echt zwanger??

[Wies]

Hoi cin,
Eerst en vooral een dikke proficiat!
Ik heb in de eerste weken ook een zware migraine gehad, en gezien ik die vroeger altijd een week voor mijn ms kreeg, was ik ook niet zo gerust. Maar je hormonen stijgen nu zo snel dat het vast daarvan komt!

[cin78]

Hoi wies, merci. En hoop dat je gelijk hebt !!!!!

[cin78]

Hoi wies, merci. En hoop dat je gelijk hebt !!!!!

[NeleG]

Fremo,


Ik weet niet of het meteen nodig is om ijzer bij te nemen hoor. Ik zou gewoon je dagelijkse dosis vlees eten De eerstvolgende afspraak die je hebt bij je huisarts of gyanecoloog wordt normaal gezien toch je bloed gecontroleerd en als er dan een ijzer tekort in zit komt dat meteen boven water. Bij mij kwam er een schildklierdeficit naarboven uit zo'n test, komt blijkbaar bij veel zwangere vrouwen voor. Ik neem nu elke dag 50 microgram schildklierhormoon bij om zeker te zijn dat ik genoeg heb. Dus als er iets tekort is (of teveel), vinden ze het zeker!

Hoe voel je je ondertussen?
Ik zit trouwens momenteel op een super roze grote fluffy wolk hoor, vandaar de positiviteit. Ik ben ZO BLIJ dat we eindelijk zwanger zijn, dat ik alle kwaaltjes er voor lief bijneem. En het kleintje kunnen voelen doet ook veel: je krijgt steeds meer bevestiging dat alles goed gaat daarbinnen Jij zit ook bijna in die periode! Spannneeeeeeennnddd!

En we hebben inderdaad al een naam uitgekozen. Het voorbije jaar - toen zwanger worden maar niet wilde lukken - hebben we nogal veel tijd gehad om er over na te denken Dus ons lijstje had al redelijk wat favoritisme bovenaan hahahaha! De zoon van een collega van me blijkt trouwens ineens toch een jongen te verwachten ipv een meisje. Op 16 weken hadden ze op de echo gezegd meisje, op 22 weken zegt de gynaecoloog ineens 'oh het is een jongen'. Lijkt me echt BIZAR, ineens heb je een heel ander kindje in je buik. Wordt er ook wel een klein beetje zenuwachtig van, maar ik was al 21 weken dus de kans dat ze zich vergist hebben is klein, toch? Hahahaha stel je voor dat ze over 7 weken zeggen 'oh mevrouw het is toch een jongen'. Say whaaaaaaat?

Vriendin van me moet trouwens over 8 weken bevallen en ze hebben nog steeds geen naam. Dus op zich: je hebt nog tijd genoeg om er eentje te verzinnen!

[fremo]

Proficiat Cin, de eerste weken zijn zowizo het moeilijkst. Sorry dat ik niet eerder iets zei. Het is mss een beetje egoïstisch maar ik was geschrokken. Heb het nog altijd wat moeilijk met mensen die natuurlijk zwanger geraken. Ben wel blij voor jou hoor maar ik heb lang gehoopt dat het bij ons ook eens zou kunnen. Maarja.. ik heb geen eicellen. Ik ben wel heel gelukkig dat ik zwanger ben maar het doet toch nog pijn dat het niet kon met eigen celletjes..

Nele, stel u voor! Maja idd op 21 weken vergissen ze zich volgens mij niet meer hoor.
Wij hadden in die vier jaar ook veel tijd en telkens vonden we een leuke naam maar dan ging er iemand in de familie of vrienden mee lopen. Dan vind ik het niet meer leuk..
Vier jaar is ook zo lang hé..
Ik begin me stilletjes beter te voelen. Eten gaat al terug. Maar wel nog altijd heel moe en geen energie. Na mijn werk ben ik dood op en amper nog in staat om iets te doen . Endan moet ik nog naar school straks. Zwaar hé, zwanger zijn.

