Starten met eiceldonatie

[mich75]

Ik zit bij dr De Brucker, maar ik denk dat het daar toch teamwork is. Toen ik mijn eerste poging in Jette deed kreeg ik 2 dagen na pu telefoon van dr Blockeel om te zeggen dat er geen enkele bevruchting was ook al waren er 6 rijpe eicellen. Ik heb hem toen gevraagd of hij wist waaraan het lag en hij zei toen al vermoedelijk de zaadcellen maar dat ik dit moest opnemen met dr De Brucker.
Deze keer had ik ook dr Blockeel aan de lijn, maar met veel beter nieuws

Wij zijn misschien de uitzondering, maar ik ben wel blij dat ze het hebben opgemerkt.
Nog veel succes!

[liesbeth1987]

Hope, amai jullie vertrekken zondag naar Alicante, spannend zeg!

mich75, dat is een heel goed resultaat he! is er bij jouw man een MOAT test gedaan? Ik moet eerlijk toegeven dat ik nog altijd bang ben dat het misschien toch aan de zaadcellen zou liggen bij ons, maar langs de andere kant is er een MOAT test gedaan, en de zaadcellen van mijn man zijn wel in staat om muizeneicellen te bevruchten, wat er op zou moeten wijzen dat ze in staat zijn om eicellen te bevruchten... Het vreemde bij ons was dat de dokters in Jette direct na de 1e poging daar (ICSI 5 dus) voorstelden om over te gaan naar ICSI met spermadonor, en toen ik vroeg hoe het dan kon dat de MOAT test in Gent goed was, dan ontweken ze gewoonweg mijn vraag... We hebben nooit een antwoord gekregen van Jette op die vraag, dus zijn we naar Antwerpen gegaan, omdat zij ook een speciale test hebben voor zaadcellen. Uit die test bleek dat de kwaliteit wel wat verminderd is, maar dat het niet aan de zaadcellen zou liggen. Ik zou dus zeker moeten zijn, maar, door het advies van Jette twijfel ik toch soms. Vandaar dus nu 50% ICSI met zaadcellen van mijn man, en 50% met zaadcellen van een donor.

florimon, iedereen wil uiteraard liever met 'eigen materiaal' zwanger worden, maar voor ons was die knoop snel doorgehakt, ik wil gewoon veel te graag een gezin om deze kans te laten schieten
Maar dat is voor iedereen anders, ik begrijp het even goed als iemand zegt dat eiceldonatie of spermadonatie geen optie is, het is iets waar je zelf helemaal moet achter staan he.

Amarillo, ik vind het ook heel moeilijk om oprecht blij te zijn in zo'n situaties hoor. Ik moet toegeven dat ik het wel vrij goed kan overbrengen dat ik wel heel blij ben, maar thuis stort ik dan soms toch helemaal in mekaar. Ik zeg dat ook soms, om best niet te lang te wachten want als dan blijkt dat het niet lukt dan zou je willen dat je sneller gestart was... Wel ja, dan lukt het natuurlijk altijd van de eerste keer of zo... Soms is het alsof wij de enigen zijn waar het niet bij lukt, in heel onze omgeving...

Hier ondertussen in de 3e week van mijn cyclus, dus hopelijk nog een week of iets langer, en dan kunnen we starten...
Weet er eigenlijk iemand hoe lang het gemiddeld duurt vanaf de start tot de terugplaatsing...? Wij gaan bij dokter Platteau. Ik weet dat hij uitleg zal geven als ik de mail verzend dat we willen starten en ik mijn regels heb, maar ik heb zo precies het gevoel alsof ik zo weinig weet van hoe het in zijn werk zal gaan...

[mich75]

@Liesbeth1987 wij hebben nooit een MOAT test gehad, ook niet gevraagd, wel aangeraden door iemand hier op het forum.

Bij ons kwamen ze met ecd aandraven door mijn leeftijd, lage amh-waarde en dan de lage respons (0-2 eicellen).
In Jette had ik een betere respons, zelfde medicatie maar toch ander schema.

Jette is met het voorstel 50/50 gekomen omdat ze ze een vermoeden hadden dat het aan de zaadcellen lag, maar ze zouden sowieso kunnen zien waaraan het lag. Het is ook een pak goedkoper en sneller dan het met ecd te moeten testen, was ook het argument van Jette.

