Bevallen december 2014 - bijna terug beginnen werken

[KristelJ]

Hallo allemaal.

Ik ben in december de fiere mama geworden van een zoon. Het is geen gemakkelijke bevalling geweest, maar ook het zwanger worden was helemaal niet simpel. Het heeft anderhalf jaar geduurd voor we zwanger waren, net voordat we met IVF wilden beginnen.
Ik nam wel al clomid, waardoor ik geregeld op controle moest gaan. De gynaecoloog zei dat er geen eitje aan het rijpen was, dus ik kon met duphaston beginnen om mijn maandstonden op te wekken. Andere keren kreeg ik echter na 5 dagen maandstonden maar nu na 9 dagen nog altijd niks. En ik voelde me ook "anders". Ik weet niet zo goed hoe ik het moet uitleggen. Ik voelde dat er iets was, maar ik durfde het precies niet benoemen...schrik voor als het vals alarm was.
Ik dus met een heel klein hartje een zwangerschapstest gedaan... en kijk daar... hetgeen de gynaecoloog nog altijd niet begrijp... we waren zwanger.
Het was een moeilijke zwangerschap, maar dat neem ik er met heel veel plezier bij. Ik heb me wel de hele zwangerschap afgevraagd hoe dat instant mama gevoel ging zijn na de bevalling enz. Ik kon dan ook niet wachten tot ik moest bevallen. Onze ukje is een weekje later dan voorzien gekomen. En ja ik zag hem onmiddellijk graag, maar ik had in het begin niet dat mama-gevoel. Dat heeft bij mij toch een paar weken geduurd. Ik heb het daar heel moeilijk mee en voel me daar nu nog slecht over als ik eraan denk. Als ons kindje huilde dan werkte me dat in het begin direct op mij systeem en gaf ik hem aan mijn man. Ik vind het super erg.
Na een paar weken ging het echter veel beter met als gevolg dat ik het begin wil goedmaken. Zo vlug hij weent neem ik hem op. Is dit fout? Ik weet het niet. Die van kind en gezin zeggen me continu dat ik hem ook eens moet laten doorwenen, maar hij stopt gewoon niet als je dat doet. En het kan toch ook niet de bedoeling zijn dat hij helemaal over zijn toeren geraakt? Heeft iemand misschien hetzelfde?
Eind deze maand moet ik terug gaan werken. Het begint dan ook heel erg te korten en ik heb nu al schrik dat ik het hele huishouden niet gebolwerkt ga krijgen, samen met een fulltimejob, een kindje dat ik nog aandacht genoeg wil geven, een man die ik ook niet mag verwaarlozen en dan ook nog een aantal dagen in de week naar Infraligne gaan want ja ik heb nog wel heel wat kilo's en vooral centimeters te verliezen. En de weekends dienen natuurlijk om inkopen te doen, te poetsen, familie bezoeken... en tussendoor ook nog eens hier verven want we hebben een nieuwbouw waarin nog heel veel moet gebeuren.
Ja je merkt het al, ik begin al in paniek te slaan als ik eraan denk. Hoe doen jullie dat allemaal?
Zijn er nog mama's die over het jonge moederschap willen praten?