Uitgerekend januari-februari 2017

[Kimmie01]

Hey Leniemienie, ik was toch niet fris meer op de 1ste bezoekdag na de bevalling. Ik had toen namelijk al 2 nachten niet geslapen (1 nacht volop weeën dus geen oog toe gedaan en 2de nacht maar letterlijk een klein half uur geslapen omdat mijn zoon onrustig was maar mijn vriend lag wel thuis lekker te slapen ). Dus ik was echt wel kapot. Kan zijn dat het nu bij mij anders verloopt maar ik kies toch maar voor bezoek thuis waar ik zelf kan plannen wie wanneer komt. Ouders, schoonouders, peter, meter en een paar vrienden zijn uiteraard welkom. Mijn ouders kennende "beseffen" ze zelf niet dat ze er al te lang zitten dus die kunnen uren blijven zitten als ze willen. Ik moet hun meestal "buiten zetten" na een paar uur

Klopt wel dat eens je thuis bent je opeens voor niks meer tijd hebt. Ik weet nog dat idd gewoon al douchen of naar het toilet gaan al moeilijk was. Als mijn vriend nog in vaderschapsverlof was ging het maar eens hij terug ging werken en ik alleen thuis zat met de baby kon ik gewoon niet douchen en moest ik wachten tot hij thuis was 's avonds. Naar toilet gaan was heel snel met de deuren open zodat ik hem kon horen als er iets was.

[Leniemienie]

Douchen deed ik als kraamhulp er was of als mijn man er was. En idd naar toilet gaan met deuren open maar is toch niet gemakkelijk met een wenend baby'tje op de achtergrond.

Ik vond bezoek thuis wel leuk maar dus na een paar weken, mijn zus, ouders of schoonouders waren altijd welkom, maar dat is anders hé, die nemen zelf iets om te drinken en namen de baby even over zodat ik kon gaan douchen, of even eten ofzo.
Voor alle duidelijkheid ik wil niet negatief doen of jullie schrik aanjagen maar ik was wel verschoten van de realiteit dat die eerste weken echt overleven is, vooral als je bv geeft (wat ik iedereen wel zou aanraden) is het in het begin elke 3u aan jou... Heel de tijd! En dat is wel zwaar in het begin maar ondanks dat heb ik enorm genoten van mijn zwangerschapsverlof en van de bv.

[doorzetter]

Ik denk ook dat het bij iedereen anders is.

Ik heb ook een geplande kz gehad maar heb dat allemaal niet als zwaar ondervonden. Ik had de 2de nacht in het ziekenhuis een handigheid gevonden waardoor ik mijn zoontje vanuit het bed uit zijn bedje kon pakken en terug leggen. Ik gaf ook borstvoeding, dus dat was ook elke 2.5-3 uur.
Ik heb een grondige allergie tegen afhankelijkheid, in het ziekenhuis lieten ze dan nog de epidurale een dag langer zitten, dus ik k -n helemaal niet uit bed de eerste nacht de 2de dag en nacht.
k heb ook helemaal geen last gehad van de operatie zelf, maar dit kan misschien komen omdat ik zoveel pijn had aan mijn bekken, dat die de rest maskeerde.

Eenmaal thuis ging ook eigenlijk alles heel vlot, hij weende dan ook bijna nooit, had geen krampen en sliep als hij niet at. Ik had eigenlijk wel heel veel tijd over.

[cimmeque]

Geen keizersnede, maar toch ook eerder de ervaring van doorzetter. Ik was na 5 dagen terug aan het werk omdat ik me verveelde thans wel borstvoeding
We zijn beide zelfstandige en zoontje werd geboren in een heel drukke periode: manlief was overdag niet in het ziekenhuis aanwezig, dus de bezoekers bedienen deed ik zelf. Niemand bleef lang plakken, ouders ook niet, dus heb nergens slechte ervaring mee...
nu zal het heel anders zijn zo met 2 babies. Daarom de vurige hoop op geboorte in bouwverlof (23-12 tot 8-1): heb ik tenminste een man aan mijn zij

[mich75]

De verhalen die ik ken van vriendinnen/familie zijn ook uiteenlopend. De ene doet alsof het niets is en huppelt bij wijze van spreken rond de dag na een ks terwijl de ander een week erna amper thuis geraakt. De ene is superfris na de bevalling en zou al direct naar huis willen terwijl de andere dan weer moet bekomen.
We kunnen het allemaal niet voorspellen.

