Ervaringen Ivf Spain

[India]

Dag,

Ik ben nieuw hier, maar heb advies nodig en weet niet of dit de juiste plek is om mijn verhaal te vertellen.
Wij ( mijn man (39 jaar) en ik (41 jaar)) zijn al enige tijd bezig met het krijgen van een kindje. In Nederland hebben we drie ivf trajecten achter de rug. Tijdens de laatste ivf traject ben ik heel kort zwanger geweest maar heb ik een miskraam gekregen. Sinds juni/juli zijn we gestart in alicante, ivf Spain. We hebben nu twee stimulaties achter de rug en daaruit hebben we 8 blastocyst ( 2 van de eerste stimulatietraject en zes van de tweede) overgehouden ( vier van dag vijf en drie van dag zes en een van dag zeven).
Door een miscommunicatie tussen de arts en mij heb ik de medicatie aangeschaft voor een derde stimulatietraject. Zij had niet verwacht dat we deze stimulatietraject zouden eindigen met zes blastocyst dus had geadviseerd een derde meteen op te starten en heeft meteen een recept meegegeven. Ik heb de medicatie gehaald omdat ik de volgende dag zou vertrekken
Gisteren hebben we een mail ontvangen waarin ze ons adviseert om toch door te gaan met de terugplaatsing. Wij weten niet zo goed wat te doen. We zitten nu opgescheept met medicatie van 2500 euro. Daarnaast weten we niet wat de uitkomst zal zijn na PGS. Als we de PGS nu inzetten betekent dat, dat we voor een derde stimulatietraject 3000 euro extra ( wordt een geheel nieuwe traject van 9500) moeten betalen en nu meteen er achteraan zou dat 5000 euro zijn, maar voor elke blastocyst dat uit de derde stimulatietraject komt moeten we 300 euro betalen.
Heeft iemand soortgelijks meegemaakt? Wat zouden jullie adviseren?


Groetjes

India

[little dancer]

Hallo India,

Wow wat een project zeg!
Ik kan je helaas geen hulp bieden aangezien wij direct met eiceldonatie zijn begonnen.
Maar ik wil gerust even meedenken.

Beetje afhankelijk van hoeveel gezinsuitbreiding je wil doen en hoeveel je er elke keer wil laten terug plaatsen.
Reken op elke keer 2 terug laten plaatsen, dan heb je 4 kansen om zwanger te worden.
Vind ik best veel . Zeker als je voor 1 kindje (of een tweeling) gaat.
Als je financieel geen enkel probleem hebt om alles te betalen + je wil zeker ook later gezinsuitbreiding dan zou ik voor het 3de stimulatieproject gaan.
De uitkomst,.... dat weten we allemaal nooit! Ik was bij de eerste tp daar direct zwanger met een prachtige dochter, nu sinds kort 2de poging gedaan, zwanger maar jammer genoeg miskraam. Er zijn nooit garanties dat het lukt.
Daarentegen ben ik wel voorstander om hun advies op te volgen, zij weten echt waar ze mee bezig zijn. Als je jou verhaal leest dan merk ik hier vooral op dat ze heel persoonlijk naar jullie gekeken hebben en geen standaard programma uitgeschreven hebben voor jullie.
Heb je gevraagd of het mogelijk is de ongeopende medicatie terug te geven (mits terugbetaling natuurlijk)?
Ik begrijp alleen niet goed waarom je voor deze derde stimulatie 300 euro per blastocyt moet betalen? Wat is hun uitleg hierover?

Ik hoop dat iets hebt aan mijn mening...

Ik wil je vooral veel succes toewensen en hopen op een positief resultaat.

