IUI-clubje

[SOHN]

Dag Hanne,

Ik ben ook 29 met PCOS en bij ons was er na het eerste spermaonderzoek ook aanwijzing dat mijn vriend zijn sperma heel slecht was (0.8 miljoen/ml, totaal niet beweeglijk etc etc) en toen heeft de dokter ons heel cru gesteld: IUI is tijdverlies, ik zou direct voor IVF gaan...
Maarja dat is natuurlijk anders in elk ziekenhuis...
Nu blijkt mijn vriend zijn sperma na een tweede controle toch ok te zijn (30 miljoen/ml), dus hebben een stap terug gezet naar IUI en gisteren bij onze eerste IUI was het ook ok van hoeveelheid en beweeglijkheid, gelukkig.
Ik zou in jouw plaats (als je geen tijd wil verliezen) misschien toch IVF overwegen hoor, maar dat is je eigen keuze natuurlijk...

Veel succes en veel liefs!

Hallo iedereen

Ik lees al even mee op dit forum, maar sinds vorige maand hoor ik ook bij het IUI-clubje. Even kort schetsen: mijn eigen gynae zei steeds dat er niets aan de hand was, ook al had ik enorm veel bloedingen. Op aanraden van mijn acupuncturiste zijn we naar Dr. Decleer gestapt. Wat blijkt, ikzelf heb PCO en mijn man zijn spermakwaliteit is verre van optimaal. Mijn man werd inmiddels behandeld voor spataders, maar ondanks de verminderde kwaliteit is Dr. Decleer gestart met een tweede inseminatie. Hij zegt dat onze kansen toch tussen de 15% en 20% liggen. Ik vind dit moeilijk te geloven aangezien de beweeglijkheid in het eerste staal maar 6% was. We zien Dr. Decleer altijd enorm kort (ik denk maximum 5 minuten, behalve het eerste gesprek) en we krijgen zo weinig info.

Heeft iemand ervaring met een gelijkaardige situatie? Kunnen die slaagpercentages kloppen?
(Ik krijg vaak het gevoel dat IUI een verplicht nummertje is voor ze met IVF starten...)

Mijn gynaecoloog kijkt op het vlak van slaagkansen naar de leeftijd van de vrouw. Voor mij liggen ze dus lager omdat ik 40 ben. Het gebruik van hormoonstimulatie kan het percentage wel met zo'n 3 procent doen stijgen. Meestal begint men met IUI omdat dit minder belastend is dan IVF, zeker als men denkt dat het koppel kans op slagen heeft met IUI. In jullie geval zal ICSI misschien een betere behandelwijze zijn aangezien je man slechte spermakwaliteit heeft, maar wie weet lukt het met IUI. Veel succes!

Ik ben er wel zeker van dat als jullie dat willen vroeger kunnen overgaan naar IVF of ICSI en niet verplicht zijn het aantal IUI's te doen (3 of 6) die zij voorstellen.

Dat klinkt wel logisch Irisbloem, en ik ben momenteel nog maar 29, dus misschien kan het dan toch. We hopen dat het lukt met IUI, want het is inderdaad heel wat minder belastend dan IVF. We hebben op korte termijn zoveel slecht nieuws te horen gekregen dat het soms moeilijk is om erin te blijven geloven, zeker als je ziet hoeveel mensen uiteindelijk de overstap moeten maken. Maar ik heb vandaag mijn FM dus hopelijk zijn we binnenkort vertrokken voor IUI 2. Vingers en duimen kruisen...

[SOHN]

Vanochtend de inseminatie voor iui 3 gehad.
Afwachten maar weer...

Ephiny, ik heb gisteren mijn eerste IUI gehad, dan zitten we samen op het wachtbankje tot 17/18 augustus. Hopelijk met succes!

@Sarah90: bedankt! Hopelijk voor jou ook goed nieuws binnen 4 dagen! Ik duim!

