Uitgerekend mei-juni 2016

[Aria]

Dag meiden,

Ik voeg mij even toe, want de stress voor mijn tweede echo 21/10 neemt toe. Ik kan geen rust meer vinden en dat kan niet goed zijn voor de baby. Blij dat ik deze groep gevonden heb, hoop ik dat het toch maar een beetje kan helpen. Ik ben vandaag 7w2d zwanger via icsi. Uitgerekend op 28 mei. De eerste echo op 6w3d was goed, mooi kloppend hartje, vruchtje van 1 cm. Nu op naar de tweede echo.

Enkele maanden geleden zijn we nog eens zwanger geweest en bij de tweede echo 9 wkn kregen we toen het slechte nieuws dat er geen hartje meer klopte. Geen bloeding daarvoor gehad dus dat was een hele klap - mijn man zat op de achtergrond te wenen als ik daar met mijn benen open lag :-s. Dat is een beeld dat ik nooit zal vergeten.

Ik hoop uit de grond van mijn hart dat alles goed zou zijn, ik lig er snachts wakker over te piekeren, heb hartkloppingen, kan soms niet goed ademen, etc. Emotioneel dus een wrak - zijn er nog lotgenootjes die zoooo bang en gestresseerd zijn?

Groetjes!

Hoi undomiele,

welkom bij `t groepje en proficiat met je zwangerschap!

Ah, je gevoelens zijn echt heel herkenbaar. Ik heb 2 miskramen gehad voor mijn zoontje en de zwangerschap van mijn zoontje was echt stressy. Er waren ook andere factoren die het mij niet gemakkelijk hebben gemaakt toen, maar de miskramen speelden een grote rol ook. Ik was eigenlijk stomverbaasd dat ik na de bevalling echt een kindje in mijn armen hield.

Het enige dat ik je kan meegeven is: probeeeeeeeeeeeer te genieten. Probeer het los te laten en probeer leuke dingen te doen. `t Zal zeker nog spannend zijn tot je de grens van de vorige miskraam voorbij bent, maar probeer van het je niet te laten overmeesteren.

Ik vind het echt spijtig dat ik zo weinig heb kunnen genieten van mijn zoontje tijdens de zwangerschap, je gaat er achteraf spijt van hebben als je je de hele tijd hebt zitten zorgen maken.

Veel moed en hopelijk gaat alles goed!

Liefs,
Aria

[plonske]

Marie ik hoop dat alles ok was met je echo.
Ik vind de kracht niet om mijn verhaal neer te schrijven momenteel, maar Deleer was net die week met vakantie. Zijn assistente was enorm bot aan de telefoon. Ik moest wachten tot de volgende dag om langs te komen. Dat kon ik niet, ik ben direct naar spoed gereden naar mijn eigen ziekenhuis. Daar was dus nog een kloppend hartje te zien, ondanks hevige bloeding. 's avonds ben ik dan meerdere bloedingen beginnen krijgen en was het voorbij. Ik ben er kapot van. Misschien mocht ik niet naar spoed gegaan zijn, misschien hebben ze iets geraakt door een echo te nemen ofzo. Anderzijds, dit voelde al van in het begin niet goed aan, dit zei ik je ook in de wachtzaal hé. Sterkte trouwens ivm ziekte van jullie dochtertje. Ik ben hier vooral doodsbang voor de toekomst, gezien mijn leeftijd (34). Ik ontzie me zo om terug die mmm in te gaan en weet momenteel niet of ik er de kracht voor kan vinden. Zou heel graag nog een brusje willen, maar stem in mij zegt steeds meer wat als het niet meer gaat lukken .... . Kan ik nog tegen die stress van terug heel die mmm in te gaan? Ik weet het niet. Sorry dat ik nu even niet op de rest reageer.
Wens jullie allemaal nog veel succes toe en een gezonde zwangerschap en baby!

[Stille genieter]

Hoi,

Ja, ik hoop niet teveel dagen zoals gisteren mee te maken, want dan ben ik tot niets in staat...