[Woodstockske]

Hallo dames,

gisteren voor de 2de x bij de "onthaalmoeder" langs geweest met ons zoontje en het is volledig misgelopen. Het was allemaal goed begonnen, ons zoontje dat met haar kleinzoon wou spelen (kindje is 20 maand). Ik had er echt goede moed in, ook al was het contact met de onthaalmoeder nog steeds niet goed. Ons zoontje weende nog altijd als zij hem pakte maar je zag wel hoe leuk ons zoontje het vond om met het andere kindje bezig te zijn. Op een gegeven moment begon ons zoontje moe te worden en begon wat te zuren. Ineens begind die gehandicapte dochter daar tegen mijn zoon te grommen, GRRRRRRRRRR GRRRRRRRR GRRRRRRRR en roept er tegen van GIJ MAAKT MIJ ZOOOOOOOOT!! Ik was daar zo van verschoten! Ik heb zijn jasje aangedaan, ben naar buiten gegaan en beginnen huilen. Die dame was nog tegen mij aan het praten en die dochter dat er naast staat zegt tegen mij, kom jong, bol het af, maakt dat je weg bent, doe die deur toe ik heb kou en begint op de grond te stampen. Die blijft dat dus roepen en ik zeg tegen die dame dat het heel confronterend is waarop zei zegt: ik kan er niet tegen ingaan want dat is mijn dochter. Ik begrijp dat die mentaal gehandicapt is maar had nooit gedacht dat het zo erg zou zijn. Nog op dat zelfde moment dat ik met die dame sta te praten begint die dochter ineens te blaffen als een hond. Toen ben ik gebroken, ben al huilend in mijn auto gestapt en naar huis gereden. Toen mijn man thuiskwam was ik nog aan het huilen. Ook hij zei dat het niet gaat om ons zoontje daar achter te laten. Vanacht kreeg ik mijn zoontje niet getroost dus ik denk echt wel dat hij er ne schrik heeft van gepakt en dit vanacht heeft moeten verwerken. De schrik dat die dochter mijn kind iets zou aandoen, ik zou het me nooit kunnen vergeven moest er iets mee gebeuren. Overdrijf ik nu of delen jullie mijn mening?

Groetjes,
Woodstockske

[little dancer]

Woodstockske

Als je er zo een ervaring mee hebt gehad zou ik toch ook mijn dochter er niet bij laten.
Je gaat nooit een moment gerust zijn.
En wat als??? wat als er echt iets gebeurd ga je jezelf nooit vergeven.
Hij zal er niet zo lang zijn maar hij zal zeker dingen meenemen naar huis, of hij het voor altijd zal onthouden dat denk ik niet maar elk kind voelt spanning. Kijk maar eens als je zelf verdrietig bent hoe je kind daarop reageert dus hoe zal hij reageren op al die negatieve spanning die in dat huis hangt.
Dus ik vind zeker niet dat je overdrijft!!
Vertrouw op je gevoel als moeder, dat is nog altijd het beste

Ik werk bij mensen met een beperking en vind het altijd vreselijk dat kinderen er bang van worden gemaakt maar dit lijkt mij echt iemand met serieuze problematiek!
Ga of bel naar kind en gezin, leg de situatie uit en ik weet 100% zeker dat ze een voor oplossing zoeken.

Onze opvang moest vorige week 1 dag dicht omdat er meer dan 3 waren met diaree, dan moet je ook dringend op zoek naar andere opvang. In deze gevallen laten ze bij een andere opvang tijdelijk meer kindjes toe. Het is niet de ideale oplossing maar ik zou dit echt aanraden om eens te proberen, je weet nooit

SUCCES

[India]

Dag little dancer,

Dank je wel voor je reactie.
In een mail hebben wij de volgende reactie van Spanje gekregen:
"From the administration part, I have to inform you that in case you like anyway to go ahead with the third cycle, on this case you will have the additional cost of 300 euros for each embryo you will have."

En in het contract straat het volgende: " not included, vitrification, biopsy and PGS of more than 8 embryos: 300/ embryo.

Tegen mij is ook verteld dat uit de 8 blastocyst er na PGS maar 1 of 2 overblijven, maar het kan ook zijn dat na PGS er geen enkele embryo' s overblijven. Daarnaast is ook verteld dat er tijdens het ontdooiingsproces embryo's verloren gaan. Ik weet alleen niet hoeveel dat er kunnen zijn. Wij willen onze kans zoveel mogelijk vergroten.
Verder is er verteld dat ze bij mij niet 2 maar 1 zullen terugplaatsen gezien mijn leeftijd. Ze willen geen risico's nemen.
We hebben zowel de kliniek als de apotheek gemaild met de vraag of we de medicatie terug kunnen geven, maar tot op heden geen reactie.

