Bevallen jan/feb/mrt 2015

[voorzichtigemama]

Hei muur

ik las dat jullie één van jullie meisjes moesten afgeven. Heel moeilijk... ze waren allebei zo welkom en jullie hadden naar 2 roze wolkjes uitgekeken...

Ik kan me voorstellen dat het verdere verloop van de zwangerschap bijzonder stressvol is. Hoewel je de kansen kent en dokters je goede kansen geven, ... helemaal gerustgesteld zullen we misschien nooit geraken tot die baby levend en wel in onze armen ligt. Dat gevoel heb ik ook... Het trauma van ons zoontje tekent toch de laatste weken van mijn zwangerschap hoor. Ik geniet dubbel en dik van alle stampjes en bewegingen. Tegelijk ben ik ook zo ongerust dat er toch nog iets misloopt...

Ik zou voor ons beiden de tijd wat willen verderdraaien tot we in het ziekenhuis liggen met een gezonde baby in onze armen; en met de gedachte aan ons verloren kindje in alle liefde en warmte dichtbij ons.

Veel liefs

[1234]

Hey allemaal,

Voorzichtigemama en Muur, het is heel normaal dat je ongerust bent, ik heb dat zelf ook soms en heb nog geen kindje verloren zoals jullie. Als de ongerustheid echt niet te doen is zou ik gewoon even langs het ziekenhuis passeren. Hier bij ons wordt dat iedere keer duidelijk gezegd.

Gisteren zwangerschapsmassage gehad en dat was zalig! Ons prutske vond dat ook denk ik want was de hele tijd wakker

Hopeful, ben je al terug thuis of moet je oudejaar vieren in het moederhuis? Je cadeau heb je in ieder geval al dicht bij je!!

Ik wens voor jullie allen een fijn en gezellig eindejaar en een fantastisch 2015 met een wolk van een baby!!

[Hopeful82]

We hoopten gisteren naar huis te mogen maar bleek nog te vroeg. Ze moeten eerst bij gekomen zijn (wat vandaag wel het geval is!), en de bloedwaarden (bilirubine, datgene waar ze geel door kunnen gaan zien) waren nog te hoog. Vandaag nieuwe bloedname, als die beter is mogen we naar huis. Zal blij zijn want mis mijn andere 2 mannen enorm 

Iedereen fijne jaarwisseling, feest goed en voor iedereen een vlotte bevalling en gezond babietje gewenst!

[muur]

Ik duim dat jullie straks naar huis mogen hopeful. Hoe gaat het met jou & de jongens? Al voldoende hersteld van de bevalling?
@ 1234: Zit nu iedere week in zh voor controle. Om de 2 weken bij gyn & tussendoor iedere week aan de monitor. 'k Mag meer gaan, als ik er behoefte aan heb. Maar vind 1x per week voldoende

Hier de laatste controle van dit jaar bij gyn gehad. Dochterlief ligt terug in stuit, maar ze heeft nog even tijd om te draaien. 't Is alleszins geen klein kindje: ze weegt 1.439gr ondertussen. Gyn denkt aan week 40 dat ze rond de 3.800 à 3.900gr zal wegen. Als alles goed blijft gaan, toch bevallen aan 37 à 38w. We zijn weer een weekje gerust gesteld

Iedereen een fijn oud & nieuw gewenst.

[Amaliya]

En zoals verwacht, hier ook op het nippertje een wolkje voor 2014 nog. Ons prutsje weegt 3,5 kg en meet 54cm. Ze is geboren op 29 december en wij mogen gelukkig, oudjaar in ons eigen stekje doorbrengen.

Hopefull gefeliciteerd met je mannetjes. Je gaat t jaar goed omringd in

Overige dames: geniet van jullie zwangerschap xxx

[1234]

Een hele dikke proficiat Amaliya!! Geniet ervan!

Hopeful, hopelijk toch ook wat gezelligheid vanavond, als jullie nog moeten blijven kan dat denk ik ook wel in het zh. We duimen mee dat ze vlug goed bijkomen!!

[Hopeful82]

Wij zijn thuis!! Een dikke proficiat Amaliya, dat is een flinke wolk van een baby! Mogen we haar naam weten?

[Sylver Moon]

Een hele dikke proficiat Amaliya!!

[Sylver Moon]

En ik zou het nog bijna vergeten: een heel gelukkig nieuwjaar, met heel gelukkige nieuwe baby's

[Hope14]

Dikke proficiat amaliya XXX

Aan allen een gelukkig nieuwjaar en wolkjes van kindjes vandaag 30weken ongelooflijk nog 10 weken en ons spruitje is er

[Karen1504]

Proficiat Amaliya, hoe heet jullie meisje?
Heel veel succes

Een gezond 2015 voor iedereen hier met heel veel mooie en gezonde babies!

[babseke]

Proficiat amaliya!!

[muur]

Proficiat amaliya! Mooi gewicht! Ben ook wel benieuwd naar de naam.

[EvaS1]

Eindelijk de tijd gevonden om te laten weten dat ook wij trotse ouders zijn geworden op 1/1/15 van warre 2 kg565 en nand. 2 kg o20. Onze kleine mannetjes doen het goed, voorlopig nog wel in de couveuse. succes aan al wie nog volgt. Een dolgelukkige mama en papa <3

[Hopeful82]

Zo, het lijkt erop dat ik eindelijk eens tijd heb om mijn bevallingsverhaal op te schrijven

Ik zou eigenlijk maandag 29 december ingeleid worden. Woensdag 24 december ging ik op controle voor echo en monitor, en met de kindjes was alles goed, alleen bleek mijn bloeddruk wat te hoog te zijn. Niet alarmerend, maar wel iets om in de gaten te houden. Dus ik moest thuis 2x/dag mijn bloeddruk meten, en zaterdags terug op controle komen. Moest mijn bloeddruk hoog blijven of stijgen, moest ik eerder terug komen.

