier is weer iets raars aan de hand, vrees ik.
Ik mocht bij de eerste menstruatie in augustus terug starten.
Deze keer met Puregon in hoge dosis.
Natuurlijk komen door op zaterdag.
Planning gesloten !
Dan maar bellen naar dienst gyneacologie rechtstreeks of ze voor mij toch nog afspraak kunnen regelen voor maandag (vandaag)
Na veel zoeken en puzzelen, ok
Zondag morgen krijg ik ineens telefoon van de assistente van gyn op spoed dat ik zo snel mogelijk moet komen voor controle echo ?!?
Nog nooit mee gemaakt.
Maar bon, wij gaan braafjes naar spoed voor de controle.
Nu met nieuw schema moet ik op dag 2 al beginnen stimuleren, dus ja.
Ben wel blij dat ik zo goed en nauw wordt opgevolgd, geeft me veilig gevoel.
Spijtig genoeg was die echo niet zo goed
eierstokken zouden moeten stilliggen, maar de mijne zijn nog volop actief !
Ineens zien ze 3 rare dingen, denken kisten?
1 bloedkiste en 2 grijzige dingen.
Nog nooit gehad, en weten dat ik afgelopen maanden volledig binnenste buiten ben gekeerd.
Ook na miskraam en currettage in april, grondig onderzocht, nooit iets gevonden.
Achteraf zei de dokter dat he mss oude follikels kunnen zijn.
Maar is een raadsel waar ik nu in mijn cyclus zit.
Ik ben nochtans ongesteld, hoor ! nu al 3 dagen !
Dus zit er niets anders op dan bloed laten nemen en wachten tot maandagmorgen.
Dus niet stimuleren.
Nu ben ik zoooo bang dat het weer een maand niets zal zijn.
We liggen al 2 maand stil en heb nog maar tot april 2015

[Amarillo]

Welkom cin78! Ik kan mij voorstellen dat het vreemd is om je werk te laten primeren terwijl je zo graag zwanger wil worden. Ik heb dit ook vaak gedaan en behandeling uitgesteld naar wanneer het beter uitkwam voor het werk. Voel mij nu nog vaak nog schuldig wanneer ik weer eens uitval maar collega's staan volledig achter waar we mee bezig zijn en vangen mijn afwezigheid zonder morren op. ik heb echter ook een zeer lage AMH waarde en ik heb nu dus spijt dat ik er niet wat meer vaart achter heb gezet... Ik dacht dat we met mijn jonge leeftijd wel tijd genoeg hadden, maar niet dus... Ik wil je zeker geen schrik doen krijgen maar misschien toch nog eens deze waarden laten nakijken en als ze kloppen,kijken wat er primeert? Het is geen fijn gevoel om achteraf te moeten denken had ik maar... Misschien da ze er op je nieuwe werk wel erg voor openstaan? Alvast veel succes met je nieuwe job!

Erhe whyn! Zo erg dat je niet opnieuw kan starten... Deze maand hier ook een cyste gezien op eierstok dus nu afwachten tot die weg is... En zo gaat de tijd maar verder he wanneer krijg je uitsluitsel over wat voor cystes het zijn en wat je er eventueel aan kan doen? Ik hoop zo dat je kan verdergaan met je poging maar anderzijds leggen ze het vrees ik snel stil als ze zoiets zien... Ik duim voor een snelle herstart en dat je je gauw terug in de wachtweken kan storten veel goede moed!

[Erhe Whyn]

héhé,
net met de dokter kunnen bellen.
Blijkbaar heb ik nu ineens een tussenbloeding?
Gek, nog nooit gehad, maar ja, alles kan hier,he.
Als dit gedaan is, wachten op de volgende bloeding.
Normaal zou dat over een weekje moeten zijn.
Dus zit er niets anders op dan nog even te wachten.
De kistes die ze zagen zullen waarschijnlijk gewoon 'oude' follikels zijn en moeten dan bij de volgende basis echo verdwenen zijn.
Oef !
Was zo bang om weer een maand kwijt te zijn.
De tijd gaat zo snel voorbij als je nog maar X maanden tijd hebt ipv X jaren.
Dat maakt het nu alleemaal nog een pak moeilijker.
Maar goed, gewoon wachten tot volgende week

cin78, het is soms moeilijk om een keuze te maken.
Als je jong bent , denk je steeds dat je nog zeeën van tijd hebt.
Maar let op, tijd vliegt voorbij.
Ik heb nu ook zo verdomd veel spijt dat we niet eerder zijn begonnen.
Maar ja, hoe gaat dat, he.
eerst carriere maken, sparen voor huisje, zekerheid op werk.
Bij een tegeslag die eerst verwerken en voor je het weet ben je X jaar verder.
Dan komt het besef dat je toch wel es werk moet maken van je gezinnetje.
En kijk, laat dat nou net niet lukken bij ons
Ik wil je zeker geen schrik aanjagen, hoor.
Jij bent inderdaad nog jong.
Maar weet dat er ook strikte regels zijn met leeftijd.
Zo is de dag voor je 43 jaar wordt de laatste dag dat pu mag gebeuren.
Binnenkort zal dit zelfs 41 jaar worden.
Is maar dat je dit in je achterhoofd hebt moest je ooit een beslissing moeten nemen op dit vlak.

