Starten met eiceldonatie

[T&T]

Cookiemonster, geen tp hier. Alle 5 embryo's uit mijn laatste poging (pu was een week geleden) liggen gezellig bij elkaar in de vuilbak. Alles had kwaliteit 4. Geen tp als het minder dan 3 is. Dus ik zit nog met een lijf vol hormonen maar niks van hoop op zwanger worden.

Ik ga dat volgende week toch goed navragen van dat zaad. Je doet me schrik krijgen. Want ik heb maar 1 poging met een donor en ik wil geen risico dat ze daarna zeggen: meneer, uw zaad is slechter dan gedacht. Goed dat je me er bewust van maakt.

En nu moet je vooral ontspannen. Bijna weekend, dan verlof, het is mooi weer. Dat eskimootje is al lekker ontdooit in uw optimaal bms en is nu een definitief plekje aan t zoeken. Hou me op de hoogte hé!!!

Mich, wanneer heb jij echo????

[Cookie-Monster]

Mich, ik ben ook wel benieuwd naar je eerste echo! Weet je al of ze alletwee zijn blijven plakken?
BN is de 17e of de 18e. Toen ze me belden om te zeggen wanneer ik met Utrogestan moest starten en TP zou hebben, zeiden ze dat ik de 17e bloed moest laten trekken. En dat klopt met vorige pogingen: altijd 2 weken na de eisprong (start Utrogestan). Maar de 17e is een zondag. Nu is dat geen probleem als ik in het ziekenhuis bloed laat trekken.
Bij de TP zei de dokter dan dat ik de medicatie moest nemen zoals gebruikelijk, tot de 18e. Ik heb er toen niet naar gepiept, omdat dat betekent dat ik een dag langer moet wachten en ik vind die laatste dagen al zo vreselijk. Ik zou het liever gewoon zondag doen, dan ben ik op mijn gemak thuis terwijl ik wacht op het telefoontje. Maandag op het werk gaat hels zijn: mijn eerste dag terug na verlof, collega's die dan ontzettend meeleven en vragen "en, hoe is't??" (goedbedoeld, het zijn stuk voor stuk schatjes), maar maandag is de enige dag in de week dat iedereen op bureau is (we werken allemaal 2 dagen in de week thuis, maandag is de dag dat iedereen op bureau moet zijn en dat alle vergaderingen worden ingepland), dus het is dan heel rap een 'kiekenkot', ik vrees dat ik met strakgespannen zenuwen daar niet goed tegen ga kunnen Dus ik weet het nog niet. Ik ga eens informeren of ik bij dr. Decleer op zondag de bloedtest kan laten doen, het is dan 14 dagen na de figuurlijke eisprong, dus niet te vroeg om zeker te zijn.

T&T: oh zeg, wat vreselijk van die laatste poging Sorry, ik was niet volledig mee met je voorgeschiedenis... Alsjeblieft, laat je door mijn verhaal niet zot/bang maken! Dat is zeker niet de bedoeling! Ik denk/hoop dat het zeer uitzonderlijk is dat het sperma slechter blijkt dan gedacht en dat dat pas tot uiting komt bij het gebruik van donoreicellen. Als ik het zo lees in je onderschrift, heb je wel altijd mooie bevruchtingscijfers gehad. Als je toch zekerheid wilt voor je in het donorverhaal stapt: aan het UZ Gent doen ze een test waarbij ze muizeneicellen bevruchten om te zien of het sperma voldoende bevruchtend vermogen heeft. Dat is de MOAT-test (je kan het gerust Googlen). Wij wilden die test ook doen, maar hebben er uiteindelijk van af gezien omdat twee donorpogingen met lage bevruchtingscijfers voor ons (en zeker voor de dokters) voldoende bewijs waren, en mijn vriend had tegen dan al zijn besluit gemaakt en weigerde zelfs nog met zijn sperma te werken omdat het volgens hem 'rommel' was. Ik had het eventueel wel nog willen proberen... de dokter had eerst nog voorgesteld om 50/50 te werken: de helft van de eicellen met donorsperma bevruchten en de andere helft met eigen sperma. Maar dat zagen we niet zitten, want het labo beslist welk embryo het beste is om terug te plaatsen, dus zelfs als er embryo's van mijn vriend zouden zijn, zouden we die niet teruggeplaatst krijgen als die met donorsperma van betere kwaliteit zouden zijn. En het zou ons verbazen dat sperma dat al niet denderend is en ICSI nodig heeft beter zou presteren dan streng geselecteerd donorsperma... Voor ons leek dat dan eerder de helft van de eicellen in de vuilbak kieperen. En daarvoor zijn ze te duur

Aan het UZA doen ze ook DNA-fragmentatietesten op sperma. Dat hebben ze bij ons in Spanje ook gedaan, resultaat was perfect normaal. Dus of die test veel zegt...? De gyn die mijn eigen pogingen begeleid had in BElgië had daar grote twijfels bij. Omdat elk spermastaal wel een graad van fragmentatie vertoont, en ze uiteindelijk toch niet kunnen de 'juiste' spermacel selecteren, dat blijft een loterij.

