samen verder in 2015

[vanilla]

Hallo iedereen,

Tijdens de spanning van het wachten op de resultaten van de bloedname naar eerste TP, wil ik toch ook graag eens mijn verhaal kwijt en eventueel wat reacties van lotgenoten. In onze vriendenkring zijn alle koppels natuurlijk zwanger geraakt en hoewel ze begaan zijn met ons en mee duimen, is het toch niet hetzelfde.

In juni 2013 ben ik gestopt met mijn pil en is de endometriose, toen nog niet geweten door gynae maar ik had al enkele jaren een vermoeden en zou hier ook over beginnen bij elk bezoek, zeer fel beginnen opspelen. Het heeft een jaar geduurd vooraleer ze een kijkoperatie hebben willen doen omdat ze dus niets zagen op echo's of niets voelden tijdens onderzoeken.
In maart 2014 heb ik dan een eerste laparoscopie gehad en wakker geworden met de gynae naast mijn bed omdat ze zoiets nooit had verwacht. Gezien ik geen darmvoorbereiding had gedaan, zijn ze gestopt met opereren. In juni 2014, na een mri, hebben ze dan opnieuw een laparoscopie gedaan maar... de haard (rectovaginaal) waar ik het meeste pijn van heb aangezien deze vlakbij zenuwen ligt, hebben ze niet kunnen wegnemen. Het goede is altijd geweest dat er geen verklevingen waren aan mijn eierstokken en ik dus volgens gynae zonder problemen zou zwanger geraken. Na 8 maanden proberen, zonder resultaat en elke maand erger wordende pijn tijdens mijn menstruatie, heb ik contact opgenomen met Life (Leuven). Dr Puttemans stelde onmiddelijk IVF voor nadat bleek dat de spermakwaliteit van mijn vriend niet optimaal was en hij de slaagkansen met inseminatie zeer laag inschatte.
Begin april ben ik dan gestart met suprefact en daarna puregon spuitjes. Natuurlijk kreeg ik mijn regels tijdens de puregon spuitjes en was de pijn onhoudbaar (stond op het punt naar spoed te gaan) maar heb me erdoor geworsteld met als motivatie 'alles voor het goede doel'. Uiteraard zat ik op het randje van overstimulatie, 27 eitjes bij pick up, 21 bevruchtingen en 12 van hen hebben dag 5 gehaald. afgelopen zaterdag heb ik tp gehad. Sinds pick up moet ik ook 3x per dag utrogestan opsteken. Dinsdag heb ik bloedname om te zien of het gelukt is. In het begin lukte het mij van positief te zijn, ik heb wel heel de tijd wat krampjes gehad in de onderbuik maar dat blijkt toch vrij normaal te zijn. Maar de laatste dagen lukt het mij niet meer zo van positief te blijven en ik had deze morgen terug de pijn (niet zo hevig) aan mijn darmen zoals ik altijd heb tijdens mijn menstruatie. Nu weet ik helemaal niet meer wat denken? Betekent dit dat het mislukt is en ik mijn regels ga krijgen of komt dit misschien door dat het wel gelukt is en de nieuwe hormonen opspelen?
Zijn er onder jullie die dit herkennen? En wat betekende dit bij jullie? Ik ga zondag alvast een test doen, als ik tegen dan toch niet mijn regels heb, om mij voor te bereiden op het resultaat dinsdag.

Zo, dat lucht op.
Ik wens jullie allemaal super veel moed en hoop dat jullie snel kleine wondertje(s) in jullie armen kunnen houden.

Els

[Polleke]

Dag Els,

Ik herken je situatie en wil hier graag op reageren. Bij mij zit de endometriose ook rectovaginaal en die is tijdens de kijkoperatie (november 2013) pas ontdekt, maar niet weggenomen omdat de endo tot in de spierwand van m'n darm zit en daardoor dat stuk darm weggenomen zou moeten worden. Ze hebben dat dus laten zitten en door de behandelingen van de afgelopen jaren (sinds september 2012) is de pijn heel erg toegenomen. Vorig jaar heb ik 3 maanden decapeptyl gespoten voor de opstart van de IVF en toen is de pijn een beetje minder geworden. Maar toen ik in januari van dit jaar Progynova moest nemen voor een cryo IVF (ik heb namelijk geen cyclus door PCO), werd de pijn en de rest van de last (diarree) verschrikkelijk erg. Toen de cryo poging mislukt was en ik me geen houding meer wist van de pijn en lichamelijke ongemakken, heb ik besloten om naar een acupuncturiste te gaan. En raar maar waar, na de 4e acupunctuursessie was de pijn waarmee ik al jaren rond liep, opeens volledig weg! In het begin kon ik het niet geloven, maar ondertussen zijn we 2 maanden verder en is de pijn nog steeds weg. Ondertussen zit ik in de aanloop naar IVF2, maar ik voel me lichamelijk zo goed dat ik veel meer moed heb om aan de volgende poging te beginnen. De lichamelijke klachten die je nu hebt, had ik de vorige pogingen ook, en dat is volgens mij normaal en zegt denk ik niet veel of het al dan niet gelukt is. Door al de hormonen die je binnen krijgt, wordt de endometriose actiever en heb je ook meer last. Ik weet niet of ik je hiermee heb kunnen helpen, maar weet dat het heel normaal is wat je nu allemaal voelt en dat je niet de enige bent. Ik hoop met je mee dat het gelukt is. Nog veel geduld en moed gewenst de komende dagen!

