Ervaringen Ivf Spain

[little dancer]

smurfinneke,
zo blij nog eens van je te horen.
Zoals je hierboven kan lezen heb ik het er wel moeilijk mee, maar na wat storm in mijn hoofd zal dit wel beteren, hoop ik.
Wat doen ze het beiden goed zeg! En ook al 33 weekjes. Het gaat toch ongelooflijk snel he!?
Wel goed dat iedereen denkt dat je nog 36 weken zal rondlopen, hoe groter ze zijn, hoe minder lang ze moeten blijven in de kliniek.
Bij mij was mijn slijmprop er nog en nog een dichte lange baarmoederhals dus verwacht hij ook niet dat ons kleintje zal komen voor de geplande datum.
Het enige dat ik er goed aan vind is dat mijn man een week verlof heeft in de week dat de keizersnede is, dus hoeft hij al niet zenuwachtig meer te lopen van wanneer gaat het hier nu gebeuren.
Doe dat nog goed zo en laat zeker nog weten hoe alles verloopt.

[smurfinneke]

Hey Little dancer,

Ik snap het wel dat je het er even moeilijk mee hebt. Het blijft toch een rollercoaster hé. Bij mij ligt dat wat anders, van in het begin vroeg iedereen me of het een keizersnede wordt. Gebeurt nogal dikwijls bij tweelingen hé. Dus ergens heb ik steeds rekening gehouden met de twee mogelijkheden. Ik heb het zelf even moeilijk gehad toen ik de geslachten wist. Ik ga ze nog even niet verklappen, je weet nooit wie er meeleest En dat vond ik dan zooooo erg van mezelf. Ik was eindelijk zwanger, ik moest nu niet beginnen zagen over geslachten. Maar toch.... Menselijk en hormonen hé.
Ook al zijn we super blij om dit te mogen meemaken, een mens heeft toch altijd verwachtingen hé. Jij ook met de grootte/gewicht. Maar komt allemaal wel goed. Ik had me ook zo ingesteld op minikes en te vroeg geboren. Ziet er ook anders uit. Gelukkig dat de natuur zich niet laat dwingen. En heb ik ook weinig gekocht van maatje 50 .
Doe het daar nog goed hé!
S.

[wizzie]

Woodstockske,
Hier heb ik gewoon geen woorden voor... Zo erg dat het wéér niet is gelukt En zoals iedereen hier snap ik heel goed de ontgoocheling.
Het negatieve resultaat zijn we van onze pogingen hier in België nu wel gewoon, hoe pijnlijk het telkens ook weer is. Spanje lijkt daarentegen dé oplossing en lijkt dan ook weer telkens weer te lukken.
Maar zoals ik al zei, is er bij mij ook eentje afgestorven heel vroeg. Hadden we dr maar ééntje laten plaatsen, was het misschien ook met een negatief resultaat geweest
Hoedanook, laat dit nu bezinken, zowel jij als je partner, en probeer hier dan samen uit te komen, welke beslissing jullie dan ook nemen!
Dikke virtuele troostknuf
Wizzie

[Zeester82]

hallo,
ik ben een tijdje bezig geweest met alle pg van dit forum te lezen. Amai, dat was me nogal een rollercoaster van emoties en ik heb helemaal meegeleefd: de eerste afspraken in spanje, het testen, de troubles met progesteron, de vreselijke bloedingen, de vroeggeboortes, ... Maar natuurlijk ook het geluk dat het toch vooral lukt in spanje. En momenteel staan jullie al op bevallen of zijn jullie juist bevallen.
Ik heb ook wel veel geleerd door jullie ervaringen, dus merci om alles neer te schrijven.
Ik zal mij even voorstellen: ik ben een alleenstaande met een sterke kinderwens, sinds 2012 in behandeling bij dr.D. 6'IUI's, 5 ICSI's en 3 miskramen achter de rug. Bij de bespreking van mijn 5de ICSI kreeg ik te horen dat de dokter niet meer met eigen cellen zou werken, maar dat ik beter zou overschakelen op ECD. Ik heb eerst serieus moeten bekomen van deze klop maar ben dan vrij snel vanalles beginnen opzoeken, en het was dan ook snel duidelijk dat IVF Spain een betere keuze is dan hier op de wachtlijst te gaan staan.
DUS vrijdag 27/3 om 10u heb ik mijn eerste afspraak in Alicante.
*spannend*