[NeleG]

Fremo, je zegt het maar juist:

Zwanger zijn is ontzettend zwaar. Je lichaam kan het allemaal en het is een wonder dat het zo gaat (ik bedoel: het is echt een kindje. Met alles er op en er aan! En dat gaat vanzelf! Nuja vanzelf... niet dus, maar je snapt wel wat ik bedoel), maar wat is het zwaaaaaaaaaar met momenten

En wij "sukkels" hebben het allemaal nog eens erger gemaakt door het de voorbije maanden/jaren/... alleen maar te romantiseren. Want ja, waar moet je je anders aan vastklampen als het niet wil lukken: aan het geweldige idee hoe fantastisch het allemaal wel niet gaat zijn eens het gelukt is.

En dan: superdeluxe nieuws, mooiste dag je in leven, HET IS GELUKT! Met meteen de harde realiteit van elke zwangere vrouw: het is eeeeeecht niet elke dag leuk. Ha! In het begin is het vaak meer dagen niet leuk dan wel leuk Maar alles voor het goede doel!! En dat kleine hummeltje binnenin wordt elke dag groter en sterker en ... het is helemaal perfect. De LIEFDE dat ik er al voor heb, is onvoorstelbaar Zelfs al schopt ze mijn darmen dat ze kramp krijgen en zit ze nooit stil als ik dat wil (bijvoorbeeld midden in de nacht, als ik heel graag zou slapen, en zij denkt dat het de ideale moment is voor wat rek- en strek oefeningen daarbinnen) Zij mag dat. Want het is ons kindje. En we hebben er lang genoeg op gewacht!

En Fremo, ik ben er heilig van overtuigd dat het dubbel en dik jullie kindje gaat zijn, ook al is het niet je eigen celletje. Het groeit in jou buik, leert jou van in het begin al kennen en wordt groot in jou warme omhelzing. Jij bent de mama! Ik las hier ooit een berichtje van iemand die zich afvroeg of "gewone mama's", waarbij het allemaal vanzelf ging, hun kinderen even graag zien als wij. Omdat het voor ons veel minder vanzelfsprekend is om ze te hebben. We misschien meer snappen hoe groot het wonder is, waar een ander dat wel weet maar minder voelt. Hoe wonderlijk is een wonder als het allemaal vanzelf ging. Ofzo? Ik weet het niet. Maakt ook niet uit. Op de dagen dat ik soms zelf vind dat ik als vrouw gefaald heb omdat we "het niet zelf konden, zonder hulp" trek ik me hier aan op. Het maakt niet meer uit, want het kleintje komt er, en ik zal dat wezentje graag zien met elke vezel in mijn lijf. En meer!

Maar ik snap die tweestrijd wel: het geluk voor een ander tegenover het gevoel van falen dat je het zelf niet op die manier gekunnen hebt... Wat niet wegneemt, CIN78, dat het fantastisch nieuws is! Je bent ZWANGER! Eindelijk! Tegen alle verwachtingen in misschien! En laat de bezorgdheid van het prille begin je vooral niet tegenhouden om er van te genieten... in het begin voel je inderdaad vaak helemaal niks. Wat ik soms deed, was een zwangerschapstest doen. Ik had er toch nog liggen van al die maanden "wanhopig zelf proberen" en vond dat ik ook wel het recht had nu om op zo'n staafje te mogen plassen (wij kregen het blije nieuws nl via de telefoon van de arts, niet helemaal hetzelfde). Haha! Als je dan die dikke plus ziet verschijnen was ik toch altijd weer gerustgesteld. Het gaat goed daarbinnen: ik heb knoerveel zwangerschapshormoon

[fremo]

Is helemaal waar! We romantiseren het idd heel erg!!
Ik zei nog : amai ik ga nooit klagen en zagen, ik ga zoo blij zijn als ik misselijk word! En nu duurt het al sinds zes weken.. Een beetje te lang :p.

Ja, ik ben ook al helemaal verliefd op ons kleintje hoor. Elke keer als ik de echo zie krijg ik zo een gekke warme golf door mijn lichaam endan zo van : het is er echt!
Begint wel echter te worden ook want mijn buik groeit echt!

Ik kijk uit naar de eerste schopjes! Herken je die rap? Of lijkt het eerst op krampen ofzo?

[NeleG]

Krampen? Jij verwacht een joekel van een baby zeker?

