Starten met eiceldonatie

[Miss_PJ's]

Dat is wel een voordeel. Ik heb vooraf nooit over dergelijke zaken nagedacht.
We gingen er aan beginnen, en we zouden wel zien.
Dat het niet zo gemakkelijk zou gaan, daar hadden we al rekening mee gehouden, dat zou kunnen...
Dat ik op m'n 30ste in menopauze zou zitten... Dat hadden we natuurlijk niet ingecalculeerd!

En dan heb je de keuze, ofwel eiceldonor ofwel geen kinderen kunnen krijgen.
Het was een hele klap, maar het doet blijft toch heel duidelijk...
Misschien zelfs nog duidelijker als eerst!

[Amarillo]

Schnoebel: amai ook al info bij IVF Spain ingewonnen? Ik volg het forum en probeer zo ook al wat info op te doen. Heb dat nodig, weten dat we nog niet aan laatste stap bezig zijn. Ik snap je helemaal als je zegt dat het lijkt of de natuur het wil dat wij geen mama mogen worden. Heb er ook al veel aan gedacht, maar als ik dan denk hoeveel mensen er beter geen kind op de wereld hadden gezet en dan nog zonder problemen, dan ben ik ervan overtuigd dat dit helemaal niet de bedoeling kan zijn en dat wij het gewoon aankunnen om door zoveel moeilijkheden te moeten gaan voor dat kleine wondertje! Dat is namelijk ook niet iedereen gegeven... Ik probeer mij daaraan op te trekken, ik durf er echt niet aan denken dat ik nooit kinderen zal hebben maar toch besluipt mij die gedachte ook meer en meer.

Miss PJ's: ik kan mij ook zo terugvinden in wat jij zegt. Ik weet niet waarom, maar ik heb altijd gedacht dat het hier niet vanzelfsprekend zou worden. Heb vroeger artikel gelezen over iemand van 30 in haar menopauze en dit is mij altijd bijgebleven. Echter nooit gedacht dat ook ik dit lotje zou trekken, want uiteindelijk hoeveel kans kan je hebben...? En wat mij betreft is er geen keuze, want zonder kinderen zie ik niet voor me en als een eicel van iemand anders mij kan helpen dan zal het zo moeten zijn. Het is zoveel meer wat je een mama maakt he!
Inderdaad, misschien hier maar beginnen denk ik want wie weet hoe snel het gaat pakken. Je hebt tot hiertoe nog nooit een echte kans gekregen he... Heb er maar vertrouwen in dat 2015 een mooi jaar zal worden!

Voor jullie nog 5 dagen en Caroo nog 10 daagjes. Dames, voor iedereen hier een duwtje tegen de tijd! hophophop

[Miss_PJ's]

Dat is waar!! Als je het zo bekijkt!!
Wat wij allemaal moeten doorstaan om kindjes te krijgen, als iemand het waard is om zeker kindjes te krijgen, zijn het wel de lieve mensen die er alles voor over hebben (waaronder wij)!

We gaan inderdaad eerst hier maar eens proberen en hopen op het beste!

Dat 2015 ons jaar mag worden!!

[Caroo72]

Ik weet dat wij toen wij aan kinderen begonnen zeiden: "we gaan het nooit een lijdensweg laten worden," omdat mijne man zijn broer toen al nezig waren met kinderen en dat lukte niet en zo...6j hebben zij erover gedaan, maar hebben intussen een zoon en een tweede onderweg. Maar je verlegt je grens altijd maar weer. Als je mij 5j gezegd zou hebben dat wij voor eiceldonatie zouden gaan dan zou ik je gek verklaard hebben. En nu is dat gewoon de logische stap...
Nog 7d te gaan en counting .... Eigenlijk is ivf, icsi, iui en eiceldonatie altijd wachten op "iets"... Wachten op je regels, wachten om te starten, wachten op.....

Dames hoe is het bij Dr Pl geweest, ik ben erg nieuwsgierig!

[Miss_PJ's]

Inderdaad, grenzen verleggen is in zo'n situatie heel vanzelfsprekend he!
Nu, ik heb er nooit echt bij stilgestaan, dus ook geen vooroordelen over. Maar een geluk dat het allemaal bestaat en dat het allemaal kan, of we zouden helemaal nooit mama worden!

Wij mogen deze woensdag naar Platteau! Ben benieuwd! Stiekem serieus aan't aftellen.