[Beatriz]

Oei little dancer, 4000 euro in een envelopje, dat lijkt mij inderdaad raar te zijn... Wel sneu he! Geld is dan niet belangrijk, maar we moeten er allemaal zo hard voor werken he. Hoelang is dat geleden? Gelukkig is het in Spanje dan wel onmiddellijk gelukt! Hoeveel hebben jullie daar dan betaald?

[wendelina]

Little dancer,

Blij om je nog eens te horen.
Ik begrijp het dat je het moeilijk zou hebben met een keizersnee. Iedereen heeft een verwachting hoe het verder gaat lopen en als het daar van afwijkt , is dat moeilijk. Heel herkenbaar.
Ik ben ook bevallen met een keizersnee .
Voor mij niet meegevallen maar dat was omdat ze met spoed eruit moest omdat ik steeds zieker werd.
Wat ik vooral heel erg vond is dat ik Linde niet mocht zien direct naar de bevalling.
Ik heb haar pas een dag later gezien aangezien ik daarna naar intensieve dienst moest.
De dokter heeft wel de moeite genomen om een foto te laten zien van Linde.
Maar in gewone keizersnee laat men je baby zien hoor.
Alleen het is spijtig dat er geen huidcontact is met de baby zoals bij een gewone vaginale bevalling.
Kop op meid , het komt wel goed. Je moet het even een plaats geven en dan panikeer je veel minder.
Misschien is het ook niet nodig en beval je gewoon.
Geniet nog van het zwanger zijn , want ik mistte heel hard mijn buik en de stampjes.

Smurfinneke,
Ook blij om jou nog eens te horen.
Al 33 weken , dat gaat ook al vooruit.
Mooie gewichtjes voor je tweeling. Hoe meer ze wegen hoe beter , moesten ze vroeger komen.
Je hebt gelijk dat je de geslachten niet meedeelt ( maar je mag me altijd een pb sturen ), want onderschat niet wie meeleest.
Dat heb ik zelf ondervonden nadat ik bevallen ben.

Ster,
Ik moet een 45 minuten( al het meezit ) rijden naar het ziekenhuis. De antwerpse ring is geen gemakkelijke verbinding.
Maar Ik hoop dat L niet meer lang moet blijven.
Veel succes met je volgende poging!
Wanneer denk je terug te starten?

Laste hope,
Hoe is het daar? Ligt Camille en Victor nog steeds in de couveuse?
Het zal wel druk zijn. Geniet ervan maar probeer ook te rusten.

Wizzie ,
Nog een dikke proficiat!

Met L gaat het heel goed. Ze is van de neusbril en zuurstof af . Haar gewicht neemt toe . Ze weegt 1 kg 655 . Maar het mag ook want ze is al 11 weken. Sinds kort heeft ze kennis gemaakt met mijn borsten. Ze wist toch wat de bedoeling was en dronk ervan. Het zijn nog maar heel kleine hoeveelheden maar de volgende stap is toch genomen.
Ze had al eigenlijk naar een ziekenhuis dichterbij huis gemogen maar ze heeft MRSA opgelopen.
Ze is er wel niet ziek van maar dat betekend ook dat we geen ander ziekenhuis binnen mogen eer dat bacterie niet weg is.
Ondanks dat het uza superverpleegster hebben zal ik toch blij zijn als ze dichterbij is.
Het ziekenhuis is een 10 kilometer van bij mij thuis.
Dat scheelt toch alweer tijd om meer bij L te zijn
Ze is toch zo lief en ik geniet echt van de momenten met haar.
Het moedergevoel is zo geweldig!
Het is allemaal niet gelopen hoe ik dacht en wenste maar ben toch gelukkig nu.
Maar de eerste 6 weken waren verschrikkelijk omdat de dokters geen hoop gaven. En die onzekerheid was heel zwaar om te dragen.