Ik ben een zeer trage genezer, het duurt bij mij wel 4 tot 6 keer zo lang dan bij de gemiddelde mens, dus als ik een knip of ks krijg zal ik waarschijnlijk niet direct rondhuppelen, maar ik maak me er ook niet druk in.

Mijn grootste angst voor ik zwanger werd was de misselijkheid, ik ben enorm reisziek en word bij het minste mottig, wat blijkt, ik ben niet 1x (ochtend)misselijk geweest , heb er zelfs minder last van als anders. Ik hoop dat het wegblijft

Bezoek kan/mag misschien wel maar ik wil geen supporters voor of tijdens de bevalling. Ik mag er niet aan denken dat ik ingeleid wordt en dat ze dan elke keer komen vragen hoe ver het al staat
Toen ik dat tegen mij schoonma zei had die zoiets van ha nee natuurlijk niet, waarom zou iemand zoiets doen. Wel bij mijn schoonzus 2 jaar terug heeft het vanaf inleiden tot bevalling (uiteindelijk spoed ks) 2,5 dagen geduurd en mijn schoonma heeft er toch elke dag gezeten. Ze heeft dacht ik wel de bevalling gemist.

Nu ik het zo lees zijn er inderdaad wel voordelen aan het niet thuis ontvangen van bezoek. Ik heb er zelfs al over gedacht om op bezoek te gaan bij de mensen, vooral bij de tantes en nonkels van mijn man, zij vinden dat we nogal ver wonen en we zijn altijd welkom bij hen. Voordeel van op bezoek gaan is dat je kan vertrekken wanneer je wil en met wat geluk mag je blijven eten.

Het zal inderdaad ook nog afhangen van wanneer je bevalt, al dan niet vlak voor het weekend. Voor sommige onder jullie misschien in de kerstvakantie/bouwverlof.

[mich75]

@Cimmeque, ik kan niet echt een reden geven denk ik waarom ik niet meedoe aan die voorbereidingen. Misschien wel raar want toen we in de mmm stapten heb ik uren/dagen gesurft naar info met als gevolg dat ik op sommige vlakken meer wist dan mijn behandelende arts en dat zij dan verdere uitleg vroeg als het interessant leek
Ik kan misschien wel 2 redenen bedenken:
1) we staan er voor en we moeten er door, wat komt dat komt.
2) door mijn opname in de psychiatrie sta ik nu helemaal anders in het leven, veel minder angsten, veel minder wat als. Vroeger had ik niet een plan a en b, maar ging het bij mij door tot z of misschien nog verder. Ik wou op alles voorzien zijn en dat is niet haalbaar.

Ik neem wel tips mee van jullie en anderen die het al hebben meegemaakt, maar toch elke bevalling is anders en de beleving is heel persoonlijk. Ik herinner me nog uit mijn kindertijd dat we bij vrienden van mijn ouders op kraambezoek (thuis) gingen en die vrouw zei dat het bij eentje zou blijven, nooit wou ze nog een bevalling meemaken en mijn ma antwoordde dat ze wel van gedacht zou veranderen eens er wat tijd over heen ging. Er is inderdaad nog een tweede gekomen en daarna ongepland een tweeling.

Ik wil dus zeker een epidurale, ik wil geen pijn lijden als het niet moet, chapeau voor diegenen die het "au naturel" willen proberen. Pijnstilling is bij mij geen probleem, roesjes daarentegen... Ik moet elke keer zeggen dat ze echt de minimum dosis moeten geven of ik ben zo weg als een huis. Als ze dat doen dan wordt het zeker een ks want ik ben in dromenland.

