Hahaha, moest even lachen met wat je schreef dat ik misschien spiermassa begon aan te maken en daardoor meer woog, want zoooo sportief ben ik niet hoor. Ben gisteren gaan lopen, en heb nu al pijn overal.
Bij ons is ook niets gevonden, ze begrijpen niet waarom het maar niet lukt. Ik heb eerlijk gezegd nog geen man ontmoet die me open vertelt dat ze geen kinderen kunnen krijgen. Verschillenden zeiden dan vaak iets als: als het komt, komt het, maar als het niet komt missen we het ook niet.
Raar eigenlijk, we leven in deze moderne tijd en toch zijn bepaalde onderwerpen nog altijd moeilijk te bespreken
Marb, hoelang zijn jullie al aan het proberen?
dagelijkse confrontatie op het werk
-
marb
- Berichten: 475
- Lid geworden op: 25 augustus 2008, 11:53
-
Wendel
- Berichten: 1046
- Lid geworden op: 9 maart 2009, 10:45
Hier zijn we ook goed bezig met 'spiermassa' te kweken 
Ook regelmatig gaan lopen en nog geen grammeke minder.. Maar inderdaad wel fitter 
Aan alle nieuwe leden: welkom (jammergenoeg) en smijt u er tussen!
Hier ondertussen goed nieuws: de domme collega die heel erg ongegund supervruchtbaar en dus weer bijna direkt zwanger is (zie vorige posts) mag vanaf september al thuisblijven (is uitgerekend voor begin februari, maar heeft lastig werk en kan/wil niet flexibel zijn om het lichtere werk aan te leren..) EN ze neemt waarschijnlijk na haar bevalling haar ouderschapsverlof van allebei haar kinderen op.. Dus in totaal 14 maand of zo thuis..
De luie mensen krijgen het dus weer in hun schoot geworpen!!
Ik weet het, ik ben grof, maar als je haar zou kennen, zou je al minstens even grof zijn..
Maar dat wil dus zeggen dat ik binnenkort niet meer moet luisteren naar haar geklaag zoals "zwijg mij over die zwangerschap, ik kan geen cola meer ruiken of drinken" (ocharme.. in plaats van blij te zijn dat ze op die manier misschien ook eens wat 'spiermassa' zou kweken..)
Ook regelmatig gaan lopen en nog geen grammeke minder.. Maar inderdaad wel fitter Aan alle nieuwe leden: welkom (jammergenoeg) en smijt u er tussen!
Hier ondertussen goed nieuws: de domme collega die heel erg ongegund supervruchtbaar en dus weer bijna direkt zwanger is (zie vorige posts) mag vanaf september al thuisblijven (is uitgerekend voor begin februari, maar heeft lastig werk en kan/wil niet flexibel zijn om het lichtere werk aan te leren..) EN ze neemt waarschijnlijk na haar bevalling haar ouderschapsverlof van allebei haar kinderen op.. Dus in totaal 14 maand of zo thuis..
De luie mensen krijgen het dus weer in hun schoot geworpen!!
Ik weet het, ik ben grof, maar als je haar zou kennen, zou je al minstens even grof zijn..
Maar dat wil dus zeggen dat ik binnenkort niet meer moet luisteren naar haar geklaag zoals "zwijg mij over die zwangerschap, ik kan geen cola meer ruiken of drinken" (ocharme.. in plaats van blij te zijn dat ze op die manier misschien ook eens wat 'spiermassa' zou kweken..)
-
Flower
- Berichten: 105
- Lid geworden op: 24 augustus 2008, 18:15
Hahaha, dan maar met zijn allen spiermassa kweken
Ik kom juist terug van de voetreflexologie, ik ben nu heerlijk ontspannen, maar door de spierpijn loop ik niet echt stabiel. Ze zei me, dat ik wel geen goede reclame was, als ik zo naar buiten wandelde, hahaha, is ook nog waar.