Aria, ik duim met je mee!!!
Heel spannend allemaal he! En zeker als je al miskramen hebt meegemaakt... Dat blijft bij mij toch ook door m'n hoofd spelen...
Als ik een tip mag geven?... Probeer jezelf wat af te leiden vandaag Hebben jullie plannen vandaag om iets fijne te doen overdag? Hoe minder stress, hoe beter voor je kindje(s)
Om hoe laat is je afspraak?
Ik heb vanavond een etentje, maar als ik nog even kan komen kijken, doe ik dat zeker!
Succes!!

Hoi Stille Genieter,

alles was goed! Er zit weldegelijk een baby`tje in de buik, hartje klopt. Wel een paar dagen teruggezet, dus uitgerekende datum is 1 juni. Maar alles ziet er voor`t moment goed uit. Moet in de week nog in labo langsgaan voor bloedwaarden schildklier, voor `t moment gewoon dezelfde dosis blijven doornemen.

Oef, hier zijn we alvast opgelucht en ook `n beetje overdonderd, want nu is het echt wel voor echt, haha.

Liefs,
Aria

Wat een goed nieuws!! Ik ben echt heel blij voor jou.

[marie1981]

@Plonske;

Ze zeggen inderdaad vaak dat een vrouw aanvoelt wanneer het niet goed zit. Ik denk dat jij het aanvoelde. Je lichaam schreeuwde het uit; "het zit niet goed"; ik ga het nooit vergeten in de wachtzaal. En iedereen maar zeggen dat het goed komt...
Ik heb zo met je te doen.
Vooral omdat onze wegen mekaar gekruist hebben in de wachtzaal (én mijn naam op JOUW echo staat) op een bangelijk moment!

Je hebt nu een trauma te verwerken; je hebt een kloppend hartje gezien en toch heb je dit moeten afgeven. Alles komt nu op je af; verwerking van verlies, angst om de toekomst; leeftijd, angsten, nieuwe poging?; nog voldoende zaad in de vriezer?.... Dat is normaal bij een trauma. Alles komt boven.

Er komt zeker een tijd; hoewel het nu lijkt dat je hier nooit boven komt, dat je weer mentaal en fysiek sterk genoeg zal zijn. En je weer "zin" zal hebben om er in te vliegen. Maar geef het tijd. 34; ik ben er ook 34. Het is in ivf-termen al wat ouder, maar realistisch gezien; je mag ivf doen tot 42. Dit is wettelijk vastgelegd. Dus eigenlijk ben je ook nog jong... Begrijp je?

Ik heb echt echt met je te doen; ik hoop dat er een dag komt dat je je terug bij het groepje zwanger/ kinderen mag aanmelden. Als de tijd er rijp voor is.

Veel moed en liefs!

(onze echo op 8 weken was goed; we zitten op schema; ik had gehoopt dat we samen verder konden doen...)

[plonske]

Mocht je zin hebben marie mag je me anders toevoegen op fb en me pm sturen.geen verplichting.ik blijf graag in contact maar hier meeschrijven is moeilijk.feli met jullie echo!

[Aria]

Hoi meisjes,

heel veel sterkte, plonske. Ik zou het vooral tijd geven, even tot rust komen en alles laten bezinken en misschien voel je je binnen een paar maandjes dan wel weer beter om nog een poging te ondernemen.

Hoe gaat het met de anderen? Welke symptomen hebben jullie zoal?

Hier weer misselijk, maar denk dat ik gisteren iets verkeerds gegeten heb of zo, baaaaaah. Het enige wat ik binnenkrijg zijn boterhammekes met choco, lol.

Voorts nog steeds moe, ik krijg meestal in de namiddag ergens mijne klop. Maar dan zwier ik mijn zoontje in bed voor zijn namiddagdutje en dan zwier ik mijzelf in de zetel, hihi.