Het voelt als een soort van kleine plopjes of vlindertjes daarbinnen... alsof je darmen borrelen maar dat je denkt "heeee... mijn darmen borrelen niet zo. Zou het de baby zijn?". En dan hoe vaker je het voelt hoe meer je beseft dat het inderdaad de baby is. Het zijn echt maar hele kleine beweginkjes (maar ze worden steviger en harder met de tijd!) die je niet meteen kan thuisbrengen als lichaamseigen (darmen borrelen, maag knorren, ... dat soort zaken).

Dus in het begin ga je echt denken van 'oh zou het??' met daarna een 'hmmm waarschijnlijk de wens van de gedachte, wie weet was het gewoon mijn darm die borrelde'. En dan krijg je er nog eentje en denk je 'my god nee hoor ik denk echt dat dit de baby is. Foert, ook al is ie het niet, ik heb 'm gevoeld'. HAHAHAHAHA!

Wat ik overal hoor is dat veel vrouwen de eerste schopjes voelen tussen 16-20 weken en dan ongeveer een week nodig hebben om de schopjes te herkennen als anders dan het 'borrelen van je lichaam'. Tel daar nog eens een dikke 4 weken bij en je kan ze ook aan de buitenkant voelen als je veeeeeel geduld hebt. De weken daarna wordt het alleen maar leuker

[Wies]

goh, wat klinkt dat allemaal zo leuk! Ik kijk daar zo naar uit!
Hier dacht ik dat mijn buikje vorige week begon te groeien, maar nu vind ik het er alweer plat uitzien... vriend zegt dat dat is omdat ik het van bovenperspectief zie en als je van de zijkant kijkt je het wel al ziet... zal hem maar geloven
Hier is het gevoel van zwanger zijn alweer een tijdje weg, al heb ik veel last van constipatie en deze ochtend weer lekker misselijk geworden op de trein...
Ik verlang naar de volgende echo!

[fremo]

Hihi, Nele, ik kan me echt niet voorstellen wat het is hoor! Moet idd echt geweldig zijn!
Wies bij mij schild het ook per dag. Alhoewel ik het blijf zien spant de ene dag mijn broek en de andere dag niet. Vooral s avonds! Deze week was het heel gek. Ik vond niet dat iets spande in de dag maar ik moest s avonds naar school voor mijn opleiding hondentrimmen en ik deed als ik klaar was mijn trimschort uit en mijn vest aan en mijn vest spande rond mijn buik! Echt heel raar. Nu zie ik het niet meer alleen als ik ook geconstipeerd ben. Dus het ligt hier nog vaak aan mijn darmen.
Maar mijn buikje blijft wel ongeveer. ik kan nu uren voor de spiegel staan endan duuw ik mijn buik naar voor .

[NeleG]

Fremo,


Bereid je mentaal maar voor op van die groeispurten doorheen de rest van de zwangerschap hoor. Ik meen het echt als ik zeg dat ik soms het idee heb dat die buik op één nacht tijd een maat gegroeid is. Ineens moet die broek wat losser, staat dat ene kleedje niet meer en past het volgende (uit de zwangerschapscollectie) ineens heel mooi. BIZZAAAAAAARRR!!

Zo rond 18 weken gaat het in gewicht ineens ook stukken sneller merk ik. Die 500g extra per week is echt quasi niet overdreven. De ene week wat meer als de andere, maar potverdorie wat gaat dat snel! De weegschaal is niet mijn beste vriend momenteel, maar alles voor dat kleine hummeltje daarbinnen

Savonds ben ik ook altijd ronder als smorgens. Maarja. Je hebt er dan ook alweer een hele dag eten opzitten


Laat die tonnetjes maar komen! Ze zijn meer dan gewenst!!

[fremo]

Maar Nele toch!! Jij doet het kei goed! Maar 3 kg extra al. Das echt mooi en vele zullen er nogal jaloers op zijn!
En dat is enkel je buik! En er is toch echt niks mooier als een zwangere buik!
Ik vrees dat ik nooit een mooie buik zat hebben .. ik heb een heel groot lelijk litteken op mijn buik. Van de ene kant van mijn zij naar de andere.. Al van toen ik nog heel jong was.
Vind ik soms wel jammer als ik er aan denk..