Heb je volgende week een nabespreking met de dokter? Veel succes!!

[weetje81]

Telefoon gehad van Jette, we worden verwacht om 14.30u. En dan daarna gaan we door naar de Efteling.

[mich75]

Weetje, da's al goed nieuws, nu hopen dat het een plakkertje is.

T&T en Cookie-Monster, Woensdag heb ik eindelijk een echo en zal ik weten of het er 1 of 2 zijn en ik ben ook heel benieuwd . Deze 2 weken duren toch veel langer dan de ww vind ik.

T&T, jij hebt tenminste een verklaring gekregen van wat er mis is met je eicellen. Ik denk dat er genoeg dames zijn die te horen krijgen dat ze slechte kwaliteit hebben, maar dit is dan gebaseerd op de leeftijd of lage amh-waarde en omdat het niet lukt. Hoe erg dat ik het voor jou ook vind, jij weet tenminste zeker dat er een probleem is met je eigen eitjes, dat is volgens mij echt een grote stap vooruit en zal je kansen aanzienlijk verhogen bij ecd.

Cookie-Monster: Tja, die bn, wat doe je eraan? Ik kan aannemen dat je liever op zondag gaat en rustig thuis op telefoon kan wachten. Andere mogelijkheid is om maandagavond te gaan, maar zo lang kan je misschien niet wachten.
Je kan ook zaterdag of zondag een testje doen om te weten hoe het staat, maar in jou geval zou deze best wit kunnen zijn terwijl het toch positief is.
Je hebt nog een dikke week om te beslissen en om te wikken en te wegen, maar probeer vooral te genieten van je verlof.

[T&T]

Mich, dat is waar. Ik ben langs de ene kant blij dat ik eindelijk een uitleg heb gekregen wat er mis is. Deze poging hebben we ook bewust gedaan om bevestiging te krijgen want: poging 1 een tp, poging 2 geen tp, poging 3 een tp, poging 4 geen tp. Dus poging 5 was om duidelijkheid te scheppen. Ik ben heel blij dat ik de volledige uitleg heb gekregen wat ze nu mis hebben gezien. Ik tel al mee af naar jouw echo en kan me inbeelden dat het nog langer lijkt te duren dan de ww. Ik hoop dat ik ooit dat gevoel mag ervaren! Heb je veel kwaaltjes????

Cookiemonster, ik zou als ik jou was zondag bloedprik doen. Dan weet je het tenminste tegen dat je gaat werken. Chapeau dat je dat op je werk vertelt. Ik zwijg hier altijd tegen iedereen tot ik resultaat heb want ik ben echt niet sterk genoeg meer om al die: 'en, weet je t al?? heb je al resultaat??? hoe voelt ge u?? te verdragen. Dus ik zwijg tot ik iets weet. Dan kan ik het zelf eerst een plaats geven. En je hebt me niet echt bang gemaakt hoor. Ik vind het zelfs heel goed dat je me jouw verhaal uit te doeken hebt gedaan want ik wil echt geen risico's meer. Ik wil zoals jij bij de donor 15 eicellen = 15 embryo's. Punt aan de lijn. Geen verrassinkjes meer van mmm, het lijkt op slechte kwaliteit. Nee, daar heb ik geen tijd, geld of energie meer voor. Dus ik ga die MOAT test eens uitpluizen en bij op mijn lijstje zetten. We hebben dinsdag nabespreking van deze poging bij de prof en het zal meteen bespreking van donorschap worden.

weetje, succes hé!!! Voorzichtig in de attracties en vooral... ONTSPANNEN!!!

Misschien ben ik wat te wantrouwig maar klopt de volgende redenering: als een kandidaat-donor maar geen duidelijk antwoord geeft en nooit tijd vindt om de zaken te bespreken, dan kan ik ze beter schrappen als kandidaat! Ik begrijp dat mensen er moeten over nadenken maar als je zegt: ik wil dat wel doen voor jou en dan maar blijft uitstellen om eens samen te zitten, dan lijkt me dat niet zo positief. Cookiemonster, heeft jouw donor lang moeten nadenken alvorens ze ja zei??? Ik weet echt niet hoeveel tijd ik iedereen moet geven want mijn klokje tikt!