[MjVB]

Hey dames,
Hier de laatste 2 wachtdagen. Zondag bloedafname.... ik herken wel wat @HanneL schrijft over Dr. decleer. Maar ik hou me wel voor ogen dat het wel een goeie dokter is en dus weet wat hij doet.... ik denk dat het nu gewoon pech is dat het niet lukt.... vandaag toch maar een testje gedaan en is niet "meer" positief dan de vorige pogingen... ik haat dat die pregnyl steeds vals positieve geeft...
succes aan de dames op het wachtbankje
Succes voor de dames die in volle voorbereiding zijn

[Ephiny]

Vanochtend de inseminatie voor iui 3 gehad.
Afwachten maar weer...

Ephiny, ik heb gisteren mijn eerste IUI gehad, dan zitten we samen op het wachtbankje tot 17/18 augustus. Hopelijk met succes!

@Sarah90: bedankt! Hopelijk voor jou ook goed nieuws binnen 4 dagen! Ik duim!

Ja, das waar, had het gelezen.
Goed verlopen?
Waar ga jij?

Hoop ook dat het voor ons allebei (en al de anderen hier) met succes is deze keer!

[saar33]

Ik kom ook nog even iets posten. Mijn 2de pil strip loopt op zijn einde. Vrijdag ga ik weten of mijn follikelcystes gekrompen / weg zijn. Ik vrees er zelf voor. Aangezien ik na mijn eerste pil strip geen ontrekkingsbloeding heb gehad. Zouden ze me na de pil niet iets kunnen geven om menstruatie op te wekken? (Hoe noemen die pilletjes weer?)
Wat ik nu ook sinds de 2de pil strip heb is dat ik uit 1 borst een beetje melkachtige afscheiding heb als ik op mijn tepel duw. Ik heb gelezen dat dit kan als je met follikelcystes zit. Stel dat ze nu toch ineens zeggen : Nee dit komt omdat je toch zwanger bent. Dat zou dan wel een wonder zijn. .

Ik hoop echt niet dat ik nog een paar maanden de pil moet nemen. Pff al dat wachten... Hopelijk kan ik nu eindelijk eens verder met de behandeling.

[HanneL]

Dag Sohn

Het is echt wikken en wegen.

Ik denk dat hij de eerste keer toch een 7 miljoen had, dus het is niet dat het helemaal onmogelijk is en bij de eerste IUI zei Dr. Decleer wel dat het een goed staal was. We hopen natuurlijk ook nog dat de behandeling van zijn spataders een effect heeft. Ondertussen hebben wij zondag IUI 2 gehad, met een 'teleurstellend' staal (ik dacht dat mijn man door de grond zou zinken) maar ze hadden het goed kunnen opwerken. Nu dus weer afwachten.

Ik denk dat we onze beslissing uitstelling tot oktober. Dan hebben we in elk geval de resultaten van de behandeling en we gaan ook langs in Jette voor een tweede opinie. Maar wie weet, misschien gebeurt er een mirakel en ben ik tegen dan al zwanger. Nu maar weer afwachten...

Ik ben al lang blij dat ik in die vreselijke wachtweken tenminste hier terecht kan.

Succes en goeie moed aan iedereen die in hetzelfde schuitje zit!

Dag Hanne,

Ik ben ook 29 met PCOS en bij ons was er na het eerste spermaonderzoek ook aanwijzing dat mijn vriend zijn sperma heel slecht was (0.8 miljoen/ml, totaal niet beweeglijk etc etc) en toen heeft de dokter ons heel cru gesteld: IUI is tijdverlies, ik zou direct voor IVF gaan...
Maarja dat is natuurlijk anders in elk ziekenhuis...
Nu blijkt mijn vriend zijn sperma na een tweede controle toch ok te zijn (30 miljoen/ml), dus hebben een stap terug gezet naar IUI en gisteren bij onze eerste IUI was het ook ok van hoeveelheid en beweeglijkheid, gelukkig.
Ik zou in jouw plaats (als je geen tijd wil verliezen) misschien toch IVF overwegen hoor, maar dat is je eigen keuze natuurlijk...

Veel succes en veel liefs!

