Moppertopic voor zwangeren

[Loeki]

Tuurlijk riskeer ik het niet! Stel je voor zeg... Ik ben het gewoon zo beu om iedere keer opnieuw te moeten uitleggen dat het echt wel moeilijk is om op resto te gaan, als je niks mag wat in boter gebakken is, geen melk mag, geen tomaten (anders kon ik nog pasta nemen ) en nu ook geen rauwkost dus ook geen slaatje. Is dat nu zo moeilijk om te snappen.

'k Zal het maar op een hormonenstorm steken, ben eigenlijk best slecht gezind vandaag.

Tis gewoon je zal het maar hebben hé, een toxo infectie, ik zou 't mezelf nooit vergeven denk ik.

[grootgevaarke]

dat zeg ik ook altijd: ik vergeef het mezelf nooit! Na al die moeite??? Kom seg, dat moeten ze toch verstaan?

[Loeki]

Intussen toch begrip gevonden bij collega nr 2...

Als die andere er nog iets van durft zeggen, heb ik m'n antwoord klaar deze keer!

[Zabbie]

Loeki, groot gelijk, laat je vooral niet doen, en je moet gewoon volgen wat je gevoel je ingeeft. Ik krijg ook soms reacties van: Enfin, daar hou je toch geen rekening mee, hoe klein is die kans?
1 kans op 100 is voor mij al meer dan genoeg, en daarbij, als je jezelf geen 9 maanden kan inhouden, zegt dat veel over hoe je jezelf opstelt tegenover je kind als het er is.
Meestal zwijgen ze dan wel hoor.
En troost je, ik had gisteren ook mijn dagje niet: boos, verdrietig, agressief. Ventje wist niet goed wat hij met me aan moest... Zullen de hormonen wel zijn zeker? Gelukkig kunnen we dat nog als excuus gebruiken hè?

[Loeki]

Kmoet alleen zien hoe ik het zeg, andere zwangere collega hier is ook niet immuun voor toxo en eet wel lustig rauwkost "op een ander". Moet zij weten hé, maar ik kan moeilijk zeggen dat ze een slechte mama zal zijn.

"Gelukkig" zijn er nog de hormonen ja!

Ze moeten mij niks zeggen van kansen, tzou niet de eerste keer zijn dat we dat kleine kansje toch "zitten" hebben hé...

[Sterretje]

Tja, ik denk dan maar: die statistieken hebben ons al zo goed zitten gehad...
Iemand moet ze vullen hé

[wat is er mis?]

Ik snap nie dat anderen daar geen begrip voor kunnen opbrengen. Het is toch uw lichaam en uw beebje. Ik vind dat Zabbie helemaal gelijk heeft. Als het nu niet lukt, wanneer dan wel? Ik vind dat een kleine inspanning. Als je al van een inspanning kan spreken.
Maar ik heb ook al zo een reactie gekregen (van een andere zwangere collega) maar dan in verband met chocomousse. "Alé wat is nu de kans dat daar een rot ei inzat. Je bent nu al 30 en nog geen salmonella gehad". Dan antwoord ik lustig "wel nog geen toxoplasmose gehad ook, dan moet ik rauwkost ook lekker door eten hé" (deed ze zelf ook niet). Direct stilte. Hihihihi

Liefs,

Bokje

[Loeki]

Het zou voor mij eerder een inspanning zijn het wel te eten. Is ook letterlijk zo, als ik thuis mijn sla sta te schrobben.

Kvind het echt geen moeite, het laten... Voor die keren dat je eens op een ander gaat eten, dan eet je toch gewoon wat anders?

Hihi ja Bokje, die was raak.

En idd, iemand moet aan de verkeerde kant van de statistieken zitten. Maar ik vind toch dat ik mijn deel al gedaan heb. (maja, ik mag vinden wat ik wil he...)

[fluffie]

Ik geef je 200% gelijk loeki! We hebben al zolang moeten wachten op ons beebje, die 9 maandagn "moeite doen" kunnen er wel nog bij. Ik voel mezelf soms echt paranoïa, maar liever zo, dan achter me schuldig te moeten voelen. We hadden eigenlijk gepland om deze zomer te gaan kamperen, maar heb net tegen mijn ventje gezegd dat ik dat niet zie zitten. Ik zat me gewoon rot te piekeren over hygiëne, en baby'tjes in't zwembad en dergelijke... zo is het ook geen leuke vakantie, het is het niet waard! (Ik voel me nu wel een beetje schuldig, en zeker tegenover de kids, maar ja, beebje gaat voor alles nu)

Véro.