Maar begrijp ik jou nou goed dat je ecd gaat doen + 50/50 zaad?

Mijn man zijn zaad is echt niet wat het moet zijn, hij heeft eens een 2de staal moeten leveren omdat ze geen goede zaadcellen vonden en ik had maar 2 eitjes.

Heb ook al wel meerdere keren gelezen dat sommige eicellen en zaadcellen niet compatibel zijn. Hoewel ze dus op zich ok zijn, maar samen lukt het niet.

[Hope83]

Hoi...

Net mijn biopsieresultaten gekregen : ERA-test toonde aan dat mijn BMS niet ontvankelijk is (op dag van transfer nog niet klaar). Zijn er nog dames die hetzelfde meegemaakt hebben? En zijn er die, ondanks een slechte test, zwanger zijn geraakt?
Zondag vertrekken we.... de moed zakt in mijn schoenen....

[Amarillo]

Mich: zo'n super nieuws van jou dat je 4 emmy'kes in de diepvries hebt. Ongelofelijk toch dat ze er zo zijn achter gekomen dat het toch kan met jouw eicellen. Voor je man zal het wel even slikken geweest zijn dat het nu zwart op wit toch eerder aan zijn zaadcellen zal liggen. Stel je voor dat je met eiceldonatie begonnen was, je mag er niet aan denken... Goed dat je uitsluitsel hebt! Hebben jullie het er nog over gehad wat dit nu voor hem betekent. Hoop dat je ze snel mag gebruiken!

Hope: ik herken me erg in wat je zegt! Mijn man blijft ook een en al positiviteit met een geweldige overtuiging dat het allemaal in orde komt, maar ook ik zie mijn laatste mogelijkheden in werking gaan en de schrik overvalt mij dan: wat als ook dit niet lukt?
Wat gaan ze nu met de uitslag van die test doen? Nu weet je natuurlijk wel waar het steeds is misgelopen en kunnen ze er iets mee doen... Hoe kwamen ze er eigenlijk bij dat het dit wel eens zou kunnen zijn? Ik wens je alvast superveel succes in Spanje! De zenuwen zullen wel serieus opspelen nu he! Ik duimduimduim dat jullie met 3 terugkomen!

Liesbeth1987: kort af voor jou! Ik heb ook de indruk dat ik er niet heel veel van weet maar als ik het goed heb, duurt de voorbereiding voor TP 2a3 weken! Veel succes ermee!

Welkom Anuni! En veel succes in Spanje! Hopelijk mogen zij je droom helpen uitkomen!

Welkom Florimon! Moeilijk om daar een beslissing in te nemen! Ik zou het misschien nog wel durven proberen met andere medicatie zodat je je later niets moet blijven afvragen. En eventueel het zaad van je man laten testen... Ik stel mij die vraag soms ook wel van misschien ligt het ook wel aan de zaadcellen, maar bij mij lijkt het me redelijk duidelijk dat het bij de eicellen ligt dus probeer ik dit uit mijn hoofd te zetten want maak me er alleen maar gek mee. Ik heb altijd gehoord dat de eerste 3 dagen vnl. de eicel haar werk moet doen, dus als er geen eerste deling optreedt linken ze het eerder aan de eicellen veronderstel ik... Veel succes met wat je ook beslist!

Sorry dames, ben even van de radar verdwenen. Efkes nieuws proberen verwerken van mijn schoonbroer. Blijf het er lastig mee hebben. Ik zie op tegen onze 'verplichte' zondagsbezoekjes bij mijn schoonouders. Zitten daar altijd allemaal samen en tis zo ongemakkelijk want niemand wil mij kwetsen door erover te praten en tegelijkertijd zouden ze het er de hele tijd over willen hebben. Begrijpelijk, want het is hun eerste kleinkind maar voor mij blijft het pijnlijk...
Woensdag kreeg ik dan telefoon van Jette dat mijn afspraak vrijdag niet kon doorgaan... Ze gingen het verplaatsen naar 13 oktober! Ik was zooo kwaad en teleurgesteld! Ze hadden een fout gemaakt in de planning. Nadat mijn man een kwade telefoon had gedaan, heb ook ik al mijn moed samengeraapt en uiteindelijk hebben ze toch een psycholoog gevonden die ons wou ontvangen... Ben de laatste maanden al paar keer serieus gefrustreerd geweest door de werking die daar wat in het honderd loopt maar ja.
Eind goed, al goed zeker want mijn zus werd aanvaard als eiceldonor en mag er eind september aan beginnen! Ik schat tegen eind november ergens een TP te hebben dan. Lijkt allemaal nog ver weg maar ze waren wel heel positief en vond dr. Stoop wel een hele aangename dr! Ik hoop zo dat het nu eens goed mag gaan...