Nu denk ik al mijn hele volwassen leven dat ik net gebouwd ben om op een natuurlijke manier te bevallen, maar misschien ben ik verkeerd, de gyn zal het mij binnenkort wel weten te vertellen zeker, ook hier geen stress.

@Kimmie, die babycook van jou lijkt wel een pak groter dan de mijne, die van mij is van babycook zelf. Ik had geen idee hoe zoiets eruitzag tot ik er babycook op zag opstaan dus als ik de jouwe had gezien had ik het waarschijnlijk niet eens gemerkt.

Het begint wel te kriebelen om vanalles te kopen, maar aangezien we een hoop gaan krijgen maar nog niet weten wat moet ik nog even geduld hebben. Komende vrijdag zijn er aantal tweedehands babybeurzen in de buurt en ik wil wel gaan, maar ik kan eigenlijk niet veel kopen. Maar er zullen nog wel gelegenheden komen.

Morgen 24 weken echo en dan kan het zijn dat we daarna eens gaan piepen bij Orchestra, die is vlakbij het ziekenhuis. Van het ziekenfonds mag ik daar voor 180 Euro kopen (vanaf de geboorte) als kraamkado. Ook heb ik nog 2 kortingskaarten liggen van 20 Eur bij aankoop van 40 Eur, eentje voor zwangerschapskledij en eentje voor het hele assortiment.
Dus ik wil al eens gaan loeren en wie weet ook iets kopen.

Mijn man WAS zeker dat het een dochter was, om 1001 redenen, maar nu is hij zeker dat het een zoon wordt. Daar waar we de babycook hadden gezien hadden ze ook nog kleertjes, enkele echt mooi en goedkoop. Ziet hij een jeansbroekje en een ruitjes hemd en hij wou dit echt hebben. Zijn uitleg was, het is voor een jongen maar als het een meisje wordt kan je haar een bandana aandoen en dan lijkt het gewoon een stoere rockchick. Dus gekocht en nu is hij zeker dat het een jongen wordt want anders had ik het toch nooit gekocht. Hij spreekt nu de hele tijd over "hij" en "hem".

[Kimmie01]

Voor alle duidelijkheid ik wil niet negatief doen of jullie schrik aanjagen maar ik was wel verschoten van de realiteit dat die eerste weken echt overleven is, vooral als je bv geeft (wat ik iedereen wel zou aanraden) is het in het begin elke 3u aan jou... Heel de tijd! En dat is wel zwaar in het begin maar ondanks dat heb ik enorm genoten van mijn zwangerschapsverlof en van de bv.

Daar moet ik je gelijk in geven. De eerste maand borstvoeding en thuis zitten had ik het gevoel dat ik gewoon alleen maar borstvoeding gaf. Ik stopte en 2u nadien terug borstvoeding enz enz. Het duurde ook in het begin bijna een half uur tot hij gedaan had (ongeveer 10min aan elke borst). Ben benieuwd hoe het nu gaat zijn want nu loopt mijn zoon er nog bij die ook aandacht wilt... Hij is wel heel nieuwsgierig dus hij zal wel bij ons komen zitten om te kijken denk ik. En anders zet ik wel effe tv op dat hij afgeleid is
Maar al bij al had ik genoten van mijn zwangerschapsverlof. Ook omdat het in de zomer was dus ik kon ook vaak gaan wandelen. Ik had veel spijt dat ik terug moest beginnen werken en die laatste maand aftellen voelde ik mij ook slecht dat ik niet meer bij mijn babytje kon zijn. Heb die eerste week werken dan ook vaak geweend 's avonds. Na een goede 2 maand heb ik mijn ritme terug gevonden en ging ik dan wel graag gaan werken Van andere vrouwen hoor ik dat ze juist wel blij zijn dat ze konden gaan werken, hoe sneller hoe liever, omdat ze na maanden alleen thuis met de baby wel toe waren aan ander sociaal contact. Wat ik ook wel begrijp. Bij mij gaat dat nu wat anders zijn. Ik heb een paar vriendinnen die nu ook net bevallen zijn en binnen 2 maand een andere vriendin. Ik kan met hun en de babytjes regelmatig afspreken.

