Bevallen augustus/september 2015

[claires]

Lang kan het nu toch niet meer duren? Ik duim voor je mee!!

[fremo]

Dankje wel!
Nog 10 dagen hé

[Wies]

Ai dat klinkt echt pijnlijk! Ik duim dat ze snel overgaan naar echte weeën!

Ik heb hier weer last van darmen, alles zit vast!

Maar het goede nieuws is dat onze slaapkamer er eindelijk staat!

[claires]

Nog max 8 dagen fremo .
Ik moet nog veel langer (nog vier weken) maar begin het ook lastig te krijgen. Elke morgen veel spierpijn in handen, rug , buik en billen. Ook veel last van mijn darmen en bijna niet slapen . Nog anderhalve week werken maar dat lijkt nu oneindig..

Ik hoop dat ons meisje nog twee weken blijft zitten maar veel langer hoeft toch ook niet meer..

[claires]

Nog max 8 dagen fremo .
Ik moet nog veel langer (nog vier weken) maar begin het ook lastig te krijgen. Elke morgen veel spierpijn in handen, rug , buik en billen. Ook veel last van mijn darmen en bijna niet slapen . Nog anderhalve week werken maar dat lijkt nu oneindig..

Ik hoop dat ons meisje nog twee weken blijft zitten maar veel langer hoeft toch ook niet meer..

[fremo]

Oh claires, ik kon ook echt niet meer wachten! Endan passeert de datum en dan wordt het wachten nog eens zo erg.

Da's wel lastig als alles begint pijn te doen. Goed slapen lijkt echt een luxe hé die laatste weken.
Ik heb het ook altijd kei warm.. ik zweet kei vaak nu zelfs nu het minder warm is. Echt lastig..
Wel leuk dat je bijna kan stoppen met werken hé. Dan kan je in de dag ook rusten als je zo slecht slaapt.
Ik doe ook vaak middag dutjes zelfs als ik pas om elf uur opsta :p. Ben zoooooo moe ook.

[fremo]

Ik word maandag nacht ingeleid. Pff da wordt een zware bevalling de gyn heeft me al gewaarschuwd..

[Wies]

Oh das minder fremo! Ik duim nog steeds dat het spontaan op gang komt!
Ik ben ook zo supermoe maar kan niet stilzitten, waarschijnlijk van de zenuwen!

[claires]

Oh fremo wat jammer. Mss komt het nog op gang! En sowieso is het ergens wel fijn dat je een datum hebt, niet? Niet meer zitten puffen tot eind volgende week!! Nu kort het echt af!

Vandaag moeten wenen toen de babykamer af was, super mooi! Nu kunnen we volgende week eindelijk kasten in een zetten , maar het behangpapier ziet er al fantastisch uit . Dit weekend ook valiesje maken..

En je bent ook nog drie daagjes van je datum, niet wies? Dus je hebt nog wel even tijd

[Ketje]

@ Wies: herkenbaar dat doodmoe zijn maar nog zoveel willen doen. Nesteldrang hé, je bevalling zal nu echt niet ver af meer zijn. Ik duim dat je een goede en vlotte bevalling tegemoet gaat!

[Wies]

Dankjewel Ketje! Hoe stel je het ondertussen met je dochtertje?

@claires: idd nog maar paar daagjes... mss eens die thee beginnen drinke die ik van vroedvrouwen heb gehad, zou helpen met contracties...

[fremo]

Ik had dat ook als we begonnen waren met alles inorde maken. Dan lijkt het echter hé! Ook al zit het babytje al zo lang in de buik als je al die spulletjes ziet...

Wies stel u voor dat onze babytjes nu op de zelfde dag komen! zou wel straf zijn hé! Onze dokter zei wel da de meeste babytjes enkele dagen langer blijven zitten.

Ja da's ergens wel een opluchting. Maar ben echt heel bang nu. Ik wou bevallen zonder epudurale omdat ik alles zelf wil kunnen doen en na de bevalling gewoon recht kon en zelf douchen enz. Maar dokter zei dat ik me moest voorbereiden dat dat niet haalbaar zou zijn omdat bij inleiden het veel ondragelijker zou zijn omdat je tenslotte de zwaartekracht tegenwerkt hé..

[Wies]

Oh dat zou leuk zijn fremo!

