Amarillo, dat is echt kl*** meid

(sorry voor het vloeken, maar ik weet niet hoe ik het anders moet uitdrukken). 2 maand gaat uiteindelijk wel snel voorbij, maar op dit moment lijkt het wrs nog een eeuwigheid te duren. Echt wel stom dat ze je eigenlijk gewoon de poging zouden laten doen zonder eerst een hysteroscopie te doen. Stel dat die structuur effectief een zwangerschap in de weg zou staan, dan zou je een poging kwijt zijn. Dus in principe zou ik zeggen, probeer het zo te bekijken, ergens heb je geluk dat je gynaecoloog het gezien heeft, anders was je misschien een poging kwijt voor niets. Ik weet dat het nu wrs heel moeilijk is om er zo over te denken, maar, dat is wat ik tegen mezelf zou zeggen...
mich, ik hoop echt voor jou dat je man bijdraait! Bij ons staat nu ook vast dat het probleem bij de zaadcellen ligt, mijn man wil er wel voor gaan, maar het heeft toch ook eventjes geduurd vooraleer hij zich daar goed bij voelde (we hadden in het verleden al van 1 dokter te horen gekregen dat het aan de zaadcellen zou kunnen liggen, maar omdat er 2 van de 3 dokters zeiden dat het aan de eicellen lag, zijn we daarvoor gegaan). In het begin wou hij er ook voor gaan met een spermadonor, maar ik zag dat hij dat alleen deed voor mij, nu zie ik aan hem dat hij het zelf ook wil. Dus ik zou zeggen, geef het nog wat tijd, de kans is groot dat er bij jouw man ook zo'n 'klik' komt...
Hier ondertussen wel heel nerveus hoor
We hebben besloten om morgenochtend samen te testen (bloedafname is donderdag). Ik weet het eerlijkgezegd echt niet wat ik moet denken. Ik voel vanalles en niets. Ik voel vooral veel dezelfde dingen dan als ik ongesteld moet worden, maar ook af en toe zo'n venijnige steekjes achter mijn schaambot. Dat is begonnen vorige week dinsdag of woensdag denk ik. Gisteren dacht ik echt dat ik mijn regels ging krijgen, toen had ik echt menstruatiekrampen. Langs een kant denk ik, ik voel niets anders dan anders, en de dingen die ik wel anders voel, beeld ik me wrs in. En langs de andere kant denk ik dan, toen ik zwanger was (vmk) voelde ik ook niets speciaals, ook geen grotere of pijnlijke borsten of zo, en toen heeft mijn hcg op meer dan 500 gestaan (bij bloedafname toen ik ongeveer 5 weken had moeten zijn was het 500, en toen was het al aan het dalen).
Kortom, ik wordt een beetje gek hier
