Bevallen juli 2015

[NeleG]

Isabella,


Het is inderdaad een magische plaats. Ik word er supervrolijk, verliefd en sereen van tegelijkertijd. Ik sta soms zelfs graag gewoon in de deuropening te kijken, me voorstellend dat ze er binnenkort in "leeft". Hier ook al zotte spulletjes gekocht die ze pas veeeeeel later gaat nodig hebben hoor. Maja: dat prop ik dan in een kast of op zolder hahahaha! Een aanbieding kan je toch niet laten liggen zeker Zit ook vaak te rommelen tussen de kleertjes: die zijn zo schattig! Haha!

Hier krijgen we geen echo op 34 weken: pas met 36 weken terug... Tussen de 30 en 36 weken echo is er gewoon controle bij de huisarts: alleen hartje horen en mama checken... Nuja op zich: als alles goed gaat... Hopelijk is ze met de volgende echo gedraaid hahahaha! Ik heb echt geen idee meer wat onder en boven is. Ik merk alleen dat ze echt GROOT aan het worden is en steeds minder ruimte krijgt. Volgens google weegt ze nu al zeker 2kg.

Heb trouwens gisteren ook een eerste kleine striem ontdekt: op de onderkant van mijn borst. Dus op zich niet zo erg, dat ziet niemand. Nuja manlief, maar dat valt hem toch niet op denk ik Ze zijn duidelijk in snel tempo gegroeid haha! Op de buik tot op heden geen (hout vasthouden!!): hopelijk blijft dat zo! Maar als ze toch komen: tsjah. Dan is dat zo. Een aandenken aan het mooiste geschenk dat we op de wereld hebben gezet

[NeleG]

Hoi dames!


Even een korte vraag/reactie van hieruit: iemand ervaring met Moxa-therapie bij stuitligging?
We waren gisteren bij de haptonome (mevrouw die oefeningen geeft om contact te maken met je babytje in je buik, ook voor papa) en zij heeft ons moxatherapie aangeraden. Dat is gebaseerd op acupunctuur: je beweegt een warme stick ter hoogte van je kleine teen (manlief heeft heel erg goed opgelet waar juist) en dit zou een acupunctuur-verbinding maken met je bekken dat daardoor warm en soepel wordt. Dit spoort de baby dan aan om richting die warmte te gaan draaien. Je doet dat 14 dagen lang 1 keer per dag (of tot de baby draait). Ik stond er nogal sceptisch tegenover omdat het me zo "zweverig gedoe" leek, maar gisterenavond hebben we dan voor het eerst die kaars bovengehaald en het geprobeerd en de kleine werd er echt ABSURD ACTIEF van! Echt BIZAR!

Ze is niet gedraaid (dat geluk hebben we uiteraard niet) maar ze ging wel alle kanten op en haar kontje lag echt in een andere richting. Dus wie weet hebben we een van de komende dagen wel geluk en draait ze! Stel je voor! Maar nu vroeg ik me dus af of er nog al mensen gehoord hadden van die moxa-therapie en of het bij hen al dan niet geholpen heeft...

Op internet is er alvast redelijk wat over te vinden: onderzoek en forums enzo, maar niet allemaal even recent...

[Ketje]

Zelf heb ik geen ervaring met Moxa-therapie, maar ik heb er wel al eens over gelezen. Als het geen kwaad kan voor de baby en jij er je goed bij voelt, waarom zou je dan niet verder doen? Het kan alleen maar helpen en het is een momentje van jullie twee om te ontspannen en bewust met de baby bezig te zijn.

Voor jullie Isabella en Nele vordert alles al goed en is het moment suprême weldra daar: de baby waar jullie zo naar uitgekeken hebben!

Ik loop wat achter op jullie, ben nu 28 weken. Voel me nog altijd goed, alleen is bloeddruk sinds zondag stilaan aan het stijgen, wel nog binnen de perken. Ik zal het vanavond toch maar effe signaleren bij de gynaecoloog.
Verder begint de nestdrang toe te slaan: er ligt nog een waslijst met dingen die ik in orde wil hebben voor babylief er is. Ocharme de husband, hij zal het geweten hebben.
Doopsuiker is ingekocht, maar nog niet gemaakt. Geboortekaartje is gekozen, maar nog niet besteld. Kamertje: staat op het to-do lijstje maar dat wordt niet echt op de baby gericht: tienerstiefzus moet er haar ook nog oké voelen als ze komt logeren (en dan komt baby even bij ons op de kamer).

