IUI-clubje

[SOHN]

Hey iedereen,

Ik heb hier alles eventjes losgelaten voor enkele weken omdat ik het erg lastig had en heb na de eerste poging. De tweede poging zit er jammer genoeg ook niet echt aan te komen. 2 weken geleden op vrijdag moest ik op controle gaan na tweede ronde clomid. Eicellen waren te klein, maar volgens bloedwaarden leek alles op gang te komen dus dinsdag nieuwe controle. Geen verandering en in mijn bloedwaarden waren weer slecht. Ik heb dan 5 dagen clomid moeten bijnemen en moest vrijdag al eens op controle voor moesten ze nu snel groeien. Weer, geen beterschap. Aangezien ik in mijn eerste poging ook al 2x clomid had genomen en nu weer en er geen reactie komt, heeft de arts al een goedkeuring opgesteld voor de mutualiteit om te mogen overstappen op menopur.
Ik moet morgen nog eens op controle en als er dan geen beterschap is gaan ze mijn menstruatie opwekken en cyclus heropstarten met menopur.
Hopelijk werkt het zo. Wel jammer dat ik weer zoveel tijd verlies.

Ik zie het allemaal een beetje zwart de laatste week. Ik vraag met af of het van die vele clomid en teleurstellingen is. Ik krijg vaak huilbuien en voel me zo'n gefaalde vrouw. Iedereen in mijn omgeving lijkt zonder problemen zwanger te worden. En ik, ik kan nog geen eicel doen rijpen. Ik loop lastig thuis, maak mijn vriend soms het leven zuur met mijn mood swings en we maken veel ruzie hierdoor. Ik hoop dat we elkaar niet verliezen in heel dit verhaal. Ik weet niet of het allemaal nog zo gezond en de moeite waard is op zo'n manier en of we er niet beter mee stoppen en hopen dat het ooit eens natuurlijk lukt.

We zijn samen een huis aan het bouwen en ik wil dat niet allemaal op het spel zetten. Zijn er nog mensen die zich zo gevoeld hebben? Kan dit van de clomid zijn? Ik lees altijd dat er qua humeurschommelingen minder bijwerkingen zijn bij menopur. Hopelijk is dit ook echt zo.
Ik moet mezelf echt meer oppeppen. Zo kan het niet verder. Sorry voor de negativiteit. Ik kan me voorstellen dat dit alles voor niemand in het IUI traject hoopgevend is. Ik heb mezelf alvast voorgenomen om compleet geen verwachtingen te hebben voor de controle morgen. Jammer van al de tijd die weer verloren gaat, maar hopelijk een verse en positievere start met menopur.

Succes nog aan iedereen in de wachtweken. Ik duim, hopelijk kunnen we eens een positief verhaal lezen binnenkort.
Liefs

[irisbloem]

Hey iedereen,

Ik heb hier alles eventjes losgelaten voor enkele weken omdat ik het erg lastig had en heb na de eerste poging. De tweede poging zit er jammer genoeg ook niet echt aan te komen. 2 weken geleden op vrijdag moest ik op controle gaan na tweede ronde clomid. Eicellen waren te klein, maar volgens bloedwaarden leek alles op gang te komen dus dinsdag nieuwe controle. Geen verandering en in mijn bloedwaarden waren weer slecht. Ik heb dan 5 dagen clomid moeten bijnemen en moest vrijdag al eens op controle voor moesten ze nu snel groeien. Weer, geen beterschap. Aangezien ik in mijn eerste poging ook al 2x clomid had genomen en nu weer en er geen reactie komt, heeft de arts al een goedkeuring opgesteld voor de mutualiteit om te mogen overstappen op menopur.
Ik moet morgen nog eens op controle en als er dan geen beterschap is gaan ze mijn menstruatie opwekken en cyclus heropstarten met menopur.
Hopelijk werkt het zo. Wel jammer dat ik weer zoveel tijd verlies.

Ik zie het allemaal een beetje zwart de laatste week. Ik vraag met af of het van die vele clomid en teleurstellingen is. Ik krijg vaak huilbuien en voel me zo'n gefaalde vrouw. Iedereen in mijn omgeving lijkt zonder problemen zwanger te worden. En ik, ik kan nog geen eicel doen rijpen. Ik loop lastig thuis, maak mijn vriend soms het leven zuur met mijn mood swings en we maken veel ruzie hierdoor. Ik hoop dat we elkaar niet verliezen in heel dit verhaal. Ik weet niet of het allemaal nog zo gezond en de moeite waard is op zo'n manier en of we er niet beter mee stoppen en hopen dat het ooit eens natuurlijk lukt.