Zijn er hier nog mama`s die al een kindje hebben en die nog borstvoeding geven? Mijn zoontje is nu 11 maanden en ik geef nog steeds bv. Mijn doel was eigenlijk 6 maanden-1 jaar en ik wou eigenlijk afbouwen aan 1 jaar, maar denk dat ik ga doordoen. `t Is wel wat gevoeliger nu met de zwangerschap, maar voorts merk ik weinig effect. Zijn er nog mama`s die bv hebben gegeven en zwanger waren/zijn tegelijk? Ik ben benieuwd naar jullie ervaringen. De reden dat ik nog wil doordoen is eigenlijk omdat mijn zoontje er zo enorm van geniet de laatste tijd. Als ik hem vraag of hij melk wil drinken of hem zeg dat het tijd is om melk te drinken wordt hij helemaal laaiend enthousiast, haha. Dus wil em dat eigenlijk niet ontzeggen. Zeker nu er een 2de kindje komt, wil ik die mama-zoon-momentjes nog efkes laten duren. Misschien doe ik dan gewoon door tot aan de bevalling?

Liefs,
Aria

[plonske]

Aria, mijn zoontje is bijna 19 maanden en ik gaf gewoon bv door tijdens de zwangerschap. Je zal zelf wel merken of je productie stil valt of niet. Het heeft een dag of twee pijn gedaan, maar het ging wel.

[Stille genieter]

Hoi,

De vraag werd gesteld welke symptomen wij hebben, vandaar dit lijstje :

Ik heb vorig weekend erg veel last gehad van mijn maag. Niet echt misselijk, maar wel telkens ik iets gegeten had pijn aan mijn maagingang... En reflux (zure smaak in de mond).
Tijdens het weekend moest ik echt regelmatig gaan zitten of op linkerzij gaan liggen om dat knagende gevoel wat te doen stillen...
Sinds maandag gaat dat wel beter, hoewel de zure smaak blijft... De laatste dagen heb ik ook wel van zodra ik wakker word (en dus nog plat lig) echt het gevoel: 'mijn maag is helemaal leeg'. Maar als ik dan mijn normale ontbijtportie eet (2 sneetjes brood) voelt mijn maag daarna niet super aan... En dan komt de zure smaak weer wat later. Ik drink al hele dagen alleen maar groene thee omdat zelfs water me in het weekend maagpijn bezorgde...

De vermoeidheid valt momenteel mee... Vorige week was dat erger, maar toen ook wel wat ziekjes...

En af en toe krijg ik wel een krampachtig gevoel in mijn buik, die aan regels doet denken, maar dat is maar een keer per dag of zo... Dus daar probeer ik me niet teveel zorgen over te maken...
Ik gebruik ook utrogestan (vaginale toediening), en weet niet of dat er een effect op heeft...

En gevoelige borsten heb ik ook

[Stille genieter]

Nog even een aanvulling...

Aangezien dit ons eerste kindje is (behalve ons sterretje), heb ik ook geen ervaring met borstvoeding tijdens de zwangerschap...
Ik wil wel proberen borstvoeding te geven. We zullen zien of het me lukt... Ben wel wat onzeker omdat ik regelmatig lees dat dit in het begin wel erg pijnlijk is... En ik wil/kan het maar zo'n 3 maanden doen, omdat wij geen borstvoedingsverlof krijgen op het werk en ik het afkolven tijdens het werk niet echt zie zitten...

[Aria]

Ethlinn, ik moet lachen met je poezen! Mijn zoontje is sinds een week of 2 ook ergggg *velcro*: hij laat mij niet uit zijn zicht gaan en wil liefst zoveel mogelijk gepakt worden en samen spelen. Ik heb me ook al afgevraagd of hij ergens zou aanvoelen dat er iets met mama aan de gang is, haha.

Stille genieter: dat *mijn-maag-is-leeg-gevoel* is inderdaad heel normaal, heb dat ook en herken dat van bij mijn zoontje. Dat krampachtige gevoel in mijn onderbuik heb ik ook, `t is eerder een soort van zeurend gevoel, had dat bij mijn zoontje ook, is het *uitrekken* van je baarmoeder/bandenpijn.