[NeleG]

Ketje: inderdaad! Het kan geen kwaad en het is een rustmomentje savonds om even met de baby bezig te zijn. Als ze draait is dat alleen maar mooi meegenomen Mooi verwoord!

Op zich sta je met 28 weken bijna net zover als ik hoor: ik heb ook de doopsuiker ingekocht maar nog niet gemaakt, daarvoor moet het kaartje eerst af zijn en dat is nog niet klaar. Het kamertje komt nu stilletjes aan wel in orde.

Probeer niet teveel te stressen over je nestdrang en vooral gewoon te doen wat kan. Uiteindelijk moet veel niet in orde zijn tegen dat de kleine er is, wij WILLEN dat gewoon in orde hebben Hou inderdaad vooral je bloeddruk in de gaten! Het zou geen goed nieuws zijn als die blijft stijgen, denk ik zo...

Veel succes en plezier nog met de voorbereidingen!!


PS: iemand nog iets van Babseke gehoord? Is dat al niet bijna aftellen tot aan de keizersnede??

[Ketje]

Inderdaad Nele, ik wil gewoon dat het in orde is, maar noodzakelijk is het niet.
Anderzijds vrees ik ook dat het na de geboorte er niet snel meer van zal komen om die klusjes uit te voeren omdat we dan van ukje willen genieten, daarom liever nu nog een tandje bijsteken. (maar ik zal proberen er niet in te overdrijven ).

Ukkiepukkie is gisterenavond terug goedgekeurd, alles goed op schema en tegen de 50 percentiel aan. Hoofdje nog altijd wat kleiner, maar dat mag van de mama zo blijven
Verder ligt hij/zij toch niet meer dwars, maar met hoofdje al naar beneden.

Met mij ook alles ok. Ik moet me nog geen zorgen maken om mijn bloeddruk alleen tweemaal daags blijven opvolgen en de gyn alarmeren is de onderdruk in de buurt van of over de 95 gaat. Dan moet er misschien iets van bloeddrukverlagers worden opgestart. Allemaal nog geen erg dus!

Ook de toestemming gehad voor een laatste vliegtrip: over een weekje gaan we naar Wenen: lekker musea doen, want dat komt er de volgende jaren niet meer van.

[Isabella***]

Dat klopt idd Ketje...geniet er maar van ! Wij zijn nogal festival en concertgangers maar dat zal er de volgende jaren ook niet inzitten. Van mij mag mijn ventje gerust met zijn maten gaan, maar dat ziet hij dan weer niet zitten...maar 'k zie wel dat hij het lastig heeft!

Onze kleine reageert echt op geluid nu, echt grappig. Gisteren had hij de hik en dat hebben we duidelijk kunnen zien aan de buik Morgen echo!

Deze week ben ik me echt aan het voortslepen....misschien ligt het aan het feit dat ik er 's nachts bijna elk uur uit moet om naar het toilet te gaan Vanonder begint het soms ook pijn te doen, misschien de indaling al? Het lijkt een beetje op menstruatiepijn....

Mijn actieve fase is precies toch achter de rug hier. Hoe zit het bij jullie qua vermoeidheid? Kijk echt uit naar 11 juni, mijn laatste werkdag.

[NeleG]

Isabella,


Dat van die menstruatiepijn ken ik! Is inderdaad het begin van een indaling heb ik gelezen en gehoord: je lichaam begint zich voor te bereiden op de bevalling en het kindje zakt stilletjesaan wat naar beneden. Ik heb het vooral als ik druk bezig geweest ben: dan wordt mijn buik zwaar en kan mijn onderbuik beginnen zeuren zoals wanneer ik ongesteld moet worden. Doe het nu veeeeeeeel rustiger aan en heb het al lange tijd niet meer gehad (want ja, indalen met haar kont is geen goed idee haha!).

