Bevallen januari-februari 2016

[Sloebertje]

Ster, vreselijk wat jullie weer doormaken. Natuurlijk gaan we hier allemaal kaarsjes voor je branden en hopen dat alles goed komt.
Wat bedoel je dat de gehoortest mislukt is? En wanneer ga je meer weten? Die genetische testen duren wel even zeker? Waarom komt hij niet in aanmerking voor de slaaptest?
Ik kan me voorstellen dat je van je melk bent..
Ik wens jullie veel sterkte toe.
Dikke knuffel!

[Ster_]

Bedankt voor de duimen en de kaarsjes!!! Doet veel deugd! Heb net tel gekregen van ghb en we mogen maandag al komen. Ik moet beetje afgekolfde melk meebrengen en ze gaan dat mengen met contrastvloeistof en dat moet hij drinken. Uit een flesje. Ik mag dat zelf meebrengen. Maar Otis dronk nog nooit uit een flesje. Wordt een ramp en ik kan nu al wenen omdat ik t zo zielig vind

Marie, heeft jouw dochtertje een erge afwijking? Vreselijk...

Sloebertje, ik bedoel dat de gehoortest weer was zoals vorige keer. En na twee keer niet ok verwijzen ze altijd door naar t zh. Normaal weten we maandag al heel veel. De genetische tests duren idd aantal weken. En slaaptest wordt enkel terugbetaald aan zh voor kindjes geboren onder 32w of bvb die blauw worden in slaap.

Lieze, nog heel veel moed meid! Het duurt lang he. X

[marie1981]

@Ster; ons dochtertje heeft een uiterst zeldzame aandoening; er is iets genetisch fout gegaan bij de embryonale deling. Haar toekomst ziet er niet rooskleurig uit en er zijn maar een handjevol dokters in de wereld die er iets van afweten. Ze is in UZ Gent de 2de patiënt ooit... En in de literatuur zijn er maar een 200-tal casussen beschreven.
We leven dag per dag en voorlopig is ze "al" uitgegroeid tot vrolijke, "zorgeloze" kleuter.
Maar goed, dat doet hier nu niet terzake; ik weet gewoon hoe het inslaat als een bom als ze zeggen dat er iets "zou kunnen zijn" met je kind.
Ik kan me dat moment nog zo levendig voor de geest halen.

Vandaar dat ik alle begrip heb voor je angst/ frustraties/ geween.... En dat in combinatie met het post-hormonale van een bevalling, moeheid; dat is zwaar meid! Neem even alle hulp die je kan krijgen en geef jezelf ook de tijd om uit te huilen!

Mocht hij ooit moeten geopereerd worden aan een schisis (of open gehemelte...) dan moet je zeker bij Prof. Schoenaerts gaan te uz leuven (mond-kaak-en aangezichtschirurgie). Ik heb nog jarenlang met hem geopereerd (als verpleegkundige); hij is echt de absolute top! Beetje vreemde, autistische man maar uitstekend chirurg voor zo'n problematiek.

Maar goed, hopelijk komt het allemaal zover niet!!

@Lieze; je blijft er heel courageus onder!! Ik ben benieuwd wanneer "het" zal gebeuren!!

[Eva M.]

Hallo,

Ik kwam nog een keer piepen (de dagen zijn weer voorbij gevlogen) om te kijken of er al meer nieuws was van Lieze! Lieze, amai, ocharme, het wachten duurt nu wel erg lang, goh, maar nu kan je toch al aftellen, nog een vijftal dagen of zo maximum? Nog veel sterkte, heel binnenkort heb je en een babytje en kan je weer uit de voeten
Maar Ster toch, dat is helemaal geen fijn nieuws om te krijgen. Nu was je zo gelukkig dat alles in orde was na al die onzekerheden in de zwangerschap! Ik duim hier ook voor een vergissing of dat het allemaal goed komt, moest er toch een probleem zijn! Wat betreft die gehoortesten van kind en gezin, zowel bij mijn zoon als nu bij Maren duurde dat een eeuwigheid voor het lukte (maar dat lag aan de electronica zeiden ze), misschien heeft het daar ook mee te maken dat ze mislukten? In ieder geval toitoitoi en sterkte!

Elise, proficiat met de geboorte van Arthur, hele leuke naam trouwens!

[Ster_]

Marie, het klinkt verschrikkelijk... Ik word er stil van. En jij komt altijd zo positief over. Is het erfelijk? Ik hoop uit de grond van mijn hart dat jullie meisje nog heel heel heel lang bij jullie mag blijven. Dat meen ik echt.