We zijn samen een huis aan het bouwen en ik wil dat niet allemaal op het spel zetten. Zijn er nog mensen die zich zo gevoeld hebben? Kan dit van de clomid zijn? Ik lees altijd dat er qua humeurschommelingen minder bijwerkingen zijn bij menopur. Hopelijk is dit ook echt zo.
Ik moet mezelf echt meer oppeppen. Zo kan het niet verder. Sorry voor de negativiteit. Ik kan me voorstellen dat dit alles voor niemand in het IUI traject hoopgevend is. Ik heb mezelf alvast voorgenomen om compleet geen verwachtingen te hebben voor de controle morgen. Jammer van al de tijd die weer verloren gaat, maar hopelijk een verse en positievere start met menopur.

Succes nog aan iedereen in de wachtweken. Ik duim, hopelijk kunnen we eens een positief verhaal lezen binnenkort.
Liefs

Beste SOHN,

Ik heb 2 keer clomid genomen en inderdaad mijn humeur was beneden alle peil, en ik nam dan nog een veel lagere dosis. Ik geraakte er ook niet mee vooruit omdat ik er cystes van kreeg. Daarom besloot ik het zonder te doen maar voor jou is dat geen optie he. Ik hoop voor jou dat menopur jou een beter resultaat oplevert. Maar ik heb ook al gelezen dat de reactie kan verschillen van cyclus tot cyclus dus wanhoop nog niet. Ik begrijp wel hoe teleurgesteld je bent en dat je het even niet meer ziet zitten, en onder invloed van die extra hormonen is het moeilijk om te relativeren, ik ken dat gevoel. Ik vraag mij soms ook af of ik er niet beter mee zou stoppen en waarom ik mijn mooie jaren en mijn relatie belast met al dat gedoe maar dan besef ik dat ik echt een kind wil en ik er spijt van zou hebben indien ik nu niet door zou bijten. Ik ben zelfstandig en mijn man ook in bijberoep, we hebben een druk professioneel leven omdat we onze zaak verder aan het uitbouwen zijn en die behandeling is nu net iets teveel. Bij mij dringt echter de tijd, ik moet het nu doen alvorens ik in mijn menopauze kom, en ik moet nu ook verder met de zaak, ik kan geen van beide even op een laag pitje zetten. Ik lees dat je aan het bouwen bent, wij zitten zelf al 15 jaar in de verbouwingen en weet dat dit ook kan doorwegen, en dan die behandeling er nog bij is nu voor jou ook wat teveel. Goede moed!

[ellie87]

Hej SOHN,

Ik begrijp jou volledig. De impact van de fertiliteitsbehandeling is echt niet te onderschatten. Enerzijds zijn er inderdaad de hormonen die je helemaal ontregelen en anderzijds heb je al die grote emoties (hoop, stress, ontgoocheling...) die elkaar steeds afwissellen... en dan al dat wachten steeds! Het is dus maar normaal dat je het soms helemaal niet meer zie zitten.

Ik neem femara ipv clomid omdat dit volgens de gynaecoloog minder bijwerkingen zou hebben. Misschien moet je hier ook is naar vragen? het wordt wel nog niet terug betaald in kader van fertiliteitsbehandelingen (is eigenlijk een geneesmiddel voor vrouwen die borstkanker hebben gehad).

Binnenkort heb je terug een nieuwe poging, ik duim mee voor een mooi groot follikel

[SOHN]

Bedankt dames voor de lieve reacties.
Ik zit ook soms te denken dat ik er beter mee zou stoppen; maar het wrange gevoel als weer iemand zwanger is zal er altijd zijn of ik er nu mee bezig ben of niet. Dus dan doe ik mss beter toch verder?

Ben een beetje teleurgesteld in de dokters eerlijk gezegd.
Vrijdag zegt de arts dus we gaan stoppen met clomid als je niet reageert en dan je maandstonden laten komen en beginnen met menopur.
Vandaag weer veel te kleine follikels op de echo en een andere arts gehad, "ja ik zou nog afwachten. Het is nog vroeg, als ik in je bloed niets zie zou ik je nog eens 3 pilletjes per dag geven. En anders als ik in je bloed zie dat er toch iets komt zou ik je ng eens op controle laten komen."
Ik zeg haar dan dat de andere dokter vrijdag zei dat als er vandaag geen reactie was dat we konden overstappen naar menopur omdat ik al 4 x clomid had genomen. Haar reactie "Ja, zei ze dat? Normaal doen we toch eerst nog eens 3 pilletjes hoor voor we naar menopur overstappen, ik zal het eens bespreken met de collega's als we je bloedwaarden weten".

