Wie vertel ik het ?

[Tiny]

Hallo dames,

na 6 IUI's kregen wij ook 'groen licht' voor IVF.
<vorige week kreeg ik mijn en mocht ik beginnen pillen. (Raar hé, de pil moeten nemen om zwanger te willen worden).
Wat wij nog niet hebben gedaan, is het vertellen aan de buitenwereld. De IUI's heb ik steeds vrij goed kunnen regelen met mijn werk, maar nu.... zoveel echo's, de PI, de terugplaatsing.
Hoe hebben jullie dat aangepakt ? Vertellen op je werk ? En aan de mensen in je omgeving ? Wat waren de reacties ?

groetjes
Tiny

[Sterretje]

Hoi Tiny,

Over het al dan niet vertellen tegen je omgeving zijn al een aantal topics geschreven (zie ook: to tell or not to tell).
Het is kwestie van goed afwegen wat je gaat vertellen en tegen wie.
Ik had het tegen mijn directe overste en de grote baas gezegd om mijn afwezigheden en 'te laat komen' te kunnen verklaren. Meteen schoten ze in een soort 'paniek' want stel dat ik zwanger zou zijn, zouden ze vervanging voor mij moeten hebben. Prompt moest ik dan ook een collega opleiden om hetzelfde werk als mij aan te kunnen.
Familie reageert meestal goed, maar die probeer ik op een afstand te houden. Tegen een enkele vriendin kan ik er eens een woordje over kwijt en enkel mijn schoonzus weet het meeste omdat zij zelf ICSI achter de rug heeft.
Weet dat niemand je zo goed zal begrijpen als jezelf, iemand die het niet meemaakt weet dikwijls niet waarover ze praten en proberen alleen maar goedbedoelde maar soms kwetsende opmerkingen te geven.
Bovendien willen je collega's, vrienden, familie ook wel eens meeleven en nieuwsgierig zijn naar de resultaten, wat betekent dat je goed EN slecht nieuws onmiddellijk moet delen...
Dus mijn raad: beperk het zo veel mogelijk in je nabije omgeving en blijf alleen vaag over de verschillende etappes van je behandeling. Ik hou het altijd bij een 'vruchtbaarheidsbehandeling' met heel veel testen en onderzoeken. De rest moeten ze er zelf maar bijdenken.
Alleen als je mensen ECHT kan vertrouwen en waarvan je weet dat ze jou onvoorwaardelijk steunen en kunnen troosten, zullen een echte hulp voor je zijn.
Groetjes
Sterretje

http://sterretjesooievaar.skynetblogs.be/

[Tiny]

Dag Sterretje,

eigenlijk voelde ik het zelf ook zo aan. Ik ben vooral bang om teveel tekst en uitleg te moeten geven op momenten dat ik daar geen zin in heb. Ben in het verleden ook te vaak op 'domme' reacties gelopen.
Ik denk ook dat ik mijn uitleg tot een minimum zal beperken en vaag zal houden.

bedankt voor de verwijzing naar de bijkomende info

Liefs
Tiny

[Loeki]

Dag Tiny,

Het is natuurlijk voor iedereen anders, maar ik heb voor IVF een pak minder echo's gehad dan voor IUI. Uiteindelijk moeten ze gewoon weten wanneer het ei of de eitjes klaar zijn. Voor m'n IVF heb ik drie controles gehad, voor m'n IUI's vier tot zeven controles.

De afwezigheid voor PU en TP heb ik vorige keer in één keer genomen. PU was op dinsdag, TP op donderdag en ik ben thuis geweest van dinsdag tot en met vrijdag. Ik had van te voren niks gezegd, voor de collega's is het net of ik heb een weekje griep gehad. In de zomer natuurlijk iets minder geloofwaardig.

Je doet ook niet iedere maand een PU hé, bovendien kan je met twee dagen ziekteverlof toekomen voor de PU, en het kan nog eens zijn datie in het weekend valt ook.

Het hangt natuurlijk van je werk af, maar je hoeft het dus niet perse te zeggen vind ik. Je kan ook zeggen dat je naar het ziekenhuis moet, of dat je een behandeling moet, zonder te zeggen over wat het gaat, als je je daar niet goed bij voelt. Voel je vooral tot niets verplicht!