Het gaat niet om een gespleten gehemelte maar om een niet verhard gehemelte. Maar ik onthou de naam. We gaan sowieso in ghb dus dat zit al goed dan.

Maandag mogen we al gaan voor de sliktest en ook voor echo hersenen. Die sliktest wordt een ramp ons klein ventje mag drie uren niet eten ervoor en moet daar een flesje contrastvloeistof drinken. Hij dronk nog nooit uit een flesje. En die vloeistof zou erg vies zijn. Ik mag wat afgekolfde melk meebrengen en een eigen medela flesje. Dan mengen ze mijn melk onder de contrastvloeistof. Maar het blijft vies zei die mevrouw. Ik mag hem ook niet vasthouden tijdens de test wegens de straling precies of dat kan mij wat schelen! Zie er zo tegenop. En mijn vriend wil geen sociaal verlof nemen omdat dat onbetaald is dus ik moet het alleen zien te klaren. Kheb nog liever dat ze in mij snijden zonder verdoving dan dat mijn klein ventje moet afzien

Eva, inderdaad... Het blijft maar duren he. Ik hoop dat het alarm om niks is. Ik wil terug genieten zonder zorgen. Zit nu de hele tijd met tranen in mijn ogen naar Otis te kijken. Wat hou ik van hem...

[Ster_]

Ps Eva, ik druk me verkeerd uit. De gehoortest mislukt niet maar geeft afwijking op rechts oortje. Daarom moeten we een uitgebreide test laten doen in t zh nu.

[lieze81]

Aaaaaarrrrgghhhh... ik kom zot.
Eerste helft van de nacht nauwelijks geslapen: constant pijnlijke trekkingen (weet niet hoe ik het anders moet uitdrukken) in mn rug (wel meer bovenrug ipv onderrug), down under en rechterbeen. K'dacht al van 'olee we zijn vertrokken'. Ben dan na 4u toch in slaap gesukkeld, om 5u later wakker te worden en nikske..... heb nog steeds een zinderend getrek in mn rug maar dat is het!
En nu wilt mijne vent deze namiddag nog gaan snookeren (is maar 2 km verder, maar alcoholvrij en diene maat gaan niet te samen, dus ik wil het niet. Is dat nu zo moeilijk te snappen? blijkbaar wel.... )

zal er niet meer op moeten rekenen zeker? Zal wel een inleiding worden....

[Elise2008]

Ik heb eindelijk eens de tijd gevonden om mij deftig achter de laptop te plaatsen en mijn verhaal te typen.
Het is allemaal aanpassen en overweldigend.

Vorige week donderdag (wat gaat de tijd zo snel ) om 10U30 is mijn water 's morgens gebroken ik had er een zalige nacht op zitten van 10uur slaap! Dus ik was goed uitgerust. Mijn vrouw heeft de gebeld naar het verloskwartier om te vragen of we direct moesten langsgaan of we nog moesten wachten. Ik stond versteld van hoeveel vruchtwater je kan verliezen! Zelfs na zoveel uren verloor ik nog zoveel vruchtwater.
Ik heb me op mijn gemak nog gedouched en mijn vrouw heeft de auto gevuld. Raar maar waar, ik was de rust zelve en ik was opgelucht en dacht deze avond of morgen hebben we onze zoon in onze armen.

Eenmaal daar aangekomen om 11u30 hebben ze mij aan de monitor gelegd en had ik nog altijd maar 1cm opening.
Zo begon een lang dagje voor ons. De weeën kwamen traag op gang en ik had zo'n honger! Ik word echt pist als ik niet mag eten, maar het mocht niet. Uiteindelijk heb ik wel een yoghurtje mogen eten. Ondertussen was de gynaecoloog ook enkele keren langsgekomen. Ik heb bijna de hele dag op de bal gezeten om mijn weeën op te vangen. Na enkele uren begon ik koorts te krijgen en moest ik een baxter krijgen met antibiotica. Na 12uren kon ik echt niet meer en was ik doodop, ik kreeg mijn ogen niet meer open van uitputting. De gynaecoloog had ondertussen gezegd dat ze even naar huis ging om bij te slapen (het was ondertussen 23U00) het ging toch nog niet voor direct zijn. Ik had trouwens nog maar 5cm opening en ik dacht voor de volgende 5 zal ik zeker ook nog enkele uren nodig hebben. Ik heb gevraagd aan de vroedvrouw of het mogelijk is om een epidurale te krijgen. Ze hebben dan de dokter opgebeld, die tijd dat we moesten wachten duurde zo lang (wachten duurt altijd lang )! Ondertussen voelde de vroedvrouw nog eens of er meer opening was het deed zo'n pijn en kon het niet meer verdragen dat ik moest overgeven!