[mich75]

T&T,
Mijn kwaaltjes vallen best mee. De grootste angst die ik had was ochtendmisselijkheid, maar die blijft (voorlopig) uit. Ik ben een kotserke eerste klas , heb enorme last van bewegingsziekte, ik kan zelfs ziek worden op een veerpont of als ik zelf met de wagen rijd
Ik denk dat mijn ouders nog trauma's hebben van mij als kind, op reis vertrekken en nog geen 5 km verder was het al zover.

Dus daar ben ik van gespaard, ik had wel bandenpijn, maar de utro neemt die pijn wel voor een groot stuk weg, telkens 1 à 2 uur voor de volgende utro werd de pijn erger. Ik had hier al last van nog voor ik wist dat ik zwanger was, maar toen waren het eerder steekjes in de liezen. Nu is die bandenpijn al een pak minder. Wat ook hielp was op mijn zij liggen.
Mijn grootste kwaal zijn mijn borsten, gezwollen, zwaar en pijnlijk. Maar ik draag nu 24/24u sportbeha's en heb hierdoor bijna geen pijn meer.

Wat jou mogelijke donor betreft, ik zou zeggen: schrappen en op naar de volgende. Mijn idee is het volgende, dit is in het algemeen, dus niet per sé voor een donor: als het nu al bijna onmogelijk is om samen te zitten, wat gaat het dan zijn als het er echt op aankomt?
Een donor moet eerst een aantal testen ondergaan en daarna een poging, dit is voor een donor niet zo emotioneel als het voor ons is. Wij hebben er bijna alles voor over en plooien ons in bochten om alles geregeld te krijgen, je moet iemand vinden die echt geëngageerd is denk ik. Er gaat toch nog een aantal maanden over eer de donor is goedgekeurd, stel dat je deze kostbare maanden verspeelt aan iemand die het allemaal niet zo serieus neemt.

Misschien ben je zelf ook wel een beetje zo, dat als je twijfelt of iets niet wil, dat je het dan laat aanslepen of uitstelt in de hoop dat het vanzelf voorbij gaat.

Hopelijk vind je iemand die er echt voor wil gaan.

[T&T]

Mich, volledig mee eens. Ik denk dat ik gewoon even bevestiging zocht. Ik ben van mening dat een donor gerust even mag nadenken maar in dit verhaal is er geen misschien. JA of NEE, punt, gedaan. Deze kandidaat weet het al van in april en toen was het ja, ik doe dat, direct. Maar nu het echt wordt, blijft ze maar uitstellen. Ik ben zo niet, koe bij de horens vatten en als het niet gaat is het neen. Ik geef haar woensdag nog de kans om te luisteren, gebeurd dit niet, dan zeg ik neen tegen haar. Zoals je zegt, ik moet iemand vinden die er echt voor gaat! En als dat wil zeggen dat ik 2 maanden langer moet zoeken, dan is dat zo! Dus bedankt om mijn gevoel te bevestigen.

En goed dat je niet te veel kwaaltjes hebt! Dan kan je hopelijk eens te meer genieten! Ik begrijp dat je blij bent dat je niet misselijk bent, zeker tijdens de zomer lijkt me dat helemaal niet leuk. Maar langs de andere kant, alle kwaaltjes horen er bij en ik ben er zeker van je ze met plezier draagt!

[Amarillo]