[NeleG]

Fremo haha!

Ondertussen is dat al 5 kg hoor! Had ik al gezegd hoe snel het gaat vanaf week 18?
Maar je hebt gelijk, dat is nog steeds een heel mooi cijfer als je je bedenkt dat ik al bijna 23 weken ben. Ik vind het alleen gek om mezelf zo te zien: ik heb nog nooit zoveel gewogen en zwanger zijn is toch echt overal een beetje bijkomen (BBB zone). Vooral als 't een meisje is blijkbaar

Maar op zich klaag ik niet, het gaat echt supergoed! Het blijft gewoon een raar idee: al die extra kilo's. En een zwangere buik ziet er inderdaad helemaal anders uit als een "dikke" buik. Mijn navel wordt zelfs een beetje kleiner Ik hou echt van die buik. Die dikke billen.. dat hoefde niet

En dat litteken.. ach meid. Dan maak je toch lekker foto's met een T-shirtje erover Rond wordt ie zowieso hoor! En als je je buik goed insmeert met zwangerschapsolie of bodylotion blijft de huid mooi soepel en dan groeit dat gewoon een beetje mee. Haha! Zie het als een ritsje naar binnen toe!

[Wies]

's avonds moet ik toch ook al vaak mijn broek opzetten omdat buik dan meer is opgezet hoor heb het al vaker gehoord dat die 's morgens dunner is dan 's avonds.

Ik heb ook aantal littekens op mijn buik, maar vooral laag en kleine. De enige waar ik me een beetje zorgen over maak is het litteken aan mijn navel. die is nu al 3 maal opengemaakt voor laparoscopie en sindsdien is mijn navel wel stukken gevoeliger. Als ik ms-krampen heb, of nu in dit geval een groeiende baarmoeder, kan ik daar echt pijnlijke steken hebben, alsof alles daarbinnen verkleefd is, wat voor een stuk ook wel zo zal zijn... nu dat vind ik niet zo erg, maar nu heb ik in mijn hoofd gestoken dat als mijn buik echt gaat groeien en mijn navel wil er wat uitpoppen, dat gaat scheuren waarschijnlijk is dat wel onzin, en groeit littekenweefsel gewoon mee met je buik zoals Nele zegt.. maar op dat vlak rationeel denken is mijn sterkste kant niet en idd heel goed smeren hé, 'tzal de striemen niet echt tegenhouden, maar is wel goed voor je huid.

Ik heb inderdaad verschil gemerkt bij vriendinnen die zwanger waren van een jongen en zij die zwanger waren van een meisje. Bij de jongens was het echt enkel de buik die goed groeide, bij meisjes een beetje overal. Maar dat gaat nu ook weer niet op voor al mijn vriendinnen die al kindjes hebben gehad

Fremo wanneer weet jij het geslacht?

[fremo]

Je gaat het met de tshirt ofzo aan ook nog zien want het zit echt een stuk in mijn buik want het hangt vast aan mijn darm.. ben ook zo bang als wies dat het zou scheuren ofzo. Of dat de baby daar door te weinig plek gaat krijgen..

Mijn schoonmoeder zei dat ze het aan mijn buik zag vandaag . Maar die is zo tegen iedereen aan het vertellen dat we een kindje krijgen maar ook dat het bij ons moeilijk was endat we er vier jaar over gedaan hebben. Vond ik echt niet leuk. Ik krijg nu zo mails van mensen die ik amper ken met een proficiat en wat fijn dat het eindelijk gelukt is! En ik zei dat ik dat echt niet leuk vind en zei zo van ik heb niks gezegd hoor! Jah, dan zouden die ook niks weten hé! Grrrr schoonouders!!!

morgen gaan we shoppen voor de eerste zwangerschapskleding!

Ik hoop dat we het volgende week vrijdag weten op de echo! Dan ben ik 16w en een aantal dagen. Maar ik vrees dat hij niks gaat zeggen. Die is altijd heel voorzichtig en als hij het niet heel zeker weet zal hij niks zeggen..