Ik word hier weer van hoop op een nieuw medicijn naar teleurstelling gebracht omdat ik mss toch nog niet van die stomme clomid af ben. Ik ben echt een beetje aan het twijfelen om er weg te gaan. Kunnen ze nu niet gewoon beter alles noteren in die dossiers zodat ze op de hoogte zijn van wat iedereen zegt en ik geen verschillende versies hoor.
Snappen ze dan niet dat dit allemaal niet fijn is om te horen?
Ik ben echt een kreng met die vieze clomid, ik heb daar echt geen zin meer in.

[irisbloem]

Bedankt dames voor de lieve reacties.
Ik zit ook soms te denken dat ik er beter mee zou stoppen; maar het wrange gevoel als weer iemand zwanger is zal er altijd zijn of ik er nu mee bezig ben of niet. Dus dan doe ik mss beter toch verder?

Ben een beetje teleurgesteld in de dokters eerlijk gezegd.
Vrijdag zegt de arts dus we gaan stoppen met clomid als je niet reageert en dan je maandstonden laten komen en beginnen met menopur.
Vandaag weer veel te kleine follikels op de echo en een andere arts gehad, "ja ik zou nog afwachten. Het is nog vroeg, als ik in je bloed niets zie zou ik je nog eens 3 pilletjes per dag geven. En anders als ik in je bloed zie dat er toch iets komt zou ik je ng eens op controle laten komen."
Ik zeg haar dan dat de andere dokter vrijdag zei dat als er vandaag geen reactie was dat we konden overstappen naar menopur omdat ik al 4 x clomid had genomen. Haar reactie "Ja, zei ze dat? Normaal doen we toch eerst nog eens 3 pilletjes hoor voor we naar menopur overstappen, ik zal het eens bespreken met de collega's als we je bloedwaarden weten".

Ik word hier weer van hoop op een nieuw medicijn naar teleurstelling gebracht omdat ik mss toch nog niet van die stomme clomid af ben. Ik ben echt een beetje aan het twijfelen om er weg te gaan. Kunnen ze nu niet gewoon beter alles noteren in die dossiers zodat ze op de hoogte zijn van wat iedereen zegt en ik geen verschillende versies hoor.
Snappen ze dan niet dat dit allemaal niet fijn is om te horen?
Ik ben echt een kreng met die vieze clomid, ik heb daar echt geen zin meer in.

Ik kan jou enkel het advies geven om contact op te nemen met je behandelende arts en samen met hem of haar alles nog eens goed te bespreken. En laat je niet doen!

[Floorr]

Floorr:

Hahaha, ik ken dat! Ik denk dat niemand goed samen gaat met wachten. En als je dan nog op vanalles let, ben je al helemaal niet meer te houden. Maar nu toch nog efkes geduld hebben! Probeer te genieten, doe leuke dingen, maak veel plezier! Dan is het snel de 18de .

Groetjes

haha Kristina ik moest werken en int weekend ook. Veel fun is daar niet aan

Neeja ik heb de oorzaak gevonden. Er was wat aan het broeden. Buikgriepje
Ahja de 18de is daar bijna maar heb er al geen goede hoop meer op, zeker met nog eens ziek te vallen. Al is mijn geloof al heeel lang weg. Ik kan mij niet meer voorstellen ik nog ooit zwanger zou zijn. Als ik het heel pesimistisch mag uitdrukken.
Het in de loop der jaren verloren gegaan. Ik weet zelfs al half niet meer hoe het voelt zwanger zijn.
hebben jullie dat ook niet? Of ben ik zo pesi ingesteld? Ik hoop er nog altijd op, maar geloof er niet meer in.
Vrees dat er eentje gewoon altijd enig kind zal blijven.

Oké genoeg negativiteit... 18de komt dichterbij

[KristinaVH]

Goedemorgen,


SOHN: zoals velen hier, begrijp ik jou gevoelens. Na 4 pogingen hebben we nu een pauze ingelast. Ik moet zeggen, het doet me beter deugd dan gedacht! Ik zou toch eens melden aan de vorige arts wat er bij de 2de arts gezegd is. Het kan idd niet zijn dat ze 2 verschillende dingen zeggen! Je had terug wat hoop, wat die 2de arts dit dan weee helemaal in de grond deed zakken! Dit kan echt niet. Dat is het ergste in dit hele proces, hoop hebben! Ik hoop dat alles nog goed komt en dat je een nieuwe cyclis kan beginnen met menopur!
Floor: hier ook beiden de buikgriep gehad. Gelukkig wel de lichte vorm. Ik ken wel een paar mensen dat zwanger geraakt zijn na ziekte, dus wie weet
Het is bijna zover, de 18de! Ik krijg zenuwen in jou plaats!

[Ellis]

Hey SOHN,

Ik wilde jou nog even laten weten dat ik ga overstappen van clomid op spuitjes. Niet omdat clomid niet werkt, want dat doet het wel. Ik heb altijd een mooie follikel, maar omdat ik er zo emotioneel van werd. Heb één keer helemaal over mijn toeren en in tranen naar het fertiliteitscentrum gebeld en hebben ze daar besloten dat ik toch veel last had van de bijwerkingen. Waardoor ik best kan overschakelen naar een andere methode.
Zeker als jou toestemming bij de adviserend geneesheer om over te stappen in orde is, begrijp ik niet goed waarom ze nog willen wachten.
Hopelijk krijg je snel een duidelijke uitleg! Veel goede moed gewenst!

[irisbloem]

Floorr:

Hahaha, ik ken dat! Ik denk dat niemand goed samen gaat met wachten. En als je dan nog op vanalles let, ben je al helemaal niet meer te houden. Maar nu toch nog efkes geduld hebben! Probeer te genieten, doe leuke dingen, maak veel plezier! Dan is het snel de 18de .

Groetjes

haha Kristina ik moest werken en int weekend ook. Veel fun is daar niet aan

Neeja ik heb de oorzaak gevonden. Er was wat aan het broeden. Buikgriepje
Ahja de 18de is daar bijna maar heb er al geen goede hoop meer op, zeker met nog eens ziek te vallen. Al is mijn geloof al heeel lang weg. Ik kan mij niet meer voorstellen ik nog ooit zwanger zou zijn. Als ik het heel pesimistisch mag uitdrukken.
Het in de loop der jaren verloren gegaan. Ik weet zelfs al half niet meer hoe het voelt zwanger zijn.
hebben jullie dat ook niet? Of ben ik zo pesi ingesteld? Ik hoop er nog altijd op, maar geloof er niet meer in.
Vrees dat er eentje gewoon altijd enig kind zal blijven.

Oké genoeg negativiteit... 18de komt dichterbij

Ja ik heb ook met de buikgriep gezeten en denk dat het daardoor komt dat ik nu een langere cyclus heb en mijn eicel iets later is beginnen rijpen maar het ziek zijn houdt volgens mij het zwanger worden wel niet tegen. Ik heb vorig jaar eens gelezen dat het zelfs in sommige gevallen een voordeel kan zijn omdat je immuunsysteem dan zwakker is en dit soms een innesteling tegen kan houden. Of dit waar is weet ik echter niet ...

[Floorr]

Ja ik heb ook met de buikgriep gezeten en denk dat het daardoor komt dat ik nu een langere cyclus heb en mijn eicel iets later is beginnen rijpen maar het ziek zijn houdt volgens mij het zwanger worden wel niet tegen. Ik heb vorig jaar eens gelezen dat het zelfs in sommige gevallen een voordeel kan zijn omdat je immuunsysteem dan zwakker is en dit soms een innesteling tegen kan houden. Of dit waar is weet ik echter niet ...

Bij mij heeft het blijkbaar gezorgd voor een nog kortere cyclus.
Heb mijn maandstonden Allee vooruit..
Hier gaan we weer. Hopelijk kan ik nu betere afspraken krijgen en gaat het nu wel door.

[Floorr]

Zucht..

Oké ik kan enkel maar een afspraak krijgen in de vm. Terwijl ik vorige keer s avonds kon gaan voor mijn follikelmeting.
En dit lukt gewoon niet met mijn werk! Men weet van niets en dat wou ik zo houden! Dit om verschillende redenen.
Maar kan anders deze cyclus geen afspraak krijgen
Weet niet wat gedaan hé.. Was vorige keer al moeilijk om op het werk eens weg te lopen voor de dokter.
Deden ze al moeilijk over. En nu paar weken later moet ik het terug vragen..
Ik weet het niet. Vriendin v mij zegt ik mij ziek moet melden. Ok is waar ben praktisch nooit ziek. Nu buikgriep en toch nog gaan werken. ik weet het niet meer..

[HanneL]

Hallo iedereen

@SOHN, ik denk dat iedereen zich wel kan vinden in de ups en downs die verhoogd en verlaagd worden door al die hormonen, helaas. Ik heb al gemerkt dat als je echt doorvraagt, dat ze echt wel rekening houden met jouw ervaring. Dus als jij Clomid echt niet meer ziet zitten, dan zou ik dat gewoon herhalen en bekijken wat de alternatieven zijn. Heel vervelend dat ze onderling niet communiceren wel.
Ik ga ook naar de acupunctuur, bij iemand die zich wat specialiseert, en voor mij persoonlijk helpt dit echt wel. Zij kent ook het hele medische traject, stelt heel veel vragen over mijn fysieke en mentale welzijn. Daarnaast helpt de behandeling ook om wat rust te krijgen. Misschien is dat het proberen waard?

@Floor, misschien kan je je voor één keer ziek melden als je het echt niet kan zeggen op je werk? En dan bij de dokter vragen of de afspraken al iets vroeger kunnen ingepland worden, of dat er een andere oplossing is? Het is al allemaal genoeg stressen zonder problemen op het werk.

Ikzelf ben momenteel zwaar verkouden en heb ook wel schrik dat dit een negatieve invloed kan hebben op onze 3e poging. Van Clomid heb ik eigenlijk weinig last vreemd genoeg, maar des te meer van de utrogestan en pregnyl spuiten. Ik ben enorm opgeblazen (aan het einde van de twee weken kan ik soms amper in mijn broeken), misselijk, humeurig, en ik slaap enorm slecht waardoor ik constant als een halve zombie rondloop. Is er nog iemand die daar zoveel last van heeft?

Veel goeie moed aan iedereen!

[irisbloem]

Zucht..

Oké ik kan enkel maar een afspraak krijgen in de vm. Terwijl ik vorige keer s avonds kon gaan voor mijn follikelmeting.
En dit lukt gewoon niet met mijn werk! Men weet van niets en dat wou ik zo houden! Dit om verschillende redenen.
Maar kan anders deze cyclus geen afspraak krijgen
Weet niet wat gedaan hé.. Was vorige keer al moeilijk om op het werk eens weg te lopen voor de dokter.
Deden ze al moeilijk over. En nu paar weken later moet ik het terug vragen..
Ik weet het niet. Vriendin v mij zegt ik mij ziek moet melden. Ok is waar ben praktisch nooit ziek. Nu buikgriep en toch nog gaan werken. ik weet het niet meer..

Ik weet niet waar jij in behandeling bent maar in het uz gent is het ook enkel in de voormiddag maar ze beginnen wel al om 7.30u en doen 's middags ook nog follikelmetingen. Indien het ziekenhuis niet ver van je werk is kan je misschien voor het werk gaan of tijdens je middagpauze? Ik zelf ben zelfstandig en dat heeft zijn voordelen, ik kan meestal gemakkelijk in de week tijd vrijmaken in de voormiddag maar in het weekend is dat soms moeilijker. Het is ook wel plannen hoor, wat nog meer stress geeft. Ik heb zo al naar het ziekenhuis gemoeten tussen 2 groepen in, was echt vliegen om op tijd thuis te zijn pffff. Er zijn ook al dagen geweest dat ik echt niet weg had kunnen lopen, gelukkig viel de inseminatie dan niet op die dag. Denk je dat je baas en collega's geen begrip zouden kunnen opbrengen? Ik begrijp dat je dit niet aan de grote klok wil hangen en ik had het ook eerst lastig om het te vertellen maar heb dat toch ook moeten doen aan de mensen waar ik mee samen werk want als ik een afspraak moet verzetten ben ik liever eerlijk en wil ik geen smoes moeten verzinnen. Er zijn meer mensen dan je denkt die mensen kennen die in fertiliteitsbehandeling zitten of zaten of het zelf hebben meegemaakt en je volledig begrijpen, ook op je werk.

[irisbloem]

Hallo iedereen

@SOHN, ik denk dat iedereen zich wel kan vinden in de ups en downs die verhoogd en verlaagd worden door al die hormonen, helaas. Ik heb al gemerkt dat als je echt doorvraagt, dat ze echt wel rekening houden met jouw ervaring. Dus als jij Clomid echt niet meer ziet zitten, dan zou ik dat gewoon herhalen en bekijken wat de alternatieven zijn. Heel vervelend dat ze onderling niet communiceren wel.
Ik ga ook naar de acupunctuur, bij iemand die zich wat specialiseert, en voor mij persoonlijk helpt dit echt wel. Zij kent ook het hele medische traject, stelt heel veel vragen over mijn fysieke en mentale welzijn. Daarnaast helpt de behandeling ook om wat rust te krijgen. Misschien is dat het proberen waard?

@Floor, misschien kan je je voor één keer ziek melden als je het echt niet kan zeggen op je werk? En dan bij de dokter vragen of de afspraken al iets vroeger kunnen ingepland worden, of dat er een andere oplossing is? Het is al allemaal genoeg stressen zonder problemen op het werk.

Ikzelf ben momenteel zwaar verkouden en heb ook wel schrik dat dit een negatieve invloed kan hebben op onze 3e poging. Van Clomid heb ik eigenlijk weinig last vreemd genoeg, maar des te meer van de utrogestan en pregnyl spuiten. Ik ben enorm opgeblazen (aan het einde van de twee weken kan ik soms amper in mijn broeken), misselijk, humeurig, en ik slaap enorm slecht waardoor ik constant als een halve zombie rondloop. Is er nog iemand die daar zoveel last van heeft?

Veel goeie moed aan iedereen!

Ik heb ook last van de pregnyl, vooral pijnlijke borsten en vermoeidheid, maar ook last aan mijn darmen en ik zou voor het minste beginnen wenen. Ik heb 4 cycli utrogestan genomen en dat in combinatie met de pregnyl maakte dat ik verschrikkelijk moe was. Nu gebruik ik even geen utrogestan, heb zo al last genoeg en dan moet ik er ook minder mee bezig zijn. Maar wees gerust het feit dat je verkouden bent maken je kansen niet kleiner voor een zwangerschap. Veel succes!

[Floorr]

Ik weet niet waar jij in behandeling bent maar in het uz gent is het ook enkel in de voormiddag maar ze beginnen wel al om 7.30u en doen 's middags ook nog follikelmetingen. Indien het ziekenhuis niet ver van je werk is kan je misschien voor het werk gaan of tijdens je middagpauze? Ik zelf ben zelfstandig en dat heeft zijn voordelen, ik kan meestal gemakkelijk in de week tijd vrijmaken in de voormiddag maar in het weekend is dat soms moeilijker. Het is ook wel plannen hoor, wat nog meer stress geeft. Ik heb zo al naar het ziekenhuis gemoeten tussen 2 groepen in, was echt vliegen om op tijd thuis te zijn pffff. Er zijn ook al dagen geweest dat ik echt niet weg had kunnen lopen, gelukkig viel de inseminatie dan niet op die dag. Denk je dat je baas en collega's geen begrip zouden kunnen opbrengen? Ik begrijp dat je dit niet aan de grote klok wil hangen en ik had het ook eerst lastig om het te vertellen maar heb dat toch ook moeten doen aan de mensen waar ik mee samen werk want als ik een afspraak moet verzetten ben ik liever eerlijk en wil ik geen smoes moeten verzinnen. Er zijn meer mensen dan je denkt die mensen kennen die in fertiliteitsbehandeling zitten of zaten of het zelf hebben meegemaakt en je volledig begrijpen, ook op je werk.
[/quote]

Nee is een "klein" ziekenhuis. Geen UZ.
Is een half uur rijden naar daar en dan nog eens een half uur terug. Vorige keer heb ik meer dan een uur mogen zitten wachten in de wachtzaal voor de folikkelmeting en moest ik direct erna terug op mijn werk staan om die uren in te halen.
Er is al te veel gebeurd op het werk waarmee ik zeker weet ik er niet mee moet afkomen dat ik hier mee bezig ben en ik mss wel "binnenkort" eens zwanger kan zijn. Er is voor andere persoonlijke omstandigheden ook al geen begrip.

Maar we hebben het probleem deze avond kunnen oplossen. Gelukkig! Voel mij al wat verlost.
Eerste inseminatie komt eraan binnen kleine twee weken.
Spannend!