Groetjes Wendelina

[wendelina]

Zeester,
Wat een spannende periode voor je. Een jaar geleden had ik ook mijn afspraak.
Was er zo zenuwachtig voor . Toen nooit gedacht dat ik zwanger kon geraken en kijk , onze dochter is geboren.
Veel succes alvast!

Wendelina

[Last hope]

Oei oei oei, dames, onmogelijk om iedereen persoonlijk te antwoorden.
Ik heb alles gelezen, en sommige mensen/dingen hebben me aangegrepen en zitten in mijn hoofd.

Ster, hou de moed erin!

Woodstockske, wat ontzettend spijtig dat het bij jou niet voor de eerste keer gelukt is. Ik hield eigenlijk mijn hart al vast, want dit moest er een keer van komen. IVF spain heeft geen slaagpercentage van 100% bij eerste poging, en tot nu toe was bijna alles in eerste poging gelukt. Neem het vooral niet persoonlijk. Jij hebt zoveel testen ondergaan, dat ik ervan overtuigd ben dat het niet aan jou ligt. Hoe mooi de blasto's ook mogen ogen, soms komt daar ook nog eens een foutje in voor. De voortplanting is zo een ingewikkelde zaak. Je merkt dat vooral bij mensen die 2 blasto's laten terugplaatsen: in redelijk wat gevallen is het toch maar 1 embryo die overblijft! Ik zou zeggen, laat de eerste shock wegdrijven, praat veel met je man, probeer elkaar te begrijpen, kijk eens even na waar je kunt besparen, en ga ervoor!! Ik ben zeker dat het jou lukt!!

Little dancer, de onzekerheid slaat ook bij jou toe... Ik moet toegeven, ik had dat ook wel even, vooral als de tweeling in het begin boven het gewicht van een eenling stond. Was me dat toen schrikken! Ik versta het dat je panikeert, en denkt dat je baby je boven het hoofd zal groeien, maar echt waar, geen paniek! Een gezonde baby is het belangrijkste, en als hij/zij geboren is zal dat misschien wel normaliseren. Niet elke baby groeit even snel eenmaal geboren, en ze verliezen ook nog wat gewicht enkele dagen na de geboorte. Neem dan nog dat hij/zij een slechte drinker is... je moet niet denken dat je een kindje zal hebben dat het dikkertje of de efteling-man van de klas zal zijn hoor! Dit is echt veel te vroeg om het uit te maken. Jouw bezorgdheid rond de bevalling begrijp ik ook maar al te goed, ik had ook hetzelfde! Traantjes heb ik gelaten voor de onzekerheid... Oorspronkelijk vond ik een natuurlijke bevalling heel vies, en wou ik keizersnede. Maar het idee is bij mij nu wel achterhaald hoor. Een natuurlijke bevalling heeft zoveel voordelen tov keizersnede. Oké, je ligt even met weeën, maar die zijn uiteindelijk nog zo erg niet als alles een beetje vooruit gaat (als je opening krijgt). Je kan snel een epidurale vragen, en je voelt er niets meer van. Een keizersnede gaat heel snel. Je voelt er niets van, en in een half uurtje zie je je baby. Bij mij hebben ze alletwee de baby's getoond, en dan meegenomen samen met mijn man naar een warme ruimte om de eerste testen te doen. Intussen wordt je wonde dichtgenaaid. Na een half uurtje dichtnaaien nog even naar de recovery, en je krijgt je baby bij je (in mijn geval niet omdat ze te klein zijn), ik mocht even gaan kijken. Achteraf is de keizersnede een hel vind ik. Eerste dag geraak je niet zelfstandig uit je bed, maar met een sterk karakter maak je wel elke dag progressie. Eerste dag eens rechtstaan, tweede dag tot aan de douche lopen en zelfstandig douchen, in de rolstoel zitten en je laten rondbrengen, derde dag eens wandelen in de gang, vierde dag eens op je zij draaien om te slapen,...
Lieve meid, je bent heel emotioneel door je hormoontjes, maar ik verzeker je: alles komt goed. Wacht tot dit kleinje in je armen ligt en gezichtjes trekt naar jou!