Polleke

[vanilla]

Dag Polleke,

Bedankt voor je reactie. Het doet me deugd te weten dat ik niet alleen ben.
Ik heb gisteren ook mijn vierde sessie bij de acupuncturiste achter te rug. Ze kan
wegens tp niet werken op mijn endomytriose omdat het vruchtje dan ook kan loskomen.
Goed om te horen dat het bij jou gewerkt heeft en het je de moed heeft gegeven
voor poging 2. Ik hoop hetzelfde voor mij want zou het nu totaal niet zien zitten om een tweede poging te moeten ondernemen. Maar zoals ze zeggen: hoop doet leven. De pijn van deze morgen is weg en dat geeft me, samen met jou reactie, terug een wat meer positieve ingesteldheid.

Super veel succes met poging 2!

Els

[lieze81]

Wij hebben goedkeuring om met de Elonva te starten, tenminste als mijn waarden goed staan bij het begin van de volgende cyclus. De nieuwe medicatie ligt hier al in de frigo. Blijkbaar op dag 2 , 1 spuit Elonva zetten, vanaf dag 5 certocide (of zoiets) erbij, en dan vanaf dag 8/9 weer menopur.
Maar ik mag wel opschuiven van groepje, vanaf nu gaan we door met Icsi.
Maar voor het verloop maakt het natuurlijk niks uit, dus ik blijf hier mee volgen.

[quitan]

Dag Lieze81: succes met de elonva. Ik vond het in elk geval heel makkelijk om 1week niet te hoeven prikken. Ik heb nadien ook nog 4keer menopur bijgehad. We hebben blijkbaar een beetje hetzelfde schema .
Bij mij is het trouwens ook allemaal via icsi gegaan ipv ivf...
nu nog altijd bang afwachten. Ik mag woe teruggaan voor bn, hopelijk is hij dan goed gestegen want eergisteren was
mijn hcg pas 15...dus dat is ook niet zo best...pff eigenlijk zouden ze
ons ook moeten een kalmeermiddel meegeven en niet enkel hormonen
Groetjes, Ina

en welkom aan de nieuwkomers!

[lieze81]

over dat kalmeer middel gesproken... ik heb een flesje sedinal staan. mag zelfs gegeven worden aan kinderen, dus het kan geen kwaad. (heb het nagevraagd), het kan misschien een beetje helpen?

Veel succes met het aftellen van de minuten tot aan woensdag. Hopelijk is je hcg al goed gestegen tegen dan.

[Ellie]

Dag Eva,

Mijn zoontje is bijna 17 maand nu, een schitterend kereltje Wij wisten op voorhand dat de kans heel klein zou zijn om zwanger te geraken op de natuurlijke manier (eicelreserve en voorgeschiedenis), dus zijn op advies recht naar IVF gegaan om geen tijd te verliezen. Gek genoeg was het wel snel raak voor ons mannetje en daar zijn we heel dankbaar om.

Het is bij momenten inderdaad al zwaar geweest op medisch vlak, maar uiteindelijk is het te nemen of te laten in 't leven en maken we er het beste van hè! Als het mij ondanks eerdere tegenslagen gegund is een kindje te hebben... Kunnen we het ook nog maar proberen voor een tweede!

Intussen na 9 dagen pilstop lichte doorbraakbloeding gehad denk ik (amper maar ja). Ik ga voor de zekerheid maandag via de huisarts al eens bloed laten prikken. Dan hebben we toch al enig zicht op hoe het er momenteel hormonaal voorstaat.


Groetjes allemaal, dames!
Ellie

[lieze81]

Na 2 maanden stil te hebben gelegen, hebben we vorige week groen licht gekregen om terug van start te gaan.
Ik hoop dat mijn bn en fm van morgen een wat beter resultaat geeft dan de vorige keer.. beetje bang afwachten.
Hoe is het nog met iedereen?

[Eva M.]

Dag Lieze, dag Ellie, en al de anderen,

Af en toe lijken we met kleine beetjes vooruit te gaan...