Groetjes,

India

[little dancer]

@India,

Als het in het contract staat zal dat kloppen ja.
Ze zijn daar heel erg stellig in wat er in hun contract staat.

Maar leg mij eens uit wat PGS is, ik denk dat ik op het verkeerde spoor zit.

Wat ontdooien betreft hebben ze bij mij, in spanje, iets anders gezegd!
Ze vriezen ze niet meer in, dat is een oudere techniek die vaak nog gebruikt wordt in nederland en belgië maar daar niet meer. (al is het de laatste jaren ook meer cryo's)
Wij hadden dit gevraagd aangezien wij maar 1 over hadden en ik hier zo bang voor was dat het niet ging overleven.
Er gaan nog zelden cryo's dood zei ze. Vroeger was dit een lang proces waar veel mis kon gaan, nu zijn ze (als ik mij niet vergis) op minder dan een uur klaar om terug te plaatsen.
Zo zie je maar dat er verschil kan zitten van dokter op dokter.

Mijn mening. Als er van de 8 maar 1 of 2 over blijven zou ik nu gaan voor een transfer. Kijken wat eruit komt. Ben je zwanger des te beter. Ben je het niet dan kan je nog altijd die medicatie gebruiken voor de volgende stimulatie.
Maar ik denk ook dat als er iets mis gaat, of mis is met de embryo's dat jullie misschien voor een andere keuze komen te staan.
Laat ons hopen dat ze de medicatie terug willen nemen.
Ben je er dan uit wat je wil?

[India]

Hoi little dancer,

PGS is:
"PGS of Preimplantation Genetic Screening

PGS wordt toegepast bij vrouwen van hogere leeftijd of vrouwen die meerdere miskramen of niet gelukte IVF pogingen hebben doorgemaakt.

Men ondergaat een IVF (of ICSI) behandeling en de embryo’s worden zoals bij PGD in het labo onderzocht. Hierbij screent men de embryo’s voor aneuploïdie. Dit betekent een afwijking in het aantal chromosomen van de cel. Dergelijke afwijkingen maken dat het embryo niet kan innestelen of niet levensvatbaar is met een miskraam tot gevolg of kunnen soms leiden tot ernstige aangeboren afwijkingen.

Op basis van zicht kan men de aneuploïde embryo’s niet onderscheiden van de normale embryo’s omdat ze aanvankelijk normaal evolueren waardoor ze tijdens een klassieke IVF behandeling evenveel kans maken om geselecteerd te worden.

Door PGS toe te passen en de normale embryo’s van die met chromosomale afwijkingen te onderscheiden tracht men de kans op een normaal evoluerende zwangerschap te verhogen."

Ik denk dat ik een Skype afspraak ga maken met de arts om het goed uit te vragen en te bespreken wat goed is om te doen. Mijn gevoel zegt om nu PGS in te zetten en te kijken hoeveel blastocyst er overblijven. Is dat er weinig dan kan ik meteen door met de derde stimulatietraject, maar dan weten we dat er in iedergeval wel dat er blastocyst overblijven na PGS. Zo niet dan wordt het inderdaad een ander traject.

Dank je wel voor het meedenken.

Groetjes,

India

[little dancer]

Das heel graag gedaan.

Ik dacht dat het zoiets was maar bij mij zat de naam PGD (nederlandse benaming) in mijn hoofd. Vroeg het maar voor de zekerheid dat we nu praten over hetzelfde.
Ik wist niet dat er zoveel 'verloren' kunnen gaan door dit toe te passen. Dat zal een zeer spannende en stresserende periode worden voor jullie.

Wat je voorstelt om te doen: schitterend! echt een goed idee.
Veel succes alvast
Lfs

[little dancer]

Wat mij betreft:
EINDELIJK (na veel zagen en mails sturen) vandaag antwoord gekregen.