Wat de bv betreft: dat is echt iets wat je volledig voor jezelf moet uitmaken. Voor mij was dat bij mijn zoontje een logische keuze als in: `t is het beste voor mijn kindje, dus we gaan dat proberen. Ik had me op voorhand een doel vooropgesteld van 6 maanden-1 jaar. Eerlijk gezegd, in het begin dacht ik echt niet dat ik die 6 maanden zou halen. Mijn ervaring met bv is dat het de eerste 6 weken erg zwaar is. Je kan je op voorhand echt moeilijk voorstellen hoe het is en ik raad iedereen die het een kans wil geven echt aan zich goed voor te bereiden daarop. Ik had op zich geen problemen met de bv, ik had veel (te veel) melk, mijn zoontje dronk goed, kwam heel goed bij, had geen borstontstekingen of zo. Wat ik moeilijk vond was de pijn, maar dat is niet bij iedereen zo. Bij mij deed het echt wekenlang pijn, maar ik heb vriendinnen bij wie het nooit pijn heeft gedaan. Ook de intensiteit had ik onderschat, denk ik. Bv geven is echt heel erg verschillend dan fv. Je geeft een flesje om de 3-4u, dat duurt een halfuurtje, opa, oma, papa, ... iedereen kan een flesje geven. Fleskindjes zitten daardoor vanaf dag 1 in een bepaald schema of structuur, bij bv is dat echt onmogelijk. Niet alleen geef je bv ongeveer om de 2u, maar er zijn zogenaamde regeldagen: dagen waarop je kindje door een groeispurt gaat en dan hebben ze extra voeding nodig. Bij een flesje is dat *simpel*: je maakt gewoon extra. Bij bv moet jouw lichaam het signaal krijgen dat het meer melk moet produceren en dat gaat enkel als je kindje dat signaal geeft door effectief te drinken. Op zo`n dagen gebeurde het dat ik van 6u `s morgens tot 17u in de namiddag met een kind aan de borst zat, non-stop. (Ik heb na zo`n dagen regelmatig huilend tegen mijn man gezegd dat ik het niet meer zag zitten.)

Maar eens die 6 weken voorbij zijn begint alles stilletjes aan in z`n plooi te vallen: er kan meer tijd tussen de voedingen, de voedingen duren minder lang en het wordt steeds meer een gemak: je hebt altijd melk op voorraad, je hebt de kost niet van kunstvoeding, je hebt niet de afwas van flesjes, en vooral: dat bouwt zo`n speciale band op tussen mama en kind en wetende dat jij met jouw lichaam ervoor zorgt dat je kindje de beste voeding krijgt: wauw, dat geeft toch echt een boost, hoor. Mijn zoontje is nu 11 maanden en drinkt nog zo`n 3 keer per dag, elke keer een kwartiertje ongeveer. Peanuts dus eigenlijk.

Ook deze keer zal ik bv geven als alles goed gaat. Ik ben wel thuisblijfmama, dus ik ben er altijd, he, waardoor bv geven ook mogelijk is zo lang. Moest ik nog werken, zou ik ook sneller afgebouwd hebben, denk ik, want zo kolven op het werk lijkt me ook niks. Ik heb vriendinnen die dat doen, dus het is perfect combineerbaar, maar zoals met zovele dingen is het gewoon niet voor iedereen en moet je doen waar jij je het beste bij voelt!

Tot daar de bv-rant, haha.

Liefs,
Aria

[undomiele]

Ik heb last van constipatie, als ik enkel dagen niet naar het toilet ben geweest neem ik een natuurlijke tabletjes om de darmtransit te bevorderen en dan heb ik weer enkele dagen een 'buikgriep' gevoel.
Misselijk ben ik ook regelmatig op alle momenten van de dag, zelfs s nachts - een emmer staat naast ons bed om mij toch wat zekerder te voelen :-s
Ik ben ook veel moe, maar ik slaap ook slecht dus dat kan er wel mee te maken hebben.
Algemeen miserabel dus. Niemand vertelde me dat zwanger zijn toch niet zo erg leuk is
Hopelijk zit dat kleintje er nog en en is alles inorde, volgende week woensdag 21/10 weten we dat !

[plonske]

Ik wil gewoon even zeggen dat bv en werken wel.combineerbaar is.ik werk voltijds en geef bijna 19 maanden.ik kolfdr 1xdag tijdens middagpauze tot 9maanden.sindsdien niet meer.wel.is begeleiding noodzakelijk.ik had een goede lactatiekundige.hopelijk heb ik ooit nog eens een tweede kindje aan de borst.

