Uitgerekend oktober-november-december 2016

[Dreamer83]

Hi ladies,

Ik vind het tijd dat ik mij hier ook maar even kom aanmelden. Wij zijn bij de 5e ICSI poging zwanger geraakt en ondertussen die magische grens van 12 weken overschreden.

Vorige week heb ik mijn bloed laten prikken voor de combinatietest voor Downscreening en dan gisteren de uitgebreide 12 weken echo. Wat was het heerlijk om onze kleine uk nog eens te mogen bewonderen en zo beweeglijk dat ie was.

De gyn wist ons al te vertellen dat wij een zoontje verwachten.

Maandag heb ik de uitslag van de risicoberekening op down.

[marie1981]

Dikke proficiat dreamer!!!! Proficiat met je zwangerschap; een zoontje!
Ik zal je hier wat volgen!

[Dreamer83]

Thx Marie

[snoopy86]

Hallo allemaal
Ik ben pril,heel pril zwanger van ons 2de kindje uit icsi 8
Gisteren op wd 11:hcg 114
Verwachte bevallingsdatum 25 december
Ik herken hier vele namen

[weetje81]

Hallo...

Ik was uitgerekend op 28/11/16. Spijtig genoeg heb ik woensdag 13/4/16 een miskraam gehad op 7.5weken.
Hier is mijn verhaal.

Ik was na 7IUI en 5 ICSI pogingen eindelijk zwanger (de 5e keer met eiceldonor). Mijn geluk kon niet op. Ik heb het direct verteld aan mijn bazin, ik bleef onmiddellijk thuis (werk in KDV en omwille van risico's is het aangewezen om direct te stoppen). Na 2 weken ben ik opnieuw naar mijn werk gegaan om het te vertellen aan mijn collega's. Want die vonden het raar dat ik al een tijdje thuis was, aangezien ik nooit ziek ben. Ik had wel last van bloedingen en moest veel rusten. Er werd een bloedklonter gevonden in mijn baarmoeder, onder het vruchtje. 3x naar spoed geweest in 2 weken tijd en telkens klopte het hartje. Mijn HCG waarden stegen heel goed. Geen reden om ongerust te zijn. De laatste keer spoed was vorige vrijdag (8/4), toen klopte het hartje nog, ik was bijna 7 weken. Mijn gynaecoloog zei wel dat het nu beter was om het extra rustig aan te doen en zelfs niet meer met de auto te rijden voor de schokken.
Woensdag (13/4) hadden we een controle echo(7.5 weken). Voor de 1e keer waren we er nu wel redelijk gerust in.
Toen de gynaecoloog lang zweeg, en we dus zelf ook geen hartje zagen flikkeren, zakte de moed me in de schoenen.
De gyn stuurde ons door naar zijn collega (die heeft modernere apparatuur). Die collega zei dat de placenta was losgekomen en net daar de navelstreng moest zitten, aangezien het vruchtje gestorven was. We konden niks doen of gedaan hebben.
Maar dat maakt het er niet minder zwaar op. Ik moest woensdagavond Cytotec opsteken en na 2u kwamen de hevige krampen. Toen heb ik het vruchtje verloren...
Vrijdag stond er een curretage gepland. Gyn deed nog een echo en zag dat er alleen nog wat bloedklonters achtergebleven waren. Hij deed die curretage, toen ik wakker werd, voelde ik mij verrassend goed.
En toen kwam de klop, gisteren....De hele dag geweend, het voelt alsof ik hier nooit overheen kom.
Ik heb nog een weekje ziekteverlof. Ik heb het gevoel dat ik daar niet genoeg mee zal hebben. Dan moet ik terug naar het KDV, bij de kindjes... Iedereen die het wist (en dat waren er veel, omdat die wisten dat we met ICSI bezig waren) is lief voor ons en sturen regelmatig een smsje. Ik apprecieer het wel. Maar ik voel me toch alleen. Mijn vriend zegt dat hij er over is, dat het anders is voor hem dan voor mij. Ik snap het wel, maar voel mij ambetant dat ik er veel meer moeite mee heb.

[snoopy86]

Veel sterkte weetje en een dikke knuffel
Ik kan het goed geloven dat het moeilijk is om in een kdv te werken

[Lotje1981]

Nog eens veel moed weetjes, neem je tijd om alles een plekje te geven! Dikke dikke knuffel

[WeHope]

Weetje81, veel sterkte! Neem je tijd om dit te verwerken.

[WeHope]

Snoopy86: welkom hier , veel bekende namen

Dreamer: jij ook welkom

Hier nog een dikke week wachten op de 12 weken echo. Ik heb telkens zoveel schrik om te horen dat het hartje niet meer klopt. Nu ik de vorige keer echt een mensje kon zien in ons 3cm groot mini'tje... Ik hoop dat ik na volgende week toch een beetje ga kunnen beginnen genieten want nu overheerst de angst nog steeds.
Volgende week wordt ook weer bloed afgenomen voor de nipt test.

