IUI-clubje

[maxi561]

Hey iedereen,

Ik ben redelijk nieuw in dit alles, ik en mijn vriend zijn al zeker 2 jaar aan het proberen om zwanger te worden maar tot op heden zonder resultaat.
Na heel wat onderzoeken van mij en sperma van mijn vriend was de dokter tot de conclusie gekomen dat endomitriose aan de basis van het probleem lag. Ik ben op 11/09 geopereerd om de endomitriose weg te laseren maar na de operatie heel ander nieuws gekregen, de endomitriose was heel weinig aanwezig en gaf ook total geen redden waarom zwanger worden niet wil lukken.
Ik heb te horen gekregen dat ik blijkbaar een aangeboren afwijking aan de baarmoeder heb de rechterkant van mijn baarmoeder is niet volledig ontwikkeld waardoor er doorgang langs deze kant niet mogelijk is ik heb dus maar 1 op 2 maand kans om zwanger te worden, mijn baarmoeder heeft meer een langwerpige vorm dan hart vorm.
Natuurlijk zwanger worden is perfect mogelijk maar arts stelde toch voor om over te gaan op IUI, volgende week start ik met clomid en dan de week daarop onze eerste poging.

[MissLelie]

Dag iedereen,

Vandaag derde IUI achter de rug en ik heb het gevoel dat het maar niets wordt. Er waren maar 50% traag bewegende spermacelletjes en 0%!!!! snelle Dit is geen goed teken De dokter zei dat het geen probleem was, dat het wel zou lukken, maar bij hem gaat het altijd lukken en na meer dan 3 jaar proberen, staan we nog steeds nergens.
Als er nu geen eitje bevrucht is, starten we met IVF. Stress stress. Ik hoop dat ik mentaal het aan kan, want ik voel mij heel vaak depri omdat onze kinderwens niet in vervulling gaat.
Hoe combineren jullie dat met je werk? Ik vind het altijd lastig om mijn klasje in de steek te laten.
Groetjes

MissLelie

[jf2014]

Hallo allemaal,

Voor mij is het allemaal nieuw... Ondertussen zijn we een dik jaar op de natuurlijke manier aan het proberen en nu doorverwezen voor iui. Mijn man zijn staal was goed enkel een zeer kleine afwijking qua vorm. Maar gynaecoloog stuurt ons door omdat we toch al een jaar bezig zijn. Begin oktober hebben we een eerste gesprek. Dit zal doorgaan bij dokter Wisanto in Hasselt. Ik lees voornamelijk positieve reacties dus daar maak ik me voorlopig geen zorgen over. Ik weet alleen niet goed wat ik nu verder moet verwachten. Wat moet ik zeker vragen? Misschien wil ik mezelf toch ook even laten controleren (er rijpt een eitje en ik krijg een eisprong, die ik maar al te goed voel, maar er kan natuurlijk nog altijd iets anders mis zijn) om zeker te zijn dat er verder geen complicaties zijn. Kan ik dit vragen of eerst enkele pogingen ondernemen?

Kunnen jullie me wat tips geven? Alvast bedankt!
Vele groetjes en succes aan iedereen!

[fleur1989]

Had jij vandaag gebeld naar Jette?
Ik gisteren en mag maar 7/10 gaan, maar ja hangt ervan af welke arts ze voorstellen zeker.
Anders hadden elkaar tegengekomen

oh maar ik heb niet onmiddellijk op mijn strepen gestaan, was eerst ook in schok en heb
dan teruggebeld en gezegd dat ik toen meteen ervoor wou gaan.

Kga nu ook op mijn strepen proberen staan...max nog twee iui's, dan heb ik het echt wel gehad!

Hoe is het geweest Louiske?

[crosserke]

Bij deze kunnen wij ons ook aansluiten bij het clubje. Na drie jaar proberen, endometriose ontdekt en eraan geopereerd half juli, hebben we afgelopen zaterdag de eerste inseminatie gehad.
Spannend en bang afwachten nu...

Groetjes Stephanie.

[S_83]

Hallo crosserke,

Veel succes zou ik zeggen, we duimen!

Ik heb gisteren opnieuw een eerste IUI gehad, nu voor een brusje. Het staal van mijn man was blijkbaar van super kwaliteit zei men gisteren, dus fingers crossed. En nu weer 2 lange weken wachten...

Groetjes,
Sophie

[crosserke]

Dank je wel,
Inderdaad, die twee weken duren echt wel lang, ik begin me precies al vanalles in te beelden, omdat het aan het afkorten is, maar ik probeer het hoofd koel te houden.

Voor jouw ook veel succes!!

[maxi561]

Hey iedereen,

wij hebben donderdag onze eerste IUI, ik heb vanmorgen een echo gehad voor de controle eitjes en morgen mijn spuit en donderdag smorgens sperma-staal binnenbrengen en dan twee uur later de eerste inseminatie.

Ik heb tot nu toe bij de gyne telkens gewoon een consultatie moeten betalen voor de echo en controle na mijn operatie.

Ik vraag mij nu af hoeveel de betaling voor de inseminatie zelf bedraagt en hoeveel ik op de moment zelf bij de gyne betaal, kwestie dat ik genoeg geld meeneem en niet voor verrassingen kom te staan.

[crosserke]

Hoi maxi561,

Daar kan ik je helaas niet bij helpen, ik krijg mijn afrekeningen altijd achteraf omdat dit in het ziekenhuis gebeurd, maar dit duurt wel enkele maanden, en ik heb me'n eerste IUI 14 dagen geleden gehad. Maar ik wens je veel succes, mijn eerste is niet gelukt, maar we gaan nu voor een tweede poging.

Groetjes Stephanie.

