Moppertopic voor zwangeren

[Loeki]

Ik snap je echt hoor Grootgevaarke. Iedere keer als ik me weeral zorgen gemaakt heb "om niks" en ik kom buiten bij de echo denk ik wel van "stomme trien, je hebt je weer zorgen gemaakt om niks". En dan denk ik aan jou ala "Grootgevaarke die kan dat wel, en die is vast ook ongerust". En dan voel ik me eigenlijk wel een watje, haha. (ikke, de rots in de branding voor jan en alleman, de onverstoorbare, de kalmte zelve... )

Natuurlijk wel ook altijd blij dak geweest ben (en nog veeeeeeeeeeeeeeeel blijer dat het voor niks was), maja, je snapt het wel. Kheb nooit spijt van de beslissing achteraf.

Ik wil ook zo graag een zorgeloze zwangerschap, ik denk dat ik nog niet helemaal heb aanvaard dat ik dat wellicht niet ga krijgen, of ik moet dat knopje in mijn hoofd vinden na 12 w ofzo, wie weet.

Je voelt dat zelf wel hé, wanneer het echt niet meer gaat. Tis vooral het bruinverlies natuurlijk dat me de das omdoet de laatste twee weken. Dat houd ik me voor, en dan voel ik me iets minder een watje.

Hihi, ik duim mee anti-assistente! Ze zal het geweten hebben!

[grootgevaarke]

Maar geen haar op mijn hoofd dat er aan twijfelt hoor om die telefoon op te pakken en te bellen en een echo te eisen vanaf het moment dat ik ook wat bruinverlies heb (zeker omdat de vorige keer mijn miskraam zo begonnen is).
Dus ik vind het heel normaal dat jij echo laat nemen.

ik weet het nu 3 weken, dat ik zwanger ben en ik hoef 'slechts' 3 weken te gaan voor mijn EERSTE echo. En als het dan toch slecht blijkt te zijn op 3 juli, gaat die verdomde assistente niet meer weten waar ze staat.

[wat is er mis?]

Loeki,

Ik bedoelde helemaal niet dat je niet mocht gaan hoor. Ik ben blij voor je dat je zo goed opgevangen wordt. Had ik de kans en de durf gehad ik zou die kansen tot echo's ook met beide handen aangenomen hebben.
En ik was toen al opgevolgd door de gewone gyn hé. Niet het crg in Jette, geen idee hoe ze dan zouden gereageerd hebben. Maar ik heb me nooit misbegrepen gevoeld. Maar ze hadden gewoon gezegd dat het bruinverlies nog kon aanhouden en dat ik bij rood verlies "alarm" moest slaan.

Grootgevaarke,

Je hebt enorm veel geduld. Ik bewonder je! En je geduld zal beloond worden. En hopelijk krijgt die assistente idd op haar donder.

Liefs,

Bokje

[Loeki]

Dus toch niet helemaal watje? Goed om te weten... Neenee, 't ligt aan mij hoor, ik vind ook altijd dat ik met griep enzo gewoon moet verderdoen, tanden bijten en zolang je niet omvalt ist allemaal niks. En "relativeren" zit nu ergens op de maan ofzo...

Vraagje, bruinverlies, stopt dat altijd op 12 w? En waarom, is dat omdat je Hcg dan terug zakt ofzo? En dat invloed heeft op je baarmoederhals?

Pfff, ik ben niet geconstipeerd, sexen durf ik al lang niet meer dus daarvan kan het ook niet zijn, en vanmorgen weeral een klodder. Kben niet zo zeer ongerust nu maar ik ben het zooooooooooooooo beu!!! Tis nu al twee weken eigenlijk van das gesmodder. En ik krijg last van al die inlegkruisjes.

Moppermopper.

En gisteren kwam er op de bus een zwangere met een dikke buik naast mij zitten, zo plof en maar zuchten en steunen en mij aan de kant duwen (met één zitje kwam ze niet toe precies). Ik was zo PISSED, niet te doen... Die moest echt met haar buik van mij afblijven! Khad bijna gegild "duw nie zo, ge zijt nie de enige zwangere hier!".

Kblijf het raar vinden... Soms storen zwangeren me helemaal niet, integendeel, droom ik al weg bij het zien van die dikke buik, en dan op andere momenten zou ik de straat oversteken om ze niet te moeten kruisen.

[wat is er mis?]

Loekie, voor ziekten die alleen mezelf aangaan ben ik ook een stoere hoor. Maar nu is het niet meer voor onszelf alleen hé. We zijn bezorgd om dat wondertje in ons. En ja, we zijn al een beetje mama zeker: voor ons kindje zouden we alles doen. En ja ook sneller naar een dokter lopen.