Wij hebben gisteren na bang afwachten 2 cryo's teruggeplaatst gekregen. Ze waren goed ontdooid en waren al opnieuw erg goed aan het delen geslagen....volgens de gyn waren de cellen al niet meer telbaar, dus +16 of zo? Wat we nog nooit hebben gehad, de vorige keren waren ze gestopt met delen na het ontdooien en kregen we een 4 of 8 of 10 cellig terug op dag 4. De uitleg was dan altijd dat ze in een soort slaap zijn na de ontdooiing en pas een beetje later verder gaan met delen. Van de 4 cellige was ik toen wel zwanger (maar met miskraam op 9 weken). Op 11/06 weten we de uitslag. Heel erg spannend!

Nog heel veel succes voor jullie allemaal,

groetjes,
Eva.

[Eva M.]

Dag allemaal,

Hopelijk kunnen jullie een beetje genieten van het zalige weer.

Ikzelf probeer een beetje te genieten maar ben weer zot aan het worden van de spanning. Ik zit nu op dag 12 na pregnyl spuit, 5000 eenheden en 6 dagen na tp van 2 4dagen oude cryo' s en 3 a 4 dagen voor nod. Donderdag 11/6 pas bn.
Sinds enkele dagen is mijn buik onderaan wat gezwollen en heb ik met momenten wat krampende buikpijn en vreemd, nog nooit gehad, soms pijn rechts onder aan mijn rug. Ook extreem moe tegen de avond en soms wat maaglast maar dit laatste heb ik vaak van de utrogestan. Dikker buikje onder had ik bij mijn vorige zwangerschap ook. (Mk 9 weken toen).

Nu heb ik daarstraks weer een gevoelige test gedaan (ik weet het, sommigen denken waarschijnlijk, daar is ze weer, doe dat toch niet, maar het is sterker dan mezelf )

De test was niet met ochtendurine en was deze keer onmiskenbaar positief. Een lichte streep wel maar je kan er niet naast kijken of denken dat het ingebeeld is....wat denken jullie? Zou ik een beetje hoop mogen koesteren?

Groetjes Eef.

[doorzetter]

Ik testte al 7 dagen na de tp duidelijk positief, dus dat kan zeker. Mijn pregnylspuit was 14 dgn ervoor, maar denk dat met 5000 pregnyl dit na 12 gn er ook uit moet zijn, want voor het dubbele houden ze 14dgn, aan, dus de helft zou 7dgn zijn.

Ik hoop alvast mee dat het positief is.

[lieze81]

Ze zeggen altijd 10 dagen eer de pregnyl uit het bloed is.
Dus ik denk dat jullie prijs hebben.
We duimen mee....

Ik heb morgen de 3e fm + bn. waarschijnlijk half weg volgende week Pick up.
Er zitten een stuk of 8 follikels klaar. Had toch gehoopt op wat meer na het gebruik van elonva. Maar we zullen het er mee moeten doen, vrees ik.

succes aan allen.

[Tshana]

Hallo iedereen,

Ik ben nieuw hier op dit forum, maar ben hier wel al een aantal keer terecht gekomen na opzoekingen op het internet.
Gisteren heb ik mijn eerste tp gehad van 2 cryo's en dus nu is het 12 dagen wachten op nieuws!
We hebben al een lange weg afgelegd en ik heb wel de nood om hier eens met lotgenoten over te kunnen praten.
Er is zo goed als niemand op de hoogte dat wij bezig zijn voor kindjes op mijn ouders, 2 beste vriendinnen en collega's (uit noodzaak omwille van het geloop naar het ziekenhuis tijdens de werkuren) na. Iedereen is wel medelevend, maar eigenlijk begrijp geen van hen wat je meemaakt en wat voor impact de hele behandeling heeft.