Inleiden zonder epidurale zou inderdaad heel pijnlijk zijn, maar je kan altijd vragen dat de epidurale niet te zwaar is zodat je toch een deel blijft voelen. Vriendin van me heeft dat gedaan en heeft zo toch een groot deel van haar arbeid op handen en knieën kunnen doen ipv in bed.

[Ketje]

@Fremo: meid, ik begrijp erg goed dat je opziet tegen de epidurale, ik had dat ook enorm. Ik wou er echt geen, die naald voor de verdoving toe te dienen in mijn rug, de gedachte alleen al, bah.

Van dochterlief ben ik ingeleid geweest wegens zwangerschapsvergiftiging. Het medisch team wou ook dat ik een epidurale verdoving zou nemen, ik heb hen gezegd dat ik liever wou proberen zonder.

Ik ben er aan begonnen zonder: ik moest 's avonds nog medicatie krijgen om baarmoederhals weker te maken via een propress-veter. Enkele uurtjes na het opsteken van die medicatie braken mijn vliezen alsnog spontaan ( ben op aanraden van de vroedvrouw de trappenhal in het ziekenhuis op- en afgewandeld). Medicatie werd terug verwijderd en ik mocht op eigen kracht verder doen: dat lukte uitstekend. Tegen de ochtend had ik al 4 cm opening en alles was goed te verdragen.
Maar toen viel het stil, men heeft het mij nog enkele uren de kans gegeven om het alsnog te laten vorderen, maar neen.
Uiteindelijk heb ik een infuus met oxytocine gekregen om de weëen terug op te wekken. Dat was eerst prima te verdragen, tot de dosis werd opgevoerd. Plots kreeg ik om de twee minuten buik- en rugweëen tegelijktertijd. Enkel een heet kersenpitkussentje en mijn man die uit alle macht tegendruk gaf op mijn rug, hielpen wat.

Het besef dat deze situatie wel nog eens een paar uren kon duren plus het feit dat de arbeid al bijna 20 uren bezig was ( wat voor mij wel geen 20 uren leek hoor) hebben mij doen beslissen om toch een verdoving te vragen.

Dat was echt wel de beste beslissing die ik kon nemen: ik heb daarna nog wat kunnen slapen, drie uren later had ik volledige ontsluiting en ik was terug fit om de eigenlijke bevalling bewust mee te maken.
Ik heb echt wel nog veel gevoeld zoals het hoofdje voelen indalen en haar uit mijn lichaam voelen glijden, maar pijn was er niet bij! En gelukkig dat ik al een verdoving had toen bleek dat plots dringend de vacuümpomp nodig was: dochter kwam in nood en uiteindelijk bleek de navelstreng al strak om haar nekje te zitten.

Het nadeel was wel dat ik in bed moest blijven eenmaal de verdoving gezet was, maar een uur na de bevalling stond ik al te douchen. Ik had nog gevoel in mijn benen, maar dat is inderdaad iets wat ze op voorhand niet kunnen garanderen.

Kortom mijn raad: stel je in om het zonder te proberen, maar het is absoluut geen falen als je er uiteindelijk toch een vraagt. Het ís tenslotte ook meestal zwaarder dan een bevalling die spontaan verloopt.
Ook mede door de verdoving heb ik goede herinneringen aan de bevalling, ik heb echt geen pijn gehad!

Het plaatsen van de verdoving zelf viel ook heel goed mee: eerst wordt je rug plaatselijk verdoofd. Dat is wel een venijnig prikje omdat het een vijftal secondjes brandt, maar darna is dat over. Van de eigenlijke verdoving kan je precies elektrische schokjes gewaar worden, maar pijn doet het eigenlijk niet.
Mocht je nog vragen hebben pb me maar.

Aanvulling: ik heb een spinaal-epidurale verdoving gehad. Er blijft dus ook geen naald in je rug, enkel een dus plastiek buisje dat je niet voelt en je kan je zelf nog verdoving bijgeven dmv een pompje.

[fremo]

Dankje voor de uitleg! Ja voel het ook idd aan als falen.
En ik denk ook heel de tijd dat ik misschien maar 1 keer zwanger ga kunnen zijn dus dat ik het dan toch goed moet kunnen meemaken.
Maar je verhaal stelt me wel een beetje gerust..