[Amarillo]

Ik denk inderdaad dat je op voorhand niet kan zeggen waar je grenzen liggen. Ik krijg het van mensen die zeggen dat wanneer je met IVF / ICSI begint, je maar beter kan accepteren dat de natuur het gewoon niet wilt en je je daar beter bij kan neerleggen. Dat zijn dan vaak nog de mensen die geen moeite hebben moeten doen. Vroeger zei ik daar niks op maar als ik nu zo'n opmerking krijg, zullen ze het geweten hebben ik merk ook dat ik op andere vlakken mijn grens verleg. Vroeger zei ik na mijn 35ste begin ik er niet meer aan maar nu doe ik daar ook geen uitspraken meer over want je weet niet hoe het zal lopen he en wanneer je dit hoofdstuk zal kunnen afsluiten...
Ik heb gisteren dus terug BN gehad op dag 16. Plots moeten beginnen met hormonen spuiten zonder verder te kunnen gaan op een echo. Waardes waren dus zoals gedacht weer plots omgeslaan. Vandaag weer BN en ook echo. Follikel van 16, bijna 17mm dus was weer juist op tijd. Morgen terug BN en ik vermoed vrijdag PU als ze mijn eisprong kunnen tegenhouden. BMS was perfect, maar ja dan moet het wel ergens toe kunnen dienen he...

Miss PJ's en Schnoebel: veel succes morgen bij dr. Plateau! Breng maar uitgebreid verslag hier uit he!

[Caroo72]

Amarillo, dat is goed nieuws toch?! Ik hoop echt van harte dat je een goede eicel hebt, ik duim!!

Pj en schnoebel, succes morgen en laat ons weten hoe het geweest is....

Hier nog steeds aan t aftellen tot maandag, bn en dan hopelijk starten met suprefact! Spannend!

[schnoebel]

Bedankt dames ! Ik ben weer bang om teleurgesteld te worden. Langs de ene kant wil ik graag gaan, maar langs de andere kant ben ik ook wel een beetje bang ... Snappen jullie wat ik wil zeggen, het is zo dubbel hé. Ik hoop ook dat we snel kunnen starten, liefst nog voor we met vakantie gaan. We vertrekken 19 juni ... hopelijk dan al terugplaatsing gehad. Is dit realistisch ?

[Amarillo]

Schnoebel: ik denk dat we er allemaal wel kunnen inkomen hoe dubbel dat gevoel is. Probeer het op je af te laten komen en dan zie je wel weer verder. Ik heb steeds gehoord dat tussen eerste gesprek en TP ongeveer 2 maanden zit, dus misschien nog wel mogelijk maar ik zou je er niet te fel op vastpinnen om geen te grote teleurstelling te hebben moest het niet zo zijn...

Caroo: nog 5 daagjes, die zijn om voor je het goed en wel beseft!

Hier weer maar eens een nieuwigheid. In plaats van vrijdag naar Brussel te rijden voor PU kunnen we naar daar voor nog maar eens een BN en echo. Blijkbaar is mijn cyclus stilgevallen, geen follikelgroei meer en geen eisprong onderweg. Ze denken dat Orgalutran dit alles heeft stopgezet, nog geen enkele keer voorgehad... Nu hopen ze door medicatie te staken, mijn lichaam vanzelf terug in gang zal schieten. Volgens mij wil mijn lichaam mij duidelijk maken dat het genoeg is geweest. Ik ben heel dit gedoe zooooo beu. Fijn weekje verlof: maandag, dinsdag, woensdag en vrijdag naar ziekenhuis en misschien weer allemaal voor niets. Sorry voor negatief berichtje, maar ben gestresseerd en hoop eigenlijk dat ik snel zal kunnen overschakelen op eiceldonatie. Hiermee wordt de keuze voor mij wel weer net iets makkelijker gemaakt.

[Miss_PJ's]

Hi Ladies!

Goh, Amarillo, wat een pech weer! Nu ging het toch de goede richting uit, krijg je weer zoiets...
valt er dan nog iets te redden? of is het een poging je moet laten varen?

Caroo, wat spannend! Ik ben me je mee aan het aftellen zeg, nu begin het echt op te korten!
Hopelijk kan je maandag starten!

Bij P was het gisteren behoorlijk overweldigend...
Allereerst waren we grandioos te laat wegens een uur in de file gestaan te hebben op en rond de ring.
Hoewel we extra tijd hadden ingecalculeerd, bleek dit dus niet voldoende. Stressen in de auto!! Haat ik!!