Caroo: hoe was jouw babydate gisteren?

[florimon]

Bedankt allemaal voor jullie reactie......'t doet me deugd om eens op zo'n forum te zitten. Hier begrijpt iedereen elkaar...

Hope83: veel succes, ik duim ook mee......

Mich: hoe gaat het met jullie ondertussen? Kan je man het een plaats geven? Wat zijn nu de volgende stappen?

Liesbeth en Anuni: ook voor jullie worden het weer spannende dagen...hier staan m'n duimen ook omhoog voor julie !

En ja, hier ook zo'n man die alles nog positief inziet.....terwijl ikzelf de hoop op een 'eigen' kind aan het verliezen ben. Ik doe door, nu eens met andere medicatie, maar ben zo bang om weer dat nieuws te krijgen: helaas, geen celdeling of geen bevruchting....ik word daar echt ziek van.

In jette heb ik ook al vanalles meegemaakt. 't Loopt daar idd niet altijd zoals het moet of zoals ze beloven..., maar 't is overal iets en we kunnen niet zonder hen é !

Aan iedereen: fijn weekend nog en ooit komt alles goed !!!! We moeten positief blijven zeker?

[mich75]

Het valt mijn man echt enorm zwaar, ik denk gewoon dat hij deze uitkomst niet verwacht had. Hij had de hoop dat het toch niet bij hem zou liggen en dan komt er nog eens bij dat er cryo's zijn.
Ik heb hem gezegd dat ik de eerste 2 maanden niet ga zagen voor een tp en hoop dat hij zo wat rust vindt en het kan plaatsen. Ik zal wel zien hoe het loopt, maar ik blijf niet eeuwig wachten.

@Amarillo ik begrijp het wel met je schoonbroer, ik heb het gehad met mijn schoonzus. Gelukkig heb ik ze niet veel moeten zien toen ze zwanger was, maar ik kreeg wel constant updates via mijn schoonma en fb natuurlijk (heb uiteindelijk de meldingen uitgezet).
Toen ze net zwanger was, was ze heel onbegripvol naar ons toe, maar ondertussen heeft ze precies wel ingezien dat het allemaal niet zo vanzelfsprekend. Zij en haar vriend waren net 1 jaar samen toen de kleine geboren is en dan nog zagen dat het lang geduurd heeft

@Hope veel succes in Spanje en hou ons op de hoogte.

[wanda]

caroo hoe gaat het met je wondertjes? je bent zo stil? hopelijk alles ok daar in je buik?

[Cookie-Monster]

Ladies, ik ben even weggeweest van het forum, had wat afstand nodig om de miskraam te verwerken. Maar gisteren hadden we een evaluatiegesprek over de poging met dr. Platteau en daar is de wereld weer ingestort.
Korte voorgeschiedenis: in mmm gestapt door slechte zwemmertjes bij manlief, 5 ICSI-pogingen gedaan, maar laag AMH, weinig eicellen, nooit zwanger. Dus uiteindelijk overgestapt op donoreicellen bij dr. Platteau. Donor leverde 8 eicellen waarvan er 7 rijp was, maar daarvan geraakte er maar 1 bevrucht. Van dat embryo raakte ik wel zwanger, maar bleek na een paar bloedafnames niet goed te zitten (nakende miskraam of buitenbaarmoederlijk). Dus met alle ondersteunende medicatie moeten stoppen op 6 weken.

Op de nabespreking gisteren kregen we te horen dat dat lage bevruchtingsaantal wellicht aan de zaadcellen ligt, de donor wordt niet in twijfel getrokken. Ook al hadden we met die zaadcellen en mijn eigen "oude en slechte eicellen" wel altijd een bevruchtingsgraad van 50 à 100%! Dus véél beter dan met de donoreicellen.