Wendelina, wat heb ik al veel gedacht aan jullie, en vooral kleine Linde! En nu begrijp ik waarom je niet veel kan komen verslag brengen... Je wil ganse dagen bij je kleintje zijn. Ongeloofelijk wat jullie die eerste weken hebben meegemaakt. Elke dag verderzetten zonder hoop, dat is waarschijnlijk de slechtste periode uit jullie leven, ondanks dat IVF ook zwaar was. Omg, zit hier weeral te blèten als ik eraan denk...
Ik vind wel dat ze het intussen heel goed doet!!

Smurfinneke, je leek mij ook een bezige bij, maar als ik je 1 goede raad mag geven: een tweeling is een risicozwangerschap, dus rust voldoende en begin niet je hele huis te kuisen,... Aan 33 weken werd ik opgenomen in de kliniek met mijn vruchtwater die gebroken was na een dweiltje. Dus ik hou mijn hart vast. We hebben het nog kunnen rekken tot 34 weken, maar mijn lichaam was duidelijk totaal niet klaar om te bevallen. Probeer het zo lang mogelijk te rekken meid!! Dat zal de bevalling gemakkelijker maken!

Ik zie toch dat er een aantal mensen ook zwanger zijn geworden: een hele dikke proficiat. Geniet van jullie zwangerschap, en pieker niet teveel!! Alles komt goed...

Andere mensen lichten zich ook verder in bij IVF spain: welkom op dit forum, blijf vooral posten en elkaar steunen, en ik ben er zeker van dat jullie daar in goede handen zijn, en binnenkort heel goed nieuws krijgen!

Met Camille en Victor gaat het intussen heel goed. Na de geboorte wat gewicht verloren, maar nu zitten ze beide terug op 2 kg. Ze hebben elk hun eigen karaktertje, ongeloofelijk hoe verschillend ze zijn! Ze zijn ontzettend klein, maar zoooo mooi en zo lief. Ikzelf ben in recuperatie van de keizersnede, een operatie die niet van de poes is. Ik moet eerlijk toegeven: na deze operatie zorgen voor een tweeling, dat zou niet gaan. Mijn buikpieren doen zo'n pijn nadat ze die doorknipt hebben, dat ik nog geen lege maxi cosi kan opheffen! Maar ça va, elke dag merk ik een vooruitgang. Helaas heb ik heel veel huilbuien sinds eergisteren. Ik heb de kliniek mogen verlaten, en moest onze baby'tjes achterlaten! Mijn man is terug gaan werken, dus om tot in de kliniek te geraken moet ik constant beroep doen op andere mensen, want ik kan nog niet schakelen met mijn voeten en dus zelf in auto rijden. Elk uur dat ik niet naast de kindjes zit (ook al slapen ze), is voor mij een verloren uur. Je moest eens weten hoe de baby's reageren op mijn aanwezigheid. Elke dag mag ik een kangoeroe doen met hen (dan liggen ze op je bloot vel), en dat is het ook... Voor de rest praten en kijken, of flesje geven. Heel bijzonder is de reactie van Camille op mijn stem de eerste dag na de geboorte: ze opende haar ogen heel wijd en zat te staren in mijn richting! Hier trek ik mij aan recht.
Ik kijk er zo naar uit tot ik ze mag meenemen naar huis.
Vandaag gaan de draadjes uit mijn buik en blijf ik weer de hele namiddag bij de kindjes. Hopelijk blijven de baby's en ikzelf vooruitgang boeken, en zijn we snel allen samen terug thuis!