Hoe is het hier met al de anderen?

[Lotje1981]

Wehope nog even in spanning weer,

Ik mag morgen terug, ben dan 7w4d en begin toch weer nerveus te worden. Ik hoop dat er nog steeds een hartslagje is. Maar ik probeer wel positief te blijven. Ik wil niet in angst constant zitten, dat vind ik mentaal enorm zwaar. Al zijn de paniekskes wel vaak aanwezig. Ik weet niet hoe ik zal reageren als het nu weeral fout zou gaan....wil der ni aan denken.

Verder voel ik me eigenlijk wel goed, geen echte kwaaltjes, soms wat misselijk, wel heel snel moe en uiteraard bijtijds de hartkloppingen die wellicht te wijten zijn aan de cortisone ...maar dat nemen we er met plezier bij he

[WeHope]

Lotje, ik duim voor een goede echo morgen. Elke echo is zo spannend. Ja echt angstig ben ik nu niet, maar ergens achteraan in mijn hoofdje zit toch wat schrik en ik hoop dat die schrik toch nog wat afneemt. Hier ook niet zoveel kwaaltjes, tot begin vorige week wel misselijk, maar nooit echt ziek geweest. Die vermoeidheid is hier ook en pijnlijke borsten, vooral s avonds kunnen ze echt pijnlijk worden.

[Hope83]

Hallo iedereen!

Mag ik me bij jullie aansluiten? Ik had vorige week mijn 12 weken echo en alles zag er goed uit. Vanavond moest ik nog eens bloed laten afnemen voor de NIPT-test en nu is het weer wachten...Na meer dan 4 jaar lijkt het alsof de tijd niet meer stilstaat voor ons. Aangezien mijn kwaaltjes beperkt blijven tot vermoeidheid, blijf ik het onwerkelijk vinden dat er een wondertje in mijn buik groeit. Ook de onzekerheid blijft knagen, want het lijkt alsof we het lot tarten door zwanger te zijn....

Weetje : wat een vreselijk nieuws... Neem de tijd om dit te verwerken. Knuf.

Dreamer : heb je al je resultaat?

[Dreamer83]

Weetje heel veel sterkte meid

WeHope ik had hetzelfde gevoel als jij bij die echo. Ik was wel een stuk geruster toen de kleine direct begon te bewegen van het moment hij in beeld kwam.

Lotje ik snap wel dat je serieus nerveus wordt voor die echo's. Ik voel mij altijd goed tot het moment van die echo nadert, dan begin ik toch ook wel weer een beetje te stressen.

Hope net als jij heb ik ook geen last van de kwaaltjes dus is het voor mij ook echt moeilijk om te geloven dat er een wondertje groeit in mijn buik. Ik mocht gisteren een mailke sturen naar de gyn voor de resultaten van die risicoberekening, maar nog geen antwoord. Blijft spannend é zo. Ik kreeg net een sms van mijn vriendin en zij heeft dezelfde gyn en is ook zwanger en ook zij heeft nog geen resultaat doorgekregen, dus dat maakt wij al weer wat meer gerust.

[snoopy86]

Veel succes lotje met de echo vandaag

Welkom hope,ook al een heel parcours dat jullie hebben afgelegd

Amai al bijna 12 weken,hopelijk nadien minder angstig

Hier toch ook wat angstig,nogthans al eens zwanger geweest en dan niks van problemen,dus dan maak ik me dat maar wijs
Volgende week maandag terug bn,maar ga denk ik donderdag ook nog eens
En vanaf dan gewoon de instructies van Jette opvolgen
Mijn gewone gyneacoloog is voor lange tijd in ziekte,dus ik hoop dat ik ook iemand vast krijg en niet steeds assistenten

[plonske]

sterkte. ook hier moeten we na 9weken3dagen terug afscheid nemen. volgens mijn fertiliteitsarts geen enkele kans op overleven. Hartslag te onregelmatig, groei te zwak. Morgen moet ik de zwangerschap laten onderbreken. Ik ga straks nog voor tweede opinie eigen gyn maar als mijn arts zegt niet goed dan is het niet goed, hij is wereldtop. In een mix van angst, woede, verdriet, koppigheid, gedrevenheid, gelatenheid. Waarom? Dit is de tweede keer dat we afscheid moeten nemen. De tweede keer dat er een hartje was en daarna de leegte. Wij zijn kapot van verdriet. Nog één cryo over. Ik wil wel verder gaan, ik mag ook verder gaan van arts. Maar heb zoveel angst. Normaal krijgen wij fiat na de genetische resultaten. Arts wil nu verder onderzoeken, is het pech of is er meer aan de hand.