We kregen gisteren te horen dat we bij een volgende poging dan best ook donorzaad gebruiken. Maar dat was een koude douche, zeker voor mijn vriend, die is daar niet klaar voor om ineens ook zijn genetisch materiaal aan de kant te schuiven. En ik begrijp hem: ik heb er ook 2 jaar over gedaan na het eerste advies om over te stappen op donoreicellen om de stap toch te zetten. Alleen zijn we ondertussen ook 2 jaar ouder en kunnen we niet nog eens 2 jaar wachten.

Nu zit ik in de knoop. We hadden vroeger nooit bevruchtingsproblemen. zelfs wanneer ik er maar 1 eicel uitgeperst kreeg, raakte die bevrucht en kwam daar een embryo uit. Ik heb eens een poging gehad met 6 eicellen, en die raakten alle 6 bevrucht, 5 embryo's! Weliswaar nooit zwanger... Ook als ik vroeger aan de dokter vroeg of we niet eens verdere testen op het sperma moesten doen of overstappen op donorzaad, kregen we te horen dat er met het sperma niets mis was (behalve dus te lage productie), dat het aan mijn eicellen lag (AMH van 0.17). En nu, na al die moeite en al die pogingen, komt een andere dokter opeens met het nieuws "het ligt misschien aan de zaadcellen."

Kan dat? Of ligt het toch aan die donoreicellen? Want dat wil de arts natuurlijk niet horen, met de donor is volgens hem niets mis, ook al hebben ze geen vergelijkingspunt, want het was de eerste en laatste donatie van die donor. Of hadden we gewoon pech met deze "zending" zaadcellen?

Ik weet echt niet meer waar mijn hoofd staat, het lijkt of we altijd maar verder en verder weggeduwd worden van de mogelijkheid om een (eigen) kindje te hebben. We zijn er nu wel uit dat we willen overstappen naar Spanje voor een volgende poging. Daar doen ze ook andere testen op het zaad, en gebruiken ze nog andere technieken om de beste zaadcellen te selecteren voor ICSI. Misschien helpt dat ons ook?

Ik lees hier ook van bijkomende spermatesten in België: MOAT in UZ Gent, en dan nog een DNA-fragmentatietest in UZ Antwerpen. Maar wij zijn in geen van beide ziekenhuizen patiënt, zouden we dan die testen wel kunnen laten uitvoeren? Het lijkt me wel nuttig om iets meer info te hebben voor we zo'n drastische beslissing nemen om over te stappen op donorzaad.

zijn er hier mensen met soortgelijke ervaringen? Is 1 poging met laag bevruchtingsaantal voldoende grond om te kiezen voor donorzaad?

[mich75]

@Cookie-monster
Ik vond het heel bizar toen je een tijdje geleden vertelde dat er slechts 1 embryo was met die donoreicellen en dat je voorheen altijd toch goede bevruchtingspercentages had. Ik dacht toen echt van nu maken ze de overstap en dan heb je dat, maar zoals je toen ook al zei, was eerste donatie en nog niet getest.
Ik vind het toch wel kort door de bocht om het nu ineens op de zaadcellen af te schuiven en zoals je zegt voor vriend komt ook erg hard aan.
Wij zijn gelukkig niet overgegaan naar ecd, ook al hadden ze ons dit aangeraden en nu blijkt het toch aan het zaad te liggen (nooit bevruchtingen gehad), maar voor mijn man is dit echt een enorme klap. Het dringt nu pas tot hem door dat we nooit een "eigen" kindje zullen hebben, ik heb dit al enkele maanden geleden beseft. Voor hem was ecd alsof het toch nog van ons zou zijn omdat het in mij zou groeien, maar nu...
Ik denk wel dat je in andere ziekenhuizen terecht kan voor verder onderzoek ook als je er niet in behandeling bent. Neem eens contact met hen op. Neem eventueel ook contact op met de ziekenhuizen waar je in behandeling bent geweest en vraag wat zij er van denken.
Mijn man zijn zaad was te weinig en ook niet goed maar zeker geen probleem, icsi was de oplossing en toen dat niet lukte moest het ecd worden en in Jette hadden ze een heel ander idee na 1 poging. En ze hadden gelijk.
Maar onze situatie is natuurlijk helemaal anders dan die van jullie, maar ik zou toch eens rondbellen en je niet laten afschepen.