[MayaM]

Dames, ik breek even in in jullie gezellige topic.
Hopelijk kunnen jullie mij wat advies of geruststelling geven.

Het is eigenlijk absurd, maar ik maak mij ongelofelijk veel zorgen momenteel omdat mijn buik niet groeit in cm's.
Voor mijn zwangerschapsdagboek moet ik iedere week mijn gewicht en buikomvang invullen.
Echter blijft de buikomvang al enkele weken rond hetzelfde hangen. Ik had verwacht dat ik op deze termijn echt in een groeispurt terecht zou komen.

Ik moet momenteel zoveel mogelijk rusten omdat mijn baarmoederhals actief aan het inkorten is, daarbij ook nog eens die buik die niet groeit, ik pieker me daar suf over... misschien ontetecht.
Bij de 20 weken echo had de baby een perfect gewicht.
Ik sta onder strikte controle bij de gyn, om de 2 weken, vanwege baaarmoederhalsverkorting. Ik zal mijn zorgen met hem over 1,5 week bespreken.

Of komt die groeispurt nog? Waarschijnlijk maak ik me zorgen om niets, maar als je heel de dag in de zetel ligt heb je massa's tijd om na te denken he
Jullie staan toch al wat verder, dus misschien kunnen jullie me helpen...

[Kimmie01]

Hey MayaM,

Je buikt hangt af of het je 1ste kindje is of niet, je van nature heel slank bent of niet...
Wat denk je zelf? Kan je vergelijken met andere?
Ik kan vergelijken met vriendinnen en collega's en het loopt bij ons ook wel heel uitlopend. Mijn collega is 2 dagen eerder uitgerekend dan mij en zij droeg met 18 weken ongeveer nog gewone broeken en ik zag totaal geen buik bij haar terwijl ik al 4 weken met zwangerschapskledij rondliep en duidelijk een buik had. Andere collega's vroegen aan ons of 1 iemand zich niet vergist had van uitgerekende datum.
Ik zou vertrouwen op de echo's bij de gynaecoloog. Als gewicht en lengte van de baby ok zijn en overeenkomen met het aantal weken dat je bent dan zou ik mij om de buik geen zorgen maken hoor. Voel je al beweging?
De groeispurt zal er wel komen hoor, maar dan mss bij jou meer naar het einde toe.
Is er een reden waarom je baarmoederhals nu opeens inkort? Want dat is nu wel vroeg
Standaard meten ze dit niet voor de 30 weken denk ik, toch niet al je last ervaart of er niet achter vraagt. Ik ben nu bijna 27 weken en bij mij heeft de gynaecoloog daar nog niks van gezegd en niks gemeten.

[MayaM]

Mijn buik is in het begin al flink uitgezet, als ik vergelijk met een zwangere vriendin voor januari had ik op een vroege termijn (rond de 16-18 weken) al een veel ronder en dikker buikje als haar.
Maar zij is gezetter, ik slanker. Dus ten opzichte van haar gaat het bij mij wel harder.
Maar tis gewoon nu zo dat het precies blijft stil staan, en dat vind ik vreemd.
Ten opzichte van mijn startwaarde is er al wel een dikke 10 cm bij hoor
Maarja, meten met een lintmeter, in hoeverre is dat wetenschappelijk betrouwbaar

Als ik in de spiegel kijk heb ik echt al wel een zwanger buikje, daar kan ik niet om heen. Maar tis de evolutie van groei.
Bij de 20weken echo stonden de cm's ook al eventjes stil, en het kindje zat toch op schema dus.

