HoiHoi!
Fijn om te lezen dat het goed gaat ginder. En dat af en toe die vermoeidheid de kop op steekt is normaal hoor: ikzelf ben sommige dagen ineens ook terug heel moe. Misschien vergeten we soms ook een beetje dat we wel een heel kindje aan het maken zijn daarbinnen, en doen we gewoon verder aan het tempo dat we hadden. Ik merk dat ik het echt rustiger (trager) aan moet doen. Even snel-snel maakt je veel te moe
Over volgende kindjes: mijn gynaecoloog bij LIFE heeft herhaaldelijk gezegd tijdens ons vruchtbaarheidstraject dat van zodra je één keer zwanger geweest bent alles kan veranderen. Je hele lichaam wordt hormonaal zo op zijn kop gezet dat je een soort van gereset wordt (vond dat altijd zo'n grappige uitdrukking). Wie weet gaat het dus over X-aantal jaar helemaal vanzelf

Manlief hier zegt altijd "goh we beginnen op tijd aan een volgende hoor want als het dan weer zo lang duurt zijn we echt jaaaaaaren bezig en daar heb ik geen zin in en dat is ook jammer voor de kindjes want dan is het leeftijdsverschil groot". Waarop ik altijd antwoord "ja en dan zal je zien dat het van de eerste keer raak is en zitten we met twee bengels zeer kort op elkaar". Haha! Hoe noemen ze dat: de wet van Murphy? Karma is a bitch?
Nuja... zorgen voor later

Dat die eerste ons eerst maar eens goed dooreenschud wat betreft ouderschap

Maar in mijn hoofd wil ik toch graag meerdere kindjes en een groot gezin. Ooit
Ik ben trouwens aangesloten als 'partner van' op de hospitalisatieverzekering van mijn man zijn werk. Daardoor wordt een eenpersoonskamer bij ons volledig vergoed door de verzekering. Anders was het inderdaad een dikke rekening aan kamersupplementen vermoed ik... Mijn zus heeft ook even op een tweepersoonskamer gelegen en dat is echt niet leuk vond ik: je hebt minder rust, als de ander bezoek krijgt zit je er bij tussen, de kindjes storen elkaar misschien, ... maar om het allemaal zelf op te hoesten: bevallen kost geld hoor?!
Waar je ook achter kan informeren is een vroedvrouw he. Ikzelf heb een zelfstandige vroedvrouw (een geconventioneerde, anders betaal je je ook blauw waarschijnlijk) die me komt "bijstaan" tijdens de eerste uren van de arbeid. Van zodra ik weeën krijg komt ze dus thuis bij me zitten en volgt ze mee het verloop van de weeën op. Zij beslist dan wanneer het tijd is om naar het ziekenhuis te gaan. Zo vermijd ik dat ik er supersnel al sta en aan een monitor wordt gehangen en niet meer mag rondlopen etc. Het lijkt me een fijn idee om zo lang mogelijk thuis te blijven (woon wel vlakbij het ziekenhuis) en in alle rust de eerste weeën op te vangen. Ik ga dan eigenlijk alleen naar het ziekenhuis om te bevallen als ik al veel ontsluiting heb. Ik denk dat ik rustiger en meer op mijn gemak ben/blijf in mijn eigen omgeving. Onderzoek heeft ook uitgewezen dat vrouwen dan vaak sterkere weeën en een vlotter verloop hebben omdat het op hun eigen manier gebeurt en niet zo "medisch" is.. Langs de andere kant: van zodra er medisch een reden is om in het ziekenhuis te staan ben ik er asap. Ik wil geen risico nemen ook niet hoor...
Maar waarom ik dit dus ging vertellen (en wat afdwaalde precies): die vroedvrouw heeft ook al gezegd dat ze postnataal, na de bevalling, ook aan huis komt om te kijken hoe het met me gaat (bv opvolging herstel "daarbeneden", nagaan hoe alles met het kindje gaat, helpen met borstvoeding, ...). Je bent dus helemaal niet verplicht (tenzij uit medische noodzaak) om de 5 dagen in het ziekenhuis te blijven. Als je op een kamer met iemand anders ligt kan ik me dus best voorstellen dat je sneller zegt "ik ga naar huis" en dan gebruik maakt van de ondersteuning van een zelfstandige vroedvrouw en bv kraamhulp. Er is geen 24/24u aanwezigheid zoals in een ziekenhuis, maar als je familie hebt die komt helpen en wat professionele hulp is dat misschien even goed of zelfs beter.