Maar denk dat het dus normaal is. Als het niet zou weggaan met wat te rusten en je voelt je echt ongemakkelijk zou ik eens informeren bij je gyn. Beter safe dan sorry

De vermoeidheid komt hier ook sterk terug. Duidelijk dat de actieve superwoman fase voorbij is haha! Ben aan 't einde van de werkdag echt moe en wil vooral in de zetel liggen 's avonds. Manlief weet niet wat hem overkomt, want normaal gezien ben ik degene die altijd vanalles wil gaan doen

[Isabella***]

Hoi hoi,

Gisteren echo gehad : 2,2kg en 46cm. Nog 2 weekjes en hij kan gerust geboren worden zonder complicaties. Hij ligt nog altijd goed maar de gyn heeft me toch wel even ongerust gemaakt....Ik citeer " hij heeft wel een groot hoofdje"
Verder heeft ze er niks van gemaakt, het kan gerust zijn dat bij de volgende echo alles terug in proportie is zei ze, maar gisteren was het hoofdje dus 1,5 week voor op de rest van het lichaam....Ik ben natuurlijk aan het flippen nu ! Gaat alles wel normaal zijn?...Schedelomtrek is nu 8,75 cm op 34 weken. Weet iemand hier meer over? Ik heb het al zitten googlen en komt wel vaker voor blijkbaar zonder dat er gevolgen zijn, tot hier toe nog geen horrorverhalen gelezen... Ik vind hem eigenlijk ook redelijk groot, 46 cm en moet nog 6 weken blijven zitten??.....

[NeleG]

Isabella,


Maak je niet teveel zorgen. Die gynaecologen weten op het einde vaak niet meer wat ze zeggen als ze het over grootte hebben. Een vriendin van me kreeg de boodschap dat haar zoontje wel een ERG GROOT HOOFD had (waardoor iedereen ging panikeren dat hij misschien een waterhoofd had ofzo) en zijn gewicht werd geschat op +4kg bij de geboorte. Het ventje is met een perfect normaal hoofdje geboren en woog 3kg600. Helemaal gemiddeld dus. Waar ze die 4kg en dat grote hoofd toen gezien hebben is me een raadsel.

Een tijd geleden was onze kleine met haar benen 2 weken voor op de rest. Dat is nu ook allemaal "in balans": ze is haar lange benen kwijt! Hebben jij en je man een rond hoofd trouwens? Dat speelt ook mee. Maak je er echt geen zorgen over, ze kunnen het precies echt niet goed inschatten allemaal die laatste weken! Hebben ze gezegd hoe zwaar ze hem inschatten bij de geboorte?

Over zijn lengte: 46cm is denk ik normaal voor deze tijd hoor. Heb me laten vertellen dat vanaf week 37 de baby niet zoveel meer groeit in lengte maar vooral bijkomt in gewicht (een vetlaagje). Dus als ie dan de komende weken nog een centimetertje of drie groeit zit hij prima op schema. Ikzelf was trouwens 52cm bij de geboorte, dus dan heeft ie nog 6cm speelruimte! Dat wil ik 'm zien doen op 6 weken haha! Een centimeter per week? Lijkt me veel. Toch?

[Isabella***]

Hey Nele,

Bedankt voor je geruststellend antwoord ! ( 'k voel me hier als een gestresste ballon - en ja ballon mag je letterlijk nemen ! - terug uitblazen )

Dat ze dan helemaal niks zeggen hé zeg! Een mens zo de stuipen op het lijf jagen!....Wij hebben allebei niet zo'n rond hoofd...We zijn wel redelijk groot, ik 1m78 en mijn man 1m85, dus misschien heeft het daar ook mee te maken. Maar als de groei nu vertraagt dan hoef ik idd zo niet te panikeren Ze schat hem op 3,5kg bij geboorte. Een flink ventje dus, maar zoals je zegt, ze gooien er maar wat naar want heb al veel verhalen gehoord van baby's die veel kleiner dan verwacht ter wereld komen, en ook het omgekeerde ! Veel groter dan verwacht en na dag arbeid ineens beslissen om keizersnede te doen omdat baby te groot is ! Die echo's zijn blijkbaar niet zo betrouwbaar....

Hoe gaat het met jou nu?

[babseke]

Hoi allemaal,

Een tijdje geleden dat ik hier iets postte maar dit kolt omdat ik 's avonds nog weinig moed heb om te typen (ik lees wel elke dag bij). Het is hier zo druk de laatste weken... Jongste begon met school en moet s middags terug opgehaald worden, de oudste startte met zwemlessen waardoor we nu in mei 10 keer naar het zwembad moeten met zijn drieën omdat mijn man pas laat s avonds thuiskomt. Maar la,gas de andere,kant is het mss beter dat ik mijn bezigheid heb, dan gaat de tijd wat vlugger.

