Zwanger en bang
-
grootgevaarke
- Berichten: 4815
- Lid geworden op: 15 juli 2008, 14:20
-
Grieteke
- Berichten: 130
- Lid geworden op: 14 februari 2009, 14:14
Blijkbaar was er geen spoor meer van te zien, zelfs inwendig niet. Vrijdag krijg ik de uitslag van de urine, 't zou misschien nog een blaasontsteking kunnen zijn.Loeki schreef:Aha, de voorspelling is uitgekomen, enigzins anders dan verwacht maar kom...
'n DIKKE PROFICIAT IKKE!!!!!!!!! (en ook aan de papa)
2 kg 620, dat komt dik in orde! Al een flink kereltje "onze" Arne!
Grieteke super dat je gerustgesteld bent! Tsss, tis nogal iets hé met die brownies. Volgens mij zijn dat de kleine broertjes van de russen, met dezelfde kuren!
-
natheke
- Berichten: 114
- Lid geworden op: 21 november 2008, 0:46
Dikke proficiat ikke met je zoontje! Mooie naam, goed gewicht, komt allemaal in orde!
Hoe ver was je nu? Heb je een keizersnede gehad?
Geniet ervan, het is je van harte gegund!
Grieteke, gelukkig is alles in orde! Ik heb ook ervaring met bruinverlies en bloedverlies, mocht gelukkig ook altijd onmiddellijk naar mijn super-gyn en het was elke keer in orde! Maar tis wel altijd even schrikken!
Hoe ver was je nu? Heb je een keizersnede gehad?
Geniet ervan, het is je van harte gegund!
Grieteke, gelukkig is alles in orde! Ik heb ook ervaring met bruinverlies en bloedverlies, mocht gelukkig ook altijd onmiddellijk naar mijn super-gyn en het was elke keer in orde! Maar tis wel altijd even schrikken!
-
wat is er mis?
- Berichten: 8876
- Lid geworden op: 13 mei 2008, 16:56
Ikke, dikke dikke proficiat meid! Geniet van je zoontje die waarschijnlijk spoedig bij jou mag zijn terug. Hij heeft een goed gewicht en zijn zwangerschapsleeftijd is ook niet alarmerend. Dus goed gedaan meid!!!!
Grieteke, volgens mij hebben er hier verschillende van ons ervaring met bruinverlies. En tot nu toe allemaal zonder negatief gevolg. Oef!!! Maar het is altijd schrikken hé als het jou overkomt. Maar gelukkig is alles in orde.
Liefs,
Bokje
Grieteke, volgens mij hebben er hier verschillende van ons ervaring met bruinverlies. En tot nu toe allemaal zonder negatief gevolg. Oef!!! Maar het is altijd schrikken hé als het jou overkomt. Maar gelukkig is alles in orde.
Liefs,
Bokje
-
Loeki
- Berichten: 12951
- Lid geworden op: 8 mei 2008, 9:30
Tegen mij hebben ze ook altijd gezegd dat als ze niks zien, of ze zien iets onschuldig, dat bruinverlies je kansen op miskraam ook niet verhogen ofzo. Vond ik toch ook belangrijk om te weten.
Knuffs voor iedereen die geplaagd wordt door brownies!!!
Ik had vanmorgen ook weer krampen en steken (dankje angelsound voor de geruststelling...), als m'n theorie nu klopt, mag ik weer een brownie opstoot verwachten vannacht of morgen.
Knuffs voor iedereen die geplaagd wordt door brownies!!!
Ik had vanmorgen ook weer krampen en steken (dankje angelsound voor de geruststelling...), als m'n theorie nu klopt, mag ik weer een brownie opstoot verwachten vannacht of morgen.
-
Ikke26
- Berichten: 301
- Lid geworden op: 15 april 2008, 14:50
Hey, hier ben ik eindelijk met mijn verslag!!! Ben supermoe, het is hier altijd zo druk in het ziekenhuis dat ik zelfs niet ff op het forum geraak...
Dus...