Mij hebben ze gezegd dat het op 12weken stopt. Ik denk dat het is omdat dan het innestelingsbloed helemaal weg moet zijn. De baby is dan volgroeid en kan dan denk ik niet meer die innestelingsbloedingen geven. Maar zeker ben ik niet.

En geconstipeerd ben ik nooit echt geweest. En ik kan heel goed geloven dat je het beu bent. Ik weet heel goed hoe je je erbij voelt. En je wil gewoon dat het stopt. Dat het nu is loopt zoals het hoort te lopen (of zoals jij denkt dat het hoort te lopen). Maar mag ik je illusie doorbreken tegelijkertijd? Die inlegkruisjes ga je nog nodig hebben. Want bruinverlies wordt vervangen door witverlies en soms echt veel. Dus ik vrees dat je die nog wel een tijd nodig zal hebben. (ik toch).

We blijven met een soort litteken zitten. En als dat litteken iets gevoeliger staat, kunnen we ons idd storen aan andere zwangeren. Maar dat hangt ook van het gedrag van die zwangere af. Mijn collega is nu een dikke 38weken zwanger en die klaagt nooit. Dat vind ik fijn. Ze heeft ook wel geen redenen om te klagen, want zij heeft echt een perfecte zwangerschap (geen misselijkheid gehad, een mooie buik, geen bandenpijn, ...). Alleen heb ik ze eergisteren iets kort horen zeggen van rugpijn, maar echt klagen heeft ze nog niet gedaan. Dus ik vind het fijn. Maar als anderen doen alsof zij alles mogen (en bijv alle plaats verdienen op de bus) zou ik ook er niet tegen kunnen.
Dikke knuf Loekie

Liefs,

Bokje

[Loeki]

Ze hebben tegen mij gezegd dat het van de baarmoederhals komt, omdat ze niks zien op de echo's denk ik. Bloed in de baarmoeder van de innesteling zien ze soms zitten denk ik. Pffff, ik weet het allemaal niet meer.
Kzal het nog wel eens vragen, al heb ik soms het gevoel dat ik steeds dezelfde vragen stel, en steeds hetzelfde antwoord krijg, maar dat dat antwoord gewoon niet goed genoeg is. Dus de vraag blijft.

En ja, ons beebje is toch iets speciaals hé... 't minste ook dat ik honger heb of zin in iets probeer ik dat zo snel mogelijk op te lossen. Of als ik wat krampjes heb zo snel mogelijk rusten. Allemaal omdat ik denk dat het beebje op die manier eten of rust "vraagt". En ik wil dat dan onmiddelijk geven. Mama moet je ook worden zeker... mettertijd?

Merci voor het doorprikken van de illusie. Ja het witverlies ken ik ook al maar ik was het vergeten. Tis anders veel leuker dan bruin hé. Misschien vind ik in de bio-winkel wel katoenen wasbare inlegkruisjes, dat irriteert toch zo niet. Of een paar zakdoeken verknippen...

Ik kijk nog vaak naar de littekens op mijn buik van de laparo. Ze zijn nog zo duidelijk. Het blijven misschien wel altijd herinneringen aan dat andere litteken... Hopelijk vervagen ze allemaal, met de tijd.

Bedankt voor de knuff, jij ook, en wie weet, misschien komt er morgen een betere dag.

[grootgevaarke]

Ik voel me gewoon goed vandaag: niet super maar ook niet slecht. En dat ik me niet super voel, heeft ook te maken met het feit dat de onzekerheid en angst nog steeds overheerst. Mss zullen we wel nooit ECHT kunnen genieten van onze zwangerschap. Zorgeloos zullen we nooit zijn... MAAR! We komen er wel hoor

[wat is er mis?]

Loeki,

Bij mij zagen ze ook niets binnenin mijn baarmoeder. Alles zag er altijd normaal uit. Ook mijn baarmoederhals prima. Eigenlijk weten ze niet vanwaar het komt en dat hebben ze me ook zo gezegd. Maar ze vermoeden innestelingsbloed. Het zou dan ergens achter moeten zitten en zo geleidelijkaan doorsijpelen. Dat was hun uitleg.
Maar basically, ze weten het zelf niet.

De littekens op mijn buik zijn ook nog zeer zichtbaar aanwezig. Ik heb al gevreesd dat ze groter gingen worden. Maar goed het was een noodzakelijk kwaad, zeker in mijn geval omdat dan mijn probleem is ontdekt. Ze zll nooit weggaan, maar vervagen zullen ze wel.