Groetjes,
Last Hope

[wizzie]

Hey ladies,
Ik heb nu toch wel een vraagje.
Alles gaat goed, maar, aan al degenen die bevallen zijn dankzij ECD van IVF Spain Alicante.
Lijkt die baby op jullie, of zeggen jullie toch, van hier of daar een neusje, of oogjes, die niet bij jullie "horen"?
Niemand van onze omgeving weet namelijk dat wij ECD hebben gehad.
Gr
Wizzie

[Last hope]

He wizzy, als je het voor jullie wil houden, doe gerust! Ons camille heeft veel haar en pikzwart van kleur, iedereen zegr dat ze dit van mij heeft. Over victortje wordt gezegd dat hij mijn neus heeft, en het mondje van de papa. En dit terwijl bij ons iedereen weet dat het om ecd gaat, ze zijn het precies al vergeten of weten niet echt goed wat ecd is...

grts

[little dancer]

Ik vroeg me dit ook al af, hihi.
zullen we binnen 3 weekjes zien.

Ondertussen bij vroedvrouw op consultatie geweest en ze heeft mij alles uitgelegd hoe het bij een normale geplande keizersnede gaat.
Vind het nog steeds moeilijk maar ben blij dat ik nu weet wat er allemaal wel en niet gaat gebeuren.
Tis gewoon jammer dat we al medische assistentie nodig hadden om zwanger te worden en dat dit nu ook zo gaat aflopen.
Had gewoon graag geweten wat het is om mijn water te breken, weeën te hebben en je kindje vaginaal ter wereld laten komen.
Jammer aan ks is, als het bv druk is, je weinig tot geen eerste contact hebt als moeder. Dit heeft de vader dan wel en dat vind ik dan eigenlijk ook nog mooi voor hem.
Ook lijkt het mij raar niet uit je bed te mogen de eerste 24 uur en je kleintje niet eens zelf uit bed kan halen, dus dat je voor het minste moet bellen voor Hulp. Maar ja, dat gaat allemaal voorbij zeker.
langs de andere kant neemt het Veel onzekerheid en stress weg. We weten om Hoe laat we er moeten zijn, welke dag,... Dus we kunnen "rustig" naar de kliniek gaan met ons valiesje.

Kom morgen nog eens terug om te reageren op de anderen, maar ben met gsm bezig en dat kan je slecht terug scoren.

[Ster_]

Ook ff weinig tijd maar voor wie t vroeg: we gaan naar dokter blockeel op aanraden van Decleer.

Little dancer, al ns gegoogled op gentle sectio? Staan ze hiervoor niet open in jullie zh?

Later meer!

[doorzetter]

Daar ben ik ook bij geweest, een vriendelijke man, wel met wat humor maar daar hou ik van. Wordt dan wat minder zenuwachtig. Mij was hem ook aangeraden, zowel voor zijn expertise als zijn vriendelijkheid.

[Hope83]

Hey iedereen

Wij zijn vorige week bij ivf Spain geweest voor een eerste consult, maar heb daar mijn blazer en sjaal vergeten.
Dus praktisch vraagje aangezien het verzenden nogal prijzig zou zijn : gaat er iemand van jullie binnenkort naar Alicante en indien ja : zou je het zien zitten om mijn kleertjes terug naar Belgie te brengen?
Alvast ne dikke merci.

[wanda]

Beste dames,

amai wat wordt het hier veel geschreven de laatste dagen! kan niet meer volgen! ben even ziek geweest en minder komen lezen en nu kan ik niet meer volgen!

woodstoocke sterkte - weet je wat ik altijd het ergste van al vond, ik dacht altijd dat mijn man niet meer zou willen gaan in verdere behandelingen, maar hij deed toch altijd mee, dus ik hoop het voor je dat jullie goed kunnen praten en toch naar Spanje afreizen!

tot strakts...