Zoals ik al een vermoeden had, kreeg ik dinsdagmorgen om 3u wéér een hevige bloeding, nog erger dan vorige keren. Bijna het dubbele. Mijn ventje wakker gemaakt en direct naar ziekenhuis vertrokken (deze keer direct laptop meegedaan want wist dat ik terug ging moeten blijven). De vorige keren had ik zelf thuis nog de bloedsporen op de vloer opgekuist en zo, maar nu niet, het bleef maar bloeden... (Ventje heeft dus 's avonds mogen schuren gisteren) Eens we in het ziekenhuis aankwamen, meteen weer naar verloskwartier. Daar hebben ze met een eendebek gekeken en bloedklonters verwijderd. Het bloeden was zo goed als gestopt, dus geen probleem. Wat wél een probleem was, was dat ik terwijl ook weeën kreeg (waarschijnlijk van die bloeding). Toen die na anderhalf uur nog niet gestopt waren, is de vroedvrouw een gyn gaan roepen. Die is nog even gaan overleggen met andere gyn, en ze hebben besloten om niet te wachten (5u45), want de boel mocht niet op gang komen (risico dat placenta volledig zou losscheuren). Ze hebben me DIRECT klaargemaakt voor keizersnede, het kon wel met epidurale, dus was gelukkig geen spoedkeizersnede. Terwijl ventje zich moest omkleden hebben ze de epidurale gestoken. Aangezien ik echt bang ben van naalden ging dat niet zo vlotjes. Ze hebben ook 3x moeten prikken vooraleer ze een goede plaats gevonden hadden... Eigenlijk vond ik dat het ergste van de hele operatie. [:4:] Dan mocht ventje binnenkomen, hebben ze mijn armen en benen vastgebonden, doek voor mijn gezicht, ... De operatie zelf deed totaal geen pijn, ik voelde wel wat ze deden, is echt een raar gevoel, maar echt niet pijnlijk. Ventje vertelde ook wat ze deden: nu snijden ze, nu trekken ze de buik open, .... echt tot in detail. Ik had hem gevraagd om dat te doen, want ik wou het echt allemaal graag meevolgen!!! Toen ze onze jongen eruit haalden(6u40), is ventje met de kinderarts meegegaan in kamertje ernaast (deur stond open, maar ik kon niks zien). Ze hebben dan slijmpjes uit zijn keel gehaald, de eerste verzorgingen gedaan en toen begon hij te wenen. De tranen sprongen ook in mijn ogen. Dan heb ik blijkbaar ergens een stuk gemist [:9:] want ventje zei dat hij met onze jongen naast mij gezeten heeft en dat ik over zijn hoofdje gewreven heb en zo, maar ik weet dat dus TOTAAL niet!!! [:2:] Ze waren mij aan het dichtnaaien toen (en alle ingewanden terug aan het duwen want volgens ventje lag baarmoeder boven op mijn buik...), en dat deed wel verschrikkelijk veel pijn, dus ik vermoed dat ze snel iets bijgespoten hebben en dat ik daardoor ff van de kaart was. Toen ik volledig dichtgenaaid was zijn ze met mij naar recovery gereden, en daar heb ik in de gang mijn ventje zien staan. Hij zei dat alles ok was met ons zoontje (die lag terwijl al op neonatale). Op recovery zijn ze een pijnpomp komen installeren (met de epidurale). Ik kon mijn benen al wat bewegen, dus ze gingen enkel na een kwartiertje nog eens checken of ik niet té veel bloedverlies had, en dan zou ik naar kamer mogen. Toen ik de pijnpomp wou gebruiken begon die verdoving alle kanten op te spuiten. Het kabeltje was doorgebroken... Geen pijnstillers dus, want ik ging borstvoeding geven en dan mochten ze niet zoveel medicijnen geven??? Ze hebben me dan zonder pijnstilling naar de kamer laten gaan. Allé, eerst bij ons zoontje gepasseerd. Die lag daar zo schattig te wezen met zijn mutsje op (was soort kous die ze geknipt hadden). Ze hebben hem 5min in mijn armen gelegd en dan moest hij weer in zijn bedje (is verwarmd bedje). Daarna moesten ventje en ik naar de kamer. En de rest kennen jullie wel hé: iedereen verwittigen, naar de fotootjes kijken die we van onze jongen getrokken hadden, .... en ventje heeft ook wat geslapen. Ik kon niet van de pijn want had nog steeds geen verdoving. Tegen de middag zijn ze uiteindelijk een pijnpomp met soort van morfine via een infuus komen installeren. Zalig was dat. De anesthesist zei dat ik meteen een keer of 4 moest drukken zodat ik ook nog wat kon slapen, en ik ben meteen in slaap gevallen. Straffe bazaar dus. [:4:]
De dingen die gisteren minder goed waren (temperatuur, ...), waren vandaag al helemaal in orde. Het enige probleem is dat hij niet wil drinken (zowel niet van de borst als uit een cupje), dus hebben ze vandaag besloten om een maagsonde te plaatsen, zodat hij toch wat kan aansterken. Zal dus wat langer duren eer ik heb bij mij heb, maar beter zo hé. Als ze hem proberen aan te leggen valt hij gewoon in slaap, hij heeft nog geen kracht om wakker te blijven en te zuigen. Door die sonde kan hij wat langer doorslapen en zo ook wat meer krachten opdoen. Ze proberen hem om de 3u aan te leggen, maar meestal lukt dat niet. Dan moet ik afkolven en geven ze hem die melk via de sonde (maar dat is nog niet genoeg melk), + nog wat extra melk erbij. Eens ik meer melk aanmaak gaat hij enkel nog die borstvoeding krijgen.
