Ik vind het wel leuk om samen te testen, maar dat is persoonlijk, en ik had tijdens de voorgaande periode niet zo heel vaak een zwangerschapstest gedaan, meestal braken mijn regels wel door voor ik te veel hoop kreeg.
Wat ik nog het ergste vind? Dat ik het zelfs nu (een maand later) nog soms denk: 15 dagen na inseminatie 2 testen gedaan die negatief waren. Ik had progesteron suppo's aanbevolen gekregen, dus daardoor zijn mijn regels wat uitgesteld geweest: 19 dagen na IUI zijn ze dan eindelijk aangebroken (op een moment dat ik me juist nog eens ging testen om zeker te zijn, want ik begon weer te twijfelen). Flink pijnlijke regels ook, en een normaal tot lichtjes meer bloedverlies (dus moelijk te geloven dat het iets anders zou kunnen zijn). Uit interesse in mijn cyclus (mijn ovulatie was vroeger dan ik had verwacht vorige maand, en ook omdat ik een doos "ovulatiesticks" had staan die ik wss toch niet meer ga gebruiken) beetje opgevolgd deze maand (waarin geen behandeling): ik zou op kerst hebben geovuleerd. Nu een kleine week te gaan tot volgende regels (en begin van een IVF cyclus): mijn borsten zijn dikker en gevoeliger dan vorige maand. En dan begin je weer te denken, was het dan toch prijs, waren de testen niet juist,... ? Verschrikkelijk, je weet dat er geen kans is, en toch blijf je hopen...
Nu ja, we blijven voor je duimen, want jij bent nog altijd wat de Engelsen "PUPO" noemen: pregnant until proven otherwise, dus geniet ervan
(en laat je niet demotiveren door mijn voorgaand tekstje).Dikke knuffel!
! Je voelt inderdaad zooo veel dingen die kunnen wijzen op een zwangerschap, mijn HA zei me ook dat dit is omdat je er zo hard op gefocust bent. Wat uiteraard volkomen normaal is, je zit er zo kort op!!
. Voel me een beetje een aansteller. Sorry voor mijn gezaag, en niet erg als het genegeerd wordt 