Als spierpijn beetje minder is, ga ik morgen weer proberen te bewegen. Door de hormonen ben ik ook veel bijgekomen en niet meer kwijtgeraakt
Wendel, ik snap je helemaal. Ik heb helemaal geen zin om morgen te gaan werken want ik weet al wat me te wachten staat: Een collega die net zwanger is geworden, het is haar gegund hoor, maar op het moment vind ik het echt moeilijk om mee om te gaan. Een andere zwangere collega die op mij wacht om haar hart uit te storten, want ineens is ze niet meer zeker dat ze wel zwanger wilt zijn. 5 maanden ver is ze inmiddels, een jaar geprobeerd en tijdens dat jaar zitten huilen, tranen met tuiten dat het maar niet lukte. Ik probeerde haar te troosten en kreeg te horen dat ik niets te klagen had, dat ik wist dat ik zwanger zou worden, dat het helemaal niet hetzelfde was als met haar. en nu dat het gelukt is bij haar (bij mij dus niet), wilt ze dat ik haar troost omdat ze zwanger is? Ik heb besloten om het haar recht in het gezicht te zeggen dat ze hiervoor bij de verkeerde persoon is. Heb er ook geen energie meer voor.
En dan heb ik een uitnodiging waar ik wanhopig een excuus voor zocht om niet te gaan en dat was het schoolfeestje van iemand haar zoontje van 3. De andere jaren ging ik elke keer mee, maar dit keer gaat het me echt niet en gelukkig, heb ik een reden .... WE GAAN OP VAKANTIE, misschien niet op exact dezelfde datum, maar dat zal ze nooit te weten komen als ik me niet verspreek. We vertrekken 2 dagen later maar dat zal ze natuurlijk neit weten
Ik denk maar zo, als ik oooooit zwanger ben, ga ik ook genieten en lekker vrij nemen. Ik kan me je frustraties best wel voorstellen. Soms is het gewoon teveel
Groetjes
Ik kom juist terug van de voetreflexologie, ik ben nu heerlijk ontspannen, maar door de spierpijn loop ik niet echt stabiel. Ze zei me, dat ik wel geen goede reclame was, als ik zo naar buiten wandelde, hahaha, is ook nog waar.
Als spierpijn beetje minder is, ga ik morgen weer proberen te bewegen. Door de hormonen ben ik ook veel bijgekomen en niet meer kwijtgeraakt
Wendel, ik snap je helemaal. Ik heb helemaal geen zin om morgen te gaan werken want ik weet al wat me te wachten staat: Een collega die net zwanger is geworden, het is haar gegund hoor, maar op het moment vind ik het echt moeilijk om mee om te gaan. Een andere zwangere collega die op mij wacht om haar hart uit te storten, want ineens is ze niet meer zeker dat ze wel zwanger wilt zijn. 5 maanden ver is ze inmiddels, een jaar geprobeerd en tijdens dat jaar zitten huilen, tranen met tuiten dat het maar niet lukte. Ik probeerde haar te troosten en kreeg te horen dat ik niets te klagen had, dat ik wist dat ik zwanger zou worden, dat het helemaal niet hetzelfde was als met haar. en nu dat het gelukt is bij haar (bij mij dus niet), wilt ze dat ik haar troost omdat ze zwanger is? Ik heb besloten om het haar recht in het gezicht te zeggen dat ze hiervoor bij de verkeerde persoon is. Heb er ook geen energie meer voor.
En dan heb ik een uitnodiging waar ik wanhopig een excuus voor zocht om niet te gaan en dat was het schoolfeestje van iemand haar zoontje van 3. De andere jaren ging ik elke keer mee, maar dit keer gaat het me echt niet en gelukkig, heb ik een reden .... WE GAAN OP VAKANTIE, misschien niet op exact dezelfde datum, maar dat zal ze nooit te weten komen als ik me niet verspreek. We vertrekken 2 dagen later maar dat zal ze natuurlijk neit weten
Ik denk maar zo, als ik oooooit zwanger ben, ga ik ook genieten en lekker vrij nemen. Ik kan me je frustraties best wel voorstellen. Soms is het gewoon teveel
Groetjes
-
Wendel
- Berichten: 1046
- Lid geworden op: 9 maart 2009, 10:45
Flower,
Dat lijkt me inderdaad een goed idee, gewoon (vriendelijk weliswaar) zeggen dat ze niet bij de juiste persoon is.
Wist ze dan dat jullie ook aan het proberen waren? Zoja, dan zal ze toch wel de hint begrijpen.
En groot gelijk dat je niet gaat naar het schoolfeest. Als je het niet ziet zitten, moet je het niet doen! Een beetje egoïstischer worden op dat vlak kan geen kwaad..