Mijn gynaecoloog kijkt op het vlak van slaagkansen naar de leeftijd van de vrouw. Voor mij liggen ze dus lager omdat ik 40 ben. Het gebruik van hormoonstimulatie kan het percentage wel met zo'n 3 procent doen stijgen. Meestal begint men met IUI omdat dit minder belastend is dan IVF, zeker als men denkt dat het koppel kans op slagen heeft met IUI. In jullie geval zal ICSI misschien een betere behandelwijze zijn aangezien je man slechte spermakwaliteit heeft, maar wie weet lukt het met IUI. Veel succes!

Ik ben er wel zeker van dat als jullie dat willen vroeger kunnen overgaan naar IVF of ICSI en niet verplicht zijn het aantal IUI's te doen (3 of 6) die zij voorstellen.

Dat klinkt wel logisch Irisbloem, en ik ben momenteel nog maar 29, dus misschien kan het dan toch. We hopen dat het lukt met IUI, want het is inderdaad heel wat minder belastend dan IVF. We hebben op korte termijn zoveel slecht nieuws te horen gekregen dat het soms moeilijk is om erin te blijven geloven, zeker als je ziet hoeveel mensen uiteindelijk de overstap moeten maken. Maar ik heb vandaag mijn FM dus hopelijk zijn we binnenkort vertrokken voor IUI 2. Vingers en duimen kruisen...

[Sarah90]

Hallo iedereen!

Vandaag de rode pijnlijke vlag voor mij.
6 inseminaties met negatief resultaat. In het algemeen zou ik niemand zes pogingen aanraden. Als je vroeger kan overstappen naar IVF, waarom niet?! Het is zo teleurstellend allemaal.

Ook weet ik niet WAT NU?! Na een gesprek met mijn man kwam enkel volgende zin: "Ik wil het gewoon op een normale manier".
Jah?! wie niet hé.
En ik voel dat zonder de steun het niet gaat. Ik ben de afgelopen maanden zo gestresseerd geweest alleen maar in hem, in ons in deze situatie, wat volgens mij ook onze kansen niet positief beïnvloed.
Dusja...het is zo moeilijk! Mijn intens verlangen naar het moederschap en hierdoor mss pogingen verspillen door de stress om het alleen te doen. Of het allemaal even zo laten.

[KristinaVH]

Hallo iedereen,

Het is een tijdje geleden dat ik hier iets heb geschreven...maar ik lees jullie reacties natuurlijk wel! Ondertussen heb ik de 3de iui al achter de rug en heb vrijdag mijn NOD. Vandaag heb ik (na het plassen, bij het afvegen) een beetje roze/bruinverlies gehad. Ik dacht dat ze er waren, maar er is niks meer gekomen. Is dit normaal? Heeft er dit iemand nog gehad?

Veel succes aan iedereen!
Groetjes

[HanneL]

@Sarah90, ik denk dat veel mensen 6 pogingen IUI wagen omdat het toch heel wat minder ingrijpend is dan IVF/ICSI. Dat gezegd zijnde, kan ik me voorstellen dat het enorm moeilijk moet zijn zonder de steun van je partner. Hopelijk kunnen jullie (eventueel na een korte pauze) goed praten en samen verder gaan. Super veel goeie moed!

@KristinaVH, ik zit zelf nog maar aan IUI 2 en heb nog geen bloedverlies gehad maar heb wel al vaak gelezen over wat innestelingsbloed, dus misschien is het wel goed nieuws. Duimen voor vrijdag!

Goeie moed aan iedereen die op het wachtbankje zit!

[TitisWens]

@Sarah90, als ik me niet vergis heb je al je 'onverklaard onvruchtbaar' bent niet veel keuze en moet je 6 IUI doen voor je kan overstappen naar IVF.
Maar ik begrijp je heel goed. Hier ook geen medische oorzaak waarom het niet wil lukken en door de 6 IUI gegaan. De laatste pogingen geloofde ik er ook niet meer in.
Moet eerlijk zeggen dat ik stap naar IVF/ICSI toch ook niet zo evident vind. Als dat na 6 pogingen ook niet lukt is het einde verhaal. Hoewel IVF/ISCI weer nieuwe kansen biedt, voelt het voor mij toch ook als een stap dichter naar mogelijke kinderloosheid.