[Aria]

Aria, het is inderdaad die intensiteit waardoor ik het niet zie zitten. Tegen dat de bv goed loopt, moeten we wss al afbouwen. En kolven op het werk... Ik ben continu op verplaatsing naar klanten. En om nu aan de kant van de weg te gaan parkeren om te kolven, of in de kantoren met glazen deuren en camera's... Meh :s An sich denk ik dat bv iets beter is dan fv, maar ik denk ook dat als ik er veel stress van krijg, dat ook weer niet goed is voor die kleine.

Undomiele, die constipatie heb ik gehad, stevig deel van de pijn geweest. Sinds zondag gaat dat beter, na buscopan. En moe! Nog nooit zo moe geweest! Voorlopig wil ik ook vooral voortmaken en in dat tweede trimester zitten waar alles wat stabieler is succes met de echo!

Oh, ik snap dat echt volkomen, Ethlinn. Ik hoor vaak van werkende mama`s dat ze al aan 6-8 weken beginnen afbouwen en dan denk ik altijd hoe jammer dat is, want dat het dan net gemakkelijker begint te worden... En nu ik terugkijk stellen die 6 weken uiteindelijk niet veel voor in het grotere plaatje en is bv eigenlijk het overgrote deel van de tijd een gemak en een plezier.

Je zegt trouwens ook iets heel goed: als jij er stress van krijgt is het inderdaad niet goed! Doen waar jij je goed bij voelt dus!

[Aria]

Ik wil gewoon even zeggen dat bv en werken wel.combineerbaar is.ik werk voltijds en geef bijna 19 maanden.ik kolfdr 1xdag tijdens middagpauze tot 9maanden.sindsdien niet meer.wel.is begeleiding noodzakelijk.ik had een goede lactatiekundige.hopelijk heb ik ooit nog eens een tweede kindje aan de borst.

Chapeau, meid! Ik wens je van harte een tweede kleintje toe waar je ook die bv-band mee kan delen.

En zoals je zegt: begeleiding is echt noodzakelijk. Ik denk dat daar velen door stoppen, omdat ze onvoldoende/slecht begeleid worden in het begin, erg jammer...

[marie1981]

@Aria; ik KON mijn kindjes geen bv geven; dus flesvoeding.... Je theorie klinkt heel aannemelijk; flesje om de 3-4 uur; duurt half uurtje; zitten op een mooi schema...
Ik denk dat flesmama's kunnen beamen dat fleskindjes net zo min een schema hebben al bv kindjes en dit zelfs langer kan duren (hoeft niet, hangt af van groeispurten/hongerig kind/karakter/ startgewicht/.....)
Dat de flesvoeding maar een half uur duurt geldt misschien voor sommige kindjes. Echter, trage drinkers zijn trage drinkers, aan de borst én aan de fles.

Ik geef het gewoon even graag mee omdat mama's die borstvoeding willen geven en waarbij het loodzwaar is/ wordt misschien willen overstappen op flesvoeding voor die voordelen.
Het enigste voordeel is dat iemand anders het flesje KAN geven. Echter, onze ouders werken nog allemaal en mijn man werkt ook full-time, dus ben ik ook altijd alleen opgestaan.

De kloven, pijnen en eventuele borstontstekingen ben ik aan ontsnapt. Al de rest niet.

En dan nog te zwijgen over de verhuis als je flesvoeding geeft. En steriel he! O ja; en midden in de nacht moet je helemaal wakker worden, niet met een half oog de borst geven (gaat in het begin niet, maar goed ); maar melkje maken, juist aantal schepjes, water, juiste temperatuur opwarmen.... Alles netjes steriel houden...

Dit is zeker, in geen geval, een aanval, maar het zou kunnen borstvoedende mama's misschien te vroeg over de streep trekken om naar flesvoeding over te stappen... En dat zou zonde zijn. Want hoewel ik graag had gekund, ik heb een eindeloos respect voor bv mama's en spijt dat het ons niet gaat.

Veel courage iedereen met de zwangerschapskwaaltjes!!