Dikke knuffel,
Wendy
Dat lijkt me inderdaad een goed idee, gewoon (vriendelijk weliswaar) zeggen dat ze niet bij de juiste persoon is.
Wist ze dan dat jullie ook aan het proberen waren? Zoja, dan zal ze toch wel de hint begrijpen.
En groot gelijk dat je niet gaat naar het schoolfeest. Als je het niet ziet zitten, moet je het niet doen! Een beetje egoïstischer worden op dat vlak kan geen kwaad..
Dikke knuffel,
Wendy
-
Flower
- Berichten: 105
- Lid geworden op: 24 augustus 2008, 18:15
Ja hoor, ze wist het, ze kreeg haar eisprong niet en was dus met hormonen bezig en het is gelukt na een paar maanden. Daardoor zijn we aan de praat geraakt en ik probeerde haar te troosten omdat ik wist heo zwaar dit is, vandaar dat me dat echt wel pijn had gedaan, dat zij dit zo zei, terwijl ze heel goed wist hoe de vork in de steel zat. Maar goed, sommige mensen willen blijkbaar niet nadenken en staan er niet bij stil dat ze anderen kwetsen met hun domme opmerkingen
Nu ga ik lopen (heb geeeeen zin, maar we gaan er toch voor). Vooral als ik binnenkort weer met hormonen ga beginnen, moet ik toch weer een paar kilootjes afvallen om die naderhand weer mooi bij te komen(ik kom namelijk altijd bij, na een hormonen kuur). Gek he, niet tijdens, maar erna.
Veel liefs
Nu ga ik lopen (heb geeeeen zin, maar we gaan er toch voor). Vooral als ik binnenkort weer met hormonen ga beginnen, moet ik toch weer een paar kilootjes afvallen om die naderhand weer mooi bij te komen(ik kom namelijk altijd bij, na een hormonen kuur). Gek he, niet tijdens, maar erna.
Veel liefs
-
Wendel
- Berichten: 1046
- Lid geworden op: 9 maart 2009, 10:45
niet op mijn werk, maar op dat van Ventje:
zijn collega (stukske jonger dan Ventje) is in april getrouwd, en ze hebben altijd van de daken geschreeuwd dat ze er daarna zouden 'aan beginnen'..
Nu is de vrouw van zijn collega gister op ziijn werk geweest, en ze vroeg aan Ventje:
- En? Na jullie trouw dan kindjes? (Ventje en ik trouwen in juni 2010)
- Aja, we zullen wel zien, we zijn niet gehaast.. En jullie?
- Hihi, wij zijn al goed bezig zenne - met een vette knipoog...
I hate it!! Hoe durft ze te denken dat het zo vanzelfsprekend is!!! Ocharme Ventje eenmaal dedie gaan zwanger zijn..
En ik zie het al weer voor mij! Bij hén zal het wel weer vlug gaan!!
En dan op mijn werk:
Een collega van mij haar man heeft gedroomd dat wij 'aan gezinsuitbreiding' deden, aja, nu we gaan trouwen en zo, het zal toch niet 'van moeten' zijn??
Ik heb gewoon droog geantwoord:
'ja, 'tis van moeten dat we binnen 11 maanden trouwen.. Ik hoop dus op een olifantendracht'
'Maar ja,' zei er dan een andere met een knipoog naar mij, 'het gaat niemand aan waarom dat je trouwt'
Pff, denkt ze dat ze iets weet ja???
Stomme collega's!!!
zijn collega (stukske jonger dan Ventje) is in april getrouwd, en ze hebben altijd van de daken geschreeuwd dat ze er daarna zouden 'aan beginnen'..
Nu is de vrouw van zijn collega gister op ziijn werk geweest, en ze vroeg aan Ventje:
- En? Na jullie trouw dan kindjes? (Ventje en ik trouwen in juni 2010)
- Aja, we zullen wel zien, we zijn niet gehaast.. En jullie?
- Hihi, wij zijn al goed bezig zenne - met een vette knipoog...
I hate it!! Hoe durft ze te denken dat het zo vanzelfsprekend is!!! Ocharme Ventje eenmaal dedie gaan zwanger zijn..
En ik zie het al weer voor mij! Bij hén zal het wel weer vlug gaan!!
