Joehoe!
Onze 20-weken echo (op 21 weken) was he-le-maal PERFECT!!

Het is een meisje! We krijgen een dochter! Whaaaaaaaaah! Mijn jongetjes-radar zat de voorbije weken dus echt totaaaaaaaal mis, maar ik ben laaiend enthousiast. Het maakt toch eigenlijk echt helemaal geen zak uit wat het is. Als het maar gezond is, en van ons! En dat is ze helemaal

De gynaecoloog was heel tevreden over de groei van alles, en we moeten ons helemaal nergens zorgen over maken. Ze doet het perfect. De gyn zei "Het is zonder twijfel een meisje. Met lange benen precies, ik zal ze eens meten". Om daarna te zeggen "Verdorie seg, ECHT lange benen, fantastisch!". Hahahah, fijn toch, zo'n enthousiaste gynaecoloog

Ze zit qua alles op schema voor een zwangerschap van 21 weken, behalve die benen. Die zitten al op 22 weken en half

Ik ben nu al helemaal fan van onze meid-met-ballerina-benen

Of atletiek. Of basketbal. Of ...

Kan al bijna niet wachten tot ze er is!

Manlief was ook echt heel blij, hij wou dolgraag een dochter. Dus die loopt helemaal te glimmen de laatste dagen. Hahahahaha!
Gynaecoloog heeft qua mezelf ook bevestigd dat alles heel goed gaat: gewichtstoename prima in orde, bloeddruk lekker laag en baarmoederhals meer dan gemiddeld lang. Risico op vroeggeboorte dus heel klein, wat wel een geruststelling is. Zowel mijn mama als zus hebben nl moeten platliggen de laatste weken wegens een verkorte baarmoederhals. Bij ons zei de gynaecoloog 'mevrouw, zelfs al gaat ie nu serieus verkorten, is 'm nog steeds lang genoeg. Dus platliggen moet ge u weinig zorgen over maken". Goed nieuws dus, maar langs de andere kant: hoe langer die baarmoederhals, hoe meer centimeters om te duwen voordat ze er uit is bij de bevalling. Achja. Dat weegt dan weer op tegen dat instabiel bekken dat te flexibel is zeker? Komt in orde, het zal wel moeten! Haha!
Babseke: bij jou dus wat minder positief nieuws, maar langs de andere kant: ze volgen het nu wel héél goed op. Bij mijn zus was het ineens kort dus alles in rep en roer. Jij kan je nu al wat voorbereiden en er rekening mee houden. Doe het rustig aan, en de tijd zal uitwijzen wat er gebeurt. Ik duim mee dat juffertje flink blijft zitten tot die 37 weken drempel!
Ketje: ik voelde ons kleintje voor het eerst rond die tijd hoor. Tussen de 16 en 17 weken. Was wel twijfelachtig (is het echt die baby die ik voel?) maar met het verstrijken van tijd werd het steeds duidelijker en werd ik meer zeker dat ik toch echt dat kleintje voelde en niet mijn darmen. Mijn placenta ligt echter wel vanachter, misschien speelt dat een rol. Ik heb geen extra stootkussen vooraan, kilootjes niet meegerekend

Heb je trouwens op 16 weken dan het geslacht niet kunnen zien? Of wil je het niet weten?
Wat betreft je vraag naar kraamhulp/vroedvrouw: ik heb een zelfstandige vroedvrouw die al voor de bevalling komt. Ik wil nl tijdens de arbeid zo lang mogelijk thuis blijven (in mijn eigen omgeving, daar ben ik meer op mijn gemak) met de veiligheid van een professional bij me. De vroedvrouw komt dus de eerste uren van de weeën thuis mee opvolgen en stuurt me naar het ziekenhuis wanneer nodig. Ik hoor vaak dat je in het ziekenhuis nl meteen aan de monitor wordt gehangen, en daar heb ik precies weinig zin in. Laat me dan maar binnenwandelen (strompelen?) met 7cm ontsluiting en meteen naar het verloskwartier gaan

Dus die vroedvrouw komt dan ook nadien postnataal wat opvolging doen rond borstvoeding en genezing van mezelf (die knip is onafwendbaar zeker?). Uiteraard gebeurt dit alles wel op voorwaarde dat het gezondheidsgewijs mogelijk is: ik wil geen onnodige risico's nemen en als de gynaecoloog zegt dat het niet kan/mag en als de vroedvrouw zegt dat het niet veilig is dan doe ik het niet. Maar in het ideale scenario komt ze dus "arbeid aan huis bij een geplande ziekenhuisbevalling" doen. Zodat ik langer thuis blijf (want alleen sta ik bij de eerste wee al aan de balie daar, omdat ik niet weet wat er aant gebeuren is

) ...
Liefs!
Nele