Ikzelf ben vandaag verlost van mijn blaassonde en heb al enkele keren uit bed geweest (1e keer in de zetel gaan zitten, superraar gevoel, precies of je buik gaat uit je lichaam vallen als je rechtstaat; ook enkele keren tot aan toilet gewandeld en al 2 keer met de rolstoel naar Arne ipv met het bed). Ik heb enkel nog pijn als ik zo'n inspanningen doe om recht te gaan staan, maar t is echt houdbaar. Ze hebben de pijnpomp trouwens al verwijderd (op mijn vraag).
Buiten het feit dat Arne nog niet bij mij is, loopt alles hier dus prima!!! En hopelijk kunnen jullie ook snel jullie boelekes bij jullie hebben! t Is echt een supergevoel om hem vast te houden!!!
Dus...
Zoals ik al een vermoeden had, kreeg ik dinsdagmorgen om 3u wéér een hevige bloeding, nog erger dan vorige keren. Bijna het dubbele. Mijn ventje wakker gemaakt en direct naar ziekenhuis vertrokken (deze keer direct laptop meegedaan want wist dat ik terug ging moeten blijven). De vorige keren had ik zelf thuis nog de bloedsporen op de vloer opgekuist en zo, maar nu niet, het bleef maar bloeden... (Ventje heeft dus 's avonds mogen schuren gisteren) Eens we in het ziekenhuis aankwamen, meteen weer naar verloskwartier. Daar hebben ze met een eendebek gekeken en bloedklonters verwijderd. Het bloeden was zo goed als gestopt, dus geen probleem. Wat wél een probleem was, was dat ik terwijl ook weeën kreeg (waarschijnlijk van die bloeding). Toen die na anderhalf uur nog niet gestopt waren, is de vroedvrouw een gyn gaan roepen. Die is nog even gaan overleggen met andere gyn, en ze hebben besloten om niet te wachten (5u45), want de boel mocht niet op gang komen (risico dat placenta volledig zou losscheuren). Ze hebben me DIRECT klaargemaakt voor keizersnede, het kon wel met epidurale, dus was gelukkig geen spoedkeizersnede. Terwijl ventje zich moest omkleden hebben ze de epidurale gestoken. Aangezien ik echt bang ben van naalden ging dat niet zo vlotjes. Ze hebben ook 3x moeten prikken vooraleer ze een goede plaats gevonden hadden... Eigenlijk vond ik dat het ergste van de hele operatie. [:4:] Dan mocht ventje binnenkomen, hebben ze mijn armen en benen vastgebonden, doek voor mijn gezicht, ... De operatie zelf deed totaal geen pijn, ik voelde wel wat ze deden, is echt een raar gevoel, maar echt niet pijnlijk. Ventje vertelde ook wat ze deden: nu snijden ze, nu trekken ze de buik open, .... echt tot in detail. Ik had hem gevraagd om dat te doen, want ik wou het echt allemaal graag meevolgen!!! Toen ze onze jongen eruit haalden(6u40), is ventje met de kinderarts meegegaan in kamertje ernaast (deur stond open, maar ik kon niks zien). Ze hebben dan slijmpjes uit zijn keel gehaald, de eerste verzorgingen gedaan en toen begon hij te wenen. De tranen sprongen ook in mijn ogen. Dan heb ik blijkbaar ergens een stuk gemist [:9:] want ventje zei dat hij met onze jongen naast mij gezeten heeft en dat ik over zijn hoofdje gewreven heb en zo, maar ik weet dat dus TOTAAL niet!!! [:2:] Ze waren mij aan het dichtnaaien toen (en alle ingewanden terug aan het duwen want volgens ventje lag baarmoeder boven op mijn