En dan op mijn werk:
Een collega van mij haar man heeft gedroomd dat wij 'aan gezinsuitbreiding' deden, aja, nu we gaan trouwen en zo, het zal toch niet 'van moeten' zijn??
Ik heb gewoon droog geantwoord:'ja, 'tis van moeten dat we binnen 11 maanden trouwen.. Ik hoop dus op een olifantendracht'
'Maar ja,' zei er dan een andere met een knipoog naar mij, 'het gaat niemand aan waarom dat je trouwt'
Pff, denkt ze dat ze iets weet ja???Stomme collega's!!!
-
Sterretje
- Berichten: 12336
- Lid geworden op: 18 december 2007, 15:11
Wendel,
Dit zijn jammer genoeg scenario's die vaak voorkomen en die heel pijnlijk en confronterend zijn.
Sommige mensen zitten nu eenmaal zo in elkaar. In jouw situatie (als die opmerkingen blijven duren en te pijnlijk worden) zou ik (persoonlijk) toch wel eens laten doorschemeren dat jullie al lang een onvervulde kinderwens hebben. Sommige mensen zullen dan vast wel al eens 2x nadenken alvorens ze jou zo nog een 'steek' toedienen. Langs de andere kant neem je het risico dat mensen het onderwerp 'kinderen' gaan mijden tov jou, en wil je dat echt?
Andere mensen gaan jammer genoeg niet inzien hoe pijnlijk ze wel bezig zijn. Maar voor jou kan het wel opluchten om het even aan de buitenwereld te laten weten. Ik denk echt niet dat ze jou daar scheef om gaan bekijken.
En trouwens, stel dat je (ik hoop het zo) zwanger raakt, een kindje krijgt, EN dat de mensen weten hoe moeilijk het gegaan is, DAN NOG zal je de vraag krijgen: 'En? Nu vlug een tweede?'
Weet ook dat het onderwerp 'kinderen krijgen' ook gevoelig kan liggen bij mensen die wèl op natuurlijke wijze zwanger kunnen worden, maar redenen hebben om er bewust NIET aan te beginnen, of tussentijds met een miskraam geconfronteerd worden. Of mensen die een relatieprobleem hebben en bewust (nog) niet voor kinderen kiezen, die komen er ook niet graag meer naar buiten.
Ik had uiteindelijk enkele collega's ingelicht. Een collega werd (onverwacht
) zwanger en was bang om het mij te vertellen, terwijl ik al (vrouwelijke intuïtie) de link gelegd had. Uiteindelijk heeft ze mij apart genomen om me haar nieuws te vertellen. Ik heb dit enorm geapprecieerd en had weinig problemen om haar zwangerschap te aanvaarden. Natuurlijk had ik tijdens mijn behandelingen ups en downs. Maar zij liet het aan mij om te bepalen of ik over haar of mijn situatie wou praten. Deze oprechtheid werkt het beste, echt waar. Minder stress, minder emoties en je bepaalt zelf wat je wil zeggen/horen en wanneer.
maar dit zijn dingen die ieder voor zich moet uitmaken.
Er is jammer genoeg geen goede handleiding om er pijnloos mee geconfronteerd te worden.
Veel liefs
Sterretje
Dit zijn jammer genoeg scenario's die vaak voorkomen en die heel pijnlijk en confronterend zijn.
Sommige mensen zitten nu eenmaal zo in elkaar. In jouw situatie (als die opmerkingen blijven duren en te pijnlijk worden) zou ik (persoonlijk) toch wel eens laten doorschemeren dat jullie al lang een onvervulde kinderwens hebben. Sommige mensen zullen dan vast wel al eens 2x nadenken alvorens ze jou zo nog een 'steek' toedienen. Langs de andere kant neem je het risico dat mensen het onderwerp 'kinderen' gaan mijden tov jou, en wil je dat echt?
Andere mensen gaan jammer genoeg niet inzien hoe pijnlijk ze wel bezig zijn. Maar voor jou kan het wel opluchten om het even aan de buitenwereld te laten weten. Ik denk echt niet dat ze jou daar scheef om gaan bekijken.
En trouwens, stel dat je (ik hoop het zo) zwanger raakt, een kindje krijgt, EN dat de mensen weten hoe moeilijk het gegaan is, DAN NOG zal je de vraag krijgen: 'En? Nu vlug een tweede?'