Misschien even ons verhaal schetsen: ik wist al lang dat ik graag een jonge moeder wou worden. Mijn eerste kindje had ik graag voor mijn 24 jaar gekregen (in wat voor 'n bubbel zat ik toen). Mijn zus begon aan kindjes en moest naar een fertiliteitskliniek gezien ze endometriose had. Resultaat: na 2 jaar en de fertiliteitskliniek spontaan zwanger geworden van wat nu mijn geweldig metekindje is! De angst dat er bij mij ook iets zou mislopen en het besef dat het niet altijd op 1 2 3 lukt, maakten dat ik graag zo snel als mogelijk wou stoppen met mijn pil. Aangezien we een bouwgrond hadden gekocht en gingen bouwen, wou mijn vriend toch nog even wachten. Gezien mijn zus haar lijdensweg toen uitzichtloos leek door de ene mislukte poging na de andere heb ik mijn vriend gesmeekt te mogen stoppen. Hij is toen zo lief geweest van het startschot te geven . Dus oktober 2013: gestopt met pil en 1 maand later geen maandstonden en dus de 'schrik' ik ben al zwanger. Test gedaan en die bleek negatief. Omdat ik wel gelezen had dat je je lichaam de tijd moet geven om te ontpellen had ik geen positieve test verwacht, maar toch is een negatieve test steeds een teleurstelling. De maanden erop kreeg ik gewoon geen regels meer, ik besloot dus naar de gynaecoloog te gaan en beginnjuni 2014 mocht ik gaan. Verdict viel al snel: pco en 'misvormde' baarmoeder dus waarschijnlijk operatie en onmiddellijk doorverwezen naar de LIFE kliniek in Leuven. Ik ben mijn gynaecoloog zo dankbaar dat zij me zo snel heeft doorverwezen, anders had ik nu nog niet zo ver gestaan! Eerste afspraak in life kreeg ik de bevestiging dat er een operatie moest gebeuren. Eind juli 2014 geopereerd en gelukkig kon ik na een maand starten met de behandeling. Clomid en pregnyl. De eerste 3 keren goede reactie, erna steeds minder. Daarna overgeschakeld op menopur en pregnyl. De stimulatie werd steeds moeilijker en moest bijna elke keer 5 à 6 keer voor echo langsgaan vooraleer ik een 'go' kreeg. Ze hebben dan besloten inseminatie te doen. Dit maar 3 keer kunnen doen wegens teveel gebruik van medicatie. In maart 2015 dan gesprek gehad om met ivf te beginnen. Maand aan de pil (dit was voor mij enorm zwaar! Als je zwanger wil worden is het zo onlogisch dat je de pil moet nemen!). Daarna stimulatie met puregon. Gevolg bijna overgestimuleerd. Ik had meer dan 40'eitjes klaarzetten waarvan ze er met de pick up 27 hebben leeggehaald en waarvan er uiteindelijk 21 bevrucht waren! Gezien de zware stimulatie periode was het niet aangeraden om onmiddellijk terugplaatsing te doen. Gevolg 12 eitjes ingevroren ( 6x2), veel wenen en weer uitstel . Gisteren dan eindelijk de eerste terugplaatsing gekregen. 4 cryo's ontdooit waarvan 2 gestorven en 2 teruggeplaatst. Één van die 2 was 8delig maar na ontdooiing niet meer veder gedeeld, anders was 6 delig waarvan 5 goede deeltjes bij invriezing. Na ontdooien terug verder gedeeld en dus 6 op 6. Ik moet nu wachten tot 17juni voor de bloedtest en zoals ik hier al verschillende keren las: die wachtperiode is echt het zwaarste van de hele behandeling, daarom kom ik hier een beetje steun zoeken...

Ik krijg het alsmaar moeilijker als ik vriendinnen hoor die zwanger zijn. Dan is mijn hele dag om zeep en doe ik niets anders dan wenen. Mijn vriend toont wel begrip maar ziet er zo erg niet van af als ikzelf. Het wordt moeilijk om het nog voor de buitenwereld te verbergen aangezien ik amper over kindjes kan praten.

Het zou dus leuk zijn mocht ik wat ervaringen mogen horen van vrouwen die weten waar ik over spreek !

Veel succes nog aan iedereen!

Veel liefs,
Tshana

[Eva M.]

Dag allen,

Ik heb goed nieuws, ik deed vandaag de clear bleu digital test, 8 dagen na tp, 14 dagen na pregnyl 5000 en 2 dagen voor nod en hij was positief, 1 a 2 weken stond er.
Dus nu denk ik wel dat het duidelijk is....nu hopen dat het goed verder zet....dromen dat er een baby komt kan ik wel nog lang niet....

@ Tshana, geef de moed zeker niet op! Ik dacht na 6 mislukte tp's ( wel 1 mk ) waarvan nu 4 mislukte achter elkaar dat het niet meer kon lukken en kijk de zon begint nu een beetje te schijnen.....(en ik ben er al bijna 41, de kans op zwangerschap bij ivf op deze leeftijd is zeer laag).

Nog veel moed en succes allemaal,

Eva.

[Ellie]

Joepie, Eva, dat is prachtig! Je zorgen maken is normaal, maar laat het het geluk toch maar niet verpesten! Een positieve test is een heel belangrijk begin hè, en dubben helpt toch niet.

Hier intussen regels dag 2. Vroeger dan ik ze verwacht had, maar niet helemaal onmogelijk blijkbaar. Morgenavond bloed prikken bij huisarts (FSH) en donderdagmiddag echo. Hopen dat we aan een ronde mogen beginnen voor de zomerstop.

Ben bij de maandstonden ook nog wat ziekjes en de zoon ook, dus echt vrolijk lopen we er niet bij momenteel... Nu weet ik weer waarom ik die kl*te Lutenyl nam!


Groetjes,
Ellie