Wat betreft die baarmoederhals. Dit wordt inderdaad niet standaard nagemeten.
Maar ik had klachten die ik gemeld heb bij de gyn. Bij de 16 weken echo had ik al af en toe harde buiken, vnl in de ochtend bij het wakker worden. Ik heb dit gemeld maar was nog niet zo erg. Tussen de 16 en 20 weken kwamen deze harde buiken ook overdag voor, hier voelde ik me niet goed bij. Ik had ook een vervelende vaginale druk, precies of er ieder moment iets uit kon vallen.
Door deze klachten heeft de gyn mij inwendig onderzocht bij de 20 weken: er was inderdaad druk en de baarmoederhals was aan de korte kant, maar nog niet zorgwekkend. Gewoon aan de korte kant voor die zwangerschapstermijn.
Ik mocht niet gaan werken gedurende 2 weken en moest regelmatig eens in de zetel rusten met een nieuwe controle over twee weken.
Na 2 weken een nieuwe meting en hij was ingekort met net iets meer dan een halve cm, 8 mm dacht ik.
Dus daar schrokken we wel van, ondanks de rust !
Wat de oorzaken hier van zijn? Niets.. pech. Druk van het kindje op de baarmoederhals en deze kan dat niet zo goed aan bij mij.
Ik moet nu meer platliggen, ma toch nog een beetje rond, maar zoveel mogelijk platliggen om die druk we te houden. Ook 3x daags utrogestan om de baarmoeder kalm te houden.
En opvolging natuurlijk. Maar wij moeten ons voorbereiden op een vroeggeboorte. Dus nu is het een kwestie van zoveel mogelijk te rusten, om de baby nog zolang mogelijk te dragen.
Dus het zijn hier wel spannende tijden

Verder is het een redelijk actief kindje met een vaste regelmaat van bewegingen, ik kan er mijn klok op gelijk zetten wanneer ik weer een schopmoment krijg

[Kimmie01]

Aan uw uitleg te horen zou ik mij dus geen zorgen maken over de groei van de buik. De echo's zijn ok en er is genoeg beweging. De baarmoederhals daarentegen... Ik hoop dat hij/zij nog weken kan blijven zitten. Je bent nu 22 weken, dat is nog veel te vroeg. Vanaf 24 is het levensvatbaar maar dan nog... Ik heb altijd gehoord dat het zo tussen de 24 en 27 weken een grijze zone is. Goed rusten en plat liggen dus! Niet leuk als je dat nog lang moet doen maarja, elke week of dag langer is beter he.

[mich75]

@Maya, ik ben niet zoveel verder als jij maar mijn buik groeit ook niet gelijkmatig. Vanaf mijn 6de week kon ik niet meer in mijn gewone broeken, dus kleedjes gedragen en dan na de eerste echo zwangerschapsbroeken gaan kopen. Mijn buikomtrek is denk ik tussen week 10 en 18 zo goed als hetzelfde gebleven en nu 6 weken verder zijn er nog maar enkele cm's bij.
Ik ben gisteren nog op controle geweest en alles was hoe het moest zijn en hij zei dat het kindje nu bijna aan de navel zit en het de volgende weken er boven gaat komen en alles serieus gaat beginnen rekken. Daarom heb ik gisteren maar ineens mijn navelpiercing verwijderd.

Ik meet altijd met een lintmeter op mijn navel om toch ongeveer een referentiepunt te hebben, bij mij is er 18cm bij sinds de start, maar het grootste deel dateert dus van de eerste weken. Mijn buik is nu wel veel meer gespannen dan ervoor dus ik vrees dat de striemen stilaan op komst zijn, maar ik smeer me dagelijks 2 x in, ook al sinds week 8 ofzo.

Hou zeker die platte rust aan en verzorg jullie goed.

[MayaM]

Bedankt voor de geruststellende berichten dames.
Als ik er zo over nadenk denk ik: waar zit ik me toch druk om te maken?!

De baarmoederhals was nog niet dramatisch, maar wel het sein om voldoende te rusten.
In principe mag ik nog wel wat rondlopen enzo, maar ik neem het advies zeer streng op, alles wat ik in deze weken nog win kan later maar ten goede komen. Rond kerst zou ik 30 weken zijn, dat is mijn doel dat ik toch zeker wil halen, daarna zien we wel weer.
Dus dat is 1,5 maand rusten, rusten rusten. Wat is nu 1,5 maand op een mensenleven als ik de kans op een gezond babytje hiermee aanzienlijk vergroot?
Mama instinct aan en alles voor dat babytje!