[Nientje]

Tiny,

ik denk dat het heel veel afhangt van hoe je werkuren geregeld zijn, heb je al geleidende uren, dan kan je daar inderdaad mee spelen. Maar heb je zoals ik vaste uren, dan is het al moeilijker.
Ik heb het tegen mijn baas gezegd en die was eigenlijk vrij positief. Hij zei direct voor zo'n zaken komt privé boven het werk. Hij heeft me ook direct zijn persoonlijke GSM gegeven zodat ik maar een sms moet sturen wanneer ik afwezig zal zijn, zodat ik niet eerst naar het secretariaat moet bellen enzo.

Mijn baas weet ook niet wat ik wanneer allemaal doe. Ik laat hem alleen maar weten dat ik overuren neem of dat ik ziek zal zijn. Hij stelt ook nooit vervelende vragen. Hij laat het gewoon gebeuren.

Ik heb het ook aan mijn naaste collega's verteld, omdat ik vond dat ze de reden moesten weten van mijn onverwachte afwezigheden. Maar het is niet zo dat ik daar verder nog veel over praat.

Het is moeilijk om er over te praten tegen iemand die het niet echt heeft meegemaakt. Toch in zekere zin willen ze je wel begrijpen. Zeker voor de duur van heel de periode en het wachten op een kind, daarvoor hebben ze allemaal wel begrip voor.

Denk er nog eens goed over na. En veel succes!

[benedicte]

Beste,

Bij de IUI vond ik het ook nog vrij gemakkelijk op te lossen met wat te schuiven met uren en verlof. Ook daar het ziekenhuis op slechts 10km van mijn werk ligt.
Maar bij IVF moesten we verder en is dit helemaal niet zo evident.
De eerste keer heb ik het zo wat geregeld met verlof en toevallig weekend en 1 dagje ziek voor de pick-up.

Maar de 2 de IVF viel alles op werkdagen en ik zag er zo tegenaan om 1dag ziek en dan werken en dan weer een dag ziek of verlof, dat ik bij mijn huisarts ben gegaan. Ik ben toen thuis geweest tussen de pick-up en de terugplaatsing. Niet omdat het me fysiek niet zou gaan om te werken maar gewoon omdat ik het emotioneel te moeilijk vind. Iedereen vraagt hoe het met je gaat, terwijl je dan inderdaad niet altijd zin hebt om veel antwoorden te geven. Ik begrijp niet dat we niet zowieso ziekte krijgen omdat we nooit lang vooraf weten wanneer juist de terugplaatsing gaat zijn. Vorige keer was het zelfs nog verlaat in de voormiddag.

Groetjes

[Loeki]

Ik had een PU op dinsdag, en heb gelijk zelf ziekteverlof gevraagd tot en met vrijdag. Ze hadden me voorgesteld enkel dinsdag en woensdag, en dan daarna nog eens voor de TP, maar ik vond dat ook emotioneel te zwaar. Ik had nu een TP op dag 2, donderdag dus, en ik was blij dat ik vrijdag lekker in de zetel kon liggen, mezelf "wijsmakend" dat dat de beste kansen gaf voor m'n embyke. Plus ik was toch ook moe van de emoties.
Had ik TP gehad op vrijdag, had ik donderdag toch niks gepresteerd op het werk, wetende dat ze ieder moment kunnen bellen "ja ge moet niet meer afkomen, uw embryoke deelt zich niet meer".

Kvind het geen overbodige luxe, verlof tussen PU en TP. Kheb het zelf zo moeten vragen, maar ze maakten er geenenkel probleem van. Ik vind dat je alle recht hebt om daar zelf in te beslissen. Alleen jij weet of je in staat bent, lichamelijk en emotioneel, om te gaan werken. En laten we eerlijk zijn, een dagje meer of minder ziekteverlof, het zou niet mogen uitmaken hoor voor je werkgever.

[keppetje]

Hoi ik ben nieuw op deze website. ik ben vrijdag te weten gekomen dat ik nie zwanger kan worden op natuurlijke wijze dus dat het ook via ivf moet gebeuren en was effe schrikken want ben nog redelijk jong. Nog maar 20 jaar maar heb 3 jaar geleden al een operatie gehad aan men eierstokken en toen zat de kans er al in dat ik geen kinderen op natuurlijke wijze kon krijgen en ik en men vriend vinden dat heel jammer. Mijn wereld storte ik want kindjes zijn mijn alles. zou alles doen om maar een kindje in men armen te kunnen houden.