Tegen 24u was de dokter er om de epidurale te steken, dat viel veel beter mee dan ik had gedacht! Ik heb zo'n schrik voor naalden. Na 10 minuten begon dat al te werken en dat was wel een opluchting ik kon terug wat op kracht komen. Na een kwartiertje kwam de vroedvrouw terug om nog eens te voelen en om de kamer wat te verduisteren zodat we wat konden rusten. We geloofden ons oren niet! Ik had na 45 minuten 10 cm opening! Wat een opluchting! Ik mocht beginnen met persen. Door de epidurale kon ik wel niet zo goed de persdrang voelen, wat ik jammer vond, maar naar het einde toe heb ik het wel gevoeld omdat de epidurale met pijnpomp was en ik niet meer heb bijgeduwd. Om 1U59 is onze zoon dan geboren.
Hij weende wel niet direct wat eng was, maar hij zag er goed uit en was alert. Hij had wat moeilijkheden met ademhalen door de slijmen in zijn longen. Ze hebben hem dan op mij gelegd en hij was wat aan jammeren door de slijmen in zijn longen. DE gynaecoloog zei dan dat hij even in de couveuse moest liggen. Ik vond het zo erg, maar ik zei dat ze moesten doen wat nodig was. Tegen 3uur mocht ik dan naar mijn kamer. Tegen dat we dan konden ‘slapen’ was het 4uur. Ik heb geen oog dicht gedaan! Ik begon plots te beseffen dat we een zoontje hadden en ik wilde zo graag naar hem toe! Ik dacht zelf dat ik hem terug voelde in mijn buik :/ Om 7uur heb ik dan mijn ouders, meter en peter opgebeld met het goede nieuws. Toen kwamen ze met drie vroedvrouwen naar mij toe :p ze hadden melk nodig. Dus ze hebben mij uit bed geholpen de baxter weggenomen, koorts opgenomen en dan mochten we eindelijk naar onze zoon! Ik was zo opgelucht. Toen ik hem zag liggen in zijn couveuse moest ik huilen! Och zelf nu krijg ik het alweer moeilijk. Ik mocht hem dan aan de borst leggen. Nu begrijp ik echt hoe hard dit is voor mama’s om hun kindje niet bij hen te hebben op de kamer en zo machteloos te zijn dat je kindje in de couveuse ligt.
Tegen 11U30 mocht hij dan bij ons op de kamer. De volgende dagen op materniteit heb ik echt beleefd op automatische piloot. De eerste 48uur heb ik misschien 2-3 uurtjes geslapen. Ik vind het gek dat je dan toch blijft functioneren. Wat zo’n klein boeleke toch allemaal met je doet hé 
De borstvoeding kwam traag op gang doordat zoonlief altijd in slaap viel aan de borst. Daarom moest ik vanaf dag 3 moest ik dan beginnen afkolven en moest hij flesvoeding bijkrijgen. Ik voelde mij zo mislukt omdat ik geen borstvoeding meer kon geven. Ik geniet ook zo van borstvoeding geven. Ik was er echt niet goed van. Ik mocht hem wel nog aan de borst hangen en daarna afkolven, maar toch voelde het als een mislukkeling. Ik had dan ook veel schrik om naar huis te gaan omdat hij niet bijkwam in gewicht.  Het moeilijke vond ik ook al die verschillende vroedvrouwen! Ze zeiden ook allemaal iets anders! De ene zei vandaag moet hij 30 cc melk binnen hebben, de volgende zei dan 60 cc. Zo verwarrend! Eenmaal thuis heb ik gewoon mijn instinct gevolgd! Gelukkig komt er ook een vroedvrouw thuis langs en dat is geruststellend. Ondertussen lukt de borstvoeding goed en na dag 1 thuis ben ik gestopt met afkolven (ik had trouwens veel te veel melk) en zijn we ook gestopt met die stomme flesvoeding want de vroedvrouw zei dat hij dan té veel was bijgekomen in gewicht :p haha.
Ondertussen hebben we een weegschaal om te kijken hoeveel hij gedronken heeft na een voeding.
Hier zijn ook al wat traantjes gevloeid. Ik maak me soms zo’n zorgen. Ademt hij nog? Als hij weent, wat scheelt er? Doe ik hem geen pijn? Doe ik het wel goed? IK heb zo’n schrik voor wiegendood…  Maar ik probeer me er over te zetten. Gisteren zijn we voor het eerst met de auto naar de babywinkel gereden om materiaal te halen vanop de geboortelijst. Ik denk dat ik er meer last van had om buiten te komen dan Arthur zelf. Wanneer kwamen jullie voor het eerst buiten met jullie kleintje? Het is zo’n mooi weer en zou eens een toertje willen gaan wandelen, maar ik durf niet zo goed. Het zijn allemaal drempels waar ik over moet. Stap voor stap. Ik heb ook veel schrik om hem te wassen en in bad te steken. Zo gek want ik heb vroeger voor veel kindjes gezorgd en dat was allemaal geen probleem! Gelukkig doet mijn vrouw veel, want na een borstvoeding val ik meestal in slaap, zoveel energie dat vraagt.