Maar ik ga nu wel zoveel mogelijk in orde maken, lang leve het internet!

Misschien dat jullie hier ook op kunnen antwoorden: vaak zie je dat in het ziekenhuis de kindjes in een deken ingewikkeld worden. Welk soort deken gebruik je hiervoor? een gewoon? speciale wikkeldekens (zijn zo duur)?
Ik vind mijn goesting maar niet....

[cimmeque]

Totaaaal geen idee, ikhebnognooitgemeten

Maar ik zou vermoeden dat hetgeen kwaad kan. Sterke buikspieren, kan dat? Dan draag je je kindje heel dicht bij je

[Amarillo]

Oei hier is nog veel geschreven... Proberen antwoorden op de dingen die ik nog weet...

Zo'n geboorteplan lijkt me niet echt iets voor mij. Geen ervaring met bevallen en wil het daardoor wat op mij af laten komen, want anders ga ik mij misschien dingen voornemen die niet gaan kunnen Ofzo... Misschien is dit wel een verschil als je het allemaal al eens hebt meegemaakt, dat je heel goed weet wat je echt wel en niet wil. Nu van een heel aantal dingen weet ik het wel en hoop ik gewoon dat ik het op dat moment gezegd krijg maar ik wil niet ontgoocheld zijn omdat iets niet is uitgekomen wat bv in mijn plan stond.

Mijn man vindt aan al die voorbereiding ook niet veel en zal het wel zien als het daar is. Ben al blij dat hij volgende week mee naar prenatale les gaat en de cursussen meevolgen, al is dit niet met volledige goesting... hij vond het ook niet nodig om in het ziekenhuis te blijven slapen, maar indien het kan wil ik niet anders. We hebben geen andere kinderen waar we naar moeten kijken dus kan hij zich maar beter nuttig maken en ik voel mij dan ook een pak geruster. Het is toch allemaal onwennig als ik daarover nadenk. Bevallingsfilmpjes kijk ik ook niet echt naar, zal het wel zien hoe het loopt!

Bezoek zal ervan hangen hoe ik mij voel en wanneer ik precies beval. Ook of het een keizersnede of natuurlijke bevalling wordt zal veel afhangen hoe fris je je nog voelt. Ik weet dat ik bij mijn zus al na 2u ben gaan kijken, maar ik ga het wel aangeven als ze best nog een dagje wachten. Helemaal geen bezoek in het ziekenhuis kan ik mij niet voorstellen...

Ik heb ondertussen al een voorraad pampers en borstcompressen aangeschaft. Ik heb 2 borstvoedingsbh's van mijn zus gekregen maar af te wachten of deze passen en anders koop ik deze nadien wel want borsten veranderen nog enorm na paar dagen borstvoeding.
Cimmeque, hoe doe je dat dan met een gewone bh? Gewoon aan de kant duwen?

Mich: grappig dat je man nu denkt dat het een jongen wordt! chapeau dat je het nog steeds niet verraden hebt, zou het echt niet kunnen...

Maya probeer je geen zorgen te maken dat die cm er niet zo snel bij komen. Zolang bij controle alles op schema zit is alles OK! Ik hou het ook wekelijks bij en soms ging er al eens een cm af (afhankelijk hoe je het meet he). Van begin zwangerschap heb iker nu 14 cm bij, met tussen week 12 en 18 maar 1 cm verschil. Erna ongevveer een cm per week maar sommige weken ook niets.
Enig idee hoe lang je baarmoederhals nog is? Is niet fijn natuurlijk maar inderdaad alles voor de baby en met rusten kan je veel oplossen hoor! Mijn zus had op 26 weken een baarmoederhals van nog maar 1,7cm (zwanger van tweeling) en is pas op 35,5 week bevallen door te rusten dus er is veel mogelijk he!