Hoi allemaal!
Even tijd voor een update hier: gisteren hebben we bij de gynaecoloog onze 30 weken echo gehad. Manlief en ik keken er enorm naar uit om baby'tje nog eens te zien en wat nieuwe schattige fotootjes te hebben. Alleen: geen schattige fotootjes. Onze kleine juffrouw friemelkont ligt in stuit. De gynaecoloog kon dus alleen een fotootje maken van de bovenkant van haar hoofd en haar dijbeen. Prachtig, maar niet heus. Haha!
Wat betreft de stuitligging was wel even 'schrikken'. Het is geen definitieve stuitligging, dus de hoop is dat ze alsnog omdraait de komende weken, maar toch... Ze ligt met haar hoofd ter hoogte van mijn navel, rugje links en poep beneden. De beentjes liggen geplooid naar boven richting haar hoofd. Dubbelgevouwen dus als het ware en in gynaecologentaal noemt dat blijkbaar een 'onvolkomen stuit'. Gynaecoloog heeft gezegd dat ze HEEL beweeglijk is, waardoor de kans groot is dat ze nog draait. Dat de beentjes nog mooi naar boven liggen zou ook helpen: de kans is dan groter dat ze nog floep zegt. Er is ook veel vruchtwater en de navelstreng zit niet rond haar nek, wat de kans op draaien ook alleen maar in de goeie richting duwt. Maar mevrouwtje moet het dus wel doen...

Volgens de gynaecoloog ligt ze al een tijdje in die houding (kon ze zien aan de vorm van het hoofdje?) en dat klopt ergens wel met hoe ik de kindbewegingen voel. Ze zei ook nog dat het aan de vorm van mijn baarmoeder kan liggen: dat het voor de baby eigenlijk comfortabel ligt in deze houding. Weljaaaaaa... toch liever hoofd naar beneden hoor!!
Ikzelf kreeg nog de mededeling dat ik erg laag draag en dat juffertje dus al erg laag zit met haar kontje. Het advies is daarom: heel rustig aandoen en NIKS meer tillen. De gynaecoloog zei 'mevrouw, het enige dat u nog mag tillen is uw pot patatten van het aanrecht naar de tafel'. Het tillen zou er nl voor kunnen zorgen dat ze nog verder naar beneden zakt en dan zit haar poep klem. Denk aan een baby in een emmer: op een bepaald moment zak je zo ver in die emmer dat je kan friemelen met je armen en benen wat je wil, je geraakt er niet meer uit. En daar zit ik niet echt op te wachten, want dan waren er volgens de gyn een aantal scenario's: 1) een natuurlijke bevalling in stuitligging, of een keizersnede, 2) de kans dat ze dan te vroeg geboren wordt is ook groter omdat mijn vliezen zouden kunnen breken. Gyn zei "als dat op 37 weken gebeurt is dat niet zo erg, maar als je niet oppast kan het ook 34 weken zijn en dat is te vroeg". Vandaar dat ik toch wel even schrok: ik had echt niet het idee dat ik me zo overdeed, laat staan dat ze dan (veel) te vroeg zou komen!!
Dus in conclusie: een hele goeie echo, onze dochter doet het echt goed daarbinnen, maar wel ondersteboven. Ik hoop dus heel erg dat ze de komende weken ergens omdraait. Op zich heeft ze ook nog wel 6-8 weken om dat te doen, daarna zou de kans klein worden wegens plaatsgebrek. Bleh. Ikzelf zal het dan maar heeeeeeeeeel rustig aan doen, en manlief neemt dus het huishouden quasi volledig over. Wel niet vanzelfsprekend hoor, ik stond vanochtend alweer met de wasmand in mijn handen met het idee van 'straks na werk een wasje draaien en als ik de mand niet klaarzet vergeet ik het' alvorens mijn frank viel dat ik het ding niet meer mag tillen. Oeps. Manlief gaat vanavond overal briefjes ophangen zei hij waarop staat NIET TILLEN NELE. Haha!
Ik voelde me gisteren ook wel wat schuldig eigenlijk.. misschien een beetje een raar idee, maar geraakte niet van het idee vanaf dat het mijn schuld is dat ze met haar kontje zo naar beneden zit. Want als ik dat had geweten had ik rustiger aan gedaan. Ik had lichamelijk echt niet het idee dat ik te druk bezig was... Nuja, heb er met manlief over gepraat gisteren en hij zei ook dat ik me daar niet druk over moet maken. We weten het nu, zijn gewaarschuwd, en starten gewoon "opnieuw": heel erg voorzichtig zijn vanaf nu en hopen voor het beste. Meer kunnen we niet doen... Pfffffrt
Hoe gaat het bij jullie?