[Hope83]

Hey Cookiemonster, dat vind ik nu ook wel kort door de bocht. Het lijkt mij eerlijk gezegd dat Platteau het donormateriaal dat door hem is aangebracht met hand en tand wil verdedigen. Wij hebben ons DNA ook laten testen via UZ Antwerpen. Bloedstaal is gewoon bij Decleer in Aalter genomen en daarna opgestuurd.... Zeker en vast eerst alle testen doen. Als daar niets uitkomt, houdt het argument van Platteau geen steek.

[liesbeth1987]

Cookie-monster, wij zijn nooit in behandeling geweest in UZ Antwerpen, en zijn alleen maar om die speciale spermatest te laten doen naar daar gegaan, en ze hebben die test ook gedaan. We zijn wel eerst op gesprek moeten gaan, maar na het horen van ons verhaal stelden ze zelf ook die test voor. Daarna ook nooit behandelingen gehad daar, omdat de dokter heel eerlijk toegaf dat ze ons niet konden helpen (of toch niet met eigen materiaal).
Voor de MOAT-test is het wel anders gegaan, we waren al in behandeling in Gent, via Maria Middelares, die (o.a.)samenwerken met UZ Gent voor de behandelingen, nav. een IVF poging en een ICSI poging zonder bevruchting hebben ze daar de MOAT-test zelf voorgesteld. Dus ik weet niet of ze die zomaar gaan doen, maar ik vermoed dat het wel zoals in Antwerpen zal gaan, een afspraak maken, jullie verhaal voorleggen en dan zullen ze wel zelf die test voorstellen denk ik.
Het is zo moeilijk he om niet te weten wat nu eigenlijk het grote probleem is... Je hoort zo veel verschillende verhalen/ervaringen, en dan de dokters die allemaal een andere mening hebben, dat maakt het zo moeilijk...
Ik denk ook wel dat het jullie eigen keuze is of jullie nog een poging willen doen met eigen materiaal van je man of niet, als jullie dat echt willen en dat ook aankunnen (we weten allemaal wel dat het echt heel zwaar kan zijn om weer een tegenslag te krijgen), waarom niet dan...?

Hier vandaag dag 1 van mijn cyclus... Ik heb net de mail verzonden naar de dokter, en nu afwachten wat we moeten doen... Spannend

[Caroo72]

Welkom aan de nieuwe dames en heel veel succes!!

Amarillo, wat een fijn nieuws om te horen van de goedkeuring van je zus! Dan kunnen jullie ook eindelijk starten! Spannend! Weet je al wanneer ze mag starten? Dan gaat het vooruit, echt fijn! Hopelijk kunnen jullie dan bij kerstmis samen praten over jullie baby's met de familie! Geloof me, ik weet hoe moeilijk het is....

Cookiemonster, wat leuk om je hier terug te horen. Het is allemaal moeilijk geweest voor je en nu dit weer. Eerlijk gezegd zou ik, als ik mijn mening even mag neerschrijven, toch nog eens proberen met het zaad van je man, niet? Of inderdaad extra testen laten doen, als dat mogelijk is. Het lijkt mij een straf verhaal dat dat nu ineens zo zou zijn .... Maar ik ben geen dokter natuurlijk!

Mich, voor je man zal dit echt wel heel moeilijk zijn, geeft toch altijd een deuk in je mannelijkheid kan ik mij zo inbeelden, alhoewel dat helemaal niet zo is! Zoiets horen heeft tijd nodig om te verwerken en aanvaarden!

Liesbeth en Hope, echt wel spannend! Heel veel succes!!

Ik blijf hier iedere dag meelezen om op de hoogte te blijven van iedereen en mee te duimen met iedereen!

Ik heb vrijdag de 16 weken echo gehad en ze groeien allebei heel goed, ze waren al rond de 17 cm en rond de 125 gram, dus op schema. We weten het geslacht nu ook, dat was raar om dat te horen, grappig! Ik ga niets verklappen, er moest hier maar eens iemand meelezen die ik ken...
Het enige wat niet was zoals het moet waren de twee aanhechtingen van de navelstrengen. Ze hebben allebei een navelstreng die eerst aanhecht aan de vliezen tussen de tweeling in en dan pas naar de placenta gaat. Dat heet een velamenteuze insertie. Dat kan op de eerste plaats groei achterstand geven omdat ze niet genoeg voedingsstoffen krijgen, maar dat is voorkopig niet zo en ik hoop dat zo te houden. Het enige wat niet mag gebeuren is dat mijn vliezen breken, want dan kan de navelstreng afscheuren met alle gevolgen waar ik niet over wil nadenken. Een geplande keizersnee zal hier dus zeker zijn....maar ik heb toch veel schrik.... . Alhoewel mijn gynaecoloog er eigenlijk redelijk luchtig over deed. Misschien overdrijf ik ook beetje, maarja, hoe gaat dat hé.....
Volgende echo op 12 oktober, 20 weken echo. We hebben nog niks durven kopen. Als de 20 weken echo goed is zullen we dat hopelijk wel durven...

[Amarillo]

Fijn Caroo dat je het hier blijft meevolgen en ons raad kan geven! Super dat de tweeling het goed doet en je de geslachten kent! Begint alsmaar echter te worden zeker? ik zou ook bezorgd zijn als ze zoiets vaststellen maar waarschijnlijk zijn we dat al snel door onze hele voorgeschoedenis. Als je gynaecoloog er gerust in is, zal het inderdaad wel meevallen en zal een goede opvolging je hopelijk geruststelling bieden...
Mijn zus mag beginnen bij haar volgende regels en dat is normaal eind deze maand. Ik schat dat het dan nog een tweetal maanden duurt vooraleer TP... Ik heb alleen schrik dat mijn regels er niet meer of pas heel laat zullen doorkomen. Als ze mij bellen dat ze donor gevonden hebben moet ik wachten op mijn regels, maar de laatste keer heb ik enkel paar dagen klein beetje bruinverlies gehad en weet niet of dat voldoende gaat zijn om van start regels te kunnen spreken? Mijn lichaam heeft er plots volledig de brui aan gegeven sinds we de knoop voor eiceldonatie definitief hebben doorgehakt.

Spannend Liesbeth! Weet je ondertussen al wat meer?

Mich: zal inderdaad een hele klap voor je man zijn! Nu, ik ben ervan overtuigd dat het 'zorgen voor' je mama en papa maakt en dat die genen uiteindelijk een minder grote rol spelen als we nu denken. Maar anderzijds begrijp ik jouw man heel goed, want hetgeen mij die beslissing makkelijker doet maken is het feit dat ik dit kindje zelf kan dragen. Naar gevoel toe wil dit toch wel wat zeggen. Wij hebben inderdaad langer aan het idee kunnen wennen en voor hem komt dit nu zo plots. Ik heb het gevoel dat hij er wel voor open zal staan na een tijdje want het idee is er toch al eens van hem geweest om TP te doen als bevruchting met ander zaad lukte...
Ik hoop dat we misschien binnenkort samen dat wachtbankje op kunnen!

Cookiemonster: wat een koude douche hebben jullie weer gekregen! Ik zou het nog niet opgeven met het zaad van je man, zeker omdat dit ervoor nooit een probleem is geweest! Die testen waarover je spreekt, doen ze deze ook niet in Spanje als je toch naar daar gaat?

[Hope83]

Hoi hoi!

Amai, dames, er is hier al heel wat bijgeschreven....

Caroo : leuk dat je hier nog eens komt piepen!

Amarillo : die ERA-test doen ze standaard bij IVF-Spain. Ze gaan ervan uit dat ik een dag meer progesteron nodig heb dan normaal gegeven wordt vooraleer mijn BMS ontvankelijk is. Blijkbaar is dit een vrij nieuwe test die aangeraden wordt als je al meerdere keren geen innesteling gehad hebt. Deze wordt nog niet algemeen gebruikt en wordt ook niet terugbetaald, maar de eersre resultaten zijn toch wel positief. Ondertussen hebben we de punctie al achter de rug. Er waren 14 eicellen. Vandaag kreeg ik bericht dat er 12 bevrucht waren, wat super is!