Weet ook dat het onderwerp 'kinderen krijgen' ook gevoelig kan liggen bij mensen die wèl op natuurlijke wijze zwanger kunnen worden, maar redenen hebben om er bewust NIET aan te beginnen, of tussentijds met een miskraam geconfronteerd worden. Of mensen die een relatieprobleem hebben en bewust (nog) niet voor kinderen kiezen, die komen er ook niet graag meer naar buiten.
Ik had uiteindelijk enkele collega's ingelicht. Een collega werd (onverwacht
) zwanger en was bang om het mij te vertellen, terwijl ik al (vrouwelijke intuïtie) de link gelegd had. Uiteindelijk heeft ze mij apart genomen om me haar nieuws te vertellen. Ik heb dit enorm geapprecieerd en had weinig problemen om haar zwangerschap te aanvaarden. Natuurlijk had ik tijdens mijn behandelingen ups en downs. Maar zij liet het aan mij om te bepalen of ik over haar of mijn situatie wou praten. Deze oprechtheid werkt het beste, echt waar. Minder stress, minder emoties en je bepaalt zelf wat je wil zeggen/horen en wanneer.maar dit zijn dingen die ieder voor zich moet uitmaken.
Er is jammer genoeg geen goede handleiding om er pijnloos mee geconfronteerd te worden.
Veel liefs
Sterretje
-
Wendel
- Berichten: 1046
- Lid geworden op: 9 maart 2009, 10:45
Sterretje,
Mijn collega's zouden het al lang door moeten hebben! Hoe kan het dat ik zoveel weet over wat dit en dat doet met je zwangerschap, dat ik precies kan vertellen wat het verschil is tussen inseminaties en ivf, dat ik weet dat er maar 6 pogingen terugbetaald worden omdat er na 6 pogingen een knik in de curve zit,....
Ze zijn al een dik jaar aan het hinten, dus hebben ze dan écht niet door dat het na een gans jaar nog steeds bij hun domme hints blijft en dat ik er telkens minder en minder op reageer tot ik zelfs bijna wegloop?
Ik zou het hier al letterlijk moeten zeggen eer ze iets door hebben, en ik wil eigenlijk ook niet dat iedereen het hier weet en dan voor de rest van de tijd steelse blikken gooit naar mijn buik van 'zou ze nu al..'
Dus, vergeef mij, maar dan spui ik hier eens mijn gal en dan gaat het al weer wat beter
1 collega weet mijn ganse open en toe, dus heb ik hier wel iemand tegen wie ik er soms iets van kwijt kan, da's ook een ganse hulp. Mijn privé-psychologe, grappen we wel eens Er zijn ook een paar anderen die wel weten dat we er mee bezig zijn, maar die weten geen details wegens eerdere domme reacties, toen heb ik mij er telkens weer van afgesloten. Eens op mijn rug wrijven en zeggen 'je zal zien, plotseling..', daar ben ik toch niets mee..
Soms denk ik ook, stel dat ik nu plotseling, tegen mijn verwachtingen in, toch nog spontaan zwanger wordt (hoop doet leven ), dan zal iedereen hier zeggen 'zie je wel dat het zou lukken' en 'ik heb je toch altijd gezegd dat je zou zwanger worden'. En op die manier banaliseren ze wat ik, en wij allemaal hier, nu doormaken. Maar ja, het cliché is daarmee bevestigd: als je dit niet zelf meemaakt, weet je niet wat het is..
Wow, dit klinkt allemaal vrij negatief.. Maar vandaag beetje dipje, morgen wordt al weer beter: mag gaan BBQ'n bij goede vriendin
Mijn collega's zouden het al lang door moeten hebben! Hoe kan het dat ik zoveel weet over wat dit en dat doet met je zwangerschap, dat ik precies kan vertellen wat het verschil is tussen inseminaties en ivf, dat ik weet dat er maar 6 pogingen terugbetaald worden omdat er na 6 pogingen een knik in de curve zit,....
Ze zijn al een dik jaar aan het hinten, dus hebben ze dan écht niet door dat het na een gans jaar nog steeds bij hun domme hints blijft en dat ik er telkens minder en minder op reageer tot ik zelfs bijna wegloop?