Weet ook niet hoe alles in elkaar zit ivm ivf...
Dus kan wel alle raad gebruiken en bij welke dokter ik het beste ga.
Liefst zo dicht mogelijk ik woon in oostende dusja gent, brugge, enz

Met vriendelijke groeten stephanie

[gewoonIkke]

Wij hebben bij de eerste kleine (via kid) wel de naaste familie ingelicht en inderdaad die vragen dan gemakkelijker naar nieuws en je moet dan ook het slechte nieuws vertellen.
Daardoor hebben we besloten om het nu niet meer te doen. Ze weten dat we voor een 2de bezig zijn maar weten niet hoe of wat en dat we ondertussen naar IVF overgestapt zijn.

Op het werk heb ik geluk. Ik heb een baas die het allemaal wel begrijpt en mijn directe chef is zelf met zoiets bezig dus weet dat je onverwachts uren moet wisselen, ... Ik kan ook gemakkelijk een uurtje later gaan werken of in de namiddag (daar ik halftijds werk) of via een ziekenbriefje binnen te brengen.

Ook heb ik het geluk hier bij ons in het ziekenhuis bloed te kunnen laten trekken, die doen dat ook buiten de uren voor zulke dingen. En ik kan bij mijn gyne terecht voor echos. Als die op dat moment niet werkt regelt die de echo bij een andere gyne. Dus dat is wel leuk.

Bovendien is het zo als Jette zegt bv. dag 12 's ochtends bloed dat je dit dan ook dag 11 's avonds mag doen. En daardoor kan ik het vaak goed regelen.

Ik probeer dus ook zo weinig mogelijk te zeggen om geen extra stress erbij te krijgen van vragen, ...

[Tiny]

Hoi dames,

allemaal heel erg bedankt voor de reacties.
Wij hebben ondertussen 2 IVF-pogingen achter de rug (zonder succes). Op mijn werk weet enkel mijn directe chef dat we "met een behandeling bezig zijn", maar niet meer. Hij heeft hiervoor veel begrip en vraagt geen verdere uitleg als ik die zelf niet wil geven.
Wat de afwezigheden betreft heb ik telkens van de gyne een ziektebriefje gekregen van de PU tem de TP. Ik heb met mijn huisarts afgesproken dat ik hem dat bij hem kan inruilen. Zo denken mijn collega's dat ik met een buikgriepje zat. Vind dat liegen wel niet fijn, maar heb besloten er op het werk met niemand over te praten.
Verder heb ik het verteld aan mijn beste vriendin. Gewoon om effe stoom af te laten als ik er nood aan heb.

Groetjes
Tiny

[Sanjacky]

Hey Keppetje...

Is niet niks he als je zo slecht nieuws te horen krijgt of je nu 20 of 30 bent het nieuws komt even hard aan en je verlangen naar een kindje is er...
Om zoveel mogelijk over ivf te weten te komen kan ik je aanraden zoveel mogelijk informatie te zoeken op internet en op deze forum (er zijn meerder) vind je ook enorm veel informatie en als je vragen hebt gewoon stellen hier er is altijd wel iemand die antwoord en kan helpen... Ik heb net mijn eerste ivf-poging achter de rug en vond het goed meevallen de emoties van de hormonen waren niet altijd even plezant en de bijwerkingen maar waren te doen en die 2 weken wachten na de terugplaatsing ( TP ) van je embryootje zijn het zwaarste vind ik. Wij waren niet bij de gelukkigen maandag hebben we te horen gekregen dat ik niet zwanger ben. Maar we hebben nog 6 cryootjes ( embryootjes in de diepvries ) en we gaan daar nu mee verder doen... Welk ziekenhuis je best kunt gaan weet ik niet want ik ben van limburg dus kan je daarbij niet helpen. Vraag aan je gyno of zoek het op internet op... Er gaat veel op je afkomen maar het gaat stap voor stap dus geen bang hebben dat komt in orde laat je alles maar goed uitleggen en het allerbelangrijkste is je moet er alle twee achter staan... Ik hoop dat je iets aan mij uitleg had als je vragen hebt stel je die maar...xxx...
Nog veel succes meid

[Sanjacky]

Hoi Hoi iedereen...

Ben hier ook eens komen piepen normaal zit ik op een andere forum
Wij hebben het een aantal mensen vertelt maar aan zo weinig mogelijk mensen want uiteindelijk begrijpen ze het niet echt en maken ze van die domme opmerkingen waar ge niks aan hebt... Ik praat er alleen echt over met mijn man want hij begrijpt het en op de forum of chat voor de rest praat ik er niet echt over zelfs zelden met de mensen die het weten... Ik denk maar zo als het ooit mag lukken dan zal iedereen het wel te weten komen

Ik wens iedereen hier nog heel veel succes...xxx...