Ik kan me voorstellen dat het feit dat je partner je niet steunt een extra stressfactor is in een sowieso al heel stresserend verhaal. Ik hoop dat jullie toch elkaar terug te vinden in dit moeilijke emotionele proces. Heel veel moed!

[perobi]

Hey iedereen,

@irisbloem: al nieuws?? Spannend!!! Ik hoop echt dat het deze keer raak is!!

Bij mij is het weer eens niks geworden...meer nog: ik moet een maand overslaan omdat mijn progesteron te hoog stond bij de controle in het begin van mijn nieuwe cyclus

Ik voel me ook alles behalve goed bij de manier van werken in het ziekenhuis: bij elke controle heb ik wel een andere dokter of assistente. Je voelt je daar echt een nummertje, en volgens mij bekijken ze het dossier niet eens.

Ik denk eraan om over te stappen naar het AZ Palfijn in Gent. Heeft iemand daar toevallig ervaring mee?

groetjes,
en ik duim voor iedereen mee!

[MjVB]

@Perobi ik ben vrij tevreden van J. Palfijn hoor. Inmiddels 5 IUI pogingen gehad. Ook de laatste negatief. Maar ik voel wel dat naarmate je er meer komt (ookal wil je dat eigenlijk niet) ze meer empathie tonen. De contacten met de dokter zijn vrij kort, maar ik heb wel steeds dezelfde dokter. En op zich stond hij de laatste keer ook wel open voor vragen. Ik werk nl. in het onderwijs en een 6e IUI poging zie ik eigenlijk niet zitten. Daarom vroeg ik of het mogelijk was om nog in augustus een kijkoperatie te doen. En op zich was dit geen probleem. Ook s avonds toen de dokter me belde herhaalde hij nogmaals dat hij wist dat ik onderwijs sta en dat we dus de operatie nog best in augustus doen. Dat geeft me wel het gevoel dat ik "iemand" ben en niet zo maar de zoveelste.
Maar ik lees veel verhalen over J. Palfijn. Vele negatief, maar daar sluit ik me dus niet echt bij aan. Welk ziekenhuis gaan jullie nu? Het UZ Gent vond ik vreselijk. Daar zijn we zeer snel vertrokken.

@Sarah90: wat jammer dat jouw 6e IUI niet gelukt is. Ik begrijp heel goed hoe het voelt. 5 mislukte IUIs vond ik echt genoeg. Ik maak na de kijkoperatie de overstap naar ivf.

@kristinaVH: dat klinkt als innestelingsbloed. Hopelijk goed nieuws voor jullie

[perobi]

Momenteel gaan wij naar het OLV Aalst.

[Kristeldp]

Hallo,

@Perobi en aan alle anderen die zich niet goed voelen bij de dokter of het ziekenhuis: maak de overstap!
Ik was gestart met 1ste onderzoeken bij mijn gewone gynaecoloog (ook een nieuwe gynaecoloog omwille van verhuis) en voor het gewoon jaarlijks onderzoek en eerste uitleg over de statistieken en wat de 1ste onderzoeken zijn vond ik hem oké. Ik wist van een vriendin wat voor iemand hij ook was (zo'n cliché dokter: verstandig maar sociaal niet even sterk), maar toen we dan echt wilden starten met de onderzoeken voelde ik mij bij elk bezoek minder en minder op mijn gemak. Ik heb ook het gevoel dat we bijna een half jaar verloren zijn door hem en twijfel nu nog steeds aan zijn bevindingen en de onderzoeksresultaten die hij heeft doorgegeven aan UZ (gewoon conclusies, weinig cijfergegevens) . Omdat er geen verklaring kwam en er slechts 1 onderzoek restte voor hij ons zelf ging moeten doorverwijzen naar fertiliteitskliniek heb ik zelf de stap gezet naar UZ Gent en wat een verademing. Bij één van onze bezoeken stelde de vroedvrouw zelf de vraag of we tevreden waren van de arts want anders moesten we dit melden en dan mag je overstappen. Ik heb nog geen enkele keer het gevoel gehad een nummer te zijn en ik vind iedereen telkens heel vriendelijk, ongeacht wie je ziet of aan de lijn krijgt, zelfs wanneer je belt om te zeggen dat je in de file staat. Ik wou dat we eerder waren overgestapt, maar ja, als ze geen oorzaak vinden, blijf je ergens ook denken het zou toch eens spontaan kunnen gebeuren want er moet iemand nu eenmaal de andere kant van de statistiek opvullen.