Ik zou het hier al letterlijk moeten zeggen eer ze iets door hebben, en ik wil eigenlijk ook niet dat iedereen het hier weet en dan voor de rest van de tijd steelse blikken gooit naar mijn buik van 'zou ze nu al..'
Dus, vergeef mij, maar dan spui ik hier eens mijn gal en dan gaat het al weer wat beter
1 collega weet mijn ganse open en toe, dus heb ik hier wel iemand tegen wie ik er soms iets van kwijt kan, da's ook een ganse hulp. Mijn privé-psychologe, grappen we wel eens
Er zijn ook een paar anderen die wel weten dat we er mee bezig zijn, maar die weten geen details wegens eerdere domme reacties, toen heb ik mij er telkens weer van afgesloten. Eens op mijn rug wrijven en zeggen 'je zal zien, plotseling..', daar ben ik toch niets mee..Soms denk ik ook, stel dat ik nu plotseling, tegen mijn verwachtingen in, toch nog spontaan zwanger wordt (hoop doet leven
), dan zal iedereen hier zeggen 'zie je wel dat het zou lukken' en 'ik heb je toch altijd gezegd dat je zou zwanger worden'. En op die manier banaliseren ze wat ik, en wij allemaal hier, nu doormaken. Maar ja, het cliché is daarmee bevestigd: als je dit niet zelf meemaakt, weet je niet wat het is..Wow, dit klinkt allemaal vrij negatief.. Maar vandaag beetje dipje, morgen wordt al weer beter: mag gaan BBQ'n bij goede vriendin
-
Flower
- Berichten: 105
- Lid geworden op: 24 augustus 2008, 18:15
Hoi Hoi
Wij zijn terug van een heerlijke vakantie waar we even het zwanger worden uit ons hoofd konden zetten. Jammer genoeg kreeg ik meer dan eens te horen van mijn tante tijdens bepaalde conversaties, dat ik niet kon weten hoe een bepaalde situatie is, omdat ik geen moeder was. Het kwam elke keer weer hard aan. ze zei het niet om me te kwetsen maar het verbaast me wel dat ze dit keer bij keer zei, want zijzelf is door een hel gegaan wat het zwangerworden was. Uiteindelijk zijn ze voor adoptie gegaan, na verschillende keren hun baby'tje te verloren zijn.
Nu terug thuis komt de realiteit er weer. Wat gaan we nu doen? we hebben dus besloten dat ik de gyn ga bellen voor de cryo tp. De gyn is hoogstwaarschijnlijk op vakantie, want ik krijg hem niet bereikt. Ik moet bekennen, dat het weer emoties oproept hoor, om weer deze richting uit te gaan.
Hoe is het met jullie?
Wij zijn terug van een heerlijke vakantie waar we even het zwanger worden uit ons hoofd konden zetten. Jammer genoeg kreeg ik meer dan eens te horen van mijn tante tijdens bepaalde conversaties, dat ik niet kon weten hoe een bepaalde situatie is, omdat ik geen moeder was. Het kwam elke keer weer hard aan. ze zei het niet om me te kwetsen maar het verbaast me wel dat ze dit keer bij keer zei, want zijzelf is door een hel gegaan wat het zwangerworden was. Uiteindelijk zijn ze voor adoptie gegaan, na verschillende keren hun baby'tje te verloren zijn.
Nu terug thuis komt de realiteit er weer. Wat gaan we nu doen? we hebben dus besloten dat ik de gyn ga bellen voor de cryo tp. De gyn is hoogstwaarschijnlijk op vakantie, want ik krijg hem niet bereikt. Ik moet bekennen, dat het weer emoties oproept hoor, om weer deze richting uit te gaan.
Hoe is het met jullie?
-
Wendel
- Berichten: 1046
- Lid geworden op: 9 maart 2009, 10:45
Wij zijn hier aan het wachten geslagen.. We trouwen binnen 11 maand (min 2 dagen)
Dus moest mijn horrible schoonzus natuurlijk zeggen "al die dingen die je moet regelen voor een trouw, goh, ge hebt geluk dat ge trouwt vóór jullie aan kinderen beginnen"
Tja, alsof je geen tafelschikking kan uitdokteren met een beebje op je schoot..