Ten tweede, de meeste mensen hebben al een heel traject afgelegd voor je bij P terecht komt, dus kunnen al heel goed mee met het verhaal van hormonen, spuiten, pilletjes, ... is dat al een stuk vanzelfsprekender.
Voor ons was het allemaal nieuw, de eerste keer dat we dit hoorden en het ging allemaal zo snel dat ik behoorlijk omver geblazen werd

Voor mij waren er donoren genoeg, ik kon starten wanneer ik wou.
60% kans op slagen bij de eerste terugplaatsing wegens leeftijd, geen andere complicaties (uit de testen van andere gyn gebleken), goed zaadjes van mijn vriend.
Dus dat was allemaal positief.
4600 EUR voor de donor, je krijgt alle eicellen die zij heeft.
Mijn vriend moet terwijl zij PU heeft, zijn "duit in het zakje" doen zodat de eitjes onmiddellijk bevrucht kunnen worden (neem aan dat dat in de andere gevallen ook zo is) en de TP zou drie dagen later plaatsvinden met een "vers" embryo.
De rest van de embryo's zullen dan ingevroren worden voor volgende TP's.
Daarnaast betaal je nog je eigen medicatie (waarvan mij niet duidelijk is of je daar nog iets van terugkrijgt via ziekenkas of niet), de kosten van onderzoeken en het remgeld bij de ingrepen en consultaties.

Maar dan slaat ineens de twijfel mij rond mijn hart.
Wanneer zou je met zoiets moeten starten?
Ik heb altijd gewenst om in het voorjaar, mei juni te bevallen. klinkt dat stom?
augustus zou dan DE moment zijn voor TP en zo, maar dan hebben ze verlof (gelijk met Jette geloof ik)
Dus moeten we nog eens nagaan om te kijken of dit alsnog geregeld kan worden voor TP in september.
Dan heb ik naar mijn gevoel toch nog even de tijd gehad om "de natuur" een kans te geven tot ik moet beginnen met pil en hormonen en ...
Tenzij ze zeggen dat ik onmiddellijk met de pil moet beginnen, dan is dat weer een andere zaak.

Schnoebel, hoe is het bij u geweest?

[Amarillo]

Miss PJ's: kan mij voorstellen dat er veel op je is afgekomen. Ik heb tot nu toe alles mondjesmaat meegekregen en dat is al allemaal moeilijk te verwerken qua info. Amai ze geven je wel hoog slagingspercentage, das wel heel positief he en goed voor het vertrouwen denk ik:-)
Hoe vond je dokter zelf meevallen? En heeft hij nog voldoende tijd voor je kunnen maken? Schnoebel niet tegengekomen?
Wanneer je wil starten moet je zelf aanvoelen. Als je voor jezelf nu zo een planning hebt opgemaakt is het wel overzichtelijk en heb je inderdaad tijd om de natuur nog haar kansen te geven. Of ze in Jette verlofperiode hebben weet ik zelfs niet, is dat zo? Ik heb vorig jaar namelijk die periode met mijn miskraam gezeten maar dacht niet dat ze sloten...
Hoe bepalen ze eigenlijk welke donor je krijgt, omdat je zegt dat er voor jou donoren genoeg waren?
Laat het maar allemaal even bezinken en dan zal je er wel achterkomen wat en wanneer het juiste moment is om eraan te beginnen. En plannen voor welke maand is logisch dat je dit doet, omdat ze je zoveel slaagkans geven maar pin je er niet te erg op vast. Ik hoop voor jou dat het de eerste keer raak is, maar probeer er ook bij stil te staan dat er misschien meerdere pogingen nodig zijn zodat je niet al te ontgoocheld bent wanneer het niet dadelijk lukt...

Hier is volgens Jette nog niet alles verloren maar ik ga er al van begin van cyclus vanuit dat dit een verloren maand is dus ik blijf met dit idee zitten totdat het tegendeel bewezen is

[schnoebel]

Dag meisjes,

@ Amarillo: heb je dan vandaag bn en echo ? Of wat gingen ze uiteindelijk doen ? Als je er geen goed gevoel bij hebt is het misschien beter om voor de volgende cyclus te gaan, niet ? Het is niet gemakkelijk he want als Jette blijft zeggen dat het goed komt, dan wil je niet afhaken hé. Ik duim dat alles goed komt deze cyclus. Hou ons op de hoogte.

