IUI-clubje

[benetton]

Inderdaad, ik denk dat het typerend is dat mannen daar niet zo over praten.. De mijne ook niet..

vind het heel erg dat het zo niet gelukt is! Wij maken het staaltje thuis en rijden dan naar het ziekenhuis, ik weet niet als dat bij jullie een optie is? Ik duim alleszinds voor je..

Wel vroeg ik me af, ik had gedacht dat met 3 utrogestan bolletjes per dag te nemen voor 14 dagen, mijn menstruatie ging zwaarder zijn, maar weer na 1.5 dagen zijn ze gedaan... Ik moet toch maandag bellen naar het ziekenhuis dat mijn menstruatie begonnen is (en weer gedaan).. Maarja ik vind het toch raar, of heb ik geluk ? Ik denk het niet zeker... Och ja, ik weet het niet..

[Dora26]

Wat ik wel eens voorheb is dat ik na 2 dagen denk, 'oh, menstruatie is gedaan', maar dat ik dan een dag nadien toch weer wat meer bloedverlies krijg.. Ik had voor mijn laparascopie ook telkens een menstruatie van 1-3 dagen max. Gemiddeld ook 1.5 dag en voor de rest wat bruinverlies.
Als je er niet gerust in bent, gewoon even informeren, dat kan nooit kwaad!

Ik ga in hetzelfde ziekenhuis als Sofke en denk dat ze ook sowieso het staaltje thuis moeten aanmaken (dat moet bij ons toch). Maar ook dan heeft mijn vriend het wel eens moeilijk hoor... Geluiden op de achtergrond ofzo storen hem dan en omdat hij op dat moment wel 'moet' presteren omdat het verwacht wordt, is het vaak ook moeilijker. Begrijp het wel hoor, denk dat ik het er zelf ook heel moeilijk mee zou hebben!

[Sofke123]

hey,

ja onze staaltjes mogen ook thuis aangemaakt worden! Maar zelfs dan blijft het moeilijk. Maarja, mijn vriend heeft ook nog last van erectiestoornissen, dus het is bij ons alijd een heel gedoe!!

en ja, er over praten is ook een heel gedoe! Zelfs langsgeweest bij suxuoloog, maar geholpen heeft het echt niet. SPijtig genoeg!!!

Ik denk dat ik eens ga mailen naar de ivf verpleegkundige met de vraag of we gewoon verder doen met IUI of dat we eens moeten samenzitten om te praten over iets anders.
Ik kan altijd informeren he

benetton: die pilletjes ken ik niet en heb ik dus nog nooit moeten nemen. Ik kan je niet verder helpen, sorry!

[Dora26]

hey,

ja onze staaltjes mogen ook thuis aangemaakt worden! Maar zelfs dan blijft het moeilijk. Maarja, mijn vriend heeft ook nog last van erectiestoornissen, dus het is bij ons alijd een heel gedoe!!

en ja, er over praten is ook een heel gedoe! Zelfs langsgeweest bij suxuoloog, maar geholpen heeft het echt niet. SPijtig genoeg!!!

Ik denk dat ik eens ga mailen naar de ivf verpleegkundige met de vraag of we gewoon verder doen met IUI of dat we eens moeten samenzitten om te praten over iets anders.
Ik kan altijd informeren he

benetton: die pilletjes ken ik niet en heb ik dus nog nooit moeten nemen. Ik kan je niet verder helpen, sorry!

Wat heb je dan in gedachten van 'andere opties'? Zowel bij iui, ivf als icsi zal je vriend een staaltje moeten aanmaken, helaas... Er ligt veel druk op hé. Ik ben ook bang dat als het zover is met de ivf dat het eens niet zal lukken. Dan zit je daar met al die eitjes... Ik vrees dat er niet veel andere opties zijn, ofwel zouden ze zijn zaadjes per operatie moeten weghalen, maar vrees dat ze dat niet zo snel doen.

[Sofke123]

Ik had gehoopt dat er toch nog een andere methode was! Verdorie!

ik heb gemaild naar de ivf verpleegkundige en ze stelde ook voor om een overleggesprek met dr pelckmans te doen. Maar dat kan pas eind augustus. Midden augustus zou ik nog een IUI poging kunnen doen. En we hebben zelf beslist om die wel te doen. Ookal zei de verpleegster misschien eerst best een gesprek, maar dat is weer een gemiste kans dan! En de endometriose die groeit ook maar aan (denk ik). Dus beter elke kans die er komt benutten. Een gesprek kan na die IUI ook nog.

MIjn vriend gaat voor zijn diabetesarts wel nog eens een staal moeten geven. Maar die is nu op vakantie, dus wachten tot volgende week om even met hem te overleggen.

Ja, het is echt niet makkelijk voor mijn vriend. Op de dagen dat we betrekkingen "moesten" hebben van de dokter, was hij ook weer plotseling ziek. Hij moest overgeven enz. Ik denk echt dat hij het allemaal zich veel harder aantrekt dan hij laat uitschijnen. Hij vindt het zelf heel lastig en beseft zelf ook nog niet helemaal dat hij altijd ziek is als er vruchtbare dagen zijn. Volgens hem is dit puur toeval!

[Dora26]

Ik had gehoopt dat er toch nog een andere methode was! Verdorie!

ik heb gemaild naar de ivf verpleegkundige en ze stelde ook voor om een overleggesprek met dr pelckmans te doen. Maar dat kan pas eind augustus. Midden augustus zou ik nog een IUI poging kunnen doen. En we hebben zelf beslist om die wel te doen. Ookal zei de verpleegster misschien eerst best een gesprek, maar dat is weer een gemiste kans dan! En de endometriose die groeit ook maar aan (denk ik). Dus beter elke kans die er komt benutten. Een gesprek kan na die IUI ook nog.

MIjn vriend gaat voor zijn diabetesarts wel nog eens een staal moeten geven. Maar die is nu op vakantie, dus wachten tot volgende week om even met hem te overleggen.

Ja, het is echt niet makkelijk voor mijn vriend. Op de dagen dat we betrekkingen "moesten" hebben van de dokter, was hij ook weer plotseling ziek. Hij moest overgeven enz. Ik denk echt dat hij het allemaal zich veel harder aantrekt dan hij laat uitschijnen. Hij vindt het zelf heel lastig en beseft zelf ook nog niet helemaal dat hij altijd ziek is als er vruchtbare dagen zijn. Volgens hem is dit puur toeval!

Hé meid,
Och wat erg voor je vriend zeg... Is hij echt elke keer rond je vruchtbare dagen ziek? Zou hij zich ziek voelen van de stress ofzo? Omdat hij moet presteren? Of omdat hij misschien bang is om te falen ofzo? Oh ik heb echt met hem te doen... En met jou ook natuurlijk!
Kan hij er wel open over spreken bij Dr. Pelckmans? Want dat is wel nodig denk ik, als jullie dan een gesprek hebben. Intussen nog een iui doen lijkt me dan ook het slimste, best alle kansen benutten natuurlijk en voor de endometriose... Gek hé, dat je er zo onzeker door wordt. Ik heb dat ook enorm, ben zo bang dat het er snel terug zal zijn.
Deze maand is het dus niets geworden om het zelf te proberen?

[Sofke123]

hey Dora,

neen , deze maand is het niets geworden. Het natuurlijk proberen is niet gelukt! Dus wachten op de regels en terug comid starten.

Mijn vriend wil ook heel graag een 2de kindje. Maar ik denk dat hij echt een deuk in zijn ego heeft (omdat ons 1ste kindje ook met IUI moest komen) en sindsdien zijn alle problemen begonnen. Het zou ook wel wat te maken kunnen hebben met zijn diabetes. Maar dat elke keer ziek zijn tijdens vruchtbare dagen dat is volgens mij echt in zijn onderbewustzijn stress. Maar hij zegt zelf dat hij niet liever wil dan een 2de kindje, maar die hele procedure vreet toch wel echt aan hem.

Ik heb bij dr pelckmans wel gezegd van zijn erectieproblemen en daarom dat we ook al na 2 maanden natuurlijk proberen direct naar IUI mochten gaan. Normaal moesten we 6 maand proberen. Maar dat heeft geen zin als het de helft van de tijd fysiek niet mogelijk is.
Maar dat hij telkens ziek wordt dan dat heb ik nog niet gezegd, zal ik bij het gesprek eens zeggen.

Ik denk ookwel dat het beste is om nog een poging te doen voor het gesprek. DIe endometriose die terugkomt dat is het laatste wat ik wil! Die operatie was echt erger dan bevallen! Ok ik heb echt geen grote pijngrens. Maar dat was toch wel echt geen lachtertje. Ik heb er achteraf en 2 weken van plat gelegen en dan moest ik gaan werken en dat ging toen eigenlijk echt nog niet hoor!!!

Groetjes en jij ook veel wachtsucces!

[benetton]

Pfft jammer weer opnieuw starten he!

Zeg heb ik toch even een vraagje... Bij het nemen van clomid, pregnyl... kan het zijn dat dit toch een effect heeft op je humeur?

Ik heb toch af en toe eens last van men gemoedstoestand, amai.. Mijn man zegt dat ik nog nooit zo was zoals nu.. Als het daarvan hangt, ik weet het niet.. Ofwel is het men man die lastig is haha

[Dora26]

Pfft jammer weer opnieuw starten he!

Zeg heb ik toch even een vraagje... Bij het nemen van clomid, pregnyl... kan het zijn dat dit toch een effect heeft op je humeur?

Ik heb toch af en toe eens last van men gemoedstoestand, amai.. Mijn man zegt dat ik nog nooit zo was zoals nu.. Als het daarvan hangt, ik weet het niet.. Ofwel is het men man die lastig is haha

Ja hoor! Ik had ook serieus last van plots heel boos worden, naar een plotse huilbui etc. Een hele afwisseling van uitersten en emoties!

[Sofke123]

Hey, ik kan nu niet echt zeggen dat ik of mijn omgeving een verandering in mijn gemoed heb gemerkt. Maar jan zeker wel de oorzaak zijn bij jou! Ookal helpen de hormonen ons en zijn ze noodzakelijk, 't is toch maar een vuiligheid in je lichaam! Dan maar te zwijgen over die extra kilo's die nog blijven plakken!!

Groetjes

[Sofke123]

Straks een familiefeestje bij de schoonouders!
Zij weten niet dat we terug bezig zijn met IUI's.
Dus we gaan een namiddagje tegemoed met 100 keer "en wanneer gaan jullie beginnen aan een broertje of zusje??"
We zullen ons maar flink houden! Misschien een cavake of 2, dan kan ik het misschien allemaal wat beter relativeren

Mijn familie weet het wel (ze vangen ons dochtertje op als ik naar de dokter moet), maar de familie van mijn vriend niet. Mijn schoonmoeder die zegt steeds dat je geen 2 kinderen moet nemen (ze heeft er zelf ook 2), veeeel meer werk dan 1tje. En als ik er nog hormonen voor moest nemen, dan wordt ik nog dikker!
Dus daarom zeg ik liever niets!

Weet jullie familie dat jullie bezig zijn met IUI? Of krijgen jullie ook veel vragen over wanneer komt er een baby?

[EKM81]

Bij mij, ik ben nog maar 25, begonnen ze het laatste jaar ook wel vragen te stellen wanneer wij aan kindjes zouden beginnen. Misschien ook omdat ze zagen dat ik heel graag met m'n neefjes en nichtjes bezig ben? Geen idee. Ofwel stond het op m'n hoofd te lezen . Ik vond die vragen allesbehalve gemakkelijk!

Wat betreft kilo's die blijven plakken door de hormonen: ik heb het gevoel dat ik wat vermagerd ben sinds ik zwanger ben. Ik ben behoorlijk misselijk en kan niet meer zoveel eten. Buiten een klein buikje is de rest meer in proporties aant kopen. Had dit nooit gedacht, maar kijk 't is een leuke bijwerking!

Ik duim hard mee voor jullie hier allemaal!

[Beluma]

4 weken na de curretage alweer mijn regels doorgekomen!
Ergens ben ik opgelucht dat het zo snel alweer is maar aan de andere kant ook wel confronterend dat we weer die 'mallemolen' in gaan op hoop dat het ooit weer gaat lukken en dan wél met positief resultaat.

Ik heb nu wel een stuk meer buikpijn als anders en al 2 nachten rond 03u wakker van de buikpijn. Maar bon, zal ff op m'n tanden moeten bijten...

Hier hadden we het lang verzwegen dat we graag een kindje wilden. Pas net voor de 3e IUI behandeling (en waarbij we zwanger waren geraakt) hadden we onze ouders ingelicht omdat het me steeds slechter afging om van die 'zwangerschapsvragen' te krijgen. Mijn jongere zus die 6 weken geleden is bevallen weet er ook van en dat is fijn. Zeker gezien onze zwangerschap is mislopen heb ik veel aan haar gehad want zij heeft vorig jaar hetzelfde meegemaakt.

[Amarillo]

Eventjes inbreken voor Beluma.
Veel succes met de heropstart! Ik duim mee dat je snel terug naar het andere topic mag verhuizen!

[Beluma]

Bedankt Amarillo, lief van je!
Ik volg jullie nog af en toe en ben blij dat alles goed verloopt met iedereen!