Ik ben vandaag exact 35 weken en binnen exact 2 w 5 d moet ik binnen voor ks. Het lijkt kort maar het voelt zo lang aan
Twee weken geleden eventjes paniek toen ik echt elke zes min een harde, pijnlijke buik had. Toch naar monitor geweest en idd het waren sterke voorweeën die opliepen tot 80 en meer. Gelukkig was de bmh nog lang en gesloten. Ik kreeg een pilletje en moest zodra ik thuiskwam nog eens twee utro s nemen. Die drie samen werkten nogal op mijn bloeddruk waardoor ik wat ging draaien. Maar het was over. Gelukkig.
Sedert deze week kan ik plots s nachts wakker worden en overgeven. Voornamelijk omdat het maagzuur zo sterk is dat het allemaal opkomt.
Maar anders alles ok hoor veel beweging in de buik, weinig ruglast en andere pijntjes en de gezwollen voeten vallen ook mee.

Die menstruatieachtige pijn heb ik nu en dan ook eens. Vooral in combinatie met obstipatie en ws het indalen van de baby. Op 33 weken woog ze 2,400 kg, ik verlang al tot woensdag om ze terug te zien en om te horen dat alles voorlopig on orde is. Ik wil echt die termijn van 37 weken halen, ben te bang om voor de derde keer mijn kindje te moeten zien in een couveuse...

Ondertussen is de zws dementie echt op een hoogtepunt gekomen. Kledij van de kinderen die verdwijnen (verkeerd weggelegd?), naar Ikea gaan voor babybed en matras en thuiskomen zonder ...matras ( terwijl ik bijna zeker ben dat ik die op mijn kar had gelegd),.... Het zorgt voor grappige situaties maar ook voor veel ergernis en weg en weer geloop natuurlijk. Ah het is allemaal zo erg niet uiteindelijk.

Vandaag en morgen communie van neefje en nichtje (dit wordt weer maagzuur) en volgdende week twee schoolfeestjes en het weekend erna terug naar Ikea en dan is ze er! Man man ik kijk er zo naar uit, dat ik bijna uit mijn vel barst.

Dames, veel succes met de laatste weken. En probeer te relaxen (niet dat ik het goede voorbeeld geef hoor )

Grtjs

[NeleG]

Isabella: Als jullie beide zo lang zijn lijkt me zijn lengte helemaal niet absurd hoor!! Geschat gewicht op 3,5kg is ook echt prima gemiddeld! Daarom niet eens een flinke vent hoor: het gemiddelde geboortegewicht bij jongetjes ligt rond de 3,6kg dacht ik (meisjes iets minder). Ze hebben echt nog weinig zicht op hoe groot/dik/lang/recht/krom/... de baby is bij deze echo's: hoe kan het ook, je kan alleen maar stukjes zien en niet meer het geheel haha! Maar dingen zoals 'oei wat een groot hoofd' jagen ons uiteraard de stuipen op het lijf. Bleh!

Babseke: wat een drukte allemaal op dit moment! Als ik denk aan hoe moe ik vaak ben: respect!! Dat je het volhoudt haha! Maarja... je moet wel he Probeer denk ik toch maar zoveel mogelijk rust te nemen, anders help je jezelf misschien aan nog meer voorweeën. En dat je meisje toch nog maar zo lang mogelijk blijft zitten waar ze zit!!! Wij duimen mee!

Echt een gek idee wel, dat ze er al is over 2,5 weken. Jij kan echt gaan aftellen!! Zo spannend!!!
Hier zit mevrouwtje nog steeds omgekeerd. Begin steeds meer het gevoel te krijgen dat ze niet meer zal draaien. Tegelijkertijd hoop ik er wel nog op, want alles wat ik lees en zie rond keizersnedes doet me een beetje bibberen. Heb er vrijdag met de vroedvrouw over gesproken en die wist me ook te vertellen dat als ze niet zou draaien de kans op stuitlig-bevalling echt nihil is: meer risico voor baby, ziekenhuis/gynaecologen doen het niet vaak meer en dat het ons eerste kindje is speelt ook mee. Dus dan zal het geplande keizersnede worden als ze niet draait. Die doen ze dan blijkbaar altijd ten laatste op 39 weken, om te vermijden dat je uit jezelf toch nog in arbeid gaat. Waardoor ik ineens ook ging "flippen" van alles dat nog moest gebeuren en het zou potdorie kunnen dat ze er eerder is dan ik dacht! Maarja. We zien wel. Hopen dat ze de komende weken nog draait. Ons koppig kind luistert nu al niet naar haar ouders hahahahaha!