Verder wens ik je heel veel succes met je nieuwe job.
En wie weet kunnen jullie snel weer aan de slag.

[Valaki]

Ik vind ivf toch wel zwaarder dan iui hoor. Vooral emotioneel. Ikzelf heb niets moeten nemen bij iui en bij ivf moet je die hormonen dan spuiten en dat was toch wel lastig emotioneel.

Mja, ik heb wel altijd hormonale stimulering gehad bij iui (standaardprocedure in het Jan Palfijn).
Gelukkig nog nooit last gehad van bijwerkingen (ook al kan ik momenteel volgende medicatie al aanvinken: clomid, pregnyl, utrogestan, gonal-f, cetrotide, zoladex, menopur, diazepam en asaflow - haha, wat een waslijst), behalve soms een opgeblazen gevoel na een inseminatie en nu ik diazepam neem ben ik soms overdag een beetje slaperig. Ik prijs mij gelukkig. Maar het kan dus allemaal prima zonder bijwerkingen als je geluk hebt!

[cin78]

Hoi dames merci voor jullie reacties

Vandaag mijn eerste werkdag op mijn nieuw werk. Is een werk met flexibele uren dus normaal gezien zou ik het zo wel kunnen regelen. Moet ook nog 11 dagen verlof opnemen, dus kan dit msch doen voor de lick up. En ja, voel nu al spijt dat ik moeten wachten heb door mijn werk. Zoals amarillo zegt, die waarden zeker nog eens laten controleren want de klok tikt

Erge whyn, jij hebt blijkbaar ook al een moeilijke weg afgelegd. Hopelijk mag je snel ook terug starten. Msch een discrete vraag maar hoe oud ben jij juist begonnen, omdat je schrijft dat je ook spijt hebt dat je niet vroeger bent begonnen.

[Erhe Whyn]

cin78, ik was 36 toen we aan ons gezinnetje wilden werken.
Na 4 jaar proberen en opvolging door huisarts en gyn, toch uiteindelijk bij fertiliteit aangekomen.
Ondertussen zijn we nu weeral 2 jaar verder, zonder resultaat.
Het enige dat ik te horen krijg is : " ja, madam, uwe leeftijd "
GRRR!
ik was 36 toen we begonnen, dus dat vind ik echt niet te oud.
Tja, nu natuurlijk kunnen ze daar wel mee afkomen, maar 6 jaar geleden niet,he.
Nu, ik heb nog voldoende eicel reserve, dus daar ligt het probleem niet.
Maar het maakt dat ik mijn laatste pu zal krijgen ten laatste op 17 april want 18 april wordt ik 43.
Gelukkig hebben we nu een gyn gevonden die er ook rekening mee houdt.
Zo houdt ze de rustperioden zo kort mogelijk en mag ik al 1 maand na miskraam terug starten ipv 2 maand wachten.

Fijn dat je met je nieuwe job mss toch nog een poging kan doen.
En met 11 dagen verlof kan je al een heel eind komen,he.
Als je eicel reserve nog voldoende is, zou ik nu niet te snel paniekeren,hoor.

Wat betreft het stimuleren, ik mag eigenlijk niet echt klagen.
Ik heb wel stemmingswisselingen,maar dat is erger voor mijn omgeving dan voor mezelf, hahaha.
Ik ben wel sneller moe en soms sleep ik me door de dag.
Maar echt pijn of ziek zijn, heb ik niet.
Het varieert echt van maand tot maand en van persoon tot persoon.
Geen enkele poging is dezelfde als de vorige.
Ook al neem je dezelfde medicatie, toch zal je verschillen ondervinden.
En steeds zal je met vragen in je hoofd rondlopen.
Maar dat is normaal.
Met IVF ben je er toch intensiever mee bezig, vind ik.
Pu is hier met enkel plaatselijke verdoving, maar valt heel goed mee.
Niet te veel op voorhand gaan zenuwachtig worden en alles rustig doorlopen.
Dat is het beste, geloof me.
Vragen ga je altijd hebben, spijtig genoeg, antwoorden zal je niet altijd krijgen.

In ieder geval, erg veel succes !

[cin78]

ja, de meeste denken zo hé, amai, moet je nu nog aan kinderen beginnen !!! Heb die reactie ook al gekregen en ben er pas 35, bijna 36 (begonnen op 33 jaar). Maar je hebt het niet altijd voor het kiezen hé.

Mijn zus was ook 36 toen ze begon en ze was na 3 maanden al zwanger op de natuurlijke wijze.

Gelukkig heb je zo een goede gyneacologe die je goed en snel opvolgt. En heb je nog genoeg eicel reserve. Bij mij is het een twijfelgeval. Bij mijn onderzoek over een paar maanden had ik ook nog wel reserve, maar nu bij mijn laatste onderzoek had ik een rare waarde in mijn bloed (waarde die voortkomt in de menopauze) dus heb wel wat schrik. Maar de gyne zegt dat ik me nog geen zorgen hoef te maken en terug mag starten wanneer ik er klaar voor ben.

Hopelijk lukt het ook snel bij jou en mag je hier binnenkort goed nieuws brengen