Ze gaan de volgende keer alles precies hetzelfde doen behalve dat ik meer utrogestan moet opsteken voor de transfer.
Dat was 2 - 0 - 2 voor de transfer en 2 - 2 - 2 na de transfer maar nu zal dat direct 2 - 2 - 2 zijn.
Of dit een verschil zal uitmaken daar heb ik mijn twijfels over. Het was toch netjes ingenesteld en mijn progesteron stond netjes 44 (dag van transfer 8 maar daardoor deed ik nu de injecties)
Heb er dus nu al mijn twijfels over, dat beloofd!!!

Heb een mail terug gedaan met de vraag over prednison. 1ste keer kreeg ik 5 mg, nu 10mg. Eerste keer geen vaginale infectie, nu wel (en in mijn achterhoofd speelt die infectie een rol, al hebben ze dat nog niet bevestigd, noch ontkend)

Nu twijfel ik weer heel hard wanneer ik terug wil gaan.
Ik merk van mezelf dat ik er nog helemaal niet over ben maar tegerlijkertijd merk ik dat het mij wel helpt weer een doel voor ogen te hebben.
En nog een reden: misschien heel erg dom. Maar ik heb altijd gezegd dat ik liever niet zou hebben dat mijn kindje geboren is in december of in januari. Ik weet het, in onze situatie is het belachelijk dat ik zoiets maar durf te denken maar langs de andere kan, in onze situatie kunnen we er wel voor kiezen wanneer we graag zouden willen dat het kindje geboren is.... Daarom wil ik ofwel nog eind februari terug ofwel zal het eind mei ten vroegste worden en dan worden de vliegtickets weer 3 a 4 x zo duur en is het ook nog 6 maand wachten.
Snappen jullie mij? Altijd al die dubio's bij mij....

Oooh ja, niet onbelangrijk. In ons contract stond 3 -4 gegarandeerde blasto's. Aangezien wij er 2 hadden heb ik de vraag gedaan wat ze hiermee gaan doen. Wel ze houden zich echt aan hun contract. Lukt volgende poging niet dan zullen ze ingevroren eicellen van de donor nemen met ingevroren zaad van mijn man en hopelijk 2 nieuwe blasto's hebben. en dit ZONDER EXTRA KOSTEN!! Enkel de transfer natuurlijk en medicatie.
Waardoor we na deze poging misschien toch nog eens terug kunnen.
Zal dit eerst wel goed moeten overleggen met mijn man. Tis dan weer 3.000 euro extra natuurlijk. We zullen zien, het geeft mij alvast een goed gevoel mocht het alweer niet lukken.
Ooit moet het toch nog eens lukken???

Mijn meisje is wakker, lfs allemaal en vooral een hele dikke knuffel voor Angelika!!!

[Angelika]

Hcg stond vrijdag al maar op 13. Dus het zakt goed en vlug, maar nog steeds geen bloedverlies. Dus blijft het daarop wachten en zal ik waarschijnlijk dan ook pas de grootste klop krijgen.

Ik heb gisteren een mail gekregen van Spanje dat ze mijn 'geval' en cyclussen grondig gaan bespreken in een speciaal opgesteld medisch comité om zo te kijken wat ze kunnen doen dat een miskraam zich niet meer voor doet. Maar op dit ogenblik heb ik niet direct zin om er terug aan te beginnen. Het was misschien een teken dat we gelukkig moeten zijn met onze gezonde dochter en ons gezin van drie! Ik heb gewoon geen zin meer in de zenuwen en het verdriet...

Grtjs,
Angelika

[little dancer]