Goed ik zal eens stoppen met schrijven en jullie verhalen ff bijlezen.

[Sloebertje]

Elise, wat fijn om je bevallingsverhaal te lezen. Het is precies wel goed verlopen? Jammer dat jullie zoontje eerst in de couveuse moest liggen Was hij nu een sterrenkijkertje? Hoeveel woog hij ook weer?

Wat zijn jouw angsten herkenbaar Het is allemaal zeer overweldigend hé. Ik vraag me ook de hele tijd af of ik haar geen pijn doe, of ik het goed doe, of ze nog wel ademt, waarom ze weent en ben ook doodsbang voor wiegendood. Ik denk dat dat bij een eerste wel normaal is.
Ik ben nog niet buitengekomen met Fiona, omdat ze dit afgeraden hadden wegens haar lage geboortegewicht. Ze zit ook compleet ingedeukt in die maxicosi, het ziet er echt niet aangenaam uit. We zijn al één keer op stap geweest naar kind en gezin, maar dat is maar vijf minuutjes rijden. Dinsdag moeten we naar de kinderarts en gaan we ook eens langs bij dreambaby om onze spulletjes op te halen. Gisteren heb ik wel een paar minuutjes in de tuin gelopen

Probeer er samen met jullie drietjes van te genieten hé! Fijn dat je vrouw veel doet, want het is toch wel belangrijk dat jij goed kan herstellen.

Eva, ik heb sinds een week toch weer veel pijn aan en rond de linkerkant mijn wonde, zou dit normaal zijn? Het is een paar dagen echt beter geweest, maar dus nu sinds een week weer veel pijn als ik beweeg. Ik weet nu niet of het van de buitenkant of van binnenin komt. Zou dit mijn ene eierstok zijn die weer op gang komt? Herken jij dit? Of Duupje? Of Ster?

Ster, hoe gaat het met jou? Heb je wat kunnen slapen?

Lieze, jouw geduld wordt echt wel op de proef gesteld, amai zeg. Hopelijk gaat je man toch niet snookeren of drinkt hij in elk geval niet te veel.

Duupje, vanaf ik goedkeuring heb van de dokter vind je me in het zwembad, bloedverlies of niet. Als ik mijn maandstonden heb ga ik ook gewoon zwemmen hoor, niet de eerste dag, maar toch wel de tweede. Heb jij nu nog altijd bloedverlies. Bij mij is het veel geminderd, enkel bij het naar toilet gaan soms een beetje.

[lieze81]

amai Elise, wat een verhaal.
Daarom wil ik dus eerst weeën ipv dat mn water breekt. toch zit mijne vent hier om de haverklap 'is je water al gebroken?'. Mannenlogica.
Nog niet bevallen, maar ik kan me wel iets voorstellen bij de verschillende vroedvrouwen. Je moet nog maar gaan voor een monitor en je ziet al 3 verschillende mensen.
Maar jullie hebben groot gelijk wat de voedingen betreft. Eens thuis volg je gewoon je gevoel, en zeker als je een vroedvrouw aan huis hebt waar je op kan vertrouwen.
Jammer dat Arthur de eerste uren in de couveuse moest liggen... mn hart breekt al bij het idee alleen. Gelukkig mocht hij dan toch snel bij jullie op de kamer!
en wat goed dat de borstvoeding nu toch lukt! Zou wel jammer zijn als je het anders al na een paar dagen moet opgeven.
Een vriendin is een paar maand geleden bevallen, en bij haar net hetzelfde wat de epi betreft.. opening traagjes, en zodra de epidurale erin zat ging het plots razendsnel vooruit! Des te beter é.

