ergerlijke uitspraken

[Emely]

Van het uzg moet toch een cyclus tussen zitten omdat er een innesteling is geweest Ik had gehoopt dat dit niet moest omdat mijn gynaecoloog zei dat het waarschijnlijk niet moest omdat er geen vruchtzakje was zoals de vorige keer. Altijd dat wachten. Maar mss ist nu wel goed aangezien ik 1 mei start op mijn nieuw werk en dus wat afleiding heb.

Ik zit met een angst om het te vertellen aan de nieuwe werkgever aangezien mijn vorige er zo slecht op reageerde. Ik wil dit geen 2de keer meemaken.

Ik had ook altijd buikpijn bij de innesteling. Te vergelijken met die van menstruatie. Dus buikpijn hoeft niet altijd slecht te zijn

[Carlijne80]

Wat fijn dat je weer aan de slag kan. Ik zou me voorlopig nog niet te veel zorgen maken over het feit hoe je dit aan de werkgever moet vertellen en als je naar het ziekenhuis moet, zou ik inderdaad gewoon verlof nemen, althans de eerste keren. Als je het meteen vertelt, zal je werkgever daar misschien inderdaad niet blij mee zijn. Misschien zit je zelfs nog in je proefperiode en dan kan je het wel voor bekeken houden als hij je ontslaat. Ik zou aanraden nog even te wachten om het te vertellen. Veel succes alvast!

[irisbloem]

Van moeten wachten kan ik ook meespreken, echt vervelende periodes de ergste voor mij was toen ik 2 weken de pil moest nemen voor cystes, je wil zwanger worden en dan moet je de pil nemen pfff dat vond ik lastig

Je weet natuurlijk niet hoe je nieuwe werkgever zal reageren he ... maar als je vaak onverwacht verlof moet nemen zullen er toch vragen komen, het is allemaal zo moeilijk, of de behandeling op zich nog niet belastend genoeg is komen dergelijke zaken er ook nog bij

[Emely]

Bij de start van ivf moest ik ook de pil nemen. In je hoofd klopt dat niet é. Omdat ik al zolang geen hormonen genomen had, om te zien of ik geen cystes zou ontwikkelen.

ik heb in juli en augustus 2 weken verlof, waarvan 1 dat ik op reis ben en de andere thuis. Ik heb al afgesproken met uz dat moest ik opnieuw stimulatie ondergaan, dat het zou plaatsvinden die week dat ik thuis ben. Alle echo's zouden dan plaatsvinden. Dan moet ik juist maar thuis zijn voor de punctie. daar kan ik mee leven en hoef ik de werkgever (voorlopig) niets zeggen. En wanneer de punctie ongeveer zou plaatsvinden dat weet je wel op voorhand, dan kan ik ook congé nemen é

[irisbloem]

Het is goed Emely dat je het zo kan regelen.

Hier vandaag menstruatie op 13 dagen na IUI dus ook weer herbeginnen, is weer even een rot gevoel en terug energie scheppen voor de volgende

[Emely]

o nee das echt verschrikkelijk. Ik weet hoe humeurig je kan lopen op zo'n moment. Hoeveel iui's moet je ondergaan om eventueel ivf te ondergaan?
De follikels die je nu had, was da spontaan of met hormonen?

[irisbloem]

Hallo Emely,

Dit was nog maar mijn eerste IUI dus heb er nog heel wat te gaan, zolang ik nog eicellen heb tenminste want er werd vastgesteld dat ik nog maar een beperkte voorraad heb. Om die reden vonden ze IUI beter voor mij dan IVF dus ik denk dat ze bij mij zeker wel een 6tal keer zullen insemineren. De 2 eicellen die ik nu had waren in een spontane cyclus. Wegens mijn leeftijd en lage AMH waarde hadden ze mij in december, toen ik met de behandeling begon, standaarddosis clomid gegeven. Dit resulteerde in overstimulatie en annulatie van de IUI wegens te grote kans op een meerling. Ik heb er ook cystes aan overgehouden waardoor ik toen 2 weken de pil moest nemen en omdat de ene nog niet weg was moest ik die dan ook nog laten doorprikken. De tweede keer, dat was ondertussen begin februari, hadden ze mij de laagste dosis clomid gegeven. Toen had ik geen reactie maar dat kwam door de zware buikgriep waar ik toen mee zat. Maar wederom hield ik er een cyste aan over. Ik was het toen wel beu en heb na een gesprek met de gynaecoloog beslist om voorlopig geen hormonen meer te nemen maar te zien of ze in mijn natuurlijke cyclus konden insemineren, wat dus enkele weken geleden is gebeurd. Ik heb bijna 4 maand moeten wachten op deze eerste kans. Nu hopen dat er nog voldoende komen ...

Hoe gaat het bij jou?

[Emely]

Ik voel mij niet super. Ik moeste vorige maandag bloed laten prikken om te zien of ik zwanger was. Maar zaterdag was ik al 1 dag overtijd en toen had ik getest met een zwangerschapstestje en daar was een zeer lichte streep, en toen dacht ik al dat het ging om een biochemische zwangerschap. Dus ik had 2 dagen om mij voor te bereiden op het nieuws van een biochemische zwangerschap. raar om zeggen maar toen voelde ik mij niet zo slecht. Tis pas sinds een paar dagen dat ik mij zeer verdrietig voel. het was maar net overtijd en in de natuur gebeurd dat zoveel, maar toch is het een rouw proces.

[irisbloem]

Ja dat kan ik begrijpen. Voor mijn eerste IUI had ik het nog eens gewoon geprobeerd omdat ik van het uz een cyclus moest overslaan wegens die cyste en toen heb ik mogelijk ook een biochemische zwangerschap gehad maar het was allemaal heel kort. Je hebt dan liever dat het direct negatief is he en als het positief is dan goed en blijvend positief.

[irisbloem]

Hallo,

Ik heb intussen al 2 IUI's achter de rug zonder resultaat. Na anderhalf jaar proberen begint het toch allemaal wat door te wegen en de confrontatie met bepaalde uitspraken maakt het allemaal nog moeilijker.
Mijn man en ik zijn beiden archeoloog, hij oefent het nog uit ik niet. We hebben samen ook al 10 jaar een zaak in meubelrestauratie, geven soms workshops, groepsbezoeken en sinds 1 jaar zijn we wegens de grote vraag (we zitten in een streek met veel wandel- en fietstoerisme) ook een cafeetje gestart. Sindsdien krijgen we vaak die ambetante vraag te horen van 'heb je kinderen?' zo ook gisteren. Toen ik zei van niet antwoorde die vrouw dat dat goed was want dat dat toch niet samen gaat om kinderen te hebben en café te houden. Ze zei erbij 'het is een bewuste keuze zeker', ik zei van niet, daarop zei ze 'ik zou mij daar toch in stellen, kinderen brengen alleen problemen'. Ze heeft wel zelf 2 kinderen maar ze zei dat ze er eigenlijk geen had gewild. En dan moet je beleefd blijven want het zijn klanten en moet je je sterk houden maar als je 2 dagen ervoor weer negatief nieuws hebt gekregen dat de poging weer mislukt is dan is dat niet gemakkelijk

[Tiara]

Ik ben een deken aan het borduren voor de baby die zou moeten komen... zegt mn stiefkind van 6 jaar: voor wie is dat? Ahja voor de baby... als die nog komt..
De moeder heeft mijn man 2 keer voor de verassing laten staan "per ongelijk zwanger" en nu heeft die een andere man met zijn mond vol tanden laten staan, weer voor de 2de keer "per ongeluk zwanger"
Bij haar 3 de kind wou ze abortus doen omdat het weer een jongen was. De 4de heeft ze "per ongelijk" gemaakt nadat ze wist dat ik zwanger was. Krijg ik een miskraam op 13weken en 4 dagen, komen de kinderen bij ons papa verteld wat er gebeurd is.. antwoorden ze "mama is ook zwanger"

[SOHN]

Op een babyborrel van een collega zaterdag, een andere collega: " En, ben jij nog niet klaar voor baby's?"
Ik: "We zien wel, alles op zijn tijd", collega: "Alle, je bent toch al 29 en je hond is al bijna 3 jaar, dan ben je toch zeker dat je een kind ook in leven kan houden zeker! Haha'". Ja, grappig, want dat is de reden dat ik nog geen kinderen heb.

5 minuten later aan een tafeltje met wat andere collega's

"Wie zou de volgende zijn?", ik reageer niet want ik voel het al komen... " Ah Sohn natuurlijk, ja huisje, tuintje, hondje, kindje he!".

Ik ga het volgende week donderdag vertellen tegen de collega's waarmee ik nauw moet samenwerken vertellen (waaronder al die aan het tafeltje) als het behandelingsschema voor de eerste ivf vastligt, ik ga anders vragen krijgen waarom ik zo vaak en last minute naar het ziekenhuis moet. En eerlijk: ik hoop dat ze zich een beetje schuldig gaan voelen.

[SummerJam]

Vandaag in een opleiding met een klaslokaal vol collega's. Het ging over moeders die liegen en emoties en zo. En voor heel het klaslokaal tegen mij: "mevrouw hebt u kinderen?" Ik heel bleek neen zeggen met krop in mijn keel. Hij sloeg mij onmiddellijk in de wind en vroeg dan aan ene die 10j jonger is en naast mij zat en dus wel kids heeft, "heb jij kinderen?" En hij deed dan met haar door. Heb net niet al wenen het lokaal verlaten...

[Emely]

Ik heb een tijdje niet meer de nood gehad om naar deze forum te komen, maar helaas is de nood er nu wel terug.
Ik heb een buitenbaarmoederlijke zwangerschap gehad en ze hebben dit kunnen "bestrijden" met methotrexaat. Dat is een chemo om het embryo af te breken. Het grote nadeel hieraan is dat we nu 3 maanden moeten wachten vooraleer we terug mogen starten omdat het lichaam 3 maand de tijd nodig heeft om de chemo af te breken. Dit is weer een tegenslag en ik zou nu zo graag eens willen dat het goed zou gaan. De dokters beschrijven het als "weeral pech" maar gaat die pech nu nooit eens stoppen?

De dag dat ik te horen kreeg dat ik een buitenbaarmoederlijke zwangerschap had was de dag dat een collega bekend maakte dat ze zwanger was en een andere collega kwam terug uit zwangerschapsverlof. Dit maakte het nog allemaal veel zuurder voor mij. De dagen daarop tijdens de middag pauze ging het allemaal maar over de collega die zwanger is. Leuke gesprekken voor mij. Zeker als je weet dat je nu 3 maand moet wachten

Dit vraagt zoveel energie van mij.

Irisbloem, hoe gaat het met jouw?

[Do90]

Veel herkenbare reacties. En zeer pijnlijke opmerkingen...
Heb zelf zo een schoonbroer die zeer vervelende zaken zegt tegen mijn man
"Allé, ben je bang om hem te gebruiken? Moet ik het eens komen uitleggen?"
Zij waren in januari -bij de 1ste keer proberen- zwanger, en onlangs bevallen van een kerngezond zoontje, het braafste kind van de wereld..
Wij daarentegen zijn al eventjes bezig, vele watertjes doorzwommen, telkens uit onze put proberen geraken. Terwijl zij dan klagen dat hun baby 's avonds tussen 22u-23u zijn huiluurtje heeft

Toppunt van alles: Ikzelf ben vroedvrouw, werk elke dag met zwangere vrouwen, ben bij bevallingen aanwezig, hulp biedend aan pasbevallen mama's. Elke dag diezelfde vragen "Heb jij al kindjes?" "Je hebt nog wat tijd hé" (Ja ik ben 27 jaar), "Krijg je er nog geen zin in als je daar altijd bij bent?" "Tis toch een mooi beroep hé!!"
Of nog beter; mama's die "per ongeluk" zwanger geraken en die dan uitspraken doen zoals "Wil je die kleine bleiter eens enkele uren bij jullie in de bureau zetten, ik wil slapen en eentje gaan roken beneden"

Ik heb veel jonge collega's en sinds wij gestart zijn met het traject, zijn er reeds 8 zwanger en/of bevallen. In de vriendenkring vallen de baby's ook gewoon in de moederschoot.

Ik ben zeer dankbaar dat dit forum bestaat, dat ik kan zien dat er (spijtig genoeg) nog vele anderen zijn die deze gevoelens hebben. Gevoelens van jaloersheid, onmacht, oneerlijkheid.. Gevoelens waarover ik me zelfs soms schaam.