[Isabella***]

Babseke, ik vraag me af hoe je het allemaal klaarspeelt ! Ik ben nu al doodmoe elke avond en ik heb nog geen kotertjes lopen! Het komt heel dichtbij voor jou, kzal voor je duimen!

Behalve maagzuur en harde buiken heb ik ook van niks last momenteel.

Lol, die zw dementie is erg herkenbaar ! Op een parking een kwartier lopen zoeken naar mijn auto, cursisten (volwassenen dus, die me wel degelijk verwittigd hadden dat ze later gingen zijn! ) een preek geven over op tijd komen!
Een barbecue organiseren en de helft van het gerief in de frigo laten staan, etc....Maar we zijn er bijna!

Nele : ze heeft nog een paar weken hé om te draaien, hopelijk doet ze het! Het is inderdaad nu al een karaktertje

[NeleG]

Amai dat maagzuur ken ik. Hier is het dan ook nog eens een hoofd dat er op drukt. Er is gewoon geen plaats voor voeding, laat staan voor een vlotte vertering! Mijn blaas heeft echter wel rust: die voetjes af en toe maken echt niet dat ik veel moet plassen. Dat is dan weer mooi meegenomen

Vannacht werd ik ineens wakker omdat ik een knoerharde buik had. Baby was aant bewegen en het ging duidelijk niet vlot. Maar voor de rest heb ik er betrekkelijk weinig last van. Merk wel dat de buik vermoeider wordt (wat meer harde buiken geeft) als ik me hard inspan, dus ik probeer zo rustig mogelijk aan te doen.

De zwangerschapsdementie is hier ook echt zo herkenbaar: verhalen meermaals vertellen tegen manlief (hij: dat had je al gezegd. Ikke: echt? Kan ik me niks van herinneren...), een kamer binnenlopen om iets te pakken en dan echt niet meer weten wat ik moest halen, op mijn pantoffels buitenstappen, afspraken vergeten of dubbele afspraken maken, woorden verzinnen (broodstuifmeel. Echt: waar haal ik het. Dat noemt gewoon bloem), ... Het leidt tot de meest hilarische situaties! Gelukkig heb ik er op 't werk nog geen klachten over: misschien dat het daar nog meevalt. Of ze zijn gewoon te lief om er iets over te zeggen, dat zou natuurlijk ook kunnen

[NeleG]

Hoi!


Hoe gaat het met iedereen?
Hier beginnen de laatste weken echt wel te wegen seg... Mijn buik wordt zwaar, waardoor de spieren in mijn rug soms echt moe (en pijnlijk) zijn savonds. Gelukkig dat manlief er niet mee inzit om wat te masseren dan: held! Ik vind ook steeds moeilijker een goede slaaphouding: op mijn rug gaat niet meer want dan krijg ik precies niet genoeg lucht na een tijdje omdat ze op alle organen begint te drukken en op mijn zij is altijd zoeken naar die houding waarin de buik niet teveel in de weg zit/opzij gaat hangen. Want dan rekt hij precies nog verder uit. Phoe! Dat belooft voor het warme weer van dit weekend: ik kijk er naar uit...

Voor de rest merk ik ook dat ik steeds meer behoefte heb om me mentaal voor te bereiden op wat zal komen, maar dat ik het heel moeilijk vind dat er nog geen duidelijkheid is over wat voor soort bevalling het wordt: een natuurlijke bevalling of een keizersnede. Op dit moment kan nog steeds alles veranderen, al heb ik steeds meer het gevoel dat onze kleine meid niet meer gaat draaien. Geen idee waarom ik dat idee heb, maar geraak er moeilijk vanaf! Gelukkig hebben we volgende maandag een echo en zal er toch wat meer gepraat kunnen worden over wat ons te wachten staat (of kan komen te staan) ipv dat ik gewoon maar moet afwachten... Me fixerend op elke beweging in de hoop dat ze draait. Bleh.

Langs de andere kant: hoe ze ook tevoorschijn komt: ik kan bijna niet meer wachten tot ze er is! Kijk er zo naar uit om dat kleine wezentje vast te kunnen houden en te kunnen knuffelen en koesteren. Hier hebben we zo lang op gewacht