Maar nu? Geen verklaring tot nu toe, regelmatige cyclus, LH-piek te meten met ovulatietest, steeds goed tot zeer goed spermastaal, maar na 3 IUI-pogingen in natuurlijke cyclus en zonder medicatie nog geen resultaat. Alé, resultaat van 3e poging weet ik binnen enkele dagen maar mijn voorgevoel zegt mij dat we niet zwanger zullen zijn, al hoop ik er stiekem wel op. Deze week hadden we follow-up gesprek met arts en zij adviseert om over te stappen naar IVF en ICSI (omdat dit ook diagnostisch kan zijn). Ik had wat vragen rond IUI, bijv. waarom geen echo's op voorhand, waarom ik geen medicatie moet nemen of spuitje moet zetten. Dus we hebben 2 opties: ofwel toch nog verder doen met IUI maar met inname van clomid en vanaf dag 10 echo-opvolging ofwel opstart IVF/ICSI (ten vroegste in sept).
Ik weet het niet goed wat te beslissen. En dan komt daar ook nog eens de timing bij. We hebben volgend jaar onze trouwfeest gepland. We zijn officieel al getrouwd en hadden toen al besloten dat we 3 jaar later onze feest gingen geven. Op dat moment dachten we dat er in die 3 jaar zeker al een kindje of kindjes zelfs zouden zijn omdat we al van voor onze wettelijke trouw gestopt waren met anticonceptie. Dus als we met IVF starten en het lukt zitten we ofwel met baby van <2 mnd ofwel hoogzwanger ofwel ja... misschien ook niets. De trouwfeest, het is een luxe-probleem, want als we moeten kiezen geven we voorrang aan baby ipv feest maar het geeft toch extra stress en denkwerk en financiële gevolgen.
Wat zouden jullie doen? IUI verder zetten of overstap naar IVF/ICSI?

[Eve1987]

Dat je 6 keer IUI moet doen bij onverklaarbare onvruchtbaarheid is in ons geval niet correct! Wij gaan in UZ Brussel en daar hebben ze ons zelf de vraag gesteld wat wij wilden! We hadden dan al 3 pogingen met ovulatie-inductie achter de rug (clomid + pregnyl maar dan gewoon gemeenschap hebben op die bepaalde dagen) maar dus nog geen enkele keer IUI. Wij hebben toen eerst en vooral de vraag gesteld wat de meerwaarde was van IUI in vergelijking met de ovulatie-inductie. Dit bleek weinig extra slaagkansen te hebben, dus vonden we het zinloos van hier tijd in te steken.

In UZ Brussel gaven ze ons aan (bij ons eerste gesprek) dat we dus geen IUI moesten doen, maar indien we dit wilden konden we direct overstappen naar IVF-ICSI (ik ben tenslotte ook geen 20 jaar meer (wel 30jaar )). Wij hebben toen ook de keuze gemaakt om onmiddellijk te starten met IVF-ICSI! De gyn zijn dat de meeste mensen echt eerst IUI willen omdat de stap naar IVF-ICSI voor velen een zeer grote stap is! Wij hebben dit verhaal natuurlijk al meegemaakt bij mijn schoonzus, waardoor de stap voor ons mss iets minder groot is!

Ik was vooral blij dat we die keuze kregen en dat het ook gekaderd werd waarom we die keuze kregen! En daarbovenop ben ik ook blij dat we geen tijd verloren hebben met die IUI, want zo ging het voor mij wel aanvoelen...