@ Miss PJ's: Ik kan me goed inbeelden hoeveel stress je moet gehad hebben in de auto in de file, amai. Wat zeiden ze dat je zo laat was ? Ik heb toen we vertrokken nog eens gaan kijken in de wachtzaal, maar zag daar alleen een man zitten . Als je nog geen enkele behandeling ondergaan hebt, kan ik me ook voorstellen dat het wat veel info is dat op je afkomt, maar als je vragen hebt, shoot maar hé. Ik ken er ondertussen bijna alles van na 6,5 jaar en 8 pogingen. In Jette hebben ze geen sluitingsperiode, ze doen gewoon voort 7/7.

Onze afspraak bij Dr. Pl was heel positief. We waren al eens bij hem geweest in september om wat info te vergaren rond eiceldonatie, dus we wisten al een beetje hoe hij te werk ging, maar nu wouden we wat meer details en ook wanneer we kunnen starten en ik had ook nog een lijst met vragen mee . Hij is heel vlot en open. We hebben ook gelachen omdat ik vroeg op welke kenmerken hij matcht met de donor en of ze een stamboom maken van de donoren (al lachend zei ik dat) en hij zei dat zijn vrouw en hij zwart haar hebben en ze toch een blonde dochter hebben, dus dat het kan zijn dat de donor genen heeft die ze aan onze baby doorgeeft die niet kloppen met ons fenotype (uiterlijke kenmerken). Hij zei dat hij voor ons ook genoeg donoren heeft, ik heb niet bepaald een speciaal fenotype, ik heb bruin haar en bruine ogen dus zo lopen er veel rond hé. We hebben ook de slaagkansen besproken. Zoals Miss PJ's zegt is er bij een eerste verse poging 60% slaagkans wat veel is, ik verschoot er zelf van. Maar nog beter nieuws is dat als je ook nog eens een cryo poging erbij telt, dan lopen de kansen op tot 85% !!! Ik weet het er is nog altijd 15% kans dat het niet lukt en het is moeilijk om dat te aanvaarden, maar ik hoop zo dat het voor ieder van ons na de eerste keer lukt. We hebben wel een probleempje qua planning. We konden direct starten, maar we vertrekken 19/06 op vakantie en dat zou een nipte kunnen worden want ik moet op dag 21 een decapeptyl spuit zetten en dan 2 weken later een bloedafname doen om te zien of mijn hormonen platgelegd zijn. Indien dit ok is, dan contacteren ze de donor en stopt zij met de pil binnen de paar dagen. Maar aangezien het allemaal studentes zijn en het dan de blokperiode is was hij niet zeker dat de donor niet nog even de pil verder ging nemen om tijdens de blok of examens haar maandstonden niet te hebben. Hij kon dat nu niet zeggen en hij contacteert pas de donor als mijn cyclus plat ligt, dus we gaan het ons nu niet riskeren, want als de donor beslist om nog te wachten met het stoppen met de pil, dan is de tp midden in ons verlof en we zitten dan in het buitenland. Hij raadde aan om dan nog te wachten. Maar als we dan een maand wachten dan moet ik de spuit 1/06 zetten ongeveer en dan zei hij dat ik geen aangenaam gezelschap ging zijn op congé door die hormonen ... mijn man keek naar hem en zei dat het al 6 jaar op en af gaat met mijn hormonen en dat hij er dat wel zal bijnemen . Dan zou de tp midden juli vallen en dat zou just lukken wat we komen 7/07 terug. Anders moeten we nog een maand wachten en dan sluiten ze, en dan zijn we al september en dat is moeilijk met mijn werk, dan is het al oktober .... ik weet het nog niet. Heeft er al iemand van jullie een decapeptyl spuit gekregen ? Ik dacht dat dat hetzelfde effect had als suprefact en dat heb ik al moeten doen en het viel toch mee dacht ik.

De prijs is inderdaad 4600 euro + 1500 labo kosten voor icsi (zonder terugbetaling). Prijs decappetyl is 120 euro + nog de progynova en utrogestan, maar dat is niet zo veel. Het invriezen en ontdooien is gratis, maar de tp van een cryo is 85 euro.

Het kan zijn dat ik nog iets vergeten te vertellen ben, maar als jullie vragen hebben laat maar weten.