Dus moest mijn horrible schoonzus natuurlijk zeggen "al die dingen die je moet regelen voor een trouw, goh, ge hebt geluk dat ge trouwt vóór jullie aan kinderen beginnen"
Tja, alsof je geen tafelschikking kan uitdokteren met een beebje op je schoot..
-
fluffie
- Berichten: 1582
- Lid geworden op: 10 oktober 2008, 18:34
Zelfs als je zwanger bent, blijven de collega's op het werk soms even "dom".
Mijn baas weet maar al te goed dat wij er een tijdje op hebben moeten wachten, en vandaag zei hij dat dat geen goed tijdstip is om kindjes te krijgen, zo met die crisis.
Precies of dat kan ons wat schelen!
Een collega die op natuurlijke wijze zwanger is van een tweeling kan maar niet begrijpen waarom ik haar nog geen proficiat gewenst heb. Misschien omdat ik een hekel heb aan mensen die een hele dag over hun zwangerschap zitten te tetteren, en bovendien nog roken ook (terwijl je bij een tweeling al zoveel risico hebt)?
Véro.
xx
Mijn baas weet maar al te goed dat wij er een tijdje op hebben moeten wachten, en vandaag zei hij dat dat geen goed tijdstip is om kindjes te krijgen, zo met die crisis.
Precies of dat kan ons wat schelen!Een collega die op natuurlijke wijze zwanger is van een tweeling kan maar niet begrijpen waarom ik haar nog geen proficiat gewenst heb. Misschien omdat ik een hekel heb aan mensen die een hele dag over hun zwangerschap zitten te tetteren, en bovendien nog roken ook (terwijl je bij een tweeling al zoveel risico hebt)?
Véro.
xx
-
Wendel
- Berichten: 1046
- Lid geworden op: 9 maart 2009, 10:45
oh my god!! Véro, ik zou haar waarschijnlijk eens haar zaligheid geven!
Je zag dat bij babyboom op de Nederlandse tv ook, tijdens de pauze vluchtten er een heleboel naar de rookruimtes. En daar zaten toch ook een paar zwangeren tussen zenne! Ze toonden dan hoe die professor hen ook eens de les ging gaan spellen!
Ja, het is niet omdat je nu zwanger bent, dat die gevoelens automatisch weg zijn é.. Ik kan wel begrijpen dat je je blijft ergeren aan zo'n mensen. Dat gaat denk ik nooit meer overgaan..
Maar je kan natuurlijk niet iedereen veranderen. Aan de andere kant is het ook goed dat niet iedereen zich dit kan inbeelden denk ik dan. (al kunnen ze natuurlijk wel hun best doen en toch rekening houden met gevoelens van anderen, maar ja..)
Je zag dat bij babyboom op de Nederlandse tv ook, tijdens de pauze vluchtten er een heleboel naar de rookruimtes. En daar zaten toch ook een paar zwangeren tussen zenne! Ze toonden dan hoe die professor hen ook eens de les ging gaan spellen!
Ja, het is niet omdat je nu zwanger bent, dat die gevoelens automatisch weg zijn é.. Ik kan wel begrijpen dat je je blijft ergeren aan zo'n mensen. Dat gaat denk ik nooit meer overgaan..
Maar je kan natuurlijk niet iedereen veranderen. Aan de andere kant is het ook goed dat niet iedereen zich dit kan inbeelden denk ik dan. (al kunnen ze natuurlijk wel hun best doen en toch rekening houden met gevoelens van anderen, maar ja..)
-
Wendel
- Berichten: 1046
- Lid geworden op: 9 maart 2009, 10:45
Het ging hier over trouwen, en collega A begint te vertellen dat zij 7 maand zwanger was toen ze trouwde. Collega B zegt dan dus 'amai, slecht gepland é', waarop collega A zegt, 'aja, maar we hadden van den eerste keer prijs, ik kon toch ook niet weten dat hij zo'n rap zaad had'
HAHAHA, hoe grappig
En dan zegt collega C 'Wendy, ge gaat moeten zien da je ook zo niet vaart é'
Tja, ben maar niet beginnen vertellen over mijn droom-trouw-scenario zeker??
HAHAHA, hoe grappig En dan zegt collega C 'Wendy, ge gaat moeten zien da je ook zo niet vaart é'
Tja, ben maar niet beginnen vertellen over mijn droom-trouw-scenario zeker??
Wie is er online
Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 3 gasten