[Sterretje]

Gisteren tot de conclusie gekomen dat twee mensen uit onze directe omgeving zijn ook zwanger zijn (paar linken gelegd en conclusies getrokken - uit eigen ervaring ) en voelde me eigenlijk erg rot.
Als onze conclusie juist is, bevallen deze twee mensen twee maanden na mij en ik heb het er best moeilijk mee.
Vind het stom van mezelf maar het doet mijn persoonlijke geluk weer even in het niets verdwijnen. Niet dat ik zelf per sé in de aandacht wil staan, maar omdat de aandacht vlug zal verdeeld zijn naar de twee andere mensen, bij wie het 2x voor het 2e kindje is... Kijk er eigenlijk niet naar uit, shame on me
Begrijp me niet verkeerd, ik gun het hun wel, maar het lijkt me zo oneerlijk tov 'mijn situatie'

[wat is er mis?]

Sterretje, het is ergens wel normaal hoor dat gevoel. Ik had dat ook toen ik vernam dat mijn neef papa ging worden twee weken voor wij uitgerekend zijn. Ik vond dat ook een stom gevoel. Maar ik kon het niet helpen. Maar je zal zien, iedereen zal wel naar je kleine pruts komen kijken en dan hé zullen die anderen (op dat moment nog zwangere) dames even uit the picture zijn

Liefs,

Bokje

[Wappie]

Sterretje, ik denk dat dit gevoel normaal is.
Ik ben net bevallen van mijn 2 schatjes, en een week voor de bevalling kwam een vriendin met zeggen dat ze zwanger was van haar 2de. Ik was eerst heel enthousiast, maar zij minder. Dus ik vraag: "oei, bent ge niet blij?" haar antwoord: "tja, ik wilde een zomerkindje zoals jij, maar tis voor februari..." (ze had al een dochterke van januari) DAT IS HAAR ANTWOORD!!! Ik was zo boos!!! Ze weet dat we een dik jaar hebben moeten proberen, en voor mij speelde het geen rol wanneer het kwam. Sommigen zullen het nooit snappen denk ik...
Laat het gevoel wel niet overheersen, denk aan je eigen geluk en je eigen klein wondertje!

[Loeki]

Hier in geen velden of wegen andere beebjes voor januari te bekennen! Alle aandacht lekker voor ons alleen!
Het voordeel, als al je vriendinnen al "verder" zijn...

Knuff Sterretje... Das normaal hoor dat je je zo voelt. Maar jij gaat toch lekker eerst zijn hé.

Wappie seg ja, sommige mensen leren het nooit hé. Als ze perse een zomerkindje wou, had ze 't maar moeten laten ... (foeifoei, ik krijg het zelfs niet getipt). Zo'n antwoord verdient ze bijna, nah. Dat ze ne keer blij zijn dat het goed gedaan is, het zwanger worden. Misschien had ze gedacht van de eerste keer prijs te hebben en hebben ze een paar maanden moeten proberen. PECH!

[Zabbie]

Sommige mensen zijn gewoon nooit tevreden! Mijn neef vertelde me ook gewoon doodleuk dat wij toch maar gelukzakken zijn met 2 in een keer, dan zijn we ineens van alles af. Zij hadden dat ook wel gewild, zo 2 ineens, dan moest ze niet nóg eens een zwangerschap doorstaan. En dan te bedenken dat zij elke keer van de eerste keer prijs hebben, zonder kunstmatige toestanden of wat dan ook. Dat vind ik toch ondankbaar...
Even iets anders: ik ben net bij de huisarts geweest, en die kwam me iets vertellen dat ik nog niet wist. Mijn gynae had hem verslag gestuurd van de ZW, en daarin stond dat thuisrust vanaf ten laatste 20 oktober sterk aangeraden is. Dat zou dus willen zeggen dat ik weer geen volledig bevallingsverlof ga hebben, of dat het tenminste weer erg kort zal zijn na de bevalling. Ik wil niet klagen of zagen, maar dat viel me toch weer erg koud op mijn dak, vooral omdat het bij de eerste ook van dat was. Sorry hoor, maar nu baal ik ff.

[Loeki]

Hoe heeft thuisrust te maken met je bevallingsverlof? Als de gyne je gewoon thuis zet, ben je dan niet gewoon "ziek" voor de mutualiteit?

Wel een koude douche, pffff. Waarom moet je zo vroeg thuisblijven Zabbie?