buik...), en dat deed wel verschrikkelijk veel pijn, dus ik vermoed dat ze snel iets bijgespoten hebben en dat ik daardoor ff van de kaart was. Toen ik volledig dichtgenaaid was zijn ze met mij naar recovery gereden, en daar heb ik in de gang mijn ventje zien staan. Hij zei dat alles ok was met ons zoontje (die lag terwijl al op neonatale). Op recovery zijn ze een pijnpomp komen installeren (met de epidurale). Ik kon mijn benen al wat bewegen, dus ze gingen enkel na een kwartiertje nog eens checken of ik niet té veel bloedverlies had, en dan zou ik naar kamer mogen. Toen ik de pijnpomp wou gebruiken begon die verdoving alle kanten op te spuiten. Het kabeltje was doorgebroken... Geen pijnstillers dus, want ik ging borstvoeding geven en dan mochten ze niet zoveel medicijnen geven??? Ze hebben me dan zonder pijnstilling naar de kamer laten gaan. Allé, eerst bij ons zoontje gepasseerd. Die lag daar zo schattig te wezen met zijn mutsje op (was soort kous die ze geknipt hadden). Ze hebben hem 5min in mijn armen gelegd en dan moest hij weer in zijn bedje (is verwarmd bedje). Daarna moesten ventje en ik naar de kamer. En de rest kennen jullie wel hé: iedereen verwittigen, naar de fotootjes kijken die we van onze jongen getrokken hadden, .... en ventje heeft ook wat geslapen. Ik kon niet van de pijn want had nog steeds geen verdoving. Tegen de middag zijn ze uiteindelijk een pijnpomp met soort van morfine via een infuus komen installeren. Zalig was dat. De anesthesist zei dat ik meteen een keer of 4 moest drukken zodat ik ook nog wat kon slapen, en ik ben meteen in slaap gevallen. Straffe bazaar dus. [:4:]
De dingen die gisteren minder goed waren (temperatuur, ...), waren vandaag al helemaal in orde. Het enige probleem is dat hij niet wil drinken (zowel niet van de borst als uit een cupje), dus hebben ze vandaag besloten om een maagsonde te plaatsen, zodat hij toch wat kan aansterken. Zal dus wat langer duren eer ik heb bij mij heb, maar beter zo hé. Als ze hem proberen aan te leggen valt hij gewoon in slaap, hij heeft nog geen kracht om wakker te blijven en te zuigen. Door die sonde kan hij wat langer doorslapen en zo ook wat meer krachten opdoen. Ze proberen hem om de 3u aan te leggen, maar meestal lukt dat niet. Dan moet ik afkolven en geven ze hem die melk via de sonde (maar dat is nog niet genoeg melk), + nog wat extra melk erbij. Eens ik meer melk aanmaak gaat hij enkel nog die borstvoeding krijgen.
Ikzelf ben vandaag verlost van mijn blaassonde en heb al enkele keren uit bed geweest (1e keer in de zetel gaan zitten, superraar gevoel, precies of je buik gaat uit je lichaam vallen als je rechtstaat; ook enkele keren tot aan toilet gewandeld en al 2 keer met de rolstoel naar Arne ipv met het bed). Ik heb enkel nog pijn als ik zo'n inspanningen doe om recht te gaan staan, maar t is echt houdbaar. Ze hebben de pijnpomp trouwens al verwijderd (op mijn vraag).
Buiten het feit dat Arne nog niet bij mij is, loopt alles hier dus prima!!! En hopelijk kunnen jullie ook snel jullie boelekes bij jullie hebben! t Is echt een supergevoel om hem vast te houden!!!