Grootgevaarke, geniet van je goede dag!!! En tuurlijk blijf je bang, maar geniet toch van wat je wel kan genieten. Het is je van harte gegund!

Liefs,

Bokje

[Loeki]

Kheb het ook gelezen, dat littekens tijdens de zwangerschap donkerder kunnen worden en beter zichtbaar. Nog niks van gemerkt.

Kheb wel een ader op mijn bovenbeen die veel zichtbaarder is... Naar het schijnt ook een kwaaltje.

Ik heb het nog steeds moeilijk soms met de laparo. Ik dacht al dat ze niks gingen vinden en dat was ook zo, maar ik zit wel met de littekens. Tja, gedane zaken enzo hé...

Ja, zeiden ze tegen mij ook, dat ze niet wisten vanwaar het kwam, maar waarschijnlijk van de baarmoederhals. Pffff.

En joepi, een positief vibeke van grootgevaarke, ik probeer het op te pikken!

[Wappie]

Heb vannacht weer een vreemde droom gehad. We zaten in een auto en we hadden een ongeval. Niets ernstig maar kreeg wel enorme krampen. Zo realistisch dat het precies echt was. Soms heb ik schrik om nu al te bevallen. Het zou niet alleen veel te vroeg zijn voor de ukjes, maar ik zou nu mijn dikke buik nog niet willen afgeven. Hoe graag ik ook mijn twee rakkers in mijn armen zou houden, ik geniet nog te hard van deze zeldzame momenten. Als ze bewegen ben ik de eerste die het voelt, ik kan er nog stilletjes tegen praten,... Het is voorlopig echt nog zo intiem, ik wil dit nog niet kwijt. Of ik heb gewoon een beetje angst voor hetgeen zal volgen. Zal het allemaal wel loslopen met twee bengels?
Loekie, mijn zus heeft ook lang bruinverlies gehad. Zoals bij Bokje hebben ze nooit echt gezegd vanwaar dit zou komen. Het belangrijkste is, is dat alles ok is met je kleine schat!

[Loeki]

Wappie 't komt wel goed meid, 't moet gewoon! Zelfs als je nu al bevalt, dan halen je ukjes het wel. Tuurlijk ben je bang voor wat komt. De keizersnede is ook al binnen een kleine vier weekjes gepland zeker? En ja, je zal die bolle buik wel missen... en ja, waarschijnlijk zal het wennen zijn in het begin. Maar je gaat er ook vast en zeker van genieten! Tis ook weer het volgende hoofdstuk in het ouderschapsverhaal hé... Na het zwanger worden, en het zwanger zijn, is de geboorte vast de grootste stap van allemaal.

Kheb gelezen dat veel vrouwen trouwens dromen van hun bevalling, vaak nachtmerries dan (worst case scenario).

Bedankt voor 't me te zeggen, van je zus. Kheb al eens gezocht op internet maar eigenlijk vind ik het bijna niet, bruinverlies zo relatief laat in het eerste trimester, en zeker geen intussen al weer drie weken quasi non-stop bruinverlies... Ik probeer het positief te zien, dat het al drie weken duurt, en het beebje heeft er tot nu toe precies toch geen last van, dus ja... Laat maar komen dan die brownies! (hmm, dat klonk een beetje te dapper )

Ja, m'n kleine schat, m'n beebje, m'n ukje, m'n prutske... Ik hoef m'n ogen niet eens te sluiten om de laatste echo te zien, zo spartelen dat hij/zij kan!

Positief denken hé!

[wat is er mis?]

Wappie, dikke knuf voor je nachtmerrie. Het is gewoon een teken dat de angst niet volledig weg is. Het is gewoon een feit dat je er toch mee bezig bent. Maar meid, je kan het hoor. Anderen kunnen het, jij ook. Je zal dat fantastisch doen als mama. En je beebjes zullen het ook fantastisch doen. Geniet nu van het zwanger zijn, en nadien van je beebjes.

Liefs,

Bokje

[Wappie]

Bedankt meiden!

Ik droom gewoon heel zwaar de laatste dagen. Het komt allemaal zo dichtbij. Echt onwerkelijk
Gisteren had ik voor het ventje een super-ontbijt op bed gemaakt en kleedjes gekocht voor de beebjes. Zo hebben we zijn eerste vaderdag gevierd. Het besef dat er volgend jaar 2rakkers mee in bed liggen is echt raar
Maar we blijven positief, hier zijn we al gekomen en ik loop (lees: waggel) nog steeds rond

[Loeki]

Binnen twee weekjes zijn ze er ook al hé! Wij tellen alvast mee af.

[Wappie]

Nee Loekie... 24/7, das nog een 5-tal weken.
Maar het komt toch dichtbij