[Amarillo]

Ik heb vandaag terug echo en BN gehad. En of het terug in gang is geschoten! 2 dagen geleden alles stil, niets in zicht en vandaag hebben ze mijn eisprong gemist... Ik denk dat ze er zelf niets meer van begrijpen. Dus verloren maand, alle bloednames, echo's en spuiten weer voor niets. volgende maand dan nog maar eens proberen maar dan elke 3 dagen BN en echo omdat het zo onvoorspelbaar is. Mijn gevoel heeft mij dit keer spijtig genoeg niet in de steek gelaten. En ook nog eens terug naar Jette voor nog maar eens extra medicatie te gaan halen, heb geen idee hoeveel ik nog van alles moet voorzien...

Amai Schnoebel, dan kan je eigenlijk wel snel starten he! Die slagingspercentages vind ik eigenlijk wel extreem hoog, niet? Nu, als het klopt zoveel te beter he. Hoop hier dan ook binnenkort veel goed nieuws te kunnen lezen!!
Wel fijn dat ze ook rekening houden met uiterlijke kenmerken en vooral studentes wil zeggen jonge eicellen! Klinkt alvast veelbelovend! Alle. dan kan je binnen maandje aan de slag!

Bedankt dames voor de vele bruikbare info! Het geeft mij veel moed en kijk er zelfs al naar uit wanneer we hiermee kunnen starten. Die extra maand nu is precies zo een noodzakelijk kwaad waar we nog door moeten. Wil terug eens een echte kans krijgen...

Caroo: nog 1 weekendje overbruggen en het is zover!

[Miss_PJ's]

Oooh Amarillo, wat erg allemaal!
En nu? Is de poging volledig verloren?
En ben je dan weer een terugbetaling kwijt? Of is dat enkel als er effectief een terugplaatsing is en dergelijke?

Wat ik al vreesde is werkelijkheid geworden.
Een gemeenschappelijke vriendin (voor mij eerder kennis) van de collega die donor zijn voor ons en mij.
Sprak me dit weekend aan over de hele situatie.
Collega in kwestie loopt er dus graag mee te koop. Alsof het al niet erg genoeg is zonder dat de hele wereld het weet!
We waren op een feestje en het huilen stond met nader dan het lachen.
Dus heb maar heel nonchalant geantwoord dat als het ooit aan de orde zou zijn, dat mijn collega dan inderdaad mijn reddende engel zal worden.

Met andere woorden, Plateau zal de man voor de job worden.
En ik zal aan iedereen (buiten directe omgeving) verkondigen dat het kindje er komt onder natuurlijke omstandigheden.
Ik heb eind juni een nieuwe afspraak, en dan zullen we wel zien!

[Amarillo]

Nee geen terugbetaalde poging kwijt, dat is pas wanneer ze eicel en zaadcel kunnen samenbrengen. Daarom nog een extra maand proberen omdat we 2,5 poging hebben opgebruikt en anders die laatste poging gewoon kwijt.

Miss PJ's: wat erg dat je zo geconfronteerd werd op dat feestje! Moet heel moeilijk voor je zijn geweest! Hebben jullie het er op voorhand over gehad wat al dan niet te vertellen en tegen wie? Nu, het is zowel iets ingrijpend voor jou als ook voor de eiceldonor he. Misschien dat ze dit gewoon aan iemand kwijt wou? Opscheppen is natuurlijk iets anders he...
Ik weet dat in het begin dat ik wist dat het eiceldonatie kon worden en mijn zus wisseldonor wilde worden, ik dit dadelijk aan aantal mensen heb gezegd omdat ik erover wilde praten. Mijn zus heeft dit ook met vertrouwenspersonen gedaan zonder dat we dit eerst overlegd hadden. Achterna vroegen we ons pas af wat we tegen wie zouden vertellen, maar eigenlijk waren we die stap al gepasseerd. Ben daar zelf dus ook wel in de fout gegaan want evengoed had mijn zus er niets van willen kenbaar maken. Ik wil maar zeggen dat dit soms zonder slechte intenties gebeurd, maar jij kent je collega natuurlijk het best he.
In het begin had ik het moeilijk om te zeggen dat ik hulp van een ander nodig had om mijn kinderwens te kunnen voltooien. Ik ben nu meer in het idee gegroeid en vind het ondertussen de logische volgende stap waar ik mij niet over hoef te schamen en van mij mag iedereen het dan ook weten. Denk dat ik op die manier het taboe misschien wat wil doorbreken want uiteindelijk hoor je hier niet veel over he... Mag ik vragen wat je precies zo erg vindt in het feit dat anderen het weten dat je met een eiceldonor zou werken?

Caroo: hoe is het gisteren geweest? Ben je mogen starten met suprefact?