Hallo dames,
Hierover wil ik ook wel even komen mee mopperen hoor!
Ben pas 23w zwanger en ik krijg het hier nu al verschrikkelijk op mijn zenuwen en soms vraag ik mij af of ik misschien een moeilijk mens ben!
Mijn ouders leven helaas niet meer, maar die zouden het zeker weten wel goed aangepakt hebben, zij zijn altijd 'gezond' bezorgd geweest om hun enige dochter, maar hebben zich nooit met mijn leven bemoeid, gaven alleen raad als ik erom vroeg.
Maar nu is er een nicht van mijne papa en die denkt dat ze de rol van mijn ouders moet overnemen.

Toen we haar hebben verteld dat ik zwanger ben, wou ze dat onze baby haar oma en hare man opa noemden, want ik had geen vader en moeder meer. Daar ben ik dus echt tegen in gegaan, want onze baby heeft aan mijne kant miss geen oma en opa meer, er is NIEMAND anders die die titel verdiend en niemand die de rol van mama, papa, oma of opa kan overnemen. Vroeger zagen we die mensen zo'n zes keer per jaar, meer zie ik niet zitten, want ze bemoeien zich en dringen zich zo op. Sinds ik zwanger ben dringt zij zich zo op, ze belt of sms-t minstens om de andere dag. Zij hebben zelf nooit kinderen kunnen krijgen en dat vind ik heel erg, maar dat is nog geen reden om 'ons' huishouden en gezin te bepalen! Ze wou eerst de kamer voor de baby kopen, maar die krijg ik van mijn vriendin die meter wordt, het is de kamer waar haar baby (mijn metekindje) in geslapen heeft. Ik wil eigenlijk niet dat zij iets duur kopen, want dan zou ze mij later nog verwijten geven in de aard van, zie eens wat je van ons gekregen hebt...
Vandaag heeft ze me dan een sms gestuurd dat zij de wijn voor de doop of babyborrel gaan kopen in Luxemburg... We weten nog niet eens of we een babyborrel doen! En het doopfeest doen we miss in een zaak waar je de wijn van het huis neemt! Moet nu nog vriendelijk laten weten dat we het anders gaan aanpakken.
Ze heeft me dan ook al laten weten dat we volgend jaar maar een weekje met ons twee op vakantie moeten gaan, dan zorgen zij wel voor de baby en zijn wij eens op ons gemak! Pfff, heb haar laten weten dat wij heel bewust voor deze baby kiezen en dat wij volgend jaar met drie op vakantie gaan!
Ben er zeker van dat ze na de geboorte elke dag gaat langskomen en je krijgt haar nog niet buiten. Ga dus aan de gyn vragen om een bordje 'bezoek beperken' aan de deur te hangen, erg dat je al zo ver moet gaan!
Het tegenovergestelde heb ik voor met mijn schoonouders. We hebben nooit een goeie band gehad, want zij zijn het niet eens met onze manier van leven: een vrouw moet niet werken, mag geen diploma hebben, mag niet zonder haar man weggaan,...
Ze weten nu al tien weken dat ik zwanger ben, maar ze hebben nog nooit gevraagd of gebeld om te vragen hoe het is, zelfs niet na een bloeding.
Ze zijn al twee jaar niet meer bij ons geweest, wij wonen wel 100 km van elkaar. Mijn man springt af en toe na zijn werk eens binnen want hij is veel op de baan voor het werk. Ik vind het heel erg voor hem. Dat ik hun niet interesseer vind ik echt niet erg, maar dat zijn vlees en bloed dat nu in mijne buik groeit hun niet interesseert vind ik jammer. Ze weten dat we morgen naar de gyn moeten, ben eens benieuwd of ze bellen!
Gelukkig heb ik voor de rest allemaal lieve mensen rond mij,

maar ik moest dit even kwijt! Sorry voor deze lange klaagzang!
Groetekes,
Natheke xxx