Stress werk - schuldgevoel

[CantWaitToMeetYou]

Hoi dames,

Ik heb een hele stressvolle baan. Echt rustig wordt het nooit, het varieert eerder van constante middelmatige stress tot periodes waarop ik soms niet weet hoe ik de dag moet doorkomen... Mijn vorige job was ook heel stressvol, ik ben dan ook bijna 6 maanden geleden van job veranderd. Ik heb gekozen voor een job enkele niveau's lager in de hoop minder stress te hebben. Maar hoewel de job zelf minder moeilijk is, heb ik minstens even veel stress. We zijn zwaar onderbemand en de ene strakke deadline volgt de andere op. Mijn manager geeft zelf aan dat we zwaar onderbemand zijn, maar dat ze geen budget krijgt voor extra volk... Er is dus ook geen vooruitzicht op verbetering...

Ik weet niet meer wat doen, ik slaap slecht omdat ik heel de avond in mijn hoofd lig te malen over wat ik de volgende dag allemaal moet doen en niet mag vergeten, ik kan niet rustig ergens van genieten en zondag ben ik heel de dag lastig omdat de werkweek weer bijna start... Bovendien was mijn prolactine (stresshormoon) niveau in juni te hoog. Fertiliteitsarts zei dat we dit moeten opvolgen want is echt niet goed... Voel me hierdoor schuldig, misschien is het wel mijn schuld dat ik niet zwanger word door alle stress op werk. Ik wil zo graag mezelf voorbereiden om zwanger te kunnen worden, ben daarom ook van werk veranderd, maar dit lukt precies maar niet. Voel mezelf vaak op afgrond van burnout staan. Heb ook geen contact meer met vrienden, sport nooit meer, ik heb er allemaal de energie niet meer voor.

Wat ik nodig heb, is een goede break van het werk. Maar ik wil mijn collega's niet in de steek laten. Zij zijn allemaal ook zo zwaar belast en als ik er een tijd niet ben, wordt dit alleen maar erger van hen. 1 van mijn collega's heeft zich vandaag al ziek gemeld, zij heeft gisteren een zware paniekaanval gehad thuis van de stress... Herkennen jullie jezelf hierin en of kunnen jullie wat advies geven?

Bedankt,
Karen

[Setta]

Ik herken me hier wel wat in hoor. Vorige maand kreeg ik, na een lange periode van stress, plots ernstige hartkloppingen(ik ben zelfstandige, studeer en werk deeltijds). Gelukkig bleek het niks ernstigs te zijn, maar toch...het doet je nadenken over je levensstijl. Vorige week bijvoorbeeld enorm druk gehad om alle echo's geregeld te krijgen en dan word ik uit het niks moe of boos. Puur van de stress en je lichaam dat om rust schreeuwt. Ik heb mezelf verplicht minstens 1 uur per dag totaal niks te doen, bv. muziek beluisteren of tv kijken. Dat helpt. Ook tussen 2 klanten door probeer ik iets leuks te doen zoals bijvoorbeeld op een bank mijn broodje op te eten.

Stress is uiteraard niet bevorderlijk, maar ga je daar ook niet op blindstaren. In oorlogsgebieden leven ze onder constante stress en geraken ze ook zwanger