T&T: ik begrijp je gevoel dat je hebt bij je mogelijke donor, maar ergens misschien ook wat kort door de bocht? Jij kent haar natuurlijk het beste he... Het heeft misschien wel een andere reden waarom ze het uitstelt? En dat ze hierover twijfelt, kan je haar maar moeilijk kwalijk nemen. Voor haar heeft het ook gevolgen (psychisch, lichamelijk, familiaal,...). Wijzelf hebben dit hele proces stap voor stap kunnen doorlopen en hebben hier ongetwijfeld ook onze 'twijfels' in gehad, maar wij doen het voor ons eigen baby'tje en daar hebben we natuurlijk veel voor over. Uiteindelijk weet ze het 'nog maar' van april en dit heeft vaak ook wel zijn tijd nodig om te rijpen.
Ik begrijp heel goed dat jouw klokje tikt en je vooruit wil, maar je kan die druk moeilijk ook volledig bij haar leggen als zij wat tijd nodig heeft om een weloverwogen beslissing te maken... Het kan natuurlijk dat ze dit in een opwelling heeft gezegd en het nu misschien niet durft zeggen dat ze hier te snel mee geweest is? Dan kan je haar dit misschien beter op de man af vragen? Anderzijds als je er geen goed gevoel bij hebt en je hebt 2 andere donoren die er duidelijk voor willen gaan, kan je misschien beter voor die optie gaan?
Ik hoop dat je dit niet verkeerd opvat maar wou er ook even een kanttekening bij maken... Mijn zus heeft bv. een jaar gehad om haar gedacht hierrond te maken, is ook bij een psycholoog geweest om de juiste beslissing te kunnen nemen. Dit ging dan om kruisdonatie, dus ik kan mij voorstellen dat er bij gekende donatie nog meer vragen bij beide partijen door het hoofd kunnen spoken. Toen het zover was zijn er ongetwijfeld ook weer de nodige bekommernissen en twijfels geweest. Nu is ze heel blij dat ze mij geholpen heeft, maar het is alleszins niet vanzelfsprekend geweest terwijl ik in het begin zoiets had van allez, dat doe je toch gewoon voor je zus. Ik wil maar zeggen dat ik je reactie volledig begrijp, dat je vooruit wil en op zoek gaat naar zekerheden, maar desondanks blijft het met een donor altijd afwachten hoe het loopt...

[Amarillo]

Weetje en cookiemonster: super van die emmy'kes in jullie buik. Ze zitten daar alvast lekker warm en nu voor jullie beiden gewoon 9 maanden lang! Ik duim superhard voor jullie en het kaarsje brandt hier alvast!

Weetje geniet van de Efteling! Even alle zorgen en spanningen achter je laten!
Cookiemonster ik zou ook wel zondag voor BN gaan denk ik! Nog een dikke week!

Zo spannend allemaal! suuuccceeeessss!!!!

[weetje81]

Hallo,

Ik moet zeggen dat het deugd doet, hier in de Efteling. Er even niet aan denken. Ik heb wel een paar attracties gedaan. Maandag terug naar huis en dan nog een week en een half werken, dan mogen we testen op 20 juli. Op 21 juli heb ik dan 3 weken verlof. Hopelijk mag ik met een positieve test mijn verlof in gaan.

Ik duim mee voor iedereen die nu ook in de wachtweken zitten. Laat het aub blijven plakken!

Succes!

[T&T]

Amarillo, ik begrijp je punt en misschien wil ik echt te snel een antwoord. Maar deze vriendin is iemand die heel rechtuit is, geen doekjes erom, zo is het en gedaan. Ik heb het in april wel 3 keer gevraagd, ze heeft het met haar man besproken en telkens kwam ze terug met een ja. Daarom dat ik er geen goed gevoel bij heb. Ik begrijp het gewoon niet. Als ze van mening is veranderd, wat zeker mag, dan zou ze zonder pardon neen zeggen. En nu blijft dat uit. Misschien ben ik me zorgen aan het maken over niets. Ik ga doen wat je zegt, het gewoon op de man af vragen. Neen heb ik, ja kan ik krijgen.
Zo kan er ook geen onenigheid ontstaan. Ik wil niet dat dit tussen ons in komt dus gewoon alles op tafel gooien. Bedankt alvast voor je mening.

weetje, het begint te korten!!! Ik duim!

[Amarillo]

T&T: ik denk dat dat een strak plan is! het is alleszins goed als jullie het openlijk op tafel kunnen gooien, al is het zeker niet evident omdat je er ook veel hoop op stelt he... Op die manier vermijd je volgens mij inderdaad dat het tussen jullie komt in te staan! Wens je er alvast veel succes mee en hou ons op de hoogte wat het geworden is he!

Weetje: fijn dat je je wat kan ontspannen en je hebt dan ook nog je verlof om naar uit te kijken! Ik heb het zo 2 keer gehad dat mijn verlof eraan kwam en ik zwanger bleek! Ik wens het je alvast toe dat je je verlof kan ingaan met jullie drietjes!