Donderdag was 1e kerstdag en mijn ouders waren op bezoek (en bleven slapen), en mijn bloeddruk bleef op het randje (140/90 – 150/100). Maar ja, kom bij mij met een bloeddrukmeter aan en hij gaat spontaan al omhoog. Mijn man en ik spraken af dat we hem de volgende ochtend nog eens zouden meten en als hij dan nog altijd te hoog zou zijn, we zouden bellen naar de materniteit (maar ja, ik wist toch al dat die zouden zeggen dat ik langs moest komen).

Dus volgende ochtend: bloeddruk wederom te hoog, soms zelfs 160/100. Dus mijn man gebeld naar de materniteit en die zeiden uiteraard dat ik langs moest komen voor controle. Gelukkig wist ik dat mijn eigen gynaecoloog die dagen van achterwacht was en ze had al gezegd dat als ik binnen zou komen, ze zelf de bevalling zou doen (en niet door de assistent). Ik had zelf al een sterk vermoeden dat ze me niet meer naar huis zouden laten gaan maar me eerder zouden inleiden. Ik was de 36 weken inmiddels gepasseerd, en ik 3 dagen later toch al ingeleid worden, dus die 3 dagen zouden dan ook niet meer uitmaken (bovendien heb ik een hele goede, lieve maar uiterst voorzichtige gynaecoloog). Toen we daar aan de monitor lagen, kwam ze zelf net aan op de materniteit, en heeft ze daarna direct echo gedaan. Ze zei dat ze me die dag ter observatie wilde houden en dat ze me de volgende ochtend dan wilde inleiden (een inleiding van een tweeling starten om 13u zag ze niet zo zitten want dan was de kans erg groot dat het nachtwerk zou worden). Dus zo gezegd zo gedaan.

De volgende ochtend werd ik om 7u naar het verloskwartier gebracht, en werd het eerste Prostin tabletje opgestoken om de baarmoederhals te verweken. Ik had ‘s woensdags al 3 cm ontsluiting, maar de baarmoederhals was nog nog niet volledig verstreken en nog stug. 2 uur later kwamen ze onderzoeken wat het effect was, maar dat had precies nog niet veel gedaan (nog altijd 4 cm ontsluiting), dus om 9u30 werd er nog een Prostin tabletje opgestoken. Ondertussen had ik wel al wat weeën gekregen, maar die waren goed doenbaar, niets vergeleken met zoals ik die kende van J. zijn bevalling. Wel waren ze erg frequent, op de monitor was er elke minuut eentje zichtbaar, maar voor mijn voelde het als continue weeën. Mijn man was inmiddels gearriveerd, en die zei (waarschijnlijk wist hij dat ik hoopte dat deze bevalling net zo vlot als die van J. zou gaan, van hem ben ik op 4 uur tijd bevallen) dat ik er rekening mee moest houden dat het nog wel eens lang zou gaan duren. De tweeling bevallingen die hij meegemaakt heeft als anesthesist duurden vaak een hele dag (maar dat was ik écht niet van plan ). Even later is de anesthesist van wacht dan de epidurale komen plaatsen, en een half uurtje nadien ofzo heeft de gynaecoloog de vliezen van Knabbel gebroken. En toen begon het feest! De ruggenprik bestond uit 2 componenten: een snelwerkende, maar eenmalig werkende component (de spinale component, werkt ca. 1-1,5 uur) en een tragerwerkende component maar die je kan bijspuiten met de pomp (de epidurale component). Na een tijdje begon de spinale component uit te werken, en moest de epidurale het dus overnemen door de bolussen die ik vroeg. Maar ik kreeg meer en meer pijn van de weeën, die echt heel stevig waren en nog altijd heel frequent (elke minuut). Mijn man had al eens een bolus bijgegeven, maar dat had totaaaal geen effect. Hij zei het tegen de vroedvrouw en die zei “moet ik de anesthesist bellen?”, waarop mijn man zei dat ze me misschien eens moest onderzoeken, misschien had ik inmiddels wel volledige ontsluiting. De vroedvrouw fronste een keer, maar onderzocht me dan, en haar mond viel bijna open van verbazing, ik had inderdaad volledige ontsluiting (op minder dan een uur van 4 naar 10 cm, daar kan dus echt geen epidurale tegenop)! Dus ze hebben heel snel de gynaecoloog geroepen en binnen 5 minuten mocht ik beginnen persen. Na 2 persweeën was Knabbel (Wouter) er al om 13u10, en die werd direct bij mij op de borst gelegd en begon onmiddellijk goed te huilen! Na een paar minuten hebben ze hem dan even meegenomen om te onderzoeken en mocht ik beginnen persen voor de 2e. Die kostte iets meer moeite (zal jullie de details besparen) omdat hij niet helemaal goed lag, maar na een wee of 6 en een kiwi (=soort vacuumpomp) later was ook Babbel (Sander) er om 13u29! En ook hij begon direct goed te wenen toen hij op mijn borst werd gelegd

Dus al bij al een korte maar hevige bevalling maar ik mag absoluut niet klagen! Op oudejaarsdag zijn we naar huis gegaan, en ze doen het supergoed allebei!