-
Argje
- Berichten: 43
- Lid geworden op: 10 juni 2009, 12:33
Ik loop weer achter se. -
Sterretje
- Berichten: 12336
- Lid geworden op: 18 december 2007, 15:11
-
Zabbie
- Berichten: 551
- Lid geworden op: 20 april 2009, 17:00
-
Loeki
- Berichten: 12951
- Lid geworden op: 8 mei 2008, 9:30
Zo heerlijk om te lezen allemaal Ikke, ondanks dat je tussen de regels de pijn ziet, overheerst toch het heerlijke gevoel vind ik dat er een nieuw wezentje op de wereld is. En jullie hebben 't erop gezet, geweldig toch!!!
Nog es een hele dikke proficiat en Arne zal wel flink aansterken de komende dagen, zodat hij van de sonde af mag. Ja tis erg vermoeiend voor die kleintjes hé, drinken. Maar 't komt allemaal goed als ik 't zo lees! Top!
Nog es een hele dikke proficiat en Arne zal wel flink aansterken de komende dagen, zodat hij van de sonde af mag. Ja tis erg vermoeiend voor die kleintjes hé, drinken. Maar 't komt allemaal goed als ik 't zo lees! Top!
-
JD
- Berichten: 1468
- Lid geworden op: 9 mei 2007, 16:04
Ikke, een dikke proficiat, ik wou dat ik al zo ver was...
Vandaag op 4 weken en 5 dagen eerste paniekbezoek aan spoed
Deze morgen plots hevige menstruatiekrampen met rood bloedverlies... en niet zomaar een paar druppels. 'k Moet jullie de paniek niet beschrijven zeker?
Ben direct naar mijn gynaeco kunnen gaan voor echo. Daarop was een mooi vruchtzakje te zien, wat een goed teken was volgens de gynaeco. Hij heeft goede hoop dat het bloedresultaat even goed zal zijn. Nog anderhalf uur en dan weten we het zeker: verder zwanger en bang of miskraam...
Ondertussen geen krampen meer en ook geen rood bloedverlies meer, enkel nog wat licht bruin verlies.
Tot nu was ik van het gedacht dat zwanger zijn geen ziekte is, maar vanaf nu heb ik mezelf tot suikerklontje gekroond
Vandaag op 4 weken en 5 dagen eerste paniekbezoek aan spoed
Deze morgen plots hevige menstruatiekrampen met rood bloedverlies... en niet zomaar een paar druppels. 'k Moet jullie de paniek niet beschrijven zeker?
Ben direct naar mijn gynaeco kunnen gaan voor echo. Daarop was een mooi vruchtzakje te zien, wat een goed teken was volgens de gynaeco. Hij heeft goede hoop dat het bloedresultaat even goed zal zijn. Nog anderhalf uur en dan weten we het zeker: verder zwanger en bang of miskraam...
Ondertussen geen krampen meer en ook geen rood bloedverlies meer, enkel nog wat licht bruin verlies.
Tot nu was ik van het gedacht dat zwanger zijn geen ziekte is, maar vanaf nu heb ik mezelf tot suikerklontje gekroond
-
Loeki
- Berichten: 12951
- Lid geworden op: 8 mei 2008, 9:30
Ai ai toch JD meid!! Nee je hoeft me de paniek niet te beschrijven, ik kan het me erg levendig voorstellen...
Hopelijk ist bloed ook oké, het zullen wel bange uurtjes zijn nu voor je, maar de gyne had er goede hoop in, dus wij ook hé!!!
Tis wel heel positief dat 't bloeden gestopt is.
En ja, ik heb ook van die momenten gehad dat ik de zetel niet durfde uitkomen...
Veel sterkte meid!!
(en welkom op zwanger en bang...)
Hopelijk ist bloed ook oké, het zullen wel bange uurtjes zijn nu voor je, maar de gyne had er goede hoop in, dus wij ook hé!!!
Tis wel heel positief dat 't bloeden gestopt is.
En ja, ik heb ook van die momenten gehad dat ik de zetel niet durfde uitkomen...
Veel sterkte meid!!
(en welkom op zwanger en bang...)
Wie is er online
Gebruikers op dit forum: Google [Bot] en 2 gasten