[Cookie-Monster]

Pffff, nog een kleine week voor testdag... Het gaat redelijk goed met de moraal. Ik had wel sinds de nacht na de terugplaatsing een aantal dagen een zeurderige pijn in de onderbuik. Sinds gisteren is dat over. Het kon volgens mij niet de innesteling zijn, daarvoor was het te vroeg, onze embryootjes zijn de vriezer ingedoken op dag 3, dus vandaag is het maar dag 8 (of 9, weet niet hoe lang op voorhand ze een cryo uit de vriezer halen, weet wel dat ze er maar eentje moesten ontdooien, gelukkig!)... Ik heb nu de voorbije paar dagen wel last gehad van gevoelige borsten, maar sinds vanmorgen is dat helemaal over. Vrees dat dat geen goed teken is: een symptoom dat opeens stopt...

T&T: hopelijk krijg je snel duidelijkheid van je kandidaat-donor. Het is natuurlijk een moeilijke beslissing, en het kan best zijn dat ze er (ondanks eerdere beloftes) nog niet volledig uit is of toch nog twijfelt. En misschien schrikt ze er dan voor terug om dat met jou te bespreken. Je kan het haar best op de vrouw af vragen. Zelfs al heeft ze nog twijfels, die kunnen ook nog altijd verdwijnen!
Wij werken met een anonieme donor, dus wij hebben nooit dergelijke discussies moeten voeren. Ik had het wel gewild, maar al mijn vriendinnen zijn ook net te oud om nog donor te zijn. Ik had er even over gedacht om het aan mijn jongere zus te vragen, maar die is in die periode heel vaak geopereerd geworden, dus dat zou ook niet gelukt zijn... we hadden er ook even aan gedacht om naar Engeland te gaan voor donatie, omdat anonieme donatie daar verboden is en we wilden wel dat het kind een mogelijkheid had om later te weten wie zijn/haar donor was, maar toen lazen we heel veel verhalen van vrouwen die op het laatste nippertje in de steek gelaten werden door de donor en zo tot wel 4 keer toe hebben moeten wachten op een nieuwe donor. Dat zagen we niet zitten. Want het zijn dan agentschappen die een donor voor jou zoeken, je hebt zelf geen rechtstreeks contact met de donor. Ik vind het dus super voor jullie dat jullie in je dichte omgeving iemand gevonden hebben!!

Weetje: veel succes in de laatste rechte lijn naar de test!

[T&T]

Cookiemonster, probeer nog niet te panikeren. Zoals je zegt, nog een week voor testdag dus het 'wegvallen' van een symptoom hoeft denk ik niet negatief te zijn. Gewoon waarschijnlijk de pregnyl die uit je lijfje is. Nu kunnen de nieuwe symptomen komen
Ik ga de koe bij de horens vatten voor mijn kandidaat-donor. Duidelijkheid is troef denk ik dan maar. Naast haar heb ik 1 iemand die wil wachten tot in september alvorens te beslissen, 1 iemand die het overweegt en 1 iemand die nog de volle uitleg moet krijgen maar nu nog op vakantie is. En dan heb ik nog 1 persoon die ik kan vragen maar dat hou ik nog even achter de hand. Dus 4 potentiële kandidaten en 1 reserve. Hopelijk lukt het dat er iemand zo altruïstisch is om ja te zeggen en wordt goedgekeurd.

Ondanks dat heb ik echt een baal dag vandaag. Soms overvalt de angst me dat iedereen nee zal zeggen en dan weet ik niet meer wat gedaan. Dus hier zijn weeral tranen gevloeid vandaag.

Kan er iemand mij een idee geven hoe lang het duurt alvorens de kandidaat-donor de vooronderzoeken kan laten doen? En hoe lang het daarna duurt voor je echt van start kan gaan? Ik reken voor alles 6 maanden. Is dat te snel?

[Cookie-Monster]

Ik wou dat ik mezelf kon troosten met het idee dat het verdwijnen van een symptoom te wijten is aan het uitdoven van de Pregnyl, maar ik heb geen Pregnyl genomen. Ik zit in een kunstmatige cryocyclus, denk enkel Progynova en Utrogestan.

T&T, als ik het zo lees heb je toch behoorlijk wat kandidaten! Van die 5 zal er toch wel eentje zijn die echt en oprecht toehapt?
Ik kan je jammer genoeg niet zeggen hoe lang het duurt met de kandidaat-donoren. Ik zou denken dat de vooronderzoeken relatief snel kunnen gaan, maar ik weet niet wat die allemaal van testen moeten laten doen. Op de resultaten van de genetische test (kareotype) moet je denk ik al makkelijk 6 weken wachten. Ik heb me altijd laten vertellen dat als je zelf een donor aanbrengt, de wachttijd 6 maanden bedraagt. Maar wellicht zijn er hier dames die dit met zekerheid kunnen bevestigen.