Hey Angelika,

ik weet precies hoe je je voelt!
Ik heb, nadat mijn hcg gezakt was naar 5, nog 3 dagen moeten wachten tot ik bloed begon te verliezen. 's avonds was het begonnen en dan om 1u 's nachts verloor ik een grote prop. Zag eruit als een gele vlek met eraan een zeer bebloede lange slinger. (sorry voor het detail)
Dus dat was duidelijk de vruchtzak...
Dan inderdaad komt de klop pas!
Ik heb het heel lastig gehad tot en met vrijdag. Dan was EINDELIJK het medische commitee geweest. Eerst ging dit op 2 december zijn, dan was het 9 december en erna was het 14 december. Uiteindelijk is het 15 december geworden. En kreeg ik op 16 december uitleg. (blijkbaar ook 2 feestdagen in spanje waardoor alles wat achterstand had opgelopen maar op dat moment heb je daar echt geen boodschap aan)
Ze gaan mijn medicatie aanpassen en moet een nieuw bloedonderzoek doen (immuniteitsonderzoeken)
Ik moet nu enkele dagen voor de transfer 3 x 2 bollen opsteken ipv 2 x 2 bollen utrogestan.
Zo willen ze dat op de dag van de transfer mijn progesteron al hoog staat.
De prednison en eventuele andere medicatie gaan ze bekijken na mijn bloedonderzoeken.
Ik kreeg groen licht om de volgende poging op te starten. Maar we gaan toch ook nog even wachten.
Ik moet dit echt eerst verwerkt krijgen.
En net als jij denk ik ook de hele tijd; dit is een teken dat we content moeten zijn met ons dochtertje!!
En net als jij wil ik deze pijn, dit verdriet niet meer. Ook al hebben we al een dochtertje het doet verdorie veel pijn.
We leven hier al zo lang naartoe (poging zelf) dan zijn we zwanger en hebben we al zoveel plannen en plots is er niets meer...

Ik kan je alleen maar heel veel sterkte toewensen in deze zeer donkere en moeilijke periode.
Denk eraan, je bent jammer genoeg niet alleen dat dit meemaakt dus al je iemand nodig hebt om je hart te luchten, ik ben er voor je (mag altijd via pb als je dat liever doet)

[little dancer]

Wat bij mij wel heel veel in mijn hoofd spookt:

we hebben samen een dochtertje en namen toen 5 mg prednison.
nu beiden 10 mg prednison, beiden zwanger, beiden een vaginale schimmelinfectie en beiden een miskraam.

Is dit niet een beetje teveel toeval??

[Angelika]

@Little Dancer:

was jouw menstruatie heel erg bij het miskraam? Ik heb heel veel krampen maar amper bloedverlies.

[little dancer]

@Angelika,

bij mij was dat ook!! super veel krampen maar met moeite wat bloedverlies. Enkel tot het 'vruchtje' eruit was veel bloed (dat was van 's avonds tot 's nachts) erna een weekje met inlegkruisjes kunnen doen en meer bruin verlies dan echt bloed verlies.
Als ik mijn maandstonden heb verlies ik meer bloed dan nu het geval was.
Raar he!
Heb het eigenlijk nooit gevraagd of dit normaal is.
Misschien dat ik bij mijn volgende maandstonden meer zal verliezen? Denk dat het bij mij bijna zo ver is. Zaterdag is het al 3 weken geleden dat ik het verloor.

Hoe gaat het verder met jou? Psychisch dan vooral??

[little dancer]

Voila, tis beslist.
20 februari is de transfer datum van ons Cryo
Moet deze keer toch een mock cyclus doen. Vanaf vandaag al starten met de pil. Dat vind ik net een beetje jammer want moest dit weekend waarschijnlijk mijn maandstonden krijgen en had toch graag deze eens gehad op natuurlijke manier. Door de pil te nemen zal mijn hormonenhuishouding toch verstoord worden.
Moet nogmaals mijn Anti TG, Anti TPO en TSH laten controleren, afhankelijk van die resultaten gaan ze eventueel andere medicatie aanpassen, ik denk de prednison.
Moet nu ook 5 dagen voor de transfer al 3 x 2 bollen opsteken ipv 2 x 2 bollen.
Ook moeten we opnieuw HIV, Hep B en C en Syfilis laten doen, maar dit mag enkel in spanje op de dag van de transfer. Hier heb ik toch gevraagd waar dat goed voor is!! Moeten we beiden doen en is extra kost van 80 euro per persoon.
Maar dit hebben we ook gedaan net voordat we naar daar gingen voor onze verse poging.

Het zal er allemaal snel zijn. Binnen 9 weken hebben we de transfer al achter de rug. En ik moet nog 3 kg kwijt!!!!
Zal niet makkelijk worden met de feestdagen.

@Angelika, hoe gaat het met jou? Moeilijk he! Hebben jullie nog cryo's zitten?

Lfs