[Ster_]

Elise, fijn om te lezen jouw bevallingsverhaal! Super dat je t heft in eigen handen hebt genomen met de voeding! En ja, kindje in couveuse das hartsverscheurend he. Noah lag erin van woensdag tot maandag dus niet zooooo lang en toch, wenen dat ik toen deed. Goed dat de epidurale alles ook wat versneld heeft. En jouw angsten om buiten te komen zijn herkenbaar. Ik had dat bij Noah ook heeeeel erg. Nu ook nog een beetje hoor. Die boze buitenwereld he. Ik moet nu wel om de twee anderen naar school te brengen. Doe t op jouw tempo, wanneer het goed voelt!

Lieze, dat wachten he... Ik vind t ook niet ok hoor dat je vriend nu nog op de lappen gaat. T moest toch maar ns beginnen he.

Sloebertje, bwa ik slaap wel maar toch he, t maalt constant door mijn hoofd Ik heb nergens pijn nee, maar heb dat ook niet gehad. Ik voelde mij meteen na de bevalling tip top.

Dokter ghb belde net. Schildklier is al in orde! Blijkbaar hangt grote fontanel vaak daarmee samen. De rest van bloed duurt een maand. Slikprobleem hangt soms samen met chromosoom afwijking en hartafwijking dus dat testen ze in bloed. Maar dus maand wachten. Pfff ik word gek.

[Elise2008]

Lieze, Ja ik had ook gehoopt eerst weeën te krijgen, maar het was nu zo. Ik was al opgelucht dat het eindelijk begonnen was. Bij mij was het 's morgens begonnen met enkele druppels en mijn slijmprop die ik verloren was. En een uur later stond ik in de keuken water te verliezen Ik was de rust zelve, maar mijn vrouw wist even niet wat te doen. Ik had wel goeie vroedvrouwen, met enkele uitzonderingen. Ik wilde echt borstvoeding geven, ik vind het zo'n magisch en intiem moment. Ook al deed het wat pijn, het is de moeite waard. Lieze ik blijf hopen voor jou dat het spontaan begint!

Sloebertje, Hij woog 3,390 kg. Hij was geen sterrenkijker de dagen ervoor heb ik iedere avond zeker een half uur op mijn bal gelegen. Ik hoorde de gynaecoloog wel zeggen tegen de vroedvrouw dat hij schuin lag. Of dat iets uitmaakte weet ik niet, hij is er in ieder geval uitgekomen misschien dat ik dan geen knip moest hebben. Wie zal het zeggen.

Ik kijk in ieder geval positief terug op mijn bevalling. Ik zou zo aan een tweede beginnen of zijn dat de hormonen die de bovenhand nemen?

Ster, amai het wachten stopt niet voor jou! Ik hoop met jullie mee en hier zal er zeker ook een kaarsje branden!
Amai zo lang dat hij erin gelegen heeft! Van ons was het maar 8uren en ik vond het al verschrikkelijk lang

Ja het zijn drempels waar we over moeten hé, ik doe het stap voor stap en ik ben best wel trots op mezelf. De vroedvrouw is vandaag langs geweest en we zijn op goeie weg! Ik hoef hem niet meer te wegen voor en na de voeding, was dat een gedoe zeg!

[Elise2008]

Lieze, hoe gaat het met jou? Wanneer moet je terug?

Ster, ik denk veel aan jullie! Heeft Otis daar eigenlijk last van?

Zijn jullie ook zo verstrooid? Ik vergeet zoveel dingen. Ik zeg of vraag soms vier keer hetzelfde op een dag :s

Wat doen jullie als jullie boeleke genoeg heeft om maar één borst te drinken? Ik bied wel de andere aan, maar hij slaapt soms zo diep dat er een bom mag ontploffen dat hij er nog niet wakker van wordt...

[Duupje]

Elise
Ik bied al 9 weken 1 kant aan. Hier drinkt hij 10 a 15 minuutjes. Hij komt goed bij en is tussen de voedingen goed gezind. Kan dus geen kwaad. En je eigen lichaam past zich daar wel aan aan.

[lieze81]

@ Elise: ik heb morgen een laatste date met de monitor en de gyn.
Vandaag dus nog steeds in wacht modus..... intussen nog maar een 5tal smsen/telefoons had met de hoofdvraag van de afgelopen week 'EN?'

mijne vent is gisteren wel degelijk weg geweest, maar om 22u was hij al thuis en bloednuchter! Ik wist niet waar ik het had.
En hij krijgt stress.... want binnen max 3 dagen hebben we een kind! het werd tijd dat het begon door te dringen.
Maar hij ziet de bevalling op zich wel wat te rooskleurig in . Hij is ervan overtuigd dat dat in een paar uur gepiept is. Ik hoop het..... maar zeker ben ik daar niet van. Vooral omdat het een 1e is, die duren het langst zeggen ze.