[maxi561]

Crosserke bedankt voor de info , is bij ons ook gewoon in het ziekenhuis misschien dat de facturatie ook pas achteraf volgt, ik dacht dat we dit misschien ook gewoon ter plaatse moesten betalen zoals ik de gyne normaal altijd betaal.
Ik lees namelijk heel uiteenlopende bedragen voor de inseminatie van 60 € tot 300 € tot ziekenhuizen waar je een voorschot dient te betalen en de gyne heeft hier eigenlijk niet echt iets over gezegd.
Ik zal het donderdag wel zien ik heb al genoeg zenuwen voor de inseminatie dat de prijs bijzaak is.

[tashi]

Hoi hoi,

Ik ben hier al even niet meer geweest (2014 IUI behandelingen gehad en daarna bevallen van een zoon), maar ik kwam nog eens kijken, omdat ik graag nog eens zwanger wil worden. Ik ben sinds gisteren gestart met het inspuiten van menopur. Ik moet zeggen dat ik nu veel minder stress heb dan de vorige keer en dat vind ik wel een opluchting. Ik weet nog hoe verschrikkelijk ik mij heb gevoeld en hoe erg het is om in die onwetende wachtperiode te zitten! Gelukkig kijk ik er nu helemaal anders tegenaan. Ik weet waaraan ik me kan verwachten en moesten deze pogingen nu niet lukken, dan zou ik dat heel erg jammer vinden, maar ik prijs mezelf al zo gelukkig dat ik toch al 1 gezonde zoon heb. Dan zou dat willen zeggen dat het zo ment to be is dat wij maar een gezinnetje van 3 mogen hebben.
Maar niet tegenstaande zou ik het echt geweldig vinden om die lieve zoon nog een broer of zus te kunnen schenken... Afwachten en vingers kruisen dus...

En heel veel succes aan de mensen die ook een IUI te gaan hebben!

[crosserke]

Bij deze hebben we afgelopen dinsdag de tweede IUI gehad, en zitten we weer in die periode...
Nu geduldig afwachten
Aan iedereen succes die in dezelfde situatie zit.

Groetjes.

[Phoebe]

Ja Tashi, eens je natuurlijk weet dat het mogelijk is om zwanger te worden liggen de zaken al helemaal anders. Ik vond het toch echt de meest stresserende factor dat ik niet wist of mijn lichaam wel in staat was zwanger te worden, 't is die onzekerheid hé.

Veel succes crosserke, probeer maar zoveel mogelijk leuke dingen te plannen, en ga vooral niet af op lichamelijke signalen, want dan word je gek!

[CantWaitToMeetYou]

Hoi,

Ik wil mij ook graag bij het clubje toevoegen. Wij proberen nu anderhalf jaar zwanger te worden en zoals jullie allemaal weten is het echt een emotionele rollercoaster van hoop en echt in de put zitten met momenten. Uit de onderzoeken kon de gyne niet echt iets vinden, de vorm is bij mijn man wat afwijkend maar spontaan zwanger worden, zou zo moeten lukken. Aangezien dit echter niet gebeurde zijn wij een kleine 3 maanden geleden ook gestart met iui. Gisteren onze 3e iui en nu maar duimen dat we zwanger worden. Ik vind ook het feit dat iedereen zegt van maar dat komt wel goed, moeilijk. De angst dat er iets is dat de dokters niet zien, blijf je hebben eh... Veel succes iedereen!

[voetjes]

hallo iedereen,

Ik ben al heel lang niet meer op dit forum geweest, het laatste bericht was van 1augustus en dat had mijn vriendin geschreven, maar ik wou even vertellen hoe het nu met ons is. Er is heel veel gebeurd.
Normaal hadden we in september onze iui3 maar ik had 3 grote eitjes en 2 kleintjes, beetje over stimulatie dus, dus dat is niet doorgegaan.
In oktober dan met maar half de chlomid maar 1 dominant ei, dus wij duimen duimen duimen dat het derde keer goeie keer zou zijn. Mijn vriendin en ik hadden afgesproken dat we niet meer aan het eind van de 2 weken na iui gingen bloedtrekken maar gewoon zouden wachten tot mijn maandstonden aangezien de vorige 2 iuis pas na het bloedtrekken mijn maandstonden doorkwamen en ik daar gek van werd. Na al een dikke week overtijd (9dagen!) hadden we dan s avonds een thuistest gedaan die licht positief was. De dag daarna zijn we dan s ochtends bloed gaan laten trekken in jubelstemming, want ik had ondertussen ook al wel wat andere zwangerschapssymptomen.
Helaas kregen we die namiddag dus bericht dat er toch geen zwangerschap was. Na doorvragen kregen we dan eindelijk een dokter aan de lijn, die ons vertelde dat de reden waarom ik mijn maandstond nog niet had was dat ik idd zwanger was geweest, maar dat het al misgelopen was. Als ik eraan terugdenk ben ik nog steeds kwaad dat ze ons dat pas verteld hebben nadat wij weigerden op te hangen voor we meer uitleg kregen.
Langs de ene kant dus goed nieuws: ik kan zwanger worden, maar langs de andere kant ook wel vreselijk nieuws. Ik weet dat voor er een hartslag is dat niet gezien word als een kind, en dus ook niet als een miskraam als dat misloopt, maar voor mij was dat wel een kind dat we verloren zijn. En dat doet pijn. Ik denk dat ik daar pas over heen raak als we terug prijs hebben en het dan wel blijft.
Nu zijn we dus bezig aan iui 4 alweer. Met utrogestan deze keer. Vrijdag is het einde van de tweede wachtweek. Ik schommel weer tussen hoop en niet durven hopen. Ping pong ping pong ping pong.

Aan al die anderen die soortgelijke dingen meemaken of net maar net beginnen aan de tocht: veel sterkte en ik denk aan jullie en hoop voor jullie.