Ik heb intussen van de gynae wel iets tegen de misselijkheid gekregen, man, ik ben hem dankbaar. Desalniettemin ben ik nog altijd behoorlijk ziek, zowel overdag als 's nachts. Echt genieten is er voor mij op dit moment niet bij.
Heb ook last van de warmte (maar dat zou vanaf morgen een stuk minder zijn, volgens de weerdiensten) en zoals Loeki heb ik soms het gevoel flauw te gaan vallen. Is gelukkig ook nog niet volledig gebeurd, maar zie soms echt alleen nog zwart voor m'n ogen.
Ik heb nu geen slechte conditie, maar op dit moment is zelfs een lang verhaal vertellen al genoeg om me buiten adem te krijgen. En ik sleur nog geen extra kilo's mee. Wel is mijn buikje al vrij goed zichtbaar (en ik ben nog geen 8 weken!).
Dit opgeteld bij mijn superactieve ventje van 21 maanden maakt dat ik in de namiddag blij ben als hij in zijn bed ligt, zodat ik zelf ook wat kan slapen.
Maar ik hou me maar vast aan de gedachte dat ik het al eens allemaal meegemaakt heb, en dat